Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Девон қаласындағы ауылдық үй, Англия
Country house in Devon, England
Дрого сарайы – Англияның Девон қаласындағы Дрюстейнтонға жақын орналасқан ауылдық үй және жаңғырту стиліндегі сарай. 1911-1930 жылдар аралығында салынған бұл қамал Англияда соңғы рет салынған қамал болып табылады. Тұрғызушы – Home and Colonial дүкендерінің сәтті негізін қалаушы Джулиус Дрю. Дрю бұл жерді өзінің болжамды ортағасырлық атасы Дрого де Тейнеге тиесілі жердің бір бөлігі деп есептеп таңдады. Арманын іске асыру үшін ол сол кезде өркендеген сәулетші Эдвин Лютенсті шақырды. Лютенс Дрюдің қамал салуға деген қатыгездігіне көңілі толмаса да, өзінің ең үздік құрылыстарын жасады. Архитектуралық сыншы Кристофер Хасси осы құрылысты былай сипаттады: "Дрогоның басты артықшылығы – ол қамал болып көрінбейді. Бұл – граниттен, тау үстінде, 20 ғасырда салынған нағыз қамал". 1974 жылы қамал Ұлттық сенім қорына тапсырылды, ол қорымен сатып алынған 20 ғасырдағы алғашқы ғимарат болды. Қамал I санаттағы ескерткіш болып тіркелген. Бақтар Ұлттық тарихи парктер мен бақтар тізілімінде II* санаттағы мұражай ретінде сақталған.
Castle Drogo is a country house and mixed revivalist castle near Drewsteignton, Devon, England. Constructed between 1911 and 1930, it was the last castle to be built in England. The client was Julius Drewe, the hugely successful founder of the Home and Colonial Stores. Drewe chose the site in the belief that it formed part of the lands of his supposed medieval ancestor, Drogo de Teigne. The architect he chose to realise his dream was Edwin Lutyens, then at the height of his career. Lutyens lamented Drewe's determination to have a castle but nevertheless produced one of his finest buildings. The architectural critic Christopher Hussey described the result: "The ultimate justification of Drogo is that it does not pretend to be a castle. It is a castle, as a castle is built, of granite, on a mountain, in the twentieth century". The castle was given to the National Trust in 1974, the first building constructed in the twentieth century that the Trust acquired. The castle is a Grade I listed building. The gardens are Grade II* listed on the National Register of Historic Parks and Gardens.
Тарих
1910 жылы Джулиус Дрю Дрюстейгтон ауылының оңтүстігі мен батысындағы жерді сатып алды, өйткені ол бұл жерде бір кезде тұрған Дрю отбасынан таратынын сенді. Джордж Смит Дрю мен оның әйелі Мэридің (құдасы Пек) ұлы Дрю, екеуі де ірі азық-түлік саудасымен айналысқан отбасылардан шыққан, өмірінің кейінгі кезеңінде тегіне "e" әрпін қосты. 18 жасында Дрюді оның еңбектес ағасы Фрэнсис Пек (шамамен 1836–99 жж.) Ливерпульдегі шай саудагерлері Пек пен Винч компаниясына шай сатып алушы ретінде жіберді. Джулиустың атасы Ричард Пек (1782–1867), Пек пен Винчті құрған үш бауырдың бірі, 1840 және 1843 жылдары Лондонда өткен құлдыққа қарсы конвенцияларды ұйымдастыру комитетіне кірген аболиционист және қайырымдылық шараларын қолдаушы болды. Кейін Пек пен Винч компаниясы кофе, какао, резеңке және дәмдеуіштермен айналысып, Голландияның Шығыс Индиясындағы плантацияларға ие болды. 1878 жылы Дрю Ливерпульге оралып, "Willow Pattern Tea Store" шай дүкенін ашты. 1883 жылы Дрю мен Джон Маскер (1846–1926) «Үй және отарлық сауда қауымдастығын» (кейін «Үй және отарлық дүкендері») құрды, ол Дрюдің Үндістанда таңдаған шайларын және басқа азық-түлік тауарын сатты. 1903 жылға қарай компанияның 500 дүкені болды. Өмірінің соңында, 1931 жылы қайтыс болған кезде ол 1500 акр жерді сатып алған еді. Шамамен 1910 жылы ол Эдвин Лютенстен өзіне сарай салуды сұрады. Оның ұлы Базильдің айтуынша, ол бұл шешімді «Country Life» журналының иесі Эдвард Хадсонның кеңесімен қабылдаған, ол Лютенстің жақтаушысы және қолдаушысы болған. Дрюдің жасы 54-ке келгенімен, оның жаңа отбасылық орын құруға жеткілікті уақыты, күші мен қаржысы болды. Сарайға 50 000 фунт, ал баққа 10 000 фунт бюджет бөлінді. Лютенс Дрюдің жоспарларына қатысты алаңдаушылығын жеке хаттарында білдірді: «Оның қамал емес, жақсы, кең бөлмелері бар, сүйкімді үйді қалағанын тілеймін». 1911 жылдың 4 сәуірінде, Дрюдің 55 жылдығында, сарайдың бірінші іргетасы салынды.
In 1910 Julius Drewe bought about south and west of the village of Drewsteignton in the belief that he was descended from the Drewe family that once lived here. Born Drew, the son of George Smith Drew and his wife Mary, née Peek, both from substantial families of grocers, Drewe added the "e" to his surname later in life. At the age of 18, Drewe was sent to China as a tea buyer by his uncle, Francis Peek (c.1836–99), a partner in Liverpool tea merchants Peek and Winch. Julius's great uncle, Richard Peek (1782–1867), one of the three brothers who founded Peek and Winch, was an abolitionist and philanthropist who was on the organising committee of the anti slavery conventions held in London in 1840 and 1843. The Peek and Winch company later expanded into coffee, cocoa, rubber and spices, and owned plantations in the Dutch East Indies. In 1878, Drewe returned to Liverpool and opened the Willow Pattern Tea Store. In 1883, Drewe and John Musker (1846–1926) founded the Home and Colonial Trading Association (later Home and Colonial Stores), which sold teas selected in India by Drewe, alongside other groceries. By 1903, the company had 500 stores. By the time of his death in 1931 he had bought up an estate of 1,500 acres. Around 1910 he asked Edwin Lutyens to build him a castle. According to his son Basil, he did so on the advice of Edward Hudson, proprietor of Country Life magazine, who was both a patron and a champion of Lutyens. Drewe was now 54 years old, but he still had time, energy and money to create his new family seat. The budget was £50,000 for the castle, and a further £10,000 for the garden. Lutyens wrote privately of his concern over Drewe's ambitions; "I do wish he didn't want a castle but just a delicious loveable house with plenty of good large rooms in it". On 4 April 1911, Drewe's 55th birthday, the first foundation stone was laid.
Құрылыс
Қамалдың құрылысы көп жылдарға созылды, Бірінші дүниежүзілік соғыс және экономикалық төмендеу көптеген кешігулерге себеп болды. Бара-бара ілгерілемеудің бір себебі – қолданылған шеберлердің өте шектеулі саны еді. Жазушы Кристофер Хасси: «Бірінші жылдан кейін әрбір тасты екі адам ғана – Девоннан келген тас қалаушылар Клив пен Дьюдни салған» деп жазды. Дрюдің ынтасының азайғаны да маңызды болды; оның ұлы және мұрагері Адриан 1917 жылдың 12 шілдесінде Пашендейл шайқасы алдындағы алғашқы шайқастарда қаза тапты. Кейін Дрюдің қызы еске алды: «Ағамның өлімінен кейін әкем мен анам үшін өмірдің қуанышы мүлдем жойылды, әкем содан кейін денсаулығына байланысты қиындықтарға тап болды». Құрылыс жұмыстарына жалпы жауапкершілікті Дрюдің өкілі Джон Коутс Уокер атқарды, ол қамал туралы соңғы нұсқаулықта «барлық кәсіптің белгісіз батыры» деп сипатталған. Дрого қамалы 1930 жылы аяқталды, бұл Лютенстің 1911 жылғы жобаларының шамамен үштен бірін құрайды, ал Юлиус қайтыс болғанға бір жыл қалғанда аяқталды. Дегенмен, ол шамамен 1925 жылдан бері үйде тұрып келді. 1981 жылы Хейвард галереясында Лютенстің туындыларына арналған көрмеге дайындалған каталогта Дрого «оның ең ұлы құрылыстарының бірі» деп сипатталған. Ол Лютенстің Нью-Делидегі жұмыстарымен бір уақытта салынған, нәтижесінде дизайнде көптеген ортақ белгілер бар.
The castle took many years to complete, with the First World War and the economic downturn causing many delays. One reason for the slow progress was the very limited number of craftsmen used. The writer Christopher Hussey records that "after the first year, every stone was laid by two men alone Devon masons Cleeve and Dewdney". As significant, was Drewe's waning enthusiasm; his son and heir Adrian was killed on 12 July 1917, in early skirmishes prior to the Battle of Passchendaele. Drewe's daughter later recalled, "after my brother's death the joy of life went out as far as my father and mother were concerned my father really was somewhat of an invalid afterwards. Overall responsibility for the construction work was held by Drewe's agent, John Coates Walker, described in the most recent guide to the castle as "the unsung hero of the whole venture". Castle Drogo was finally completed in 1930, roughly a third of the size of Lutyens's 1911 designs, and only a year before Julius died; he had, however, been able to live in the house since around 1925. The catalogue prepared for the 1981 exhibition at the Hayward Gallery on Lutyens' work describes Drogo as "one of his finest buildings". It was built at the same time as Lutyens's work in New Delhi, resulting in many similarities in design.
Кейінгі пайдалану
Юлий қайтыс болғаннан кейін, оның әйелі Франсис және оның ұлы Василий қамалда тұруын жалғастырды. 1939–1945 жылдары Франсис пен оның қызы Мэри Лондон бомбалау салдарынан үйсіз қалған сәбилерге баспана ретінде үйді басқарды. Франсис Дрю 1954 жылы қайтыс болды, ал кейіннен Базильге оның ұлы Энтони және оның әйелі Дрогода қосылды. 1974 жылы Энтони мен оның ұлы, доктор Кристофер Дрю, Дрого қамалын, Уиддон шаруашылығын, Дрюстейнгтондағы бірнеше коттедждерді, қаржылық қолдауды және айналасындағы жерді Ұлттық сенімге (National Trust) тапсырды. Бұл қайырымдылық қорымының ХХ ғасырда алғаш рет сатып алған мүлігі болды. Жазушы және Ұлттық сенімнің әкімшісі Джеймс Лис Милн 1976 жылғы 9 қыркүйектегі күнделік жазбасында үйдің және оның иелері туралы ойларын жазды: «Дрого қамалына сағат онда жеттім. Таза кесілген граниттен салынған өте жақсы үй. Жаңа отбасы, жергілікті ақсүйектерге ұмтылып, енді менің өмірімде жоғарыдағы шағын пәтерде тұратын өкілдері». Қамал бес жылдық кең ауқымды қалпына келтіру жұмыстарынан өтті. 2009 жылдың жазында дүкен мен кафесі бар жаңа келушілер орталығы ашылды, себебі English Heritage бұрынғы кафеде қолданылған өнеркәсіптік ас үй жабдықтарын І санаттағы ғимараттардан алып тастауды талап еткен. 2011 жылдың ақпан айында Ұлттық сенім қажетті қалпына келтіру жұмыстарын қаржыландыру үшін халықтан ақша жинау науқанын бастады.
After Julius's death, his wife Frances and her son Basil continued to live at the castle. During 1939–45, Frances and her daughter Mary ran the house as a home for babies made homeless during the bombings of London. Frances Drewe died in 1954 and Basil was then joined at Drogo by his son Anthony and his wife. In 1974, Anthony and his son, Dr Christopher Drewe, gave Castle Drogo, Whiddon Farm, several cottages in Drewsteignton, a financial dowry and of the surrounding land to the National Trust. It was the first 20th century property the charity acquired. The writer and National Trust administrator James Lees Milne recorded his impressions of the house and its owners in a diary entry dated 9 September 1976; "Reached Castle Drogo at eleven. Very satisfactory house of clean cut granite. A new family aspiring to, rather arriving at, landed gentry hood and now the representative living upstairs in a tiny flat, all within my lifetime". The castle has been undergoing an extensive, five year restoration. A new visitor centre with shop and café opened in the summer of 2009, after English Heritage required that industrial kitchen equipment such as that used by the previous café within the house, be removed from Grade I listed buildings. In February 2011, the National Trust launched a public appeal for money to fund necessary restoration work.
Сәулет және сипаттама
Дрого қамалы Англияда салынған соңғы қамал болды. Салынған күйінде қамал Лютиенс бастапқыда жоспарлаған ғимараттың шамамен үштен бір бөлігін құрайды. Алғашқы жоспар бойынша ғимарат таудың бүкіл ұзындығын алып, үлкен ауланың үш жағын құрайтын еді. Қазіргі құрылыс жоспарланған шығыс қанатын көрсетеді. Батысқа қарай сәйкес келетін қанат қосылып, солтүстік бөлігі жоспарланған үлкен залды қоршауы тиіс еді. Дрю шығындарды тым жоғары деп санады, бірақ қабырғалардың қалыңдығын екі есе арттыру туралы оның шешімі, шынайылықты сақтау ниетімен қабылданған, шығындардың өсуіне елеулі үлес қосты. Соғысқа дейін батыс қанат жоспарынан бас тартылды, ал соғыс аяқталғаннан кейін, Дрюдің үлкен ұлының қазасына байланысты, үлкен зал жоспары да тоқтатылды. Салынған жер асты бөлмесі крипталық шіркеуге айналды. Қамал ортағасырлық және Тюдор дәуірлеріндегі қамал салу стильдерін, сондай-ақ заманауи минималистік тәсілдерді үйлестіреді. Ерекшелігі – қызметтік баспалдақтардың айналасында орналасқан негізгі баспалдақ. Оның қорғаныс ерекшеліктері тек сәндік мақсатта қолданылған. Бұған қоса, қамал бастапқыда электр қуатымен және лифттермен жабдықталған, ал энергия төмендегі өзенде орналасқан екі турбина арқылы берілген. Қамал I санаттағы ескерткіш болып табылады.
Castle Drogo was the last castle to be built in England. As constructed, the castle represents approximately one third of the building Lutyens originally planned. The intended building would have run the entire length of the ridge, forming three sides of a large courtyard. The existing structure broadly represents the planned eastern wing of the whole. It was to have been matched by a corresponding wing to the west, the two joined by a northern block enclosing the planned great hall. Drewe balked at the costs, although his own decision to double the thickness of all of the walls on grounds of authenticity was a significant factor in their escalation. Pre war, the plan for the western wing was abandoned, and after the end of hostilities, which had seen the death of Drewe's eldest son, plans for the great hall were also set aside, with the undercroft, which had been constructed, becoming the crypt chapel. The castle borrows styles of castle building from the medieval and Tudor periods, along with more minimalist contemporary approaches. A notable feature is the encasement of the service staircase, around which the main staircase climbs. Its defensive characteristics are purely decorative. Additionally, the castle had electricity and lifts from the outset, with power being supplied by two turbines on the river below. The castle is a Grade I listed building.
Сыртқы
Қала негізінен үш қабатты бас ғимараттан және оның жанында төрт қабатты отбасылық және шаруашылық қанаттан тұрады.
The castle essentially comprises a three storey main block, with a four storey family and service wing to the side.
Интерьер
Негізгі блок төрт қабылдау бөлмесін, дәліз, кітапхана, асхана және қонақ бөлмесін құрайды.
The main block comprises four reception rooms, the hall, the library, the dining room and the drawing room.
Бау-бақшалар
Қаланың Лютиенс жобалаған, Джордж Диллистонның гүлзарларымен толықтырылған, салтанатты бағы бар, ол Дартмурдың шетіндегі орналасуына керейсінше қарама-қайшы келеді. 1915 жылы Лютенс жоспарлауға көмектесу үшін Гертруда Джекилды шақырды. Джекиллдің қатысуы, көріп тұрғандай, қалаға дейінгі жол бойындағы гүлзарларды жобалаумен шектелген. Бұл бақ өз рододендрондарымен, магнолияларымен, гүлді жиектерімен, раушан бағымен, бұталы өсімдіктер бағымен және қазір крокет ойнауға пайдаланылатын дөңгелек шалғылы теннис кортымен әйгілі. Бақтар ІІ* санатқа жатады.
The castle has a formal garden, designed by Lutyens with planting by George Dillistone, which contrasts with its setting on the edge of Dartmoor. In 1915, Lutyens brought in Gertrude Jekyll to assist with the planning. Jekyll's involvement appears to have been limited to designing the planting for the approach to the castle along the drive. The garden is noted for its rhododendrons and magnolias, herbaceous borders, rose garden, shrub garden and circular grass tennis court now used for croquet. The gardens are Grade II* listed.