Кіріспе

Бірнеше дыбыс көздерін бөлек жазып, біріктірілген тұтас дыбыс құрастыру. Көпжолды жазу (MTR), сондай-ақ көпжолды жазу деп те аталады, 1955 жылы дамытылған дыбыс жазу әдісі. Ол бірнеше дыбыс көздерін немесе әртүрлі уақытта жазылған дыбыс көздерін бөлек жазып, біріктірілген тұтас дыбыс құрастыруға мүмкіндік береді. Көпжолды жазу 1950 жылдардың ортасында, бір мезгілде әртүрлі дыбыс арналарын бір катушкадан екіншісіне жазу идеясы пайда болған кезде мүмкін болды. Трек – таспадағы өз дискретті аймағына жазылған арна, онда жазылған оқиғалардың салыстырмалы реті сақталады және ойнату бір мезгілде немесе синхронды түрде жүзеге асырылады. Көпжолды жазғыш бір немесе бірнеше дыбыс көздерін әртүрлі тректерге бір мезгілде жазуға мүмкіндік береді, содан кейін оларды жеке өңдеуге және араластыруға болады. Мысалы, әнші, гитарашы, клавишник, бас-гитарашы және барабаншыдан тұратын топты қарастырайық. Әншінің микрофоны, гитара мен клавишалардың шығысы және барабан жиынтығындағы әрбір барабанды көпжолды жазғыш арқылы жеке-жеке жазуға болады. Бұл әр тректі жеке-жеке толығымен реттеуге мүмкіндік береді, мысалы, дауысты күшейту немесе қоңырауларды төмендету, оларды соңғы өнімге біріктіруден бұрын. Көпжолды жазудың пайда болуына дейін дыбыс жазу процесі барлық әншілердің, топтың аспапшыларының және/немесе оркестрдің сүйемелдеушілерінің бір уақытта бір кеңістікте орындалуын талап етті. Көпжолды жазу техникалық жағынан маңызды жетістік болды, өйткені студия инженерлеріне музыканың барлық аспаптары мен вокалын жеке-жеке жазуға мүмкіндік берді. Көпжолды жазу инженерге әр тректің деңгейін және тембрін реттеуге мүмкіндік берді, ал қажет болған жағдайда, кейбір тректерді қайта жасау немесе тректің бөліктерін қателерді түзету немесе жақсы нәтиже алу үшін қайта жазуға мүмкіндік берді. Сондай-ақ, реверб сияқты әртүрлі электрондық эффектілерді белгілі бір тректерге, мысалы, жетекші вокалға қолдануға болады, ал бұл эффект қажет емес басқа тректерге қолданылмайды (мысалы, электр бас-гитараға). Көпжолды жазу техникалық инновациядан гөрі көп нәрсе болды; сонымен қатар ол дискі өндірушілер мен артистерге студиядан тыс жерде жасау мүмкін емес жаңа дыбыстарды жасауға мүмкіндік берді, мысалы, жетекші әнші өзінің жетекші вокалына көптеген гармониялық вокалдарды қосады, электр гитарашы өзінің гитара солосымен бірге көптеген гармониялық бөлімдерді орындайды немесе тіпті барабандарды жазып, тректі кері ойнап, ерекше эффект алуға болады. 1980 және 1990 жылдары компьютерлер дыбыс жазу мен ойнатуды цифрландыруға мүмкіндік берді, бұл аудио жазу мен таратуда революция жасады. 2000 жылдары компьютерлер үшін көпжолды жазу аппараттық және бағдарламалық қамтамасыз етілімі жоғары сапалы аудио жазбалар үшін кәсіби дыбыс инженерлерімен және студиясыз жазатын топтармен кеңінен қолданылатын бағдарламаларды пайдаланатын жоғары сапалы ноутбуктерде пайдалануға болатын деңгейге жетті. Магниттік таспа жазба құралы ретінде толығымен алмастырылмаса да, сызықтық емес редакциялаудың (NLE) және жазудың артықшылықтары цифрлық жүйелердің таспаны басып озуына әкелді. Тіпті 2010 жылдары, цифрлық көпжолды жазу басым технология болған кезде, бастапқы термин "трек" әлі де аудио инженерлерімен қолданылады.

Процесс

Көпжолды жазуды аналогтық жазу, таспаға негізделген жабдықтар (1970 жылдардың соңындағы қарапайым төрт тректік Portastudios, сегіз тректік кассета машиналары, 2 дюймдік катушкаға 24 тректік машиналар), жазылған цифрлық деректерді таспаға сақтауды қолданатын цифрлық жабдықтар (мысалы, ADAT сегіз тректік машиналары) және қатты дискіге негізделген жүйелер, көбінесе компьютер мен аудио жазу бағдарламалық жасақтамасын пайдаланады. Көпжолды жазу құрылғыларының сипаттамалары әртүрлі, мысалы, бір уақытта жазу үшін қолжетімді тректердің саны; таспаға негізделген жүйелерде бұл, басқа факторлармен қатар, қолданылатын таспаның физикалық өлшемімен шектеледі. 1970 жылдардың басында SMPTE уақыт кодын енгізумен инженерлер жеке аудио және бейне ойнатуды немесе бірнеше аудио таспа машиналарын толық синхрондау үшін компьютерлерді қолдана бастады. Бұл жүйеде әрбір машинаның бір трегінде уақыт кодының сигналы болды, ал қалған тректер дыбыс жазуға арналды. Кейбір ірі студиялар бірнеше 24 тректік машиналарын біріктіре алды. Бұған 1982 жылы Toto тобы Toto IV альбомының бөліктерін үш синхронды 24 тректік машинада жазғанда ерекше мысал келтірілді. Бұл құрылым теориялық түрде 69 аудио трекке мүмкіндік берді. 1970 және 1980 жылдардың соңында сандық көпжолды таспа машиналары пайда болды, соның ішінде 3M және Mitsubishi X 800 32 тректік машиналары, Sony DASH PCM 3324 және кейін PCM 3348 машиналары, бұл жазба үшін көбірек тректерге икемділік берді. Сонымен қатар, консольдегі автоматтандыруды пайдалану үшін аналогтық жазғыштарға әдетте уақыт коды трегіне жақын тректерді бос қалдыру қажет болды, себебі уақыт коды сигналы аудио сигналдарына кедергі келтірмеуі керек, бұл қолжетімді тректерді ең көп дегенде 22 немесе 23 трекке дейін шектеді. Сандық көпжолды машиналарында уақыт коды таспаның басқа бөлігіне енгізілді, сондықтан оны аудио трекке бөлу қажет болмады, яғни барлық тректер жазу үшін қолжетімді болды. PCM 3348 машинасы PCM 3324 машинасынан тректер санын екі есе арттырды, екі машина да бірдей ½ дюймдік сандық таспаны қолдана алды, сондай-ақ PCM 3324 машинасына алғаш жазылған 24 тректік катушка PCM 3348 машинасына қолданылып, тағы 24 трек үстіне жазылатын болды. Компьютерлік жүйелер үшін 2000 жылдардағы тренд – шексіз жазу/ойнату тректерінің саны, бірақ RAM жады мен CPU сияқты мәселелер оны машинадан машинаға шектейді. Сонымен қатар, компьютерлік жүйелерде бір уақытта қолжетімді жазу тректерінің саны дыбыс картасының дискретті аналогты немесе цифрлық кірістерінің санымен шектеледі. Жазу кезінде аудио инженерлері құрылғыдағы әрбір аспап, дауыс немесе басқа да кіріс үшін қолданылатын тректерді (немесе тректерді) таңдай алады және тіпті бір тректі екі аспаппен араластырып, музыка мен дыбыс опцияларын өзгерте алады. Таспаның кез келген нүктесінде жазу құрылғысындағы кез келген тректі жазу немесе ойнату арқылы өздігінен синхронды немесе таңдамалы синхронды жазу арқылы жазуға болады. Бұл орындаушыға 2-трекке жаздырып, бір мезгілде 1, 3 және 7-тректерді тыңдауға мүмкіндік береді, бұл оларға осы тректерде жазылған орындауға ән айтуға немесе сүйемелдеуге мүмкіндік береді. Олар басқа тректерді тыңдап отырып, 4-трекке баламалы нұсқаны жаздыруы мүмкін. Барлық тректер бір уақытта ойнатылып, бір уақытта жазылғандай ойнатылады. Бұл барлық қолжетімді тректер пайдаланылғанға дейін немесе кейбір жағдайларда қайта пайдаланылғанға дейін қайталануы мүмкін. Араластыру кезінде жоғары сапалы ойнату бастары қолданылады. Барлық тректер толтырылғанға дейін кез келген сандағы бар тректерді бір немесе екі трекке көшіруге болады, ал бастапқы тректер жойылады, бұл жаңа жазба үшін қайта пайдалануға болатын тректерге көбірек орын береді. 1963 жылы The Beatles "Please Please Me" әнінде екі тректі пайдаланған. The Beatles продюсері Джордж Мартин бұл әдісті көпжолды нәтижелерге қол жеткізу үшін кеңінен қолданды, бірақ әлі де төрт тректік машиналарын пайдаланумен шектелген, сегіз тректік машина The Beatles-тің тоғызыншы альбомын жазған кезде қолжетімді болды. The Beach Boys-тың "Pet Sounds" альбомы да сол кездегі сегіз тректік машиналарымен көпжолды жазуды инновациялық түрде пайдаланды (1965 жыл). Motown да 1965 жылы сегіз тректік машиналарымен жаздыруды бастады, 1969 жылдың ортасында 16 тректік машиналарына көшкенге дейін. Көпжолды жазу кез келген орындаушыға өз орындауының кез келген бөлігін бірнеше рет жазуға мүмкіндік береді, бұл оларға әндердің немесе аспаптық тректердің қосымша нұсқаларын жасау арқылы орындауын жақсартуға мүмкіндік береді. Жазу инженері тек жұмыс істеп жатқан бөлікті жаза алады, басқа бөліктерді өшірмейді. Бұл жазу механизмын қосу және өшіру процесі "punch-in" және "punch-out" деп аталады. Жазу аяқталғаннан кейін көптеген тректер араластыру консолі арқылы екі тректік стерео жазғышқа араластырылады, одан кейін оны көшіруге және таратуға болады. (Фильмдер мен DVD саундтректері қажет болған жағдайда төрт немесе одан көп трекке араластырылуы мүмкін, ең көп қолданылатыны бес трек, қосымша төмен жиілікті эффект трегімен, сондықтан DVD-дегі көптеген 5.1 айналмалы дыбыстар бар.) Музыка дүкендерінде сатылатын көптеген пластинкалар, CD-лер және кассеталар көпжолды жазылған, содан кейін стереоға араластырылған жазбалар болып табылады. Кейбір сирек жағдайларда, ескі ән техникалық жағынан жаңартылғанда, бұл стерео (немесе моно) араластырулар өз кезегінде көпжолды жазғыштың екі (немесе бір) трегіне жазылуы мүмкін, бұл қалған тректерге қосымша дыбыс (тректер) қоюға мүмкіндік береді.

Икемділік

Көпжолды жазу кезінде бірнеше музыкалық аспаптар (және вокал) жеке жолдарға бір-бірлеп немесе бір уақытта жазылуы мүмкін, осылайша жазылған дыбыстарға қажетті нәтижелерді алу үшін жеке-жеке қол жеткізуге, өңдеуге және өзгертуге болады. 2010 жылдары көптеген рок және поп-топтар әннің әр бөлігін бірінен соң бірі жазады. Алдымен бас және барабандар, содан кейін аккордтық ырғақтық бөлімдер жазылады. Одан кейін жетекші вокал және гитара сололары қосылады. Соңғы қадам ретінде үйлесімді вокал қосылады. Ал оркестрлер әрқашан 70-тен 100-ге дейін музыканттармен бірге бір уақытта орындайды. Егер әр аспаптың өз микрофоны болса, ал жеке мелодия орындайтын әр аспаптың өз микрофоны болса, әртүрлі микрофондар бірнеше трекке бір уақытта жаздыра алады. Оркестрді жазғаннан кейін дирижер әртүрлі аспаптар мен жеке аспаптардың балансын және тембрін реттей алады, өйткені әр бөлім мен жеке аспап өз жолына жазылған. Рок немесе поп-топ мысалымен, әннің кейбір бөліктерін жазғаннан кейін, әртіс тек гитара бөлімін тыңдай алады, гитара жазылғаннан басқа барлық тректерді «өшіру» арқылы. Егер біреу содан кейін жетекші вокалды оқшаулап тыңдағысы келсе, оны тек жетекші вокал трегінен басқа барлық тректерді өшіру арқылы орындайды. Егер әнді толық тыңдағысы келсе, барлық тректерді қосуға болады. Егер біреу гитара бөлімін ұнатпаса немесе ондағы қателікті тауып, оны ауыстыруды қаласа, оны бүкіл әнді қайта жазғаннан гөрі тек гитара бөлімін қайта жаздырып (яғни гитара жазылған жолды қайта жаздырып) жасауға болады. Егер жазбадағы барлық дауыстар мен аспаптар жеке-жеке тректерге жазылған болса, онда әртіс әннің соңғы өңдеуін толық бақылауға алады, микстеу (массалық таралым үшін екі стерео трекке қайта жазу) кезінде. Мысалы, егер әртіс синтезатордың бір бөлігіне бір эффект, гитараның бір бөлігіне басқа эффект, вокалға «хорлы реверберация» эффектісін, ал барлық барабандар мен соққы аспаптарына басқа эффекттерді қолданғысы келсе, егер олар бастапқыда бір трекке бірге жазылған болса, олар мұны істей алмайды. Алайда, егер олар жеке тректерге жазылған болса, онда әртіс барлық аспаптар мен вокал дыбыстарын толық еркіндікпен араластыра алады. Әнді көпжолды жазу сонымен қатар диджейлер сияқты сол немесе болашақ орындаушылардың ремикстер жасау мүмкіндігін ашады. Егер ән көп тректі форматта жазылмаса, ремикстеушінің жұмысы өте қиын немесе мүмкін емес еді, өйткені тректер бір трекке бірге жазылғаннан кейін («араласқаннан кейін»), олар бұрын ажырамас болып саналған. Соңғы бағдарламалық қамтамасыз ету дыбыс көзін ажыратуға мүмкіндік береді, осылайша жеке аспаптар, дауыстар мен эффекттерді жоғары сапалы бір трек көзінен оқшаулап араластыруға болады. Бұл бастапқыда моно форматта жазылған және шығарылған жазбалардың стереофоникалық немесе айналмалы дыбыс қоспаларын жасауға мүмкіндік береді.

Тарих

Бұл процесті Росс Снайдер 1955 жылы Ampex компаниясында ойлап тапты және дамытты, нәтижесінде бірінші Sel Sync машинасы пайда болды, ол бір дюймдік магниттік лентаны қолданатын 8 тректі машина еді. Бұл 8 тректі жазба құрылғысы американдық гитарист, ән жазушы, аспап жасаушы және өнертапқыш Лес Полға 10 000 долларға сатылды. Ол "Сикабақа" деп аталды. Лес Пол, Мэри Форд және Патти Пейдж 1950-ші жылдардың соңында вокал мен аспаптарды жетілдіру үшін бұл технологияны пайдаланды. Осы бастамалардан бастап, ол келесі онжылдықтарда кең таралған жазу техникасына айналды.

Компьютермен

1990 жылдардың басынан бері көптеген орындаушылар музыканы жазу үшін тек Mac немесе PC-ні, көп тректік жаздыру бағдарламалық жасақтамасымен жабдықталған тректер машинасы ретінде пайдаланады. Компьютерде бір немесе бірнеше аналогтан-цифрлық түрлендіргіштері бар дыбыс картасы немесе басқа да аудио интерфейс болуы керек. Әншілердің немесе акустикалық аспаптардың дыбыстарын жазу үшін микрофондар қажет. Жүйенің мүмкіндіктеріне байланысты, синтезатор немесе электр гитарасы сияқты кейбір аспаптарды тікелей желілік деңгей немесе MIDI кірістері арқылы интерфейске жіберуге болады. Тікелей кіріс микрофон қажеттілігін жояды және дыбысты басқарудың қосымша мүмкіндіктерін ұсынады. Компьютерлік аудио интерфейстерде үлкен айырмашылықтар бар. Мұндай құрылғылардың бағасы, дыбыс сапасы және икемділігі әртүрлі. Ең қарапайым интерфейстер компьютердің аналық платасына енгізілген аудио схемаларын пайдаланады. Ал ең күрделі аудио интерфейстер – бұл кәсіби студиялық сападағы сыртқы құрылғылар, олардың құны мыңдаған долларды құрайды. Кәсіби интерфейстер көбінесе бір немесе бірнеше IEEE 1394 (әдетте FireWire деп аталады) қосылымдарын қолданады. Басқа типтегі интерфейстер ішкі PCI карталарын немесе сыртқы USB қосылымдарын пайдалана алады. Жоғары сапалы интерфейстердің танымал өндірушілеріне Apogee Electronics, Avid Audio (бұрын Digidesign), Echo Digital Audio, Focusrite, MOTU, RME Audio, M Audio және PreSonus жатады. Микрофондар көбінесе нақты мақсаттар үшін жасалады және жазба сапасына елеулі әсер етеді. Бір студиялық сапалы микрофонның құны 5000 доллар немесе одан да көп болуы мүмкін, ал тұтынушылық сапалы жаздыру микрофондарын 50 доллардан арзанға сатып алуға болады. Микрофондарға басқа жабдықтармен пайдалану үшін сигналды дайындау үшін микрофондық алдын ала күшейткіштің бір түрі қажет. Бұл алдын ала күшейткіштер де дыбысқа үлкен әсер етеді және әртүрлі баға диапазондарында, физикалық конфигурацияларда және мүмкіндіктер деңгейлерінде келеді. Микрофондық алдын ала күшейткіштер сыртқы құрылғылар немесе басқа да аудио жабдықтарының құрамындағы мүмкіндік болуы мүмкін.

Бағдарламалық жасақтама

Көпжолды жазуға арналған бағдарламалық қамтамасыз ету бір уақытта бірнеше жолды жазуға мүмкіндік береді. Ол әдетте интерфейс үшін графикалық нотацияны қолданады және музыканың әртүрлі көрінісін ұсынады. Көптеген мультитрекерлер аудио ойнату мүмкіндігін де қамтамасыз етеді. Кейбір көпжолды бағдарламалық қамтамасыз ету тек аудио үшін ғана емес, MIDI ойнату функцияларын да ұсынады; ойнату кезінде MIDI деректері softsynth немесе виртуалды аспапқа (мысалы, VSTi) жіберіледі, ол деректерді аудио дыбысқа түрлендіреді. Көпжолды бағдарламалық қамтамасыз ету оны цифрлық аудио жұмыс станциясы (DAW) деп атауға лайықты басқа да мүмкіндіктерді де қамтамасыз етуі мүмкін. Бұл мүмкіндіктерге музыканың нотасы мен өңдеу мүмкіндігін көрсететін әртүрлі дисплейлер кіруі мүмкін. Музыкалық бағдарламалық жасақтаманың көптеген санаттары арасында белгілі бір дәрежеде үлестік жағдайлар кездеседі. Осы жағдайда, нота жазушылар мен DAW сияқты толық функционалды мультитрекерлер ойнату үшін ұқсас мүмкіндіктерге ие, бірақ өңдеу және жазу үшін ұқсастығы аз болуы мүмкін. Көпжолды жазу бағдарламалық қамтамасыз етуі бағасы мен мүмкіндіктері жағынан кең ауқымды. Көпжолды жазу бағдарламалық қамтамасыз етуіне мыналар жатады: Reason, Ableton Live, FL Studio, Adobe Audition, Pro Tools, Digital Performer, Cakewalk Sonar, Samplitude, Nuendo, Cubase және Logic. Төмен құнға ие баламалар: Mixcraft, REAPER және n Track Studio. Көпжолды жазу үшін ашық кодты және тегін бағдарламалық қамтамасыз ету де қол жетімді. Бұл өте қарапайым бағдарламалардан, мысалы, Jokosher бастап, Ardour және Audacity сияқты ең күрделі бағдарламалардың көптеген функцияларын орындай алатын бағдарламаларға дейін жетеді. Аспаптар мен дауыстар әдетте компьютердегі қатты дискіге жеке файлдар ретінде жазылады. Бұл жолдар қосылуы, алынып тасталуы немесе әртүрлі тәсілдермен өңделуі мүмкін. Реверберация, хор және кешігу сияқты эффектілер электрондық құрылғылар немесе компьютерлік бағдарламалық қамтамасыз ету арқылы қолданылуы мүмкін. Мұндай эффектілер дыбысты продюсердің қалауынша қалыптастыру үшін қолданылады. Продюсер жазылған дыбыстан қанағаттанған кезде, дайын тректерді көпжолды жазу бағдарламалық қамтамасыз етуінде жаңа стерео трек жұбына араластыруға болады. Соңында, соңғы стерео жазбаны CD-ге жазып, көшіріп, таратуға болады.

Тіркеу тәртібі

Қазіргі заманғы танымал әндерде барабандар, соққы аспаптары және электр бас аспаптары көбінесе жазылатын алғашқы аспаптардың қатарында болады. Бұл – ритм секциясының негізгі аспаптары. Кейінірек жазба жасаған музыканттар барабан дыбысының нақты соққысын ырғақтық бағдар ретінде пайдаланады. Кейбір стильдерде барабандар бірнеше тактқа жазылып, содан кейін қайталанады. Клик (метроном) тректері де жиі алғашқы жазылған дыбыс ретінде қолданылады, әсіресе барабаншы бастапқы жазбаға қол жетімді болмағанда және/немесе соңғы микс кино және/немесе бейнематериалдармен синхронды болуы тиіс болғанда. Топтың барабанмен бастауының бір себебі – бұл топқа әннің тоналығын кейінірек таңдауға мүмкіндік беру. Продюсер мен музыканттар әннің негізгі ырғақ трегіне қарсы тоналығымен және аранжировкасымен тәжірибе жасауға болады. Сонымен қатар, барабандар ақырында бірнеше трекке дейін жиналғанмен, әрбір жеке барабан мен соққы аспабы бастапқыда өз жеке трегіне жазылуы мүмкін. Дауылдар мен соққы аспаптары біріктірілгенде, жазбада қолданылатын көптеген тректерді алады. Бұл әрбір соққы аспабын максималды әсер үшін жеке өңдеу үшін жасалады. Жеке барабандардың әрқайсысының ерекше дыбысын шығару үшін эквалайзер (немесе EQ) көбінесе қолданылады. Жазылатын соңғы тректер көбінесе вокалдар болады (дегенмен, уақытша вокал трегі бастапқыда анықтама ретінде немесе кейінгі музыканттарға басшылық ету үшін жазылуы мүмкін; мұндай жағдайларда бұл нұсқаулық вокал, көлеңкелі вокал немесе сырғытпа вокал деп аталады). Продюсерлер мен ән жазушылар ән мәтінінің барлық бөлімдерін толыққанды аяқтамаған кезде немесе жетекші вокалды кім орындайтынына байланысты икемділікке қол жеткізу үшін басшылық/сырғытпа вокалды пайдалана алады (Алан Парсонс жобасының Эрик Вулфсон жиі істегендей).

Концерт музыкасы

Классикалық және джаз жазбалары үшін, әсіресе көп тректік жазу әдісі таңдалған аспаптық шығармалар үшін (мысалы, стереоға тікелей жазуға қарамастан), басқа тәсіл қолданылады; барлық тректер бір уақытта жазылады. Оркестрдегі әртүрлі топтар арасында, мысалы, пианиношылар, скрипкашылар, соққы аспаптар шеберлері және т.б. арасында дыбыс тосқауылдары жиі орнатылады. Егер тосқауылдар қолданылса, бұл топтар бір-бірін құлаққап арқылы тыңдайды. Көп тректік тікелей жазу – концерттік өнер көрсетуге өте ұқсас – көп алдын ала жоспарлау, көп жабдық тасымалдау және орнату, көп күту, содан кейін шамамен 40 минут бойы қарбалас қызмет! Псевдо-тікелей студиялық орындаудың белгілі бір музыка жанрларын, әсіресе тікелей орындаудағы қарқындылығын арттыратыны сөзсіз, бірақ ол нағыз концерт атмосферасынан әлі де кемшілік көреді. Сіз осы сәтті өнер көрсету кезінде портативті құрылғымен жаза аласыз. Тек екі микрофон мен ғимараттың табиғи акустикасын пайдаланып керемет тікелей жазбалар жасауға болады, бірақ ол басқа күнді күтуді талап етеді. Үйдің алдыңғы (немесе FOH) пультінен тікелей таспаға немесе DAT-ке жазу – тікелей жазудың тағы бір әдісі, бірақ бұл тек барлық жабдық PA жүйесі арқылы өтетін үлкен залдарда ғана жұмыс істейді. Дегенмен, қатты музыкалық аспаптардың дыбысы негізгі PA жүйесі арқылы аз бағытталуына себеп болады, нәтижесінде арақатынасы бұзылған микс пайда болады. Көп тректік жазбаның айқын артықшылықтары бар: ол жазбадан кейін сізге көбірек бақылау мүмкіндігін береді, себебі сіз миксті жақсарта аласыз және тікелей орындаудың қуанышын жоғалтпай, көзге көрінетін қателерді түзете аласыз. Алайда, бұл концертке дейін көп жоспарлауды, сондай-ақ көп жабдық талап етеді.