Кіріспе

Канадалық ақын Франкланд Уилмот Дэви, FRSC (19 сәуір 1940 жылы туған) – канадалық ақын және ғалым. Британдық Колумбиядағы Ванкуверде туған ол Фрейзер аңғарындағы Эбботсфорд ауылында өсті. 1957 жылы Британдық Колумбия университетіне оқуға түсті. 1961 жылы магистратураны басталғаннан кейін көп ұзамай, ол ықпалды және даулы поэзиялық «TISH» бюллетенінің негізін қалаушы редакторларының бірі болды. 1962 жылдың көктемінде ол университеттің Macmillan сыйлығын жеңіп алды және «D Day and After» поэзия жинағын жариялады, бұл Tish тобының көптеген басылымдарының біріншісі болды. 1963 жылы Викториядағы Канадалық қызмет колледжінде, Корольдік жолдар әскери колледжінде оқытушылық қызметін бастады. 1965 жылдың жазында Оңтүстік Калифорния университетінде докторантураға түсіп, 1968 жылы аяқтады. Монреальдегі Сэр Джордж Уильямс университетінде тұрақты жазушы болып жұмыс істегеннен кейін, 1970 жылы Торонтодағы Йорк университетінің ағылшын тілі кафедрасына қосылды және 1986 жылы кафедра меңгерушісі болды. 1990 жылы Лондондағы Батыс Онтарио университетінің Канада әдебиеті кафедрасының профессоры болып тағайындалды. 1975 жылдан 1992 жылға дейін ол Coach House Press баспасының ең белсенді редакторларының бірі болды. Қазіргі уақытта Онтарионың Стратрой қаласында тұрады.

Ерте өмір және білім

Фрэнк Дейви Британдық Колумбиядағы Ванкуверде дүниеге келді, бірақ Канада-АҚШ шекарасына жақын Фрейзер аймағындағы Эбботсфорд ауылында өсті (1941 жылы халық саны 562 адам). Ол гидроэнергетикалық компаниядағы жұмысшы және жүк көлігі жүргізушісі Уилмот Элмер Дейви мен 4 жасында отбасымен Ұлыбританиядан көшіп келген Дорис Браунның ұлы болды. Эбботсфордтағы балалық шағының көп бөлігі 2005 жылғы «Соғысқа оралу» атты өлеңдер жинағында және 2011 жылғы «ТІШ оқиғасы» атты естеліктер кітабында псевдониммен баяндалған. Екі кітап бірге Абботсфордтың күтпеген түрде алуан түрлі қоғамдастығы мен оны қоршаған Фрейзер аймағының шаруашылық жерлерінің орта ғасырдағы жалғыз әдеби суретін береді. 1957 жылы Дейви Британдық Колумбия университетіне түсті, онда ол ықпалды поэзия теоретигі Уоррен Таллманмен, студент-жазушылар Джордж Бауэринг, Дафни Марлатт, Лайонел Кернс, Кэрол Болт, Джейми Рид және Фред Вахпен, ал 1960 жылы харизматикалық Сан-Франциско ақыны Роберт Дунканмен танысты. Бауэринг, Рид және Вахпен бірге, Таллман мен Дунканның кеңесімен, ол 1961 жылы TISH поэзиялық бюллетенін құрды.

Академиялық және жазушылық мансап

TISH-тің жетістігі, редакторлар оны он тоғыз ай бойы Канада мен АҚШ-тың көп бөлігіндегі ақындарға, редакторларға және сыншыларға ақысыз жіберді, Дейвиді аға канадалық жазушылар Джордж Вудкок пен Луис Дудекке таныстырды. Canadian Literature журналының редакторы Вудкок 1962 жылы одан бірнеше эсселердің біріншісін сұрады, ал Дудек оны өзінің маңызды Delta поэзия журналының Ванкувер нөмірін редакциялауға шақырды. Вудкоктің араласуы, мүмкін, маңыздырақ болды, жас ақынды әдеби сынға да кірісуге және 1970 жылдардан 1990 жылдарға дейін «Канадада жазылған ең жеке және ықпалды» деп аталған туындылар жинағын жазуға ынталандырды. 1962 жылы Дейви өзінің алғашқы өлеңдер жинағын «D Day and After» деп жариялады, Таллманның кіріспесінде бұл өлеңнің «сезімді білдірудің» жалпы әрекеті емес, сәттегі әрекет екеніне назар салды. Бұл TISH редакторлары жариялаған жүзден астам томның біріншісі болды. 1963 жылы UBC-ден магистр дәрежесін алған Дейви 1969 жылға дейін Викториядағы Royal Roads әскери колледжінде Канада қарулы күштеріне сабақ берді, сонымен қатар 1965 және 1966 жылдары Оңтүстік Калифорния университетінде поэтика бойынша докторлық диссертациясын қорғады және 1966–67 оқу жылында демалысқа шықты. Ол 1965 жылы Уоттс көтерілісін комендант сағаты аймағындағы пәтерінен бақылады, ол өзін қара нәсілді наразыларға қарағанда АҚШ Ұлттық гвардиясынан көбірек қауіпте сезінді, деп «Өмірді жазу» (99–100) және «TIШ болғанда» (224) еңбектерінде көрсеткен. Бұл тәжірибе оның саяси және мәдени жазбаларында Канада ұлттық мемлекетінің барлық азаматтарының мағыналы қатысуына ашық ынтымақтастық болуы керек деген пікіріне әсер еткен болуы мүмкін. 1965 жылдың күзінде оның үшінші және төртінші өлеңдер жинағы жарық көрді. Ол сондай-ақ 1965 жылдың күзінде «Ашық хат» атты поэзия және сын журналын іске қосты, бастапқыда оны бұрынғы Tish редакторлары Боуринг пен Дэвид Доусонмен ашық редакциялық диалог ретінде жобалады. 1968 жылдың көктемінде ол докторлық диссертациясын қорғады, ол Қара тау ақындарының поэтикасына арналған еді. 1969 жылдың көктемінде ол 1969–70 оқу жылында Монреальдегі сэр Джордж Уильямс (қазір Конкордия) университетінде Резидент жазушы болып тағайындалды. Келесі жылы ол Торонтодағы Йорк университетінің факультетіне Канада әдебиетін оқыту үшін қосылды және Клара Томас пен Барбара Годардпен оқыту және зерттеу ынтымақтастығы аясында ұлттық деңгейде ықпалды рөлге ие болды. Ол 1970, 1971 және 1972 жылдары екі өлеңдер жинағын және 1972 жылы таңдамалы өлеңдерін жариялады. Ол 1971 жылы Эрл Бирни туралы монография жариялады, ал 1974 жылы Канада постмодернизмін теориялық тұрғыдан қарастырған алғашқы кітап – From There to Here: A Guide to English Canadian Literature Since 1960 жариялады. Бірақ оның осы жылдардағы ең маңызды үлесі – 1974 жылдың көктемінде Канада және Квебек әдебиеттері қауымдастығының құрылтай конференциясында Нортроп Фрай, Д. Г. Джонс және Маргарет Атвудтың тақырыптық сынына қатысты «Парафразадан аман қалу» деген сын-тегесі болды. Стивен Скобидің сөзімен айтқанда, «өте ықпалды эссе» болған бұл мақала Канададағы тақырыптық сынға бірден күмән келтірді және қырық жылдан кейін Канаданың постколониялық зерттеулерінде де әлі де көрініс тапты. 1976 жылы ол Йорк университетінің шығармашылық жазу бағдарламасының үйлестірушісі болып тағайындалды, сонымен қатар bpNichol және Майкл Ондаатьемен бірге The Coach House Press жаңа редакциялық кеңесінің құрамына кірді. Николь мен Барбара Годардың көмегімен ол «Ашық хаттың» көлемін кеңейтіп, квебек ақындарына, әйел жазушыларға және постструктуралистік поэтикаға назар аударды, оны Грегори Беттс «Канадалық энциклопедияда» «Канаданың инновациялық және эксперименттік идеялар мен мәтіндерді талқылау және зерттеудің ең маңызды форумы» деп атады. 1982 жылы ол Үндістанның Дхарвар қаласында жас ғалымдар үшін бір айлық семинар өткізді, олардың көптегені сол елдегі Канада зерттеулеріне үлкен үлес қосты. Бұл жерде ол өзінің ең маңызды ұзын өлеңдерінің бірін, «постколониализм туралы керемет поэтикалық түсініктеме» деп аталатын «Абботтсфордтың Үндістанға нұсқауы» өлеңін жазды, ол 1986 жылы жарық көрді – 1980 жылдары жарық көрген алты поэзия кітабының бірі. Сол жылы ол сондай-ақ Йорк университетінің ағылшын кафедрасының төрағасы болып сайланды. Екі жыл бұрын ол Маргарет Атвудтың феминизмі туралы алғашқы зерттеуді жариялаған: «Маргарет Атвуд: Феминисттік поэтика». Ағылшын кафедрасының төрағасы ретінде ол 1987–88 оқу жылында Йорктегі Элия кафедрасының Жозеф Пиватоға итальяндық-канад әдебиеті бойынша алғашқы курсты оқытуға көмектесті. 1990 жылы ол Онтарио провинциясының Лондон қаласындағы Батыс Онтарио университетінде (қазір Батыс университеті) алғашқы Карл Ф. Клинктің Канада әдебиеті профессоры болып тағайындалды және оның жаңа жазу кезеңі басталды, онда ол дискурс талдауын Канада мәдениетін зерттеуге бейімдеді және Канада мәдени аяларын зерттеді – әдеби сыннан саясат, атақтылық және танымал қылмыстық жазуға дейін. Оның жаңа кітаптарына «Post National Arguments: The Politics of the Anglo Canadian Novel since 1967» (1993), «Reading 'KIM' Right» (1993) (Канаданың алғашқы әйел премьер-министрі Ким Кэмпбеллдің бейнесін талдау), «Canadian Literary Power» (1994) (Канада әдебиетінің беделі қалай құрылады және қорғалады), «Karla's Web: A Cultural Examination of the Mahaffy French Murders» (1994) (газет қылмыстық жазуларының құрбандар мен қылмыстық әділет мәселелерін қалай бұрмалайтыны туралы зерттеу), «Cultural Mischief: A Practical Guide to Multiculturalism» (1996) (көпмәдениеттіліктің жақтастарының сезімталдығы мен оның сыншыларының нарциссизмін қысыммен күлдіретін өлеңдер жинағы) және «Mr & Mrs G G» (2002) (Канаданың генерал-губернаторы Адриенн Кларксон мен оның күйеуі, жазушы Джон Ралстон Солдың сәулетшілігіне қатысты, олардың екеуінің де шын канадалық шындықты бұрмалаған және басып тастаған мақтанғаны туралы зерттеу) кіретін. Беттс айтқандай, бұл «Канада әдебиеттік қауымдастығымен кейде қақтығысқа түсетін сындық позиция». Оның салдары Дейвидің «TIШ болғанда» еңбегіндегі Канада әдебиеті және академиялық жүлделерін «баналдылық пен мансапшылдық» үшін институционалдық сыйлықтар деп сипаттауында көрінеді (304). Сонымен қатар, 1994 жылдың мамырында ол Канада колледждері мен университеттерінің ағылшын тілі оқытушылары қауымдастығының (ACCUTE) президенті болып сайланды. 1994 жылдың қарашасында ол қауымдастықты Британдық Колумбия провинциясының жоғары білім саясатына қатысты және оның жақында құрылған университеттердегі жұмыс жағдайлары мен білім сапасына қатысты «ескерту» жариялауға жетекшілік етті. Дейви өзінің «Dog» (2002) және «Risky Propositions» (2005) өлеңдер жинақтарында қазіргі орнатылған сындық қағидалар есебінен шығармашылығын жалғастырды, олардың екеуі де, әсіресе, сәйкестік саясатына бағытталған. Одан кейін «flarf» кітаптары «Lack On!» (2009) (Фред Вахқа арналған мақтау), «Bardy Google» (2010) (жақындағы канадалық сынды пародизациялаған Дүнсиад сияқты бөлімдері бар) және шешілген басылымдық визуалды поэзия кітабы «Canonical Canadian Literature» (2011) жарық көрді. Сонымен қатар, провинциялық міндетті зейнеткерлік заңнамасының соңғы жылдары оның Батыс Онтариодағы оқыту жылдары 2005 жылы аяқталды. Ол 2014 жылы Канада Корольдік қоғамына сайланды.

Отбасылық өмір

Дейви 1962 жылы магистрлік білімін аяқтаған жылы, сондай-ақ Эбботсфордтан шыққан білім беру студенті Хелен Симмонсқа үйленді. Кейін ол Викторияда мектепте сабақ берді және оны Оңтүстік Калифорния университетіне ертіп барды, онда ол арнайы білім беру саласында магистр дәрежесін алды. Олар 1969 жылы ажырасып кетті. Содан аз уақыт өткен соң ол Линда Джейн Маккартниге үйленді, олардан екі бала дүниеге келді: Майкл Гарет (1970 ж.т.) және Сара Женев (1971 ж.т.). Линда Дэви 1978 жылы Осгуд Холл заң мектебін бітіріп, 1994 жылға дейін Торонтода заңгер болып жұмыс істеді. Ол 1976 жылдан 1988 жылға дейін Дэвимен бірге Coach House Press баспасының редакциялық кеңесінде де қызмет етті. 2000 жылы ми ісігінен көз жұмды. Оның "Линда қалай қайтыс болды" атты мемуары, олардың бірге өткізген өмірінің көптеген егжей-тегжейлерін және балаларымен арақатынастарын қамтиды. BC Bookworld редакторы Алан Твиггтің сөзінше, бұл "Дейвидің ең оңай түсінілетін және есте қаларлық кітабы – оның ең ерекше, тікелей және жеке туындысы".

Ықпал

Дейви әдетте канадалық поэзияға да, канадалық әдеби сынға да маңызды ықпал еткен тұлға ретінде қарастырылады. Твиг Джордж Фетэрлингтің "TISH" журналын Канаданың ең ықпалды әдеби журналы деп атағанын айтады. Кен Норрис канадалық шағын журналдарды зерттеуінде Дейвидің "Ашық хатын" Канададағы ең маңызды авангардтық басылым деп сипаттайды. Беттс былай деп жазады: "Дейвидің өлеңдер жинақтары, әдебиет және мәдениет туралы сындық еңбектері, сондай-ақ түрлі тақырыптарға арналған бай мәнді эсселері арқылы ол Канада жазушыларына постмодернизм идеясымен және тәжірибесімен таныстыруда маңызды рөл атқарды". Скоби оны "көбінесе "ақындардың ақыны" деп есептегенін" қосымшалайды (276).

ТІШ

Беттс "TISH қауымдастығы ағылшын Канадасындағы алғашқы постколониалдық әдеби қозғалыс ретінде сипатталды, себебі олар колониализм туралы жазбаған және колониализм нәтижесінде де жазбаған" деп жазады. Александр Варти "Джорджия Стрейт" газетіне жазған рецензиясында, "ТИШ-тің" "тұрақты бейне емес, даму үдерісіндегі сана ретінде өзіне" назар аударуы Канада поэзиясының қалыпты жағдайына айналған болуы мүмкін, тіпті көптеген канадалық көркем әдебиетте де маңызды үлес болған және оны тойлауға лайық" деп жазады.

"Парафразаның өмір сүруі"

Диана Брайдон Франк Дейвиге арналған «Канада әдебиетін зерттеулер» журналының «фестивалдық санына» кіріспесін былай бастайды: «1974 жылы Франк Дейвидің «Парафраздан аман қалу» атты конференциялық баяндамасы канадалық әдеби сынның шағын әлемін дүркілдетті. Жазушылар мен сыншылар әлемдегі өз орнына және оны туындыларында қалай бейнелегендеріне көбірек мән берген кезде пікірлердің бағыты өзгерді». Осы сандағы эссесінде Смаро Камбурели былай деп жазады: «1974 жылы Канада және Квебек әдебиеттері қауымдастығының құрылтай жиналысында таныстырылған және 1976 жылы «Canadian Literature» журналында жарияланған «Парафраздан аман қалу» канадалық сынның дамуындағы маңызды сәттердің бірін белгілейді, өйткені ол Канададағы тақырыптық сынға жасалған ең алғашқы, болғанымен қысқа сынның бірін ұсынады». Ол былай деп қосады: «Егер мен Дейвидің канадалық сындық дискурсқа қосқан бір ғана маңызды үлесін атасам, онда бұл оның әдістемеліктің маңыздылығын көрсетудегі құрылтайшылық рөлі болар еді, себебі әдістеме канон, мәтіндік құрылым, сындық акт және ұлт құруды қалай түсінеміз дегенмен тығыз байланысты. Оның канадалық әдеби дискурс мүлдем назар аудармаған кезде әдістемеге назар салғаны оның үлесін одан да маңыздырақ етеді. Әдіс – тікелей тақырып ретінде немесе түрлі түрінде – оның жұмысында ерекше тұрақтылықпен және қызықты нәтижелермен кездеседі».

Поэзия

Дейвидің алғашқы поэзия жинағы "D Day and After" атты өлеңдері Таллманның кіріспесінде "желдің қай жаққа соғатынын көрсететін желқайыс" деп сипатталған. Дегенмен, "Арыстандар қақпасына" және "Гитара қыздары" атты өлеңдері Тиш ақындарының ең сәтті процессуалдық өлеңдерінің қатарында. Роберт Дункан біріншісін "кемшінсіз өлең" деп жариялаған. Дейвидің келесі үш кітабында – "Көпір күші" (1965), "Шағалалар мен теңіз қаласы" (1964) және "Жаралы корпус" (1966) – Олсонның ықпалы көбінесе орынға негізделген зерттеулерде, әсіресе соңғысында айқын көрінеді. Бұл үш кітаптың барлығы да канадалық поэзияның лирикалық конвенцияларынан сәл ғана айырылды. Бірақ олар бір-бірінен де айқын ерекшеленді. Дейвидің әр жаңа кітаппен немесе кітаптар тобымен поэтикасын өзгерту немесе кеңейту бейілі 1970-ші жылдардың алғашқы төрт поэзиялық кітабында және олардың феноменологиялық просодияға әртүрлі тәсілдерінде анық байқалды. "Шөптесіндер" (1970) – сөйлемдер арасында жиі үзілістер болатын бір абзастық прозалық өлеңдер тізбегі. "The Clallam" (1973) – 1907 жылы Британдық Колумбияда болған кеме апаты туралы баяндама, ол Джек Спайсердің өткір сынамына ұқсас қысқа, шақырулы бөлімдерде құрылған. "Қылыштар патшасы" (1972) Артур туралы көптеген оқиғаларды заманауи тілмен қайта баяндайды, бұл оқиғаның өзін-өзі жоятын еркектігінің мәңгілік екенін көрсетеді. "Аркана" (1973) ұзын жолдарды, постмодернистік беймәлімдікті және Ридер-Уэйт Таро карталарының суреттерін қолданады, бұл әрқайсысы даталанған және тырнақшалардың ішінде басылған аяқталмаған "қолжазба өлеңдерінде". Бұл кітаптардың барлығы да дәстүрлі канадалық поэзия практикасынан тыс немесе оның қатарында болды. Соңғы екі кітаптағы Қара таудың ең айқын ықпалы Роберт Дунканның ортағасырлық болмысы болды, бірақ ол мүлдем басқаша бейнеленді. Дейви 1980-ші жылдары екі ерекше кітап жариялады. Біріншісі – "Капиталистік құштарлық!" (1982), онда жас бала 1940-шы жылдардағы Солтүстік Американың апталық комикстеріндегі жыныстық стереотиптерді сіңіреді. Кітапта комикстік стильдер, кейде метафикциялық түсініктемелермен араластырылған, Артур мұрасын және оның тауарлық мәдениетпен байланысын талдау үшін, сонымен қатар көптеген мазасыз әсерлі сәттер туындайды. 1986 жылы ол тағы бір ерекше туындысын жариялады – "Индияға Абботтсфорд нұсқаулығы", поэзия кітабы туристік нұсқаулық ретінде жасалған. Сыншы Кэти Трумпенер "Дейвидің нұсқаулығы – Абботтсфордтың әртүрлі шеткерлердің өзара байланысты перспективалары мен мәдени өрілуі туралы манифесті", ол "империяның номиналды орталығын айналып өтеді" және өлеңдер "әлі де Британдық Колумбиясындағы отаршылдық сананың айқын қалдықтарын көрсетеді (әсіресе отаршылдық көзқарастардың өз "үндістеріне" қатысты сақталуында), бірақ олар отаршылдықтың өзін-өзі күмәндеуі мен өзін-өзі жек көруінің құпия қалдықтарын да анықтайды" деп түсіндіреді. Бұл кітаптардың канадалық поэзияның лирикалық нормаларымен немесе Дейвидің бұрынғы кітаптарынан алыс, басқа канадалық ақындар, мысалы Билл Биссетт, Дафна Марлат және Б.П.Никол сияқты поэтикалық қарсылықтардың тұрақты тәсілдерімен байланысы шамалы болды. 1980 жылдары ол "Эдвард және Патрисия" (1984) және "Луи Риэльдің орган және фортепиано компаниясы" (1985) атты Канада тарихының поэтикалық қайта бағдарлану жинағын жариялады. Соңғысында Дейвидің ең көп оқылатын ұзын өлеңі "Риэль" бар, ол Канаданың метис шейітін бейнелейді деп мәлімделген әртүрлі әңгімелердің Спайсерлік деконструкциясы. Бұл кітаптардың барлығында мәдени сын мен семиотикаға деген зор қызығушылық байқалды, бұл қызығушылық оның әдеби сынның басты бөлігіне айналды. Дейвидің 1990-шы жылдардың алғашқы поэзия жинағы – "Халықтық баяндамалар" (1994) атты поэзия жинағы, оның мұқабасында Словенияның ұлттық ақыны Франс Прешереннің Люблянадағы мүсіні бар, бірақ екеуі де құс зәрімен толы. Кітаптың "халықтық" баяндамалары арасында Дейвидің XV ғасырдағы Бавариядағы Агнес Бернауэрдің өлтірілуі туралы әңгімесі және оның bpNichol үшін қара сөз поэмасы бар, оған ол Элоиза мен Абелардтың және Камилла Клодель мен Огюст Роденнің оқиғаларын мұғалім-оқушыларды пайдалану ретінде енгізді. 1972 жылы "Қылыштар патшасы" атты еңбегінде жазғандай, "Артур туралы аңыз жалғасуда". 1996 жылы ол "Мәдени зиян" жинағын жариялады, оның бір өлеңі суретші Грег Керноға өте ерекше елегиямен, 32 қысқа стаккаттолық строфалардан құралған, олар Керноның ең танымал суреттерінің ажырағын еске түсіреді. Ол Линетт Хантердің айтуынша, "тек қана қаһармандық елегиялық дауысты жоймайды, сонымен қатар өлген адамның денесін де текстуралайды". Келесі бірнеше жылдарда әйелінің ауруы мен қазасы және оның "Линда қалай өлді" (2002) еңбегін жазу кезінде Дейви 1979 жылы "сұраныс бойынша цифрлық кітапша" ретінде жарияланған және 2005 жылы әлдеқайда ұзын кітап ретінде жарияланған қолжазбаны аяқтауға жұмыс істеген сияқты. "Соғысқа оралу" кітабындағы 75 өлең екінші дүниежүзілік соғыстың "артында" болған балалық шақтың оқиғасын баяндайды, бірақ соғыстың кернеуі мен гендерлік метафораларын қайталайтын отбасында, бала соғысқа беймәлім, бірақ сөзсіз шақырылған сарбаз болады. Мұқабасында Ванкувер портындағы HMS Hood және HMS Repulse шайқас кемелерінің суреті бар, оның үстіне британдық теңізшінің киіміндегі жас баланың әуесқой суреті салынған. Дейвидің көптеген кітаптары сияқты, "Жаралы корпус", "Шөптесіндер", "The Clallam", "Қылыштар патшасы", "Капиталистік құштарлық!", "Эдвард және Патрисия" және "Индияға Абботтсфорд нұсқаулығы" кітаптары да ұзын өлең және бөлек бөлімдерден тұратын біртұтас тізбек ретінде қызмет етеді. Дейви 2010 жылы "Bardy Google" еңбегінде фларф әдістерін қолданады, интернет алгоритмдерін манипуляциялап, интернет мәдениетінің шектеулерін және әртүрлілігін көрсететін әртүрлі мәтіндерді жасайды. Көптеген оқырмандар үшін ең таң қалдырғаны – "Сиднейдің құлауы", онда Дейвидің алгоритмдері екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жоғалып кеткен және кейіннен табылған австралиялық жеңіл крейсердің коллаж баяндамасын жасайды – бұл баяндамада көптеген австралиялықтардың идеологиялық инвестициялары айқын көрінеді. Әдеттегідей, фларф тілдік қолданысқа жарқын жарық шашырады. Мұнда Дейви оны "Халықтық баяндамалар" және "Мәдени зиян" еңбектерінің семиотикалық негізін кеңейту үшін пайдаланады. Дейвидің 2014 жылы жарияланған "Қазіргі материалдық жағдайларға сәйкес өлеңдер" жинағы тіл туралы, "Мен жақсымын", "тек айтайын", "алға қарай" сияқты сөз тіркестерімен ойнайтын өлеңдерден бастап, Жак Лаканның есімі мен теорияларымен әзілдесетін фларф өлеңіне дейін, әлеуметтік жемістілік пен кедейлік сезімін көрсетеді. 1991 жылы Тиш туралы жазған Таллман Дейвидің "Open Letter" журналын Тиш ақындарының барлық бастамаларын "көре алатын белгілі бір қиялдың жасырын сырының, Тиштің әлемге жіберген түпкілікті күшінің" дәлелі ретінде қарастыруға болатынын айтады, сондай-ақ Дейвиді "сырға құлақ салған басқа Тиш ақындарының типі ретінде" қарастыруға болатынын – "ол өзінің иелігіндегі қиялдың қаншалықты күшті екенін көрсетеді". Дейвидің қиялы екінші дүниежүзілік соғыстың оқиғаларына күшті әсер еткен сияқты, оның алғашқы жинағының атауынан бастап, "Капиталистік құштарлықтағы" соғыс суреттерінен, "Мәдени зиянның" Хиросимаға қатысты "бірнеше таңдаулы" өлеңінен, "Соғысқа оралудың" түсті суреттері мен пластикалық соғыс машиналарын, "Bardy Google" еңбегіндегі HMAS "Сиднейдің құлауының" қақтығысқа түсетін идеологияларына дейін.