Лу Дональдсон – американдық саксофоншы (1926 ж.т.), Солтүстік Каролинада туған. Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен, боп музыкасын таныған музыкант.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық саксофонист (1926 жылы туған)
American saxophonist (born 1926)
Лу Дональдсон (1926 жылғы 1 қарашада туған)
Lou Donaldson (born November 1, 1926)
Өмір және мансап
Дональдсон Солтүстік Каролина штатының Бадин қаласында дүниеге келген. 1940-жылдардың басында ол Гринсборо қаласындағы Солтүстік Каролина ауыл шаруашылығы және техникалық мемлекеттік университетінде оқыды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қатарына қосылып, Чикагодағы Ұлы көлдердегі базада оқыды, онда ол жанды клуб өмірінде боп музыкасымен танысты. Соғыс аяқталғаннан кейін Гринсбороға оралды, онда ол «Ритм Ветерлер» тобымен клубтарда өнер көрсетті. Бұл топ А және T университетінің студенттерінен құралған, сонымен қатар бұрын АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткендер де бар еді. 1947 жылдың жазында топ Солтүстік Каролина штатының Гринвилл қаласында «Pitch a Boogie Woogie» музыкалық комедиясының саундтрегін жазды. 1948 жылы фильм қара нәсілді көрермендерге арналған кинотеатрларда көрсетілді, бірақ оның өндіріс компаниясы «Лорд Уорнер Пикчерс» жабылып, басқа фильм түсірмеді. «Pitch a Boogie Woogie» фильмі 1985 жылы Америка кино институтымен қайта жаңартылып, келесі жылы Солтүстік Каролина штатының Гринвилл қаласындағы Шығыс Каролина университетінде қайтадан көрсетілді. Дональдсон және «Ветерлер» тобының аман қалған мүшелері фильм көрсетілгеннен кейін қайта қосылу концертін өткізді. UNC TV арнасының «Boogie in Black and White» деректі фильмінде Дональдсон және оның музыкалық әріптестері фильмнің түсірілуін еске алады. Ол бастапқыда саундтректе кларнет ойнағанын ойлаған. Деректі фильмде Солтүстік Каролина штатының Файетвилл қаласында өткен концерттен алынған қысқаша видеожазба бар. Дональдсонның алғашқы джаз жазбалары 1950 жылы Чарли Синглтон оркестрімен, ал 1952 жылы боп музыкасының шебері Милт Джексон және Телониус Монкпен бірге жасалды. Ол сондай-ақ трубашы Блю Митчелл, пианист Хорас Сильвер және барабаншы Арт Блейки сияқты басқа да танымал джаз музыканттарымен бірнеше шағын топтарда өнер көрсетті. 2012 жылдың 11 қазанында ол Солтүстік Каролинаның Музыкалық Даңқ залына енгізілді. Сондай-ақ 2012 жылы Ұлттық өнер кеңесі оны «NEA Jazz Master» деп атады. 2018 жылы ол 2017 жылы соңғы концерттерін өткізгеннен кейін зейнеткерлікке шыққандығын мәлімдеді. 2021 жылдың 2 қарашасында ол Нью-Йорк қаласындағы Манхэттендегі Dizzy's клубында өткен 95 жылдық мерекелік концертте көпшілік алдында пайда болды.
Donaldson was born in Badin, North Carolina. He attended North Carolina Agricultural and Technical State University in Greensboro in the early 1940s. He enlisted in the U. S. Navy during World War II and was trained at the Great Lakes bases in Chicago where he was introduced to bop music in the lively club scene. At the war's conclusion, he returned to Greensboro, where he worked club dates with the Rhythm Vets, a combo composed of A and T students who had served in the U. S. Navy. The band recorded the soundtrack to a musical comedy featurette, Pitch a Boogie Woogie, in Greenville, North Carolina, in the summer of 1947. The movie had a limited run at black audience theatres in 1948 but its production company, Lord Warner Pictures, folded and never made another film. Pitch a Boogie Woogie was restored by the American Film Institute in 1985 and re premiered on the campus of East Carolina University in Greenville the following year. Donaldson and the surviving members of the Vets performed a reunion concert after the film's showing. In the documentary made on Pitch by UNC TV, Boogie in Black and White, Donaldson and his musical cohorts recall the film's making—he originally believed that he had played clarinet on the soundtrack. A short piece of concert footage from a gig in Fayetteville, North Carolina, is included in the documentary. Donaldson's first jazz recordings were with the Charlie Singleton Orchestra in 1950 and then with bop emissaries Milt Jackson and Thelonious Monk in 1952, and he participated in several small groups with other prominent jazz musicians such as trumpeter Blue Mitchell, pianist Horace Silver, and drummer Art Blakey. He was inducted into the North Carolina Music Hall of Fame on October 11, 2012. Also in 2012, he was named a NEA Jazz Master by the National Endowment for the Arts. In 2018, he declared himself retired, having performed his final shows in 2017. On November 2, 2021, he made a public appearance at a 95th birthday tribute show at Dizzy's Club in Manhattan, New York City.