Алан Джонс: Австралиялық Формула-1 чемпионы

Кіріспе

Австралиялық жарыс жүргізушісі және комментатор (1946 жылы туған)

Алан Стэнли Джонс (2 қараша 1946 жылы туған) – Австралияның бұрынғы Формула-1 жүргізушісі. Ол «Уильямс» командасымен Формула-1 әлем чемпионатында жеңіске жеткен алғашқы жүргізуші, 1980 жылы әлем чемпионы атанды және үш дүркін әлем чемпионы сэр Джек Брэбхамнан кейін осы құрметке ие болған екінші австралиялық. Ол барлығы 117 Гран-приде қатысып, 12-сінде жеңіске жетіп, 24 рет жүлделі үштіктің қатарына кірді. Джонс 1978 жылы «Лола» машинасымен Can Am чемпионатында да жеңімпаз атанды. Джонс – Австралия Гран-присін жеңген соңғы австралиялық жүргізуші, ол 1980 жылы Кальдер Парк Raceway трассасында өткен жарыста жеңіске жетті, көбінесе Формула 5000 машиналарынан құралған қарсыластарды айналып өтіп, Формула-1 чемпионатында жеңіске жеткен «Уильямс» FW07B машинасымен бәсекелесті.

Ерте өмір және мансап

Джонс Ксавьер колледжінде оқыған және 1959 жылғы Австралия Гран-присінің жеңімпазы, австралиялық жарыс жүргізушісі Стэн Джонстың ұлы. Джонс әкесінің «Холден» дилерлік орталығында жұмыс істеп, қатар Mini және Cooper машиналарын жарыстырған. 1967 жылы жас Джонс өзін таныстыру үшін Еуропаға кетті, бірақ тіпті «Формула Форд» машинасына да қол жеткізе алмады. Дегенмен, «Брэндс-Хатч» трассасындағы сынақ кезінде болған апатта машина жарамсыз болып қалды, нәтижесінде Джонс аяғын сындырып алды. Бірақ, алғашқы екі жарысында қозғалтқыш істен шығып, үшіншісінде қоробка бұзылып, мүмкіндік жойылды. 1971 жылы Джонс «Брэм» BT 28 машинасын BT35 спецификациясына дейін жетілдірді. Джонс сол маусымда жеткілікті нәтиже көрсетіп, «GRD» командасымен келесі жылға жаңа демеушімен келісім жасады. 1973 жылғы чемпионатты «Брэндс-Хатч» трассасындағы соңғы кезеңде қозғалтқыштың дұрыс жұмыс ілемеуіне байланысты ұтып алмады. 1974 жылы Джонс маусымды «Формула Атлантика» класында бастады, бірақ бұл өте әуесқойлық деңгейде екенін сезінді. Бірақ Гарри Стиллермен болған кездейсоқ кездесу оны соңғысының «Марш 74» машинасына отыруға алып келді. Маусым соңында Джонс Джон Макдональдқа тиесілі «Шеврон B24/28» машинасымен «Брэндс-Хатч» трассасында өткен Еуропа чемпионатының соңғы кезеңінде «F5000» класында дебют жасады. 1975 жылға «Формула 5000» класына қатысу жоспарланған. Алайда, Стиллердің алғашқы жоспарлары орындалмады, бірақ біраз уақыттан кейін, Джонс жұмыссыз қалғанда, Стиллер «Формула 1» класындағы «Hesketh 308» машинасын сатып алып, Джонсты оны жүргізуге шақырды.

1978-1981 жж. Уильямс

1977 жылдың соңына қарай ол Франк Уильямс пен Энцо Ферраридің назарын аударды. Феррари оны Маранеллода кездестірді, бірақ соңында Гилль Вильнёв орын алды. Уильямс Формула-1 жарыс командасын қайта құруды көздеп тұрған еді. Джонс сол кезде Австралияда өмірден ләззаттанып жатқандықтан, оларға бірден жауап бермеді, тіпті оларды алаңдатып, уақытты создырды. Кейін ол бұл қадамын өкінді, себебі 1980 жылғы әлем чемпионы ретінде Феррари оны 1983 жылы қайта оралуға шақырғанда, 1983 жылы Конструкторлар Чемпионатын жеңген машинаны жүргізу мүмкіндігі болуы мүмкін еді. Оларға жауап беруге көп уақыт кеткен соң, «Скудерия» 1978 жылғы әлем чемпионы Марио Андреттиге ұсыныс жасады. Джонс 1984 жылғы F1 маусымында Формула-1 жарысына қатыспады, бірақ 1983 және 1984 жылдары Дүниежүзілік спорттық автомобильдер чемпионатында өнер көрсетті. Ол 1985 жылғы F1 маусымының соңында «Хаас» командасы құрылғанда, толыққанды түрде F1-ге оралды және команданың бірінші пилоты болды. Америкалықтарға тиесілі және демеушілік еткен команда Англияда орналасқан және 1985 жылғы Италия Гран-присінде Монцада дебют жасады. Джонс жаңа Lola THL1-де Lotus Renault-тағы Айртон Сеннадан 9,851 секундқа баяу ілесе алды және 6 айналымнан кейін қозғалтқышы бұзылып жарыстан шықты. 1986 жылы «Хаас» командасына бұрынғы «Феррари» және «Рено» пилоты Патрик Тамбей қосылды. Қайта оралу сәтті болмады, себебі «Хаас» командасы мен оның пилоттарының күш-жігеріне қарағанда, «Honda», «TAG Porsche», «BMW», «Ferrari» және «Renault» командаларының қозғалтқыштарымен салыстырғанда «Ford V6» қозғалтқышының қуаты жетіспеді. 1986 жылғы маусымның соңында «Хаас» командасы демеушілігін жоғалтып, қаржысы таусылғаннан кейін Джонс 12 жарыста жеңіске жетіп, 6 поул-позицияны иеленді және бір әлем чемпионатын жеңіп, Формула-1-ден түпкілікті түрде қанағаттанды.

Спорттық және туристік автомобиль жарыстары

Формула-1 карьерасынан кейінгі Джонстың алғашқы кезеңдері тұрақсыз болды. Бір кезде қызметтеріне сұраныс болған ол, туған еліндегі ең ірі төзімділік жарысы – Батерст 1000-да эпизодтық түрде қатысты, бірақ сәттілікке жете алмады. 1982 жылы ол Porsche 935 машинасымен өзінің толық маусымдық жарысын бастады және 1982 жылғы Австралия GT чемпионатында үстемдік танытты. Бұл чемпионатта жергілікті турлық автомобильдер шебері Питер Брок Боб Джейннің 6.0 литрлік Chevrolet Monza-сын айдап жарысты. Австралияның сол кездегі ең танымал екі автоспортшысы арасындағы бәсеке Австралиядағы ең жақсы жарыстардың бірі деп есептеледі. Ол Формула-1-ге қайта оралғаннан кейін көп ұзамай, 1982 жылы өзінің турлық автомобильдер командасын құрды, V8 Ford Falcon жүргізушісі Боб Моррис пен роторлық Mazda RX 7 жарыскері Барри Джонстың ресурстарын біріктіріп, екі машинадан тұратын команда жасады, бірақ нәтижелер әртүрлі болды және маусым соңында бұл жоба тоқтатылды. Дегенмен Джонс пен Джонс Amaroo Park-те Mazda RX 7 машинасымен CRC 300 жарысын жеңіп алды (Алан Джонс Oran Park 250 төзімділік жарысында Боб Морриспен Falcon-да жарысуға тиіс болған, бірақ жарыс басталғаннан кейін Моррис 100 айналымдық жарысты жеке жүргізуге шешім қабылдады. Моррис жарыста жеңіске жетті). 1984 жылы Кремер Racing командасымен Ле-Манның 24 сағатында алтыншы орынды, Батерст 1000-да төртінші орынды иеленді, тағы да Уоррен Калленмен бірге Holden VK Commodore машинасымен жарысты. Жарыстың соңғы кезеңін жүргізген және жаттығу кезінде рульді қолынан шығарып, шыбықша буынына зақым келгеннен кейін ауырсынуды басатын инъекциялар қабылдаған Каллен мен Джонс екінші орынға таласты, бірақ машинаның тежегіш жүйесіндегі мәселе оларды қалыптыдан артық отын жұмсауға мәжбүр етті, ал отын құю үшін жасаған соңғы тоқталысы Дэвид Парсонс пен Джон Харвидің Holden Dealer Team VK Commodore машинасына екінші орынды, ал Аллан Моффат пен Грег Хансфордтың Mazda RX 7 машинасына үшінші орынды жеңіп алуға мүмкіндік берді. Джонс 1985 жылғы Австралия турлық автомобильдер чемпионатында Колин Бондтың жаңа құрылған зауыттық қолдауы бар Network Alfa командасына қосылды, Австралияда халықаралық A тобының турлық автомобильдер ережелері қолданылған алғашқы толық жылда әлсіз Альфа Ромео GTV6 машинасымен жарысты. Чемпионаттың алғашқы кезеңдеріндегі үлкен жетістіктерден кейін Джонс өзінің алғашқы ATCC кампаниясынан бас тартып, Haas Lola командасымен екінші рет Формула-1-ге оралды. Джонс 1984 жылы 24 сағаттық Ле-Ман жарысына Кремер Racing командасына қосылды, онда ол 1983 жылғы Ле-Ман жеңімпазы (және австралиялық) Верн Шуппанмен бірге бұрынғы F1 жүргізушісі Жан Пьер Жариермен бірге Porsche 956B машинасымен жарысты. Жарыстың алғашқы үштен бір бөлігінде бірінші орынға таласқан Боб Волек пен Алессандро Наннинидің Lancia LC2 машинасынан кейін, Шуппанның кінәсіз құрбаны болған Роджер Доршидің айналып кеткенінен туған зақым және соңында сынған иек, Джонстың алғашқы 24 сағаттық Ле-Ман жарысын 6-шы орында аяқтауға себеп болды. Джонс бұрын Кремер ағайындылары үшін жарысқан, 1983 жылы Сильверстонда Шуппанмен бірге 956 машинасымен 5-ші орынға ие болған. Кейінірек 1984 жылы Джонс Шуппанмен бірге зауыттық қолдау көрсеткен Rothmans Porsche командасы үшін Сандаун Парктің 1000 км жарысында, 1984 жылғы Әлемдік спорттық автомобиль чемпионатының соңғы кезеңінде және Австралияда өткен алғашқы FIA Әлем чемпионатының жарысында жарысты. Шуппан Porsche 956B машинасымен команда мүшелері Стефан Беллоф пен Йохен Масстан кейін үшінші орынға ие болғаннан кейін, Джонс жарысқа шықты және батыс германиялық жұптан озуға мүмкіндік алып, Австралияда өткен алғашқы FIA Әлем чемпионатының бірінші айналымын бастау құрметіне ие болды. Джонс пен Шуппан көптеген тегершіктерден кейін Беллоф пен Дерек Беллден 12 айналымға артта қалып, 9-шы орынды иеленді. 20 қыркүйек 1987 жылы SUGO-да Джонс Toyota Team Tom's, A тобы, Toyota Supra MA70 Turbo машинасымен Жапонияның барлық турлық автомобильдер чемпионатының бір кезеңін жеңіп алды. Өкінішке орай, зауыттық Supra тіпті жеке Ford Sierras-пен де бәсекелесе алмады, сондықтан қалған екі JGTC жарыстарында ол тек 6 желтоқсанда Сузукада 3-ші орынды иеленді. 1987 жылы үйге оралғаннан кейін, оның мансабы 1988 жылы Батерст 1000-да Колин Бондтың командасымен Ford Sierra RS500 машинасымен бәсекеге қабілетті 3-орынға ие болғанға дейін қайта жандана алмады. Ол 1990 жылы Сераны жүргізу үшін Лонгхерсттің Франк Гарднер командасында Тони Лонгхерстке толық уақыт екінші жүргізуші ретінде қол қойды. Бенсон және Хедждің демеушілігімен жасалған Сиерралар өте жылдам, бірақ өкініштісі, сенімсіз болды және нәтижелер қайтадан көзге түспей қалды. 1991 жылы BMW M3 Evolution командасы жылдамдықтың есебінен сенімділікті қайтарып алды. Джонс кейде подиумға шығатын болса, Лонгхерст екі рет күшті Nissan Skyline R32 GT-R машиналарына қарсы жеңіске жетті. 1992 жылы маусым ортасында Glenn Seton Racing командасына қосылуы нәтижелерді жақсартты және жарыстарда жеңіске жетті, ал олардың V8 Ford Falcons 1993 жылғы Австралия турлық автомобильдер чемпионатында үстемдік танытты. Джонстың қатал жүргізуші репутациясы 1993 жылғы ATCC кезінде көрінді, ол бірнеше инциденттерге қатысты, ең танымалдарының бірі Симмонс Плейнс жарыс трассасында Марк Скаифтың Holden Commodore машинасынан итеруі, содан кейін жарты айналымнан кейін Австралияның 1987 жылғы 500cc Grand Prix мотоцикл әлем чемпионатының жеңімпазы Уэйн Гарднер жүргізген Holden Racing Team-нің Commodore машинасынан да итеруі. Commodore машиналарының бәсекеге қабілеттілігін арттыруға қабылданған ережелер өзгерістері келесі жылдары команданың үстемдігінің жойылуына әкелді. 1995 жылғы Батерст 1000 жарысы екі машинасының есімді жеңісімен үміт берді, бірақ Джонс пен тәжірибелі Аллан Грайс бөліскен машинаға екінші орын жетті, олар бұрынғы F1 жүргізушісі Ларри Перкинс пен Рассел Ингаллдың Holden Commodore машинасынан қалып қойды (Seton, 9 айналым қалғанда 5 секунд көшбасшылықпен, қозғалтқышы бұзылып жарыстан шықты). Осы кезде команда ыдырап, Джонс негізгі демеуші (Philip Morris International) алып, инженер ағайындылары Росс және Джим Стоунды серіктес етіп, Pack Leader Racing деп аталатын жаңа команда құрды (Pack Leader атауы Peter Jackson темекі брендін пайдалануға тыйым салынғаннан кейін пайда болды, себебі 1 қаңтар 1996 жылдан бастап Австралия үкіметі темекі жарнамасына толық тыйым салды). Бастапқыда жылдам болғанмен, серіктестік 1997 жылға қарай әлсіреп, Стоун Джонсты сатып алып, команданы Stone Brothers Racing деп қайта аттады. Джонс 1998 жылы Тони Лонгхерсттің Лонгхерст Racing командасымен қайта жарысты, оның формасы төмендеді. 1999 жылдан бастап ол толық уақыт жарысқа қатыспады, тек төзімділік жарыстарда жалдамалы жүргізуші ретінде қатысты. Оның соңғы жарысы 2002 жылы Батерст 1000 жарысында Dick Johnson Racing командасымен 7-ші орынға ие болды.

Jones' post Formula One career was initially spasmodic in nature. Briefly in demand for his services as a Touring Car co driver, he raced occasionally in his home country's biggest endurance race, the Bathurst 1000 but success was elusive. In 1982 he attempted his first full season of racing, driving a Porsche 935 to dominate the 1982 Australian GT Championship. This championship included races against local touring car ace Peter Brock driving Bob Jane's 6.0 litre Chevrolet Monza. The duels between Australia's two biggest motorsport names at the time have often been regarded as some of the best racing seen domestically in Australia. Soon after he made his first failed comeback to Formula One. During 1982 he formed his own touring Car team, combining the resources of V8 Ford Falcon driver Bob Morris and rotary Mazda RX 7 racer Barry Jones into a single two car team but results were mixed and the exercise dissipated by the end of the season, though Jones and Jones did win the CRC 300 at Amaroo Park in a Mazda RX 7 (Alan Jones was to drive with Bob Morris in the Falcon in the Oran Park 250 endurance race, but elected after the race started to let Morris drive the 100 lap race solo. Morris went on to win the race). 1984 brought a top six finish at the 24 Hours of Le Mans with Kremer Racing, and a top four finish at the Bathurst 1000, again teaming with Warren Cullen in a Holden VK Commodore. Cullen and Jones, who drove the final stint in the race and required pain killing injections after having the steering wheel wrench out of his hands during practice which damaged ligaments in his elbow, were unlucky not to finish 2nd, but a brake problem with the car saw him forced to use more fuel than normal and a late race stop for fuel allowed the Holden Dealer Team VK Commodore of David Parsons and John Harvey to sneak into 2nd and the Mazda RX 7 of Allan Moffat and Gregg Hansford to claim 3rd. Jones was quickly snapped up as teammate to Colin Bond in Bond's newly formed factory supported Network Alfa touring car team for the 1985 Australian Touring Car Championship driving an underpowered Alfa Romeo GTV6 in Australia's first full year using the international Group A touring car rules. After some giant killing performances in the early rounds of the championship, Jones abandoned his first serious ATCC campaign to make his second Formula One comeback with the Haas Lola team. Jones joined Kremer Racing for the 1984 24 Hours of Le Mans where he would share a Porsche 956B with 1983 Le Mans winner (and fellow Aussie) Vern Schuppan along with former F1 driver Jean Pierre Jarier. After dicing for the lead with the pole sitting Lancia LC2 of Bob Wollek and Alessandro Nannini for the first third of the race, damage caused when Schuppan was the innocent victim of a spinning Roger Dorchy, and finally a broken conrod, saw Jones finish his first 24 Hours of Le Mans start in 6th place. Jones had previously driven for the Kremer brothers when he and Schuppan drove a 956 to 5th place in the 1983 1000 km of Silversone. Later in 1984, Jones drove with Schuppan for the factory backed Rothmans Porsche team at the 1000 km of Sandown Park, the final round of the 1984 World Sportscar Championship and the first ever FIA World Championship race to be held in Australia. After Schuppan qualified the Porsche 956B 3rd behind teammates Stefan Bellof and Jochen Mass, Jones started the race and got the jump on the West German pair and had the honour of leading the first lap of the first FIA World Championship race ever held in Australia. Jones and Schuppan eventually finished 9th, 12 laps down on Bellof and Derek Bell after numerous punctures. On 20 September 1987 at SUGO Jones won a round of All Japan Touring Car Championship driving Toyota Team Tom's, Group A, Toyota Supra MA70 Turbo. Unfortunately the factory backed Supra could not compete, even with the Private Ford Sierras, thus for the remaining two JGTC races he scored only one additional podium on 6 December at Suzuka where he finished 3rd. After returning home again in 1987 his career did not pick up again until a competitive 3rd placing at the 1988 Bathurst 1000 with Colin Bond's team in a Ford Sierra RS500, saw him signed up as full time number two driver to Tony Longhurst in Longhurst's Frank Gardner run team to drive a Sierra in 1990. The Benson & Hedges sponsored Sierra's were brutally fast but disappointingly fragile and results were again elusive. The team switched to BMW M3 Evolution's in 1991 saw the return of reliability at the cost of speed. Jones took the occasional podium result while Longhurst took two wins against the all powerful Nissan Skyline R32 GT R's. A switch to Glenn Seton Racing mid season in 1992 brought improved results and race wins and he finished runner up to his team leader Glenn Seton as their V8 Ford Falcons dominated the 1993 Australian Touring Car Championship. Jones' reputation as a hard charger was shown in the 1993 ATCC when he was involved in a number of incidents, most notably pushing the Holden Commodore of Mark Skaife off the track at Symmons Plains Raceway before also doing the same to the Holden Racing Team's Commodore driven by Australia's 1987 500cc Grand Prix motorcycle World Champion Wayne Gardner less than half a lap later. Rule changes to make the Commodore's more competitive saw the team's dominance fade over the next few years. The 1995 Bathurst 1000 looked to be a high point with a memorable 1–2 finish for their two cars fading into just a second for the car Jones shared with veteran Allan Grice, the pair finishing behind the Holden Commodore of ex F1 driver Larry Perkins and Russell Ingall (Seton, leading by 5 seconds with just 9 laps remaining, retired with a dead engine). By this point the team was sundering apart and Jones took the major sponsor (Philip Morris International) to form a new team with engineering brothers Ross and Jim Stone as partners, known commercially as Pack Leader Racing (the Pack Leader name came about as the use of the Peter Jackson cigarette brand was banned following the Australian Government's blanket ban on all cigarette advertising from 1 January 1996). Initially fast, the partnership was fading by 1997 and the Stones bought Jones out, re badging the team as Stone Brothers Racing. Jones returned to race with Tony Longhurst's Longhurst Racing team again in 1998 by this time his form was fading. From 1999 onwards he no longer raced full time, driving just the endurance races as a hired gun. His final race was with Dick Johnson Racing, driving into a 7th placed finish at the 2002 Bathurst 1000.

CART

1985 жылдың тамызында, Италия Гран-присінде Формула-1-ге оралғанға бір ай бұрын, Джонстың Haas командасының иесі Карл Хааспен байланысы оны Висконсин штатындағы Road America трассасында өткен Champ Car World Series жарысында жарақат алған Newman/Haas Racing жүргізушісі (және 1978 жылғы F1 чемпионатының чемпионы) Марио Андреттиге ауыстыру ретінде пайдалануға мүмкіндік берді. Өзінің жалғыз IndyCar стартында Джонс әлем чемпионатына жеткізген жылдамдығын, шеберлігін және нығайған рухын жоғалтпағанын көрсетті. Ол Андреттидің Lola T900 Cosworth машинасын Жак Вильнёвтің әкесі (жеңімпаз) және Марионың ұлы Майкл Андреттиден (2-орын) кейінгі үшінші орынға жеткізді.

А1 Гран-при

Джонс 2005 жылы А1 Гран-придің австралиялық франшизасында команда директоры болып жұмыс істеді және 2010 жылы серия тоқтағанға дейін осы қызметін атқарды.

Гран-при шеберлері

2005 жылы қарашада Кьяламиде өткен Гран-при Мастерс әлем сериясында жарысуға әрекеттенді, бірақ іріктеуге дейін мойын қысылуынан шығуға мәжбүр болды.

Медиа

1986 жылдан кейін Формула-1-ден толығымен зейнетке шыққаннан кейін Джонс 1987 жылғы Формула-1 маусымында Австралиядағы Формула-1 жабуының бір бөлігі ретінде Channel Nine телеарнасының комментаторы болды. Бұл қызмет Формула-1-ге арналған телеарна құқықтары өзгергенге дейін 2002 жылға дейін жалғасты. Nine телеарнасымен байланысы барысында ол Nine-ның Сидней студиясынан F1 телехабарларын жүргізді, көбінесе Даррел Истлейкпен жұмыс істеді, бірақ кейде 500cc Гран-при телехабарларында бұрынғы Grand Prix мотоцикл әлем чемпионы Барри Шинемен де жұмыс жасады. Джонс Австралия Гран-приі кезінде пит-репортер ретінде де жұмыс істеді, онда Формула-1 әлеміндегі байланыстары оған қажетті ақпаратты алуды жеңілдетті, сондай-ақ Nine телеарнасының Австралия Мотоцикл Гран-приін көрсетуі үшін пит-репортер болып жұмыс істеді. 2013 жылдың наурызында Джонс Network Ten телеарнасымен Формула-1 жабуына комментатор ретінде келісімшарт жасады, онда ол тұрақты жүргізушілер Мэттью Уайт және бұрынғы MotoGP жүргізушісі Дарил Биттиге қосылды.

Автор

Оның автобиографиясы «AJ: How Alan Jones Climbed to the top of Formula One» автоспорт жазушысы Эндрю Кларкпен бірлесіп жазылды және 2017 жылдың тамызында Penguin Random House баспасынан жарық көрді.

Жеке өмір

Джонс 1980 жылдардың соңында әйелі Беверлиден ажырасты. 1996 жылы ол Аманда Батлер Дэвиспен қарым-қатынас бастады, ал 2001 жылы олардың егіздері Зара мен Джек дүниеге келді. Джонстың 1990 жылы туған Камилла деген қызы бар. Джонстың асырап алған ұлы Кристиан қазір түрлі автоспорт түрлерінде жарысады. Оның үлкен қызы Эмманың екі қызы бар (2001 және 2004 жылдары туған).

Құрметтер

Джонс 1980 жылы "автоспортқа қызметі" үшін Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атанды және 1989 жылы Австралия спорттық даңқ залына енгізілді. Джонс пен оның әкесі Стэн, сондай-ақ Грэм мен Деймон Хилл, Кеке мен Нико Росбергтер – Австралия Гран-приін жеңген жалғыз әке-бала жұптары.

Еңбек жолы

Маусымдық сериялар Командалық жарыстар Жеңіс Полюстер F/lap Подиумдар Ұпайлар Орын 1971Британ Формула 3 Shell Super Oil Чемпионаты90101813-ші 1972Forward Trust BARC Формула 3 СериясыАвстралиялық Int. Жарыс ұйымы???? ?89-шы Lombard North Формула 3 Сериясы Алан Джонс???? ?911-ші Shellsport Ұлттық Формула 3 СериясыАвстралиялық Int. Жарыс ұйымы???? ?716-шы 1973Британ Формула 3 John Player EuropeanDART1331151212-ші Lombard North Формула 3 Сериясы92322255-ші Forward Trust BARC Формула 3 Сериясы61112197-ші 1974Британ Формула Атлантика СериясыHarry Stiller Racing932?5974-ші Британ Формула Атлантика Чемпионаты814?3412-ші Еуропа Формула 5000 ЧемпионатыCustom Made Harry Stiller Racing100000NC World Sportscar ЧемпионатыVictoria Sporting Club10000N/A 1975Еуропа Формула 5000 ЧемпионатыRAM Racing92254647-ші Formula OneCustom Made Harry Stiller Racing40000217-ші Embassy Racing with Graham Hill40000World Sportscar ChampionshipSteward Chubb Racing40000N/A 1976Formula OneDurex Team Surtees140000715-ші SCCA Continental ChampionshipTheodore Racing62012964-ші Shellsport International Series211112416-шы Macau Grand PrixTheodore Racing10010N/A 1977Formula OneShadow Racing Team141002227-ші Rothmans International SeriesTheodore Racing / Bill Patterson Motors41131143-ші Can Am Challenge CupTheodore Racing / Bill Patterson Motors300000NC European Formula TwoFred Opert Racing100000NC 1978Formula OneWilliams Grand Prix Engineering1600211111-ші Can Am Challenge CupHaas Hall Racing9599727121-ші 1979Formula OneAlbilad Saudia Racing Team154315403-ші BMW M1 Procar ChampionshipBMW Motorsport705012710-шы Can Am Challenge CupCarl Hall Racing2101196-шы 1980Formula OneAlbilad Williams Racing Team1453510671-ші BMW M1 Procar ChampionshipBMW Motorsport90003772-ші 1981Formula OneAlbilad Williams Racing Team/TAG Williams Team152056463-ші 1982Australian GT ChampionshipPorsche Cars Australia161681516811-ші Australian Drivers' Championship2001268-ші 1983Formula OneArrows Racing Team100000NC World Sportscar ChampionshipPorsche Kremer Racing10000839-шы Australian Drivers' Championship1001166-шы 1984Australian Endurance ChampionshipWarren Cullen Racing / Network Alfa3000029.510-шы World Sportscar ChampionshipRothmans Porsche20000952-ші 1985Australian Touring Car ChampionshipNetwork Alfa700011088-ші Formula OneTeam Haas (USA) Ltd300000NC CART PPG Indy Car World SeriesNewman/Haas Racing100011423-ші World Sportscar ChampionshipTWR Jaguar100000NC 1986Formula OneTeam Haas (USA) Ltd160000412-ші 1987All Japan Sports Prototype ChampionshipToyota Team Tom's310021222-ші World Sportscar Championship200000NC 1988Asia Pacific Touring Car ChampionshipCaltex CXT Racing Team30001?2-ші 1990Australian Touring Car ChampionshipBenson & Hedges Racing80141229-шы 1991Australian Touring Car ChampionshipBenson & Hedges Racing90012704-ші 1992Australian Touring Car ChampionshipBenson & Hedges Racing1800021437-ші 1993Australian Touring Car ChampionshipGlenn Seton Racing1830?81482-ші 1994Australian Touring Car ChampionshipGlenn Seton Racing201? ?81774-ші 1995Australian Touring Car ChampionshipGlenn Seton Racing200? ?31338-ші Australian GT Production Car SeriesMazda Australia200001414-ші 1996Australian Touring Car ChampionshipAlan Jones Racing300? ?51808-ші Mobil New Zealand Sprints40? ?12611-ші 1997Australian Touring Car ChampionshipAlan Jones Racing2610?331811-ші 1998Australian Touring Car ChampionshipLonghurst Racing2300? ?26116-шы 1999Shell Championship SeriesPaul Little Racing200009662-ші 2000Shell Championship SeriesPaul Little Racing200000NC 2001Shell Championship SeriesPaul Little Racing2000034444-ші 2002V8 Supercar Championship SeriesShell Helix Racing2000013638-ші

Season Series Team Races Wins Poles F/laps Podiums Points Position1971British Formula Three Shell Super Oil Championship90101813th1972Forward Trust BARC Formula 3 SeriesAustralian Int. Racing Organisation???? ?89thLombard North Formula 3 SeriesAlan Jones???? ?911thShellsport National Formula 3 SeriesAustralian Int. Racing Organisation???? ?716th1973British Formula Three John Player EuropeanDART1331151212ndLombard North Formula 3 Series92322255thForward Trust BARC Formula 3 Series61112197th1974British Formula Atlantic SeriesHarry Stiller Racing932?5974thBritish Formula Atlantic Championship814?3412ndEuropean Formula 5000 ChampionshipCustom Made Harry Stiller Racing100000NCWorld Sportscar ChampionshipVictoria Sporting Club10000N/ANC1975European Formula 5000 ChampionshipRAM Racing92254647thFormula OneCustom Made Harry Stiller Racing40000217thEmbassy Racing with Graham Hill40000World Sportscar ChampionshipSteward Chubb Racing40000N/ANC1976Formula OneDurex Team Surtees140000715thSCCA Continental ChampionshipTheodore Racing62012964thShellsport International Series211112416thMacau Grand PrixTheodore Racing10010N/ANC1977Formula OneShadow Racing Team141002227thRothmans International SeriesTheodore Racing / Bill Patterson Motors41131143rdCan Am Challenge CupTheodore Racing / Bill Patterson Motors300000NCEuropean Formula TwoFred Opert Racing100000NC1978Formula OneWilliams Grand Prix Engineering1600211111thCan Am Challenge CupHaas Hall Racing9599727121st1979Formula OneAlbilad Saudia Racing Team154315403rdBMW M1 Procar ChampionshipBMW Motorsport705012710thCan Am Challenge CupCarl Hall Racing2101196th1980Formula OneAlbilad Williams Racing Team1453510671stBMW M1 Procar ChampionshipBMW Motorsport90003772nd1981Formula OneAlbilad Williams Racing Team/TAG Williams Team152056463rd1982Australian GT ChampionshipPorsche Cars Australia161681516811stAustralian Drivers' Championship2001268th1983Formula OneArrows Racing Team100000NCWorld Sportscar ChampionshipPorsche Kremer Racing10000839thAustralian Drivers' Championship1001166th1984Australian Endurance ChampionshipWarren Cullen Racing / Network Alfa3000029.510thWorld Sportscar ChampionshipRothmans Porsche20000952nd1985Australian Touring Car ChampionshipNetwork Alfa700011088thFormula OneTeam Haas (USA) Ltd300000NCCART PPG Indy Car World SeriesNewman/Haas Racing100011423rdWorld Sportscar ChampionshipTWR Jaguar100000NC1986Formula OneTeam Haas (USA) Ltd160000412th1987All Japan Sports Prototype ChampionshipToyota Team Tom's310021222ndWorld Sportscar Championship200000NC1988Asia Pacific Touring Car ChampionshipCaltex CXT Racing Team30001?2nd1990Australian Touring Car ChampionshipBenson & Hedges Racing80141229th1991Australian Touring Car ChampionshipBenson & Hedges Racing90012704th1992Australian Touring Car ChampionshipBenson & Hedges Racing1800021437th1993Australian Touring Car ChampionshipGlenn Seton Racing1830?81482nd1994Australian Touring Car ChampionshipGlenn Seton Racing201? ?81774th1995Australian Touring Car ChampionshipGlenn Seton Racing200? ?31338thAustralian GT Production Car SeriesMazda Australia200001414th1996Australian Touring Car ChampionshipAlan Jones Racing300? ?51808thMobil New Zealand Sprints40? ?12611th1997Australian Touring Car ChampionshipAlan Jones Racing2610?331811th1998Australian Touring Car ChampionshipLonghurst Racing2300? ?26116th1999Shell Championship SeriesPaul Little Racing200009662nd2000Shell Championship SeriesPaul Little Racing200000NC2001Shell Championship SeriesPaul Little Racing2000034444th2002V8 Supercar Championship SeriesShell Helix Racing2000013638th

F5000 Еуропа чемпионатының толық нәтижелері

(key) (Қаралы әріппен жазылған жарыстар pole position-ді көрсетеді; көлбеу әріппен жазылған жарыстар ең жылдам айналымды көрсетеді.) Жыл Клуб Шасси Қозғалтқыш 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Ұпай 1974 Custom Made Гарри Стиллер Жарыстар Chevron B24/B28 Chevrolet 5.0 V8 BRH MAL SIL OUL BRH ZOL THR ZAN MUG MNZ MAL MON THR BRH OUL SNE MAL BRH NC 0 1975 RAM Жарыстар Chevron B28 Chevrolet 5.0 V8 BRH OUL BRH SIL ZOL ZAN THR 7-орын March 75A Ford GAA 3.4 V6 SNE MAL THR BRH OUL SIL SNE MAL BRH 64

Shellsport International Series толық нәтижелері

(key) (Қаралы әріппен жазылған жарыстар pole position-ді көрсетеді; көлбеу әріппен жазылған жарыстар ең жылдам айналымды көрсетеді.) Жыл қатысушы Шасси Қозғалтқышы 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Ұпай 1976 Теодор Ресинг Гонконг Лола T330 Шевроле 5.0 V8 MAL SNE OUL BRH THR BRH MAL SNE BRH THR OUL BRH BRH 16 22

Американың ашық дөңгелекті жарыстары

(key) (Қалың әріппен жазылған жарыстар pole position-ды білдіреді; курсивпен жазылған жарыстар ең жылдам уақытты білдіреді.)