Руфус Кинг: Американың негізін қалаушысы және саяхатшысы

Кіріспе

Руфус Кинг (24 наурыз 1755 – 29 сәуір 1827) – Америка Құрама Штаттарының негізін қалаушы әкесі, заңгер, саясаткер және дипломат. Ол Массачусетс штатынан Континенттік Конгресске және Филадельфия конвенциясына делегат ретінде қатысты, сондай-ақ 1787 жылы АҚШ Конституциясына қол қойғандардың бірі болды. Жаңа Конгресс құрылғаннан кейін ол АҚШ Сенатында Нью-Йорк штатын өкілдік етті. Кинг Федералист партиясының белгілі бір мүшесі болып есептелді және 1816 жылғы президенттік сайлауда партияның соңғы президенттік үміткері болды. Массачусетс штатының белгілі саудагерінің ұлы Кинг, Америка Тәуелсіздік соғысына ерікті болып қатысқанға дейін заңгерлік білім алды. 1783 жылы Массачусетс штатының Бас сотына, ал келесі жылы Конфедерация Конгресіне сайланды. 1787 жылғы Филадельфия конвенциясында ол федералды үкіметтің өкілеттіктерін арттыруды қалайтын көрнекті ұлтшыл болып көзге түсті. Конвенциядан кейін Кинг Массачусетске оралып, Конституцияны қабылдауға ықпал ету үшін өзінің беделін пайдаланды. Александр Гамильтонның ықпалымен ол заңгерлік тәжірибесінен бас тартып, Нью-Йорк қаласына көшті. 1789 жылы ол Нью-Йорк штатынан АҚШ Сенатына сайланды және 1796 жылға дейін сенатор болып қызмет етті. Сол жылы ол президент Джордж Вашингтонның Ұлыбританиядағы министр лауазымына тағайындалуын қабылдады. Кинг Гамильтонның Федералист партиясымен байланыста болғанымен, Демократиялық-Республикалық президент Томас Джефферсон 1800 жылғы президенттік сайлауда жеңіске жеткеннен кейін Кингтің қызметін сақтап қалды. Кинг 1804 және 1808 жылғы сайлауларда Федералист вице-президенттік үміткері болды және Оңтүстік Каролинадан Чарльз Котесворт Пинкнимен бірге сәтсіз сайкестеніп бақ сынады. 1812 жылғы президенттік сайлауда көптеген Федералисттер Демократиялық-Республикалық ДеУит Клинтонды қолдағанмен, Кинг партиясының қолдауысыз Клинтонның кандидатурасын қолдауға ниеті жоқ Федералисттердің дауыстарын жеңіп алды. 1813 жылы Кинг Сенатқа қайта оралып, 1825 жылға дейін сенатор болып қызмет етті. 1816 жылы Федералисттердің президенттікке де-факто үміткері болған Кинг Джеймс Монроға қарсы сайлауда жеңіліске ұшырады. 1816 жылдан кейін Федералист партиясы ұлттық деңгейде әрекетін тоқтатты, ал Кинг партия ұсынған соңғы президенттік үміткер болды. Дегенмен, Кинг 1825 жылға дейін Сенатта қалды, бұл Нью-Йорк Демократиялық-Республикалық партиясының бөлінуіне байланысты оны соңғы Федералист сенаторы етті. Кейін Кинг Джон Куинси Адамстың Ұлыбританиядағы елші лауазымына тағайындалуын қабылдады, бірақ денсаулығының нашарлауы оны қоғамдық өмірден кетуге мәжбүр етті және 1827 жылы қайтыс болды. Кингтің бес баласы есейді, және оның көптеген белгілі ұрпақтары бар.

American Founding Father (1755–1827)

Rufus King (March 24, 1755April 29, 1827) was an American Founding Father, lawyer, politician, and diplomat. He was a delegate from Massachusetts to the Continental Congress and the Philadelphia Convention and was one of the signers of the United States Constitution in 1787. After formation of the new Congress, he represented New York in the United States Senate. He emerged as a leading member of the Federalist Party and was the party's last presidential nominee during the 1816 presidential election. The son of a prosperous Massachusetts merchant, King studied law before he volunteered for the militia during the American Revolutionary War. He won election to the Massachusetts General Court in 1783 and to the Congress of the Confederation the following year. At the 1787 Philadelphia Convention, he emerged as a leading nationalist and called for increased powers for the federal government. After the convention, King returned to Massachusetts, where he used his influence to help ratify the Constitution. At the urging of Alexander Hamilton, he then abandoned his law practice and moved to New York City. He won election to represent New York in the United States Senate in 1789 and remained in office until 1796. That year, he accepted President George Washington's appointment to the position of Minister to Great Britain. Though King aligned with Hamilton's Federalist Party, the Democratic Republican President Thomas Jefferson retained King's services after Jefferson's victory in the 1800 presidential election. King served as the Federalist vice presidential candidate in the 1804 and 1808 elections and ran on an unsuccessful ticket with Charles Cotesworth Pinckney of South Carolina. Though most Federalists supported the Democratic Republican DeWitt Clinton in the 1812 presidential election, King, without the support of his party, won the few votes of the Federalists who were unwilling to support Clinton's candidacy. In 1813, King returned to the Senate and remained in office until 1825. King, the de facto Federalist nominee for president in 1816, lost in a landslide to James Monroe. The Federalist Party became defunct at the national level after 1816, and King was the last presidential nominee whom the party fielded. Nonetheless, King was able to remain in the Senate until 1825, which made him the last Federalist senator because of a split in the New York Democratic Republican Party. King then accepted President John Quincy Adams's appointment to serve another term as ambassador to Great Britain, but ill health forced King to retire from public life, and he died in 1827. King had five children who lived to adulthood, and he has had numerous notable descendants.

Ерте өмір

Кинг 1755 жылғы 24 наурызда Массачусетс штатының бір бөлігі болған, бірақ қазір Мэн штатында орналасқан Скарборо қаласында дүниеге келген. Ол Изабелла (Брагдон) мен Ричард Кингтің ұлы, табысты фермер, саудагер, ағаш өңдеуші және теңіз капитаны еді. Джон Адамс Конституциялық конвенцияда "көпшіліктің" шектеулерін талқылағанда осы сәт туралы айтып, әйелі Әбигейлге хат жазып, оқиғаны сипаттады:

"Мен маңызды іске қатысып жатырмын: Скарборолық Кингтің ісі, үйіне кіріп, қағаздарын қарап, оны, әйелін, балаларын және қызметшілерін түні бойы қорқытқан топқа қарсы. Осы отбасының сезімі, қайғысы, алаңдауы мен үрейін сөзбен жеткізу немесе сурет салу мүмкін емес. Ол мүсінді қозғатып, тас жүректі балқытуға жетеді, оқиғаны оқығанда. "

Ричард Кинг американдық революциялық соғыс кезінде лоялист болды, бірақ оның барлық ұлдары патриоттарға айналды. Кейін ол Гарвард колледжіне оқуға түсіп, 1777 жылы бітірді. Теофилус Парсонспен заң оқуды бастады, бірақ 1778 жылы Кинг американдық революция кезінде ополченняға ерікті болып қатысқандықтан оқуын тоқтатты. Майор болып тағайындалған ол Род-Айленд шайқасында генерал Джон Салливанның көмекшісі болды. Ол конференциядағы ең жас қатысушылардың бірі болды. 1787 жылы Кинг Филадельфияда өткен Конституциялық конвенцияға жіберілді. Жасы келгеніне қарамастан, Кинг конвенцияда маңызды рөл атқарды, өйткені ол "ең шебер сөйлеушілердің бірі" болды. Джеймс Мэдисонмен бірге "ұлттық мүдделерді қолдаушылардың жетекші тұлғасына" айналды. Одан әрі, ол барлық отырыстарға қатысты. Кингтің маңызды жұмыстарына кейінге қалдырылған мәселелер жөніндегі комитет және стиль және құрылым жөніндегі комитетте жұмыс істеу кірді. Конституция 17 қыркүйекте қол қойылды, бірақ штаттардың ратификациялауы қажет болды. Кинг саяси тұрғыдан белсенді федералист болғанымен, президент Томас Джефферсон президенттік лауазымға сайланғаннан кейін оны қайтарудан бас тартты. 1803 жылы Кинг өз еркімен лауазымынан кетті. Кинг құлдық пен құл саудасының кеңеюіне қарсы болды. Бұл ұстаным Жаңа Англия федералистерінің саяси шындықтарымен сәйкес келетін моральдық нанымын көрсетеді. Конгресте жүргенде ол Солтүстік-Батыс аймағына құлдықтың таралуын тиым салған 1787 жылғы Солтүстік-Батыс жарлығына сәтті түзетулер енгізді. Алайда ол "құлдарға толы штаттарда оларды біртіндеп азат ету мүмкін болмай тұрып, құлдықтың жалғасуын көтеруге дайын екенін" айтты. Ол құлдықты "адамгершіліксіз институт" деп сипаттады. 1817 жылы ол ішкі құл саудасын жоюға бағытталған Сенаттың шешімін қолдады, ал 1819 жылы Миссури штатының заңына құлдыққа қарсы түзетулер енгізуді ынталандырды. 1819 жылы оның аргументтері саяси, экономикалық және гуманитарлық сипатта болды. Құлдықтың кеңеюі бостандық пен еркіндік принциптерінің қауіпсіздігіне зиян келтіреді. Миссури келісімінен кейін ол әртүрлі жолдармен біртіндеп азат етуді қолдауын жалғастырды. 1821 жылы ол Нью-Йорк конституциясына нәсілдік негізде сайлау құқығын шектеуге бағытталған дискриминациялық ережені енгізуге қарсы күресті, мұндай шектеу конституцияға қайшы екенін дәлелдеді. 1814 жылы Америкалық антикварлық қоғамның мүшесі болып сайланды. АҚШ-тың ұлттық банкіне қатысты бұрынғы ұстанымынан өзгеше, Кинг 1816 жылы АҚШ-тың екінші банкін қайта ашуға қарсы болды. Ол Массачусетс шығанағы колониясының губернаторы Джон Уинтроптың шөбересі болды. Ол Нью-Йорк қаласында 1786 жылғы 30 наурызда Кингке үйленді. Кинг 1805 жылы сатып алған және кейін кеңейткен үйі және оның шаруашылығының бір бөлігі Куинстегі Кинг паркін құрайды. "Кинг сарайы" деп аталатын бұл үй қазір жұртшылыққа ашық мұражай болып табылады. Нью-Йорк штатының Фреш-Медоу қаласындағы Руфус Кинг мектебі, сондай-ақ П.С. 26, Кингтің құрметіне аталған, Нью-Йорк университетінің Квинс колледжінің кампусындағы Руфус Кинг залы және Висконсин штатының Мэдисон қаласындағы Кинг көшесі де оның есімін иеленген.

Richard King was a Loyalist during the American Revolutionary War, but all his sons became Patriots. Later, he attended Harvard College, where he graduated in 1777. He began to read law under Theophilus Parsons, but his studies were interrupted in 1778, when King volunteered for militia duty during the American Revolutionary War. Appointed a major, he served as an aide to General John Sullivan during the Battle of Rhode Island. He was one of the youngest men at the conference. In 1787, King was sent to the Constitutional Convention, which was held in Philadelphia. Despite his youthful stature, King held a significant position at the convention since "he numbered among the most capable orators." Along with James Madison, "he became a leading figure in the nationalist causes." Furthermore, he attended every session. King's major involvements included serving on the Committee on Postponed Matters and the Committee of Style and Arrangement. The Constitution was signed on September 17 but needed to be ratified by the states. Even though King was an outspoken Federalist politically, President Thomas Jefferson, upon his elevation to the presidency, refused to recall him. In 1803, King voluntarily relinquished his position. King had a long history of opposition to the expansion of slavery and the slave trade. That stand was a product of moral conviction, which coincided with the political realities of New England Federalists. While in Congress, he successfully added provisions to the 1787 Northwest Ordinance that barred the extension of slavery into the Northwest Territory. However, he also said he was willing "to suffer the continuance of slaves until they can be gradually emancipated in states already overrun with them." He referred to slavery as a "nefarious institution." In 1817, he supported Senate action to abolish the domestic slave trade, and in 1819, he spoke strongly for the anti slavery amendment to the Missouri statehood bill. In 1819, his arguments were political, economic, and humanitarian. The extension of slavery would adversely affect the security of the principles of freedom and liberty. After the Missouri Compromise, he continued to support gradual emancipation in various ways. In 1821, he fought against attempts to include a discriminatory clause in New York's Constitution that aimed to restrict suffrage on racial grounds, arguing that such a restriction was unconstitutional. and was elected a member of the American Antiquarian Society in 1814. Contrary to his previous position on the national bank of the United States, King found himself denying the reopening of a Second Bank of the United States in 1816. She was a great niece of Governor John Winthrop of the Massachusetts Bay Colony. She married King in New York City on March 30, 1786. The home that King purchased in 1805 and expanded thereafter and some of his farm make up King Park in Queens. The home, called King Manor, is now a museum open to the public. The Rufus King School, also known as P. S. 26, in Fresh Meadows, New York, was named after King, as was the Rufus King Hall on the City University of New York Queens College campus and King Street in Madison, Wisconsin.

Ұрпақтар мен туыстар

Руфус Кингтің ұрпақтары мен туыстары бүгінде мыңдаған. Оның белгілі ұрпақтарының кейбіреулері:
Д. С. Лоринг Брейс IV – танымал биологиялық антрополог. Джеральд Уорнер Брейс (1901–1978) – американдық жазушы, педагог, теңізші және қайық жасаушы. Чарльз Лоринг Брейс (1826–1890) – қайырымдылық жасаушы, ең танымал – Балаларға көмек қорының негізін қалаушы. Уолкотт Гиббс – американдық редактор, юморист, театр сыншысы, драматург және әңгімелер авторы. Арчибальд Грейси III – АҚШ армиясының офицері, бизнесмен және Вест-Пойнтты бітірген. Ол Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерацияның бригада генералы болғанымен және Петербургтің қоршауында қаза болғанымен танымал. Арчибальд Грейси IV – американдық жазушы, тарихты әуесқойша зерттеуші, жылжымайтын мүлікке инвестиция жасаушы және «Титаник» кемесінің апаттан аман қалған жолаушысы. Флот адмиралы Уильям Фредерик Холси-младший, АҚШ Әскери-теңіз күштері.
Изабелла Бичер Хукер (1822–1907) – әйелдердің сайлау құқығы үшін күрескен қозғалыстың жетекшісі және жазушы. Чарльз Кинг (академик) – американдық ғалым, саясаткер, газет редакторы және Колумбия колледжінің (қазіргі Колумбия университеті) тоғызыншы президенті. Чарльз Кинг – АҚШ әскери қызметкері және көрнекті жазушы. Джеймс Г. Кинг – американдық бизнесмен және Виг партиясының саясаткері, АҚШ Өкілдер палатасында Нью-Джерси штатының 5-ші сайлау округін өкілдік еткен. Оның қызы Фредерика Гор Кинг Банкрофт Дэвиске үйленді. Джон Алсоп Кинг – Нью-Йорк штатының губернаторы (1857–1859) қызметін атқарған американдық саясаткер. Руфус Кинг – газет редакторы, педагог, АҚШ дипломаты және Америка Азамат соғысы кезінде Одақтың бригада генералы. Руфус Кинг-младший – Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының артиллерия офицері және «Құрмет медалімен» марапатталған. Руфус Ганн Кинг III – Колумбия округінің Жоғарғы сотының төрағасы. Элис Дюер Миллер – американдық жазушы және ақын. Хэлси Майнор – 1993 жылы CNET компаниясын құрған технология кәсіпкері. Мэри Алсоп Кинг Уоддингтон – американдық жазушы.

Rufus King's descendants and relatives number in the thousands today. Some of his notable descendants include the following:
Dr. C. Loring Brace IV was a noted biological anthropologist. Gerald Warner Brace (1901–1978) was an American writer, educator, sailor, and boat builder. Charles Loring Brace (1826–1890) was a philanthropist and was most renowned for founding the Children's Aid Society. Wolcott Gibbs was an American editor, humorist, theater critic, playwright, and author of short stories. Archibald Gracie III was a career United States Army officer, businessman, and a graduate of West Point. He is well known for being a Confederate brigadier general during the American Civil War and for his death during the Siege of Petersburg. Archibald Gracie IV was an American writer, amateur historian, real estate investor, and survivor of the sinking of the RMS Titanic. Fleet Admiral William Frederick Halsey Jr., United States Navy
Isabella Beecher Hooker (1822–1907) was a leader in the women's suffrage movement and an author. Charles King (academic) was an American academic, politician, and newspaper editor and the ninth president of Columbia College (now Columbia University). Charles King was a United States soldier and a distinguished writer. James G. King was an American businessman and Whig Party politician who represented New Jersey's 5th congressional district in the U. S. House of Representatives. His daughter, Frederika Gore King, married Bancroft Davis. John Alsop King was an American politician who served as governor (1857–1859) of New York. Rufus King was a newspaper editor, educator, U. S. diplomat, and Union brigadier general during the American Civil War. Rufus King Jr. was an artillery officer in the Union Army during the American Civil War and a Medal of Honor recipient. Rufus Gunn King III was the chief judge of the Superior Court of the District of Columbia. Alice Duer Miller was an American writer and poet. Halsey Minor is a technology entrepreneur who founded CNET in 1993. Mary Alsop King Waddington was an American author.