Тіке анимация: Фильмге сурет салу арқылы анимация жасау техникасы. Лена Лай, Норман Макларен сияқты суретшілердің жұмыстары, абстрактілі анимация, фильмнің өңделуі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анимация техникасы
Animation technique
Тікелей анимация, сонымен қатар камерасыз анимация деп те аталатын, анимация техникасының бір түрі. Бұл техникада кадрлар анимация камерасымен түсірілген суреттер немесе объектілерді емес, тікелей кинолентаға сурет салу арқылы жасалады.
Drawn on film animation, also known as direct animation or animation without camera, is an animation technique where footage is produced by creating the images directly on film stock, as opposed to any other form of animation where the images or objects are photographed frame by frame with an animation camera.
Тарих
Фильмге сурет салу арқылы анимация жасаудың алғашқы және ең танымал шеберлері Лен Лай, Норман Макларен, Стэн Браххедж болды, кейін Стивен Волошен, Ричард Р. Ривз, Скотт Фицпатрик және Бербел Нойбауэр сияқты суретшілер осы әдістерді қолданып көптеген анимациялық фильмдер жасады. Олардың туындылары повестволық және толығымен абстрактілі анимация арасындағы барлық спектрді қамтиды. 1960 жылдары басқа режиссерлер бұл идеяны дамытып, фильмдік таспаны одан да радикалды әдістерге ұшыратты, тіпті көрсету кезінде таспаның жойылуына дейін. Кейбір суретшілер бұл жойылғанды мәлімдеме ретінде пайдаланды, ал басқалары бір қадам артқа шегіліп, көрсету үшін түпнұсқалық таспадан көшірме жасады. Тікелей анимация фильм жасаудың үнемді жолы болуы мүмкін, оны тіпті басқа жобалардан қалған немесе тасталған таспалармен жасауға болады. Бұл анимацияның түрі бастаушыларға да, тәжірибелі суретшілерге де тартымды. Норман Макларен "Камерасыз анимациялық фильмдерді қалай жасауға болады" деген қысқаша, суреттермен толық кіріспе жазды, ол 1949 жылы ЮНЕСКО баспасынан шықты. Хелен Хилл "Апат рецептері" атты жинақ жариялады, онда фильмге тікелей сурет салудың әртүрлі тәсілдері келтірілген.
The first and best known practitioners of drawn on film animation include Len Lye, Norman McLaren, Stan Brakhage, then later artists including Steven Woloshen, Richard R. Reeves, Scott Fitzpatrick and Baerbel Neubauer, who produced numerous animated films using these methods. Their work covers the whole span between narrative and totally abstract animation. Other filmmakers in the 1960s expanded the idea and subjected the film stock to increasingly radical methods, up to the point where the film was destroyed in the process projection. Some artists made this destruction a statement, others went back one step and copied the original work film strip to get a projection copy. Direct animation can be an inexpensive way to produce a film; it can even be done on outtakes, or discarded film strips from other projects. It is a form of animation that is inviting to beginners and accomplished artists alike. Norman McLaren wrote a short illustrated introduction "How to make animated movies without a camera" which was originally published by UNESCO in 1949. Helen Hill published a collection called Recipes for Disaster that includes a wide range of approaches to creating images directly on film.
Техникалар
Анимацияны тікелей фильмге түсірудің екі негізгі әдісі бар. Бірі бос пленкадан басталады, екіншісі – қара (дамытылған) пленкадан. Суретші бос пленкаға сурет салуға, бояуға, мөр басуға, тіпті желім немесе таспамен заттарды жабыстыруға болады. Ал қара пленканы (немесе кез келген кадрды) сызып, кесіп, тегістеп немесе тесіп өңдеуге болады. Суретшіге пайдалы деп есептеген кез келген құралды қолдануға болады, сондай-ақ барлық техникаларды шексіз біріктіруге болады. Кадр шекараларын сақтауға немесе мүлдем назарда ұстамауға болады, қолжетімді кадрларды қосуға болады, кез келген бейне механикалық немесе химиялық жолмен бұрмалануы мүмкін. Үшінші әдіс қараңғы бөлмеде, кадр бойынша ашылмаған пленканы қолдану арқылы жүзеге асырылады. Суретші заттарды жаңа пленкаға орналастырып, содан кейін шағын жарық сәулесі арқылы суреттерді жасайды. Бұл үшінші түрдегі жұмысты зертханаға жіберіп, камерамен түсірілген фильмдер сияқты өңдеуге болады. 70 немесе 35 мм фильм сияқты үлкен форматтар салыстырмалы түрде үлкен жұмыс алаңы үшін қолайлырақ болуы мүмкін, бірақ тікелей анимация 16 мм немесе тіпті Super 8 мм фильмде де жасалады. 35 мм пленкадағы дыбыс жолағы оптикалық болғандықтан, дыбыс жолағында сурет салу немесе басқа тәсілдермен формаларды көшіру арқылы синтетикалық дыбыс пен бейнелерді жасауға болады.
There are two basic methods to produce animation directly on film. One starts with blank film stock, the other one with black (already developed) film. On blank film the artist can draw, paint, stamp, or even glue or tape objects. Black film (or any footage) can be scratched, etched, sanded, or punched. Any tool the artist finds useful may be used for this, and all techniques can be combined endlessly. The frame borders may be observed or completely ignored, found footage may be included, any existing image might be distorted by mechanical or chemical means. A third method takes place in a darkroom, using unexposed film that is exposed frame by frame. The artists places objects onto the fresh stock and then uses a small light beam to create the images. This third category of work has to be sent to a lab and processed, just like films created with a camera. Large formats such as 70 or 35mm film may be preferred for their relatively larger working area, but direct animation is done on 16 mm or even Super 8 mm film as well. Since the sound strip on 35 mm film is optical, it is possible to create synthetic sound as well as images by drawing or otherwise reproducing forms in the soundtrack area.