Кіріспе
Ричард Холт Хаттон (2 маусым 1826 – 9 қыркүйек 1897) – ағылшын журналисі, әдебиет және дін саласындағы мақалалар жазған.
Richard Holt Hutton (2 June 1826 – 9 September 1897) was an English journalist of literature and religion.
Өмір және жұмыс
Юнитариандық дін қызметкері Джозеф Хаттонның ұлы Ричард Холт Хаттон Лидсте дүниеге келді. 1835 жылы оның отбасы Лондонға көшіп келді, ол Университет колледжі мен Лондон университетінің колледжінде білім алды, онда Уолтер Бэгготтпен өмір бойына созылатын достық қарым-қатынас орнатты, кейіннен ол оның еңбектерін редакциялады. 1845 жылы ол философиядан алтын медальмен марапатталды. Осы аралықта ол қысқа мерзімге Гейдельберг пен Берлинде оқыды, ал 1847 жылы әкесі сияқты дін қызметкері болу ниетімен Манчестерлік Жаңа колледжге түсіп, Джеймс Мартиномен бірге оқыды. Алайда, ешбір шіркеу оны қызметке шақырмады, сондықтан оның болашағы біраз уақытқа белгісіз болды. 1851 жылы ол өзінің туған апасы Энн Роскоға үйленді және Джон Лэнгтон Санфордпен бірге негізгі унитариандық мерзімді басылым – «Inquirer» журналының редакторлығына кірісті. Оның жаңашылдығы мен унитариандық догмаларға қатысты дәстүрлі көзқарастардан өзгеше пікірлері алаңдату тудырды, сондықтан 1853 жылы ол отставкаға кетті. Оның денсаулығы нашарлап, ол Батыс Үндістанға сапар шекті, онда оның әйелі сары қызбадан қайтыс болды. 1855 жылы Хаттон мен Бэгготт он жыл бойы жарық көрген «National Review» атты жаңа ай сайынғы журналдың бірлескен редакторы болды. Осы кезеңде Фредерик Уильям Робертсон мен Джон Фредерик Денисон Мористің тікелей ықпалымен Хаттонның теологиялық көзқарастары біртіндеп Англия шіркеуінің ұстанымдарына жақындады, ақырында ол оған қосылды. Ол теологияны зерттеуге рухани көзқарас пен метафизикалық сауалдарға және түсіндіруге бейімділік әкелді, бұл оның жазбаларын оқырмандар үшін тартымды етті. 1861 жылы ол Мередит Таунсендпен бірлесіп «Spectator» журналының редакторлығына және бір бөлігінің иесі ретінде кірісті, ол сол кезде танымал либералды апталық басылым болды, бірақ үлкен табыс әкелмеді. Хаттон газеттің әдеби жағын басқарды, және бірте-бірте оның жеке мақалалары ағылшын журналистикасының ең танымал және ойлы туындыларының біріне айналды. «Spectator» ақырында өркендеген кәсіпорынға айналды, ол оның көзқарастарын, әсіресе әдеби, діни және философиялық тақырыптар бойынша білдіруге мүмкіндік берді, сол кездегі интеллектуалдық айналымда кең таралған агностицизм мен рационализмге қарсы тұрды, оны Т. Х. Хаксли танымал еткен болатын. Хаттон көптеген достарына ие болды және сол заманғы ең беделді және ықпалды журналистердің біріне айналды. 1858 жылы ол алғашқы әйелінің туысы Елиза Роскоға үйленді; ол 1897 жылдың басында қайтыс болды, ал Хаттонның өзі де сол жылы дүние салды. Оның басқа жариялымдарының ішінде «Теологиялық және әдеби эсселер» (1871; 1888 жылы қайта қарастырылған), «Қазіргі ой және ойшылдарға сын» (1894) және оның пікірлерін 1899 жылы «Діни және ғылыми ойдың аспектілері» деген атпен жарық көрген «Spectator» журналындағы мақалаларының таңдамалы жинағында зерттеуге болады.
Мүдделер
Ол Метафизикалық қоғамның (1869) алғашқы мүшесі болды. Ол жануарларға жасалатын тәжірибелерге қарсы болған және осы мәселе бойынша 1875 жылы құрылған Корольдік комиссияның мүшесі болды, нәтижесінде 1876 жылғы Жануарларға қатыгездік туралы заң қабылданды. Хаттон парапсихологиямен қызығушылық танытты. Ол 1882 жылы Психикалық зерттеулер қоғамының вице-президенті болды.
Жинақтар
1871 жыл. Эсселер, теологиялық және әдеби. 2 томдық. Лондон: Макмиллан. (2-ші басылым, 1880 ж. 3-ші басылым, 1888 ж. 4-ші басылым, 1895–1896 жж.) 1894 жыл. Заманауи ойлар мен ойшылдарға сын. 2 томдық. Лондон: Макмиллан. 1899 жыл. Діни және ғылыми ой-пікірлердің қырлары. Элизабет М. Роско редакциялаған. Лондон: Макмиллан. 1906 жыл. Ғылыми-әдеби сын. Элизабет М. Роско редакциялаған. Лондон: Макмиллан. 1989 жыл. Виктория дәуірінің куәсі. Роберт Х. Тенер және Малкольм Вудфилд редакциялаған. Бристоль: Бристоль баспасы. 1998 жыл. Театр көрермені. Роберт Х. Тенер редакциялаған. Калгари: Калгари университетінің баспасы.