Кіріспе

Иоланда (; 1175 – 1219 ж. тамыз), көбінесе Фландриялық Иоланда деп аталатын, Константинопольдегі Латын империясының императрицасы, 1216 жылдан 1217 жылға дейін император Петрдің әйелі ретінде, ал одан кейін 1219 жылы қайтыс болғанға дейін регент ретінде танылды. Петр Константинопольға жетпес бұрын тұтқындалып, түрмеге қамалғандықтан, Иоланда империяны басқару міндеттерін өз үстіне алды. Ол 1212 жылдан 1217 жылға дейін Намур маркизасы болған.

Өмірбаян

Йоланда Генуя графы Бальдуин V және Фландрия графшасы Маргарет I-нің қызы болды. Оның ағалары Балдуин I және Генрих Константинопольде императорлар болды. 1212 жылы Йоланда ағасы, маркиз Филипп I қайтыс болғаннан кейін Намур маркизасы атанды. 1216 жылы оның ағасы, император Генрих қайтыс болғаннан кейін Петр оның орнына сайланғанға дейін қысқа мерзімге императорсыздық орнады. Саликалық заңға сәйкес, Йоланда таққа мұрагер бола алмады, сондықтан оның күйеуі император болды. Петр жолға шығар алдында Йоланданы Константинопольге алдын ала жіберді, ал ол Эпир деспоттығымен соғысып, тұтқынға түсті. Оның тағдыры белгісіз болды (дегенмен, ол өлтірілген болуы мүмкін), сондықтан Йоланда екі жыл бойы Константинопольді жеке басқарды. Ол византиялық мемлекеттерге қарсы болгарлармен одақтасты және оның қызы Мариге үйленген Никея империясының императоры Теодор I Ласкариспен бейбіт келісімге келді. Оның күйеуі екі жыл түрмеде отырып қайтыс болды, ал ол 1219 жылдың тамыз айында дүние салды.

Мұра

Иоланданың қайтысынан кейін оның екінші ұлы Роберт Куртенэ император атанды, себебі оның үлкен ұлы Филипп таққа таласпады. Роберт сол кезде әлі Францияда еді. Иоланда өз құқығымен Намур графинясы болды, ол бұл титулды 1212 жылы ағасы, графиня Филипп I-ден мұраға алған және 1216 жылы Константинопольға кеткенде үлкен ұлы, графиня Филипп II-ге қалдырған еді.