Кіріспе

Вальдемар (Вальдемар Биргерсон; 1239 – 26 желтоқсан 1302) – 1250 жылдан 1275 жылға дейін Швеция королі болды.

Өмірбаян

Вальдемар швед ханшайымы Ингеборг Эриксдоттер мен Бжельбо әулетінен шыққан Биргер Ярлдың ұлы болды. 1250 жылы Ингеборгтың ағасы Ерик XI қайтыс болғаннан кейін, бала болса да, Вальдемар патша болып сайланды және келесі жылы Линчепинг соборында тәж кигізілді. Вальдемардың билігінің алғашқы он алты жылында нағыз билеуші – Биргер Ярл болды. Биргер Ярл 1248 жылдан бастап, Вальдемардың билігі басталғанға дейін, тіпті Эрик XI тұсында да Швецияның іс жүзіндегі билеушісі болды. Вальдемардың анасы және король Эрик XI Дания королі Эрик X пен Ричезаның балалары еді. Биргердің 1266 жылы қайтыс болғаннан кейін Вальдемар салық салу және жеке мәселелер бойынша кіші інісі, Сёдерманланд герцогы Магнус Биргерсонмен қақтығысқа түсті. 1260 жылы Вальдемар Дания королі Эрик IV пен Саксониялық Юттаның үлкен қызы Софияға үйленді. Вальдемардың қарындасы Юттамен де қарым-қатынасы болды. 1272 жылы ханшайым Ютта Швецияға келіп, Вальдемардың сүйіктісі болды. 1273 жылы олардан бала дүниеге келді. Келесі жылы Ютта монастырға жіберілді, ал Вальдемар Рим папасынан кешірім сұрау үшін Римге саяхат етуге мәжбүр болды. Вальдемарды ағасы Магнус 1275 жылғы 14 маусымда Тиведендегі Хова шайқасынан кейін тақтан түсірді. Магнусқа оның ағасы Эрик Биргерсон, Смоланд герцогы және Дания королі Эрик V, даниялық әскерлермен көмектесті. Магнус Мора тастарында Швецияның королі Магнус III болып сайланды. 1277 жылы София күйеуінен ажырасып, Данияға оралды. Сол жылы Вальдемар патшалықтың оңтүстік бөлігіндегі Гётенланд провинцияларын қайтарып алып, Гёталанд герцогы атанды. Бірақ Магнус оларды шамамен 1278 жылы қайтарып алды. 1288 жылы Вальдемарды король Магнус Никопинг қамалына (Никопингшус) қамап, ол ашық түрде сүйіктілерімен, мүмкін жаңа әйелдерімен, жайлы тұтқын өмірге көшті.