Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз ақыны (1346–1406/7)
French poet (1346–1406/7)
Эусташ Дешамп (1346–1406 немесе 1407) – француз ақыны, Morel лақабымен белгілі, француз тілінде "Nightshade" деп аталады.
Eustache Deschamps (13461406 or 1407) was a French poet, byname Morel, in French "Nightshade".
Өмір және мансап
Дешам Вертуста дүниеге келген. Ол Гийом де Машодан өлең өнерінің сабақтарын алды, кейін Орлеан университетінде заң оқыды. Содан кейін ол Карл V-нің дипломатиялық елшісі ретінде Еуропаны аралап, Богемия, Венгрия және Моравияға міссиялармен жіберілді. 1372 жылы ол Карлдың қару-жарақ сақтаушысы болып тағайындалды. Ол көптеген маңызды лауазымдарды иеленді, Валуаның, сосын Сенлистің балиі, дофинге қатысты адам және Фисме қаласының губернаторы болды. 1380 жылы Карл қайтыс болды, ал Дешамның мүлкі ағылшындар тарапынан тоналып, одан кейін ол жиі "Бруле де Шамп" деген атпен танылды. Бала кезінде ол 1358 жылғы ағылшын басқындығының куәсі болды, 1360 жылы Реймс қаласының қоршауында болды, Шартрға жасалған жорықты көрді және Бретиньи шартының қол қойылуын бақылады. Осының салдарынан ол ағылшындарды жек көріп, көптеген өлеңдерінде оларды айыптады.
Deschamps was born in Vertus. He received lessons in versification from Guillaume de Machaut and later studied law at Orleans University. He then traveled through Europe as a diplomatic messenger for Charles V, being sent on missions to Bohemia, Hungary and Moravia. In 1372 he was made huissier d'armes to Charles. He received many other important offices, was bailli of Valois, and afterwards of Senlis, squire to the Dauphin, and governor of Fismes. In 1380, Charles died, and Deschamps's estate was pillaged by the English, after which he often used the name "Brulé des Champs". In his childhood he had been an eyewitness of the English invasion of 1358, he had been present at the siege of Reims in 1360 and seen the march on Chartres, and he had witnessed the signing of the Treaty of Brétigny. In consequence he hated the English and continuously abused them in his many poems.
Шығармалары
Дешам 1175 баллада жазды, және кейде оны осы форманы ойлап тапқан деп есептейді. Оның өлеңдерінің барлығы дерлік, біреуін қоспағанда, қысқа, көбінесе сатирикалық сипатта болып, Англияны, оның елін тонаушылар деп санайды, сондай-ақ кедейлерді қанаған байларға шабуыл жасайды. Оның сатиралары сыбайлас шенеуніктер мен дін қызметкерлеріне де бағытталған, бірақ оның өткір зекілігі Сенлистің бейлісі лауазымынан айырылуына себеп болуы мүмкін. Ол француз өлеңдері туралы «L'Art de dictier et de fere chansons, balades, virelais et rondeaulx» атты трактаттың авторы, ол 1392 жылдың 25 қарашасында аяқталды. Ол атаудағы өлең түрлерін құрастыру ережелерін берумен қатар, поэзияға қатысты бірнеше теорияларды ұсынады. Ол музыканы нақты музыка және поэзия деп екіге бөледі. Нақты музыканы ол жасанды деп атайды, себебі кез келген адам оқып үйрену арқылы музыкант бола алады; ал поэзияны табиғи дейді, өйткені оны өнер ретінде меңгеру мүмкін емес, ол – сыйлық. Ол өлеңнің үйлесімділігін баса көрсетеді, өйткені сол заманғы дәстүр бойынша, барлық өлеңдер әнмен орындалуы керек деп есептелген. Оның бір ұзын поэтикалық туындысы – «Le Miroir de Mariage» – әйелдер тақырыбына арналған 12 103 тал жолдық сатирикалық өлең. Бұл туынды Джеффри Чосерге әсер етті, ол өз шығармаларында осы өлеңнен тақырыптарды пайдаланды. Чосер Дешамптың ұнатуының аз ғана санындағы ағылшындардың бірі болып көрінеді, себебі ол оның құрметіне баллада жазды (№ 285, шамамен 1380 жылдан кейін жазылған), онда Чосерді ұлы философ, аудармашы, этикашы және ақын ретінде мақтайды. Ол сонымен қатар өз заманының моральдық құлдырауы және орта ғасырдың соңындағы жағдайдың нашарлауы туралы, соғыс, ашаршылық және аурулар туралы жазды. 1377 жылы ұстазы Машо қайтыс болғаннан кейін Дешамп екі мәтін жазды. Олар біріктіріліп, F. Andrieu-дың төрт дауысқа арналған «Armes, amours / O flour des flours» (Қорал, махаббат / O гүлдердің гүлі) атты қос балладасы ретінде музыкаға қойылды.
Deschamps wrote as many as 1,175 ballades, and he is sometimes credited with inventing the form. All but one of his poems are short, and they are mostly satirical, attacking the English, whom he regards as the plunderers of his country, and against the wealthy oppressors of the poor. His satires were also directed at corrupt officials and clergy but his sharp wit may have cost him his job as Bailli of Senlis. He was the author of a treatise on French verse entitled L'Art de dictier et de fere chansons, balades, virelais et rondeaulx, completed on 25 November 1392. Besides giving rules for the composition of the kinds of verse mentioned in the title he enunciates some theories on poetry. He divides music into music proper and poetry. Music proper he calls artificial on the ground that everyone could by dint of study become a musician; poetry he calls natural because he says it is not an art that can be acquired but a gift. He stresses the harmony of verse, because, as was the fashion of his day, he practically took it for granted that all poetry was to be sung. His one long poetic work, Le Miroir de Mariage, is a 12,103 line satirical poem on the subject of women. This work influenced Geoffrey Chaucer who used themes from the poem in his own work. Chaucer seems to be one of the few Englishmen Deschamps liked, as he composed a ballade in his honour (n. 285, probably written sometime after 1380) praising Chaucer as a great philosopher, translator, ethicist, and poet. He also wrote about the decline in morals of his time, and also of the worsening state of affairs during the late middle ages, mentioning war, famine and disease. Deschamps wrote two texts upon his teacher Machaut's death in 1377. They were combined and set to music into Armes, amours/O flour des flours (Weapons, loves/O flower of flowers), a double ballade for four voices by F. Andrieu.