Кіріспе
Анонимді 17 ғасырдағы сиқырлық кітап. Сүлейменнің кіші кілті, сонымен қатар Лемегетон Клавикула Саломонис немесе жай ғана Лемегетон деп аталады, – бұл сиқыршылық туралы анонимді авторлық гримуар. Ол 17 ғасырдың ортасында жинақталған, көбінесе бірнеше ғасырлар бұрынғы материалдардан құрастырылған. Кітап бес бөлімге бөлінеді: Арс Гоэтия, Арс Теургия Гоэтия, Арс Паулина, Арс Алмадель және Арс Нотория. Ол ежелгі грек сөзі γοητεία (goēteía) – «бауралау», «сиқыр», немесе «алдау» деген мағынаны білдіреді. Орта ғасырлық және Ренессанс Еуропасында гоетия көбінесе жаман және еретик саналды, теургия (theurgia) және табиғи сиқыр (magia naturalis) сияқты, кейде асыл саналатын нәрселерге қарама-қарсы болды. Генрих Корнелий Агриппа «Оккульттік философияның үш кітабында» былай деп жазады: «Сермониялық сиқырдың бөліктері – гоетия және теургия. Гоетияның кемшілігі – зұлым рухтармен байланыс, зұлымдыққа құмарлық, заңсыз сиқырлар мен қарғыстар, және ол барлық заңдармен тасталып, қарғысқа ұшыратылады». Екі нұсқа арасында рухтардың реті өзгерді, кейінгі жұмыстарға төрт қосымша рух қосылды, ал бір рух (Пруфлас) алынып тасталды. Реджинальд Скоттың «Солқындықтың ашылуы» еңбегінде келтірілген «Pseudomonarchia Daemonum» басылымында да кездесетін Пруфластың алынып тасталуы, «Арс Гоэтия» 1570 жылға дейін құрастырылмағанын көрсетеді. Шындығында, «Арс Гоэтия» Уиердің өзінен гөрі Скотттың аудармасына көбірек тәуелді. Сонымен қатар, материалдың бір бөлігі Генрих Корнелий Агриппаның «Оккульттік философияның үш кітабынан», псевдо Пьетро д’Абаноның «Cat=no» еңбегінен және «Магикалық күнтізбеден» алынған. Вейердің «Officium Spirituum» еңбегі, 1583 жылғы «Рухтар қызметі» деген тақырыптағы қолжазбамен байланысты, ақыр соңында 15 ғасырлық «Livre des Esperitz» (47 рухтың 30-ы «Арс Гоэтиядағы» рухтарға ұқсас) қолжазбасының кеңейтілген нұсқасы болып көрінеді, олар сиқыршыны қорғауға және шақырған демонды бақылауға арналған. Періштелердің аттары мен мөрлері Блез де Вигенердің қолжазбасынан алынған, оның қағаздарын Сэмюэл Лидделл Макгрегор Матерс (1854–1918) Алтын таңның герметикалық ордені үшін жасаған жұмыстарында пайдаланған.
The Lesser Key of Solomon, also known as Lemegeton Clavicula Salomonis or simply Lemegeton, is an anonymously authored grimoire on sorcery. It was compiled in the mid 17th century, mostly from materials several centuries older. It is divided into five books: the Ars Goetia, Ars Theurgia Goetia, Ars Paulina, Ars Almadel, and Ars Notoria. It is derived from the Ancient Greek word γοητεία (goēteía) meaning "charm", "witchcraft", or "jugglery". In medieval and Renaissance Europe, goetia was generally considered evil and heretical, in contrast to theurgia (theurgy) and magia naturalis (natural magic), which were sometimes considered more noble. Heinrich Cornelius Agrippa, in his Three Books of Occult Philosophy, writes, "Now the parts of ceremonial magic are goetia and theurgia. Goetia is unfortunate, by the commerces of unclean spirits made up of the rites of wicked curiosities, unlawful charms, and deprecations, and is abandoned and execrated by all laws." The order of the spirits changed between the two, four additional spirits were added to the later work, and one spirit (Pruflas) was omitted. The omission of Pruflas, a mistake that also occurs in an edition of Pseudomonarchia Daemonum cited in Reginald Scot's The Discovery of Witchcraft, indicates that the Ars Goetia could not have been compiled before 1570. Indeed, it appears that the Ars Goetia is more dependent upon Scott's translation of Weyer than on Weyer's work in itself. Additionally, some material came from Heinrich Cornelius Agrippa's Three Books of Occult Philosophy, the cat=no by pseudo Pietro d'Abano, and the Magical Calendar. Weyer's Officium Spirituum, which is likely related to a 1583 manuscript titled The Office of Spirits, appears to have ultimately been an elaboration on a 15th century manuscript titled Livre des Esperitz (30 of the 47 spirits are nearly identical to spirits in the Ars Goetia). which were intended to protect the conjurer and to control the demons he summoned. The angelic names and seals derived from a manuscript by Blaise de Vigenère, whose papers were also used by Samuel Liddell MacGregor Mathers (1854–1918) in his works for the Hermetic Order of the Golden Dawn
Басылымдар
Краули, Алистер (ред.), С. Л. Макгрегор Матерс (транскрипция) Кітап Гоетия Сүлеймен патшаның. Өлі қолмен ағылшын тіліне аударылды (Фойерс, Инвернес: Діни шындықты тарату қоғамы, 1904) 1995 жылғы қайта басылымы: Гринуп, А. У., «Соломонның Алмаделі, Слоан MS 2731 мәтініне сәйкес» The Occult Review, 22 том, 2 нөмір, 1915 жылғы тамыз, 96–102 беттер. Хенсон, Митч (ред.) Лемегетон. Сүлейменнің толық кіші кілті (Джексонвилл: Metatron Books, 1999) Питерсон бұл материалды «критикалық емес және таңдаусыз пайдаланғандығы үшін» атап көрсетті. де Лоренс, Л. В. (ред.) Соломонның кіші кілті, Гоетия, Зұлым рухтар кітабы (Чикаго: de Laurence, Scott & Co., 1916) 1942 жылғы қайта басылымы; 2006 жылғы қайта басылымы: Матерс/Краули басылымының плагиаты. Питерсон, Джозеф Х. (ред.) Соломонның кіші кілті: Лемегетон Clavicula Salomonis (Йорк Бич, Мэн: Weiser Books, 2001) «Ақпараттық нұсқа» және «стандартты басылым» деп есептеледі. Рунион, Кэрролл, Соломонның сиқыр кітабы (Сильверадо, Калифорния: C. H. S. Inc., 1996) Демондардың бастапқыда Месопотамия мифологиясынан шыққандығын мәлімдейді. Шах, Идрис, Сиқырдың құпия білімі (Лондон: Abacus, 1972) Ars Almandel бөліктерін және Гоетия бөлімдерін қамтиды, рәсімдердің көп бөлігі жоқ. Скиннер, Стивен және Ранкин, Дэвид (ред.) Доктор Рудтың Гоетиясы: Liber Malorum Spirituum Seu Goetia періштелері мен демондығы (Сермониялық сиқыр деректері) (Лондон және Сингапур: The Golden Hoard Press, 2007) Thorogood, Alan (ред.), Фредерик Хокли (транскрипция), Соломонның Паулиндік өнері (Йорк Бич, Мэн: The Teitan Press, 2016) Veenstra, Jan R. «Киелі Алмандал. Періштелер және сиқырдың интеллектуалдық мақсаттары» Jan N. Bremmer және Jan R. Veenstra (ред.) Ерте заманға дейінгі антикалық сиқырдың метаморфозы (Лювен: Peeters, 2002), 189–229 беттер. Алмадель 217–229 беттерде жазылған. Уэйт, Артур Эдвард, «Қара сиқыр және келісімдер кітабы». Гоетикалық теоургияның, сиқыршылықтың және тозақтық некромантияның ырымдары мен құпияларын, сондай-ақ қара сиқырдың рәсімдерін қамтиды (Эдинбург: 1898). «Гоетиядағы құпия дәстүр» деп қайта басылды. Салтанатты сиқыр кітабы, Гоетикалық теоургияның, сиқыршылық пен тозақтық некромантияның ырымдары мен құпияларын қамтиды (Лондон: William Rider & Son, 1911). Оның ішінде Гоетия, Паулиндік өнер және Алмадель. Уайт, Нельсон және Энн (ред.) Лемегетон: Clavicula Salomonis: немесе Сүлеймен патшаның толық кіші кілті (Пасадена, Калифорния: Technology Group, 1979) Питерсон бұл кітапты «мүлдем оқылмайтын» деп атады. Уилби, Кевин (ред.) Лемегетон. Соломондық сиқырдың ортағасырлық нұсқаулығы (Силиан, Лампетер: Hermetic Research Series, 1985).
Thorogood, Alan (ed. ), Frederick Hockley (transcribed), The Pauline Art of Solomon (York Beach, Maine: The Teitan Press, 2016)
Veenstra, Jan R. "The Holy Almandal. Angels and the intellectual aims of magic" in Jan N. Bremmer and Jan R. Veenstra (eds. ), The Metamorphosis of Magic from Late Antiguity to the Early Modern Period (Leuven: Peeters, 2002), pp. 189–229. The Almadel is transcribed at pp. 217–229. Waite, Arthur Edward, The Book of Black Magic and of Pacts. Including the rites and mysteries of goëtic theurgy, sorcery, and infernal necromancy, also the rituals of black magic (Edinburgh: 1898). Reprinted as The Secret Tradition in Goëtia. The Book of Ceremonial Magic, including the rites and mysteries of Goëtic theurgy, sorcery, and infernal necromancy (London: William Rider & Son, 1911). Includes the Goetia, Pauline Art and Almadel. White, Nelson & Anne (eds.) Lemegeton: Clavicula Salomonis: or, The complete lesser key of Solomon the King (Pasadena, California: Technology Group, 1979). Noted by Peterson to be "almost totally unreadable". Wilby, Kevin (ed.) The Lemegetton. A Medieval Manual of Solomonic Magic (Silian, Lampeter: Hermetic Research Series, 1985)