Джеремия Джойс: Англиялық юнит танымының дін қызметкері және жазушысы

Кіріспе

Jeremiah Joyce (1763–1816) – ағылшын Unitarian пастыры және жазушы. 1794 жылдың мамыр айында тұтқындалған саяси белсенділер тобының бірі ретінде ол танымал болды.

Ерте өмір

Ол 1763 жылғы 24 ақпанда Гертфордширдегі Чешунт қаласында, жүнді өңдеу шебері Еремия Джойстің (1718–1788) және оның әйелі Ханна Сомерсеттің (1726–1818) ұлы ретінде дүниеге келді. Оның туған жері Чешунт немесе Ханнаның отбасылық үйі – Милдредс Корт, Лондонның Poultry ауданы болды. Ол Чешунт қаласындағы дін қызметкері Сэмюэл Ворсли басқарған бейресми мектепке қатысты, ал Ворсли бұрын Давентри академиясында оқыған. 1777 жылы Джойс Лондонның Странд қаласындағы әйнекші Джон Уиллиске шәкірт болып жұмысқа орналасты. Уиллис Шынышылар және Шыны суретшілерінің құрметті компаниясының мүшесі болды және кейін Sykes & Son деп аталған құрылыс компаниясын құрды, ол бүгінгі күнге дейін сақталып қалған (2022 жылғы мәлімет бойынша). Ол Санкт-Клемент-Дэнс шіркеуі мен Орта ғибадатханасында жұмыс істеді, ал 1778 жылы өзінің ұлы Джонды шәкірт ретінде қабылдады. Жеті жылдық оқудан кейін Джойс шәкірттігін аяқтап, тәуелсіз шебер ретінде жұмыс істеуге кірісті. Әкесінің қайтысынан бұрын, ағасы Джошуа мен Хью Уортингтонның қолдауымен, ол Хакнидегі Жаңа колледжде унитариандық дін қызметкеріне дайындалды. Ол математика мен латын тілін жақсы меңгерді. Стенхоп пен Джойс радикалды саяси көзқарастарды ұсынды: Стенхоп 1789 жылдың соңында 1688 жылғы Даңқты революцияның 100 жылдығына арналған Лондон революциялық қоғамын басқарды және француз революциясын жақыннан қабылдады. Джойсті жұмысқа алумен қатар, ол өзінің тәрбиешілерін босатып, 14 жасар қызы Хестер Стэнхоуптан ауылдың жасыл алаңында түйелерге қарауды талап етті. Джойс Конституциялық ақпарат қоғамының (SCI) және 1792 жылдың басында құрылған Лондон корреспонденттік қоғамының (LCS) мүшесі болды. SCI отырыстарында ол Том Пейннің адвокаты Джон Август Боннимен, Джон Картрайтпен, Томас Холкрофтпен, Стюарт Кидпен және басқалармен, соның ішінде Томас Бэнкс деп саналатын Мистер Бэнкспен кездесті. Ол Пейннің еңбектерін Дербидегі Сэмюэл Фоксқа және Стенхоптың резиденциясы арқылы таратты. 1791 жылы Джойс Юнитариандық қоғамға қосылды (толық атауы – Христиандық білімді және ізгілік пен жақсылықты насихаттау жөніндегі Юнитариандық қоғам, оған «кітаптарды тарату арқылы» деген қосымша жасалды). Келесі жылдары ол баспа жұмысына қатысып, қоғамның серіктесі ретінде Джозеф Джонсонмен бірге жұмыс істеді. Ол Essex Street Chapel қауымына қосылды және оның негізін қалаушы Теофилус Линдсимен ұзақ қарым-қатынас орнатты. 1793 жылы Линдси шіркеуден зейнеткерлікке шыққан кезде Джойс бір уақытқа Джон Диснеймен бірге осы шіркеуде қызмет етті, ол 1783 жылдан бастап Линдсимен бірге осы лауазымды бөлісіп келген. Джойс кешкі құлшылықтарды өткізіп, 1804 жылға дейін жалғастырды, содан кейін Томас Белшем шіркеуді басқарды. Шотландиялық шейіттер Либертиге және LCS-тің Морис Маргаротына қылмыстық тасымалдауға жіберілген кезде Джойс 1794 жылғы 28 наурызда SCI-ден қолдау хатын ұсынды. Онда «Біз Ұлыбритания халқының толық және әділ өкілдігін іздейміз, барлық адамдар мен британдықтардың құлшынысымен» деген сезім білдірілді. 4 сәуірден бастап SCI және LCS бірлесіп «Азаттық достарының» съезіне делегаттарды ұсыну үшін жұмыс істеді. Джойс, Холкрофт, Кид, Уильям Шарп және Томас Уордл сайланды.

He was born 24 February 1763, the son of Jeremiah Joyce (1718–1788), a master woolcomber at Cheshunt, Hertfordshire, and his wife Hannah Somersett (1726–1818); his place of birth was Cheshunt, or Mildred's Court, Poultry, London, Hannah's family home. He attended the nonconformist school in Cheshunt run by the Rev. Samuel Worsley, who had attended Daventry Academy. In 1777 Joyce was apprenticed to a glazier, John Willis, of Strand, London. Willis was a member of the Worshipful Company of Glaziers and Painters of Glass, and founded a building company, later Sykes & Son, that still exists (as of 2022). He did work on St Clement Danes church and the Middle Temple; and in 1778 took on his own son John as apprentice. After seven years, Joyce completed the apprenticeship, going to business on his own account as a journeyman. Before the death of his father, and with the support of his brother, Joshua, and Hugh Worthington, he studied for the Unitarian ministry at New College, Hackney. He became proficient in mathematics and Latin. Stanhope and Joyce shared radical political views: Stanhope by the end of 1789 was chairing the London Revolution Society, named for the centennial of the Glorious Revolution of 1688, and took the French Revolution to heart. As well as hiring Joyce, he dismissed his governesses, and required his daughter Hester Stanhope, age 14, to mind turkeys on a village green. Joyce became a member of the Society for Constitutional Information (SCI) and of the London Corresponding Society (LCS) founded in early 1792. At SCI meetings he encountered John Augustus Bonney who was Tom Paine's lawyer; John Cartwright; Thomas Holcroft; Stewart Kyd; and others including a Mr Banks tentatively identified as Thomas Banks. He was involved in the distribution of Paine's works, to Samuel Fox at Derby and via Stanhope's residence. By 1791, Joyce had joined the Unitarian Society (fuller name Unitarian Society for Promoting Christian Knowledge and the Practice of Virtue, to which was added "by the distribution of books"). In the following years he was involved in publications, and the Society had as associate Joseph Johnson. He joined the Essex Street Chapel congregation, and formed a long standing relationship with Theophilus Lindsey, its founder. When Lindsey retired from the chapel in 1793, Joyce for a period was minister there with John Disney, who had shared the position with Lindsey from 1783. Joyce took the afternoon services, continuing until 1804 when Thomas Belsham took over the chapel. Ahead of the penal transportation of the Scottish Martyrs to Liberty and Maurice Margarot of the LCS, Joyce on 28 March 1794 proposed an address of support from the SCI. It contained the sentiment "A full and fair Representation of the People of Great Britain we seek, with all the ardour of men and Britons". From 4 April the SCI and LCS worked together, to nominate delegates to a convention of the "Friends of Liberty". Joyce was chosen, with Holcroft, Kyd, William Sharp and Thomas Wardle.

Бас сатқындық айыбы және ақталу

Май айында оншақты белсенді тұтқындалды, содан кейін 1794 жылы Habeas Corpus Suspension Act қабылданды, және Джойс тұтқындалғандардың бірі болды. 12 мамырда LCS-тің Томас Хардиді Bow Street Runners және King's Messengers үйінде ұстады. Одан кейін, Харди тұтқындалғаннан бірнеше сағат өткен соң, Джойс жазған Джон Хорн Тукке (SCI) жолданған мағынасы түсініксіз хат, билік тарапынан ұсталды. Джон Телуолл 13 мамырда Лондонның Странд ауданындағы Бофорт ғимаратында дәріс оқып жатқанда тұтқындалды. Хорн Тук өзі 16 мамырда тұтқындалды. Қамауға алынғандардың арасында LCS-те Маргароның орнын басқан күміс шебері Джон Бакстер, LCS және SCI серіктесі болған бизнесмен Джон Рихтер, сондай-ақ LCI-дың Бонни мен Кид болды. 1794 жылы 14 мамырда Джойс Кент қаласындағы Шевенингте Стенхоуптың үйінде болды, және Стенхоуптың ұлдарымен сөйлесіп жатқанда Джон Кинг пен Корольдің хабаршысы тарапынан тұтқындалды. Оған "елге опасыздық жасау" айыбы тағылды. Тұтқындау шамамен сағат 8-де болды. Сол күні шамамен сағат 13.00-де Джойс патшалық кеңес алдында тексерілді. Джойс 19 мамырға дейін қамауда болды, содан кейін басқалармен бірге жоғары сатқындыққа айыптап, Лондон мұнарасына жіберілді. Тамыз және қыркүйек айларында Эдинбургте екі сот өтті. Қыркүйек айында Миддлсекс округінің үлкен қазылар алқасы 12 адамға қарсы елге опасыздық жасау айыбын қоюға жеткілікті дәлелдер бар екенін мәлімдеді. Тұтқындалған топтың жеті мүшесі 24 қазанда Тауэрден Ньюгейт түрмесіне көшірілді. Олар 25 қазанда Олд Бейлиде сотқа тартылды. Оның бірге сотталушылары Харди мен Хорн Тук ақталғаннан кейін, Джойске қарсы айыптар алынып тасталды. Ол 23 апта түрмеде отырды. Оның құқықтық процеске қатысты жазған еңбегі, "М. Джойстың «елге опасыздық жасады» деген айыппен тұтқындалуы туралы есеп. Оның тексеруі, М. Уиндхемнің сөздеріне қатысты ескертулер және т.б." 1795 жылы жарық көрді.

Кейінгі өмірі

Джойс 1794 жылғы 1 желтоқсанда босатылды және Шевенингке қайта оралды, ауыл тұрғындары оны құрметпен қарсы алды, жарықтармен ауылды шуақтандырды; ректор, Джон Питтің капелланы, Чатэмнің 2-ші графы Сэмюэл Престон болса да, оның ықпалымен болды. Ол Гатакрдағы Уильям Шепардты дереу аралады. Стенхоуп Джойс үшін Шевенингте үй салдырды. Джойс онда шамамен төрт жыл тұрды, 1796 жылы оның әйелі Элизабет қосылды. 1799 жылы ол кетіп қалды. Әкесінің үйден оқытуды талап етуі келіспеушілік тудырған Стенхоуп отбасы осы кезеңде ыдырады. Джон Эрманның мәлімдеуінше, қызы леди Гестер 1803 жылы премьер-министр Уильям Питт кішінің інісімен Уолмерде тұруға көшті; ол оған Том Пэйннің «толыққанды дұрыс» екенін айтты, бірақ революцияға бару қаупі бар екенін түсіндірді. Осы кезеңде Теофилус Линдси Джойске унитариандық пасторлық қызметке толыққанды орын табуға үміттенді; бірақ ол Джон Роуға (1764–1832) түсіндіргендей, мұны істеу мүмкін емес екенін түсінді. Шындығында, босатылғаннан кейін Джойс кейбір унитариандық қауымдарда танымал уағызшы болғанмен, ол кейбір жағдайларда ұятқа қалдырды. 1799 жылы Шрусберидегі Роу қауымы оны қабылдамады. Кейінгі өмірінде ол Холли Террасада, Хайгейтте тұрды және Рослин Хиллдегі шағын унитариандық қауымның пасторы ретінде Рошемонт Барбольдты алмастырды. 1799 жылы Джойс Бенджамин Траверс ағаның (1752–1818) ұлдарына тәрбиеші болып жұмысқа орналасты, ол Гравел Пит шіркеуінің казнашысы және Бенджамин Траверстің, қант саудасындағы дүкен иесінің әкесі болды. Ол SCI мүшесі Уильям Смитпен серіктес болды. Кейіннен «Джозеф Траверс және ұлдары» деп аталған фирма сол кезде «Смит, Траверс және Кембл» деген атпен сауда жасады. Бірнеше жыл бойы Джойс Юнитариандық қоғамның хатшысы болды. Линдсидің өмірінің соңында Джойс оған жақын болды. 1808 жылы Линдси қайтыс болғанда, Джойс «Ай сайынғы журналда» анонимді некролог, «Қысқаша есеп» жазды; және Линдсидің діни қызметіне баса назар аударған Уильям Френдтің некрологын үлгі етіп, Линдсидің саяси хаттарының көп бөлігін, әсіресе американдық революцияға қатыстыларын өртеп жіберді.

Joyce was released on 1 December 1794, and was welcomed back to Chevening, the village being lit up; if not by the rector, the Rev. Samuel Preston, chaplain to John Pitt, 2nd Earl of Chatham who was Lord Privy Seal. He was quick to pay a visit to William Shepherd at Gatacre. Stanhope built Joyce a house in the grounds at Chevening. Joyce lived there for about four years, joined by his wife Elizabeth in 1796. He moved away in 1799. The troubled Stanhope household, where the father's insistence on home education was contentious, started to break up over the period. Daughter Lady Hester in the end moved out to live at Walmer with her uncle William Pitt the Younger, the Prime Minister, in 1803 according to John Ehrman; where he reportedly told her Tom Paine was "quite in the right" but he couldn't risk revolution. At this period, Theophilus Lindsey had hopes to find Joyce a full place as Unitarian minister; but he found that impossible, as he explained to John Rowe (1764–1832). In fact, while Joyce had been a popular preacher with some Unitarian congregations after his release, he had become somewhat of an embarrassment. Rowe's congregation at Shrewsbury would not accept him in 1799. In later life he lived in Holly Terrace, Highgate, and succeeded Rochemont Barbauld as minister of a small Unitarian congregation at Rosslyn Hill. In 1799 Joyce took up a position as tutor to the sons of Benjamin Travers the elder (1752–1818), treasurer to the Gravel Pit Chapel and father of Benjamin Travers, a grocer in the sugar trade. He was in business with William Smith, who was an SCI member. The firm, later known as Joseph Travers & Sons, was then trading as Smith, Travers & Kemble. For many years, Joyce was the secretary of the Unitarian Society. At the end of Lindsey's life, Joyce was close to him. When Lindsey died in 1808, Joyce wrote an anonymous obituary, the "Brief account" in The Monthly Magazine; and took the lead from William Frend's obituary, which concentrated on Lindsey's religious involvement, to burn much of Lindsey's political correspondence, particular that dealing with the American revolution.

Шығармалары

Джойс ғылым және математика салаларында көптеген танымал оқулық еңбектер жазды. Ол сонымен қатар Риздің "Циклопедиясына" (1802–1819) мақалалар да жазды.