Протездік макияж өнері: Арнайы эффектілер жасау техникалары
Prosthetic makeup
Протезді макияж: арнайы эффектілер жасау өнері. Голливудтың тарихы, атақты суретшілер (Джек Пирс, Кристофер Такер, Джон Чемберс) және макияж өнерінің эволюциясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арнайы косметикалық эффекттерді жасау әдістері
Techniques to create special cosmetic effects
Протездік макияж, оны арнайы макияж эффектілері немесе FX протезі деп те атайды, – бұл жетілдірілген косметикалық эффекттерді жасау үшін протездік мүсіндеу, қалыптау және құю техникаларын қолдану процесі. Протездік макияж театр сахналық өнерінен тікелей бастау алады және ғылыми-фантастикалық киноның пайда болуымен бірге байқалады, мысалы, 1902 жылы арнайы эффекттердің пионері Жорж Мелиес түсірген француздық «Le Voyage dans La Lune» қысқаметражды фильмі. Макияж суретшісі Джек Пирс алғашқы Голливуд протездік жұмыстарын дамытуға үлкен үлес қосты және Борис Карлоффтың «Франкенштейн» фильміндегі, сондай-ақ Лон Чейнидің «The Wolfman» фильміндегі есімді макияжы үшін ең жақсы есте қалды.
Prosthetic makeup, which may also be referred to as special make up effects or FX prosthesis, is the process of using prosthetic sculpting, molding, and casting techniques to create advanced cosmetic effects. Prosthetic makeup draws a straight lineage from the Stagecraft of theater and can be observed at the birth of science fiction cinema with Le Voyage dans La Lune, a 1902 French adventure short film directed by pioneer of special effects Georges Méliès. The work of makeup artist Jack Pierce furthered pioneered early Hollywood prosthetic work and is best remembered for creating the iconic makeup born by Boris Karloff in Frankenstein, his makeup for Lon Chaney Jr. in The Wolfman.
Белгілі суретшілер
Қазіргі заманғы протездік макияж Кристофер Таккердің еңбегі арқасында революцияланды, оның "Сары адам" фильміндегі жұмысы настолько жаңашыл деп есептелді ki, 53-ші «Оскар» сыйлығында ешқандай мойын көрмегеніне наразылық білдіріп, оған арнайы сыйлық беруді талап еткен хаттар жолданды. Бұл талап қабылданбады, бірақ келесі жылы «Ең үздік макияж» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығының құрылуына себеп болды. Джон Чемберстің жұмысын «Адамзат планетасы» фильмінде көруге болады. Дик Смит «Кішкентай Ұлы Адам» фильміндегі жұмысымен танымал. Рик Бейкер «Лондондағы американдық қасқыр» фильмінде жұмыс істеді, ол үшін жаңадан құрылған санатта алғашқы «Оскарды» жеңіп алды. Стэн Уинстон «Терминатор» сериясында, ал Роб Боттин «Нәрсе» фильмінде өзін көрсетті. Сол кезеңде жасалған көптеген техникалар бүгінге дейін жүйелі түрде қолданылуда. Бұған қоса, осы суретшілердің көптегені келесі буын арнайы эффект макияж суретшілерін оқытып, шабыттандырды, олар өз кезегінде эффект макияжы үшін жаңа материалдар, аниматроника және компьютерлік эффекттерді енгізу сияқты озық техникаларды дамытты.
Modern prosthetic makeup was revolutionized by Christopher Tucker whose work on The Elephant Man was considered so ground breaking that when it failed to win any recognition at the 53rd Academy Awards letters of protests argued for it to receive an honorary award – this was ignored but did lead to the creation of the Academy Award for Best Makeup the following year. John Chambers, whose work can be seen in Planet of the Apes. Dick Smith's work in Little Big Man. Rick Baker in An American Werewolf in London, for which he won the 1st ever Oscar in the newly created category. Stan Winston in the Terminator series. Rob Bottin in The Thing. Many of the techniques developed during that period are still regularly used in the field today. Additionally, many of these artists taught and inspired the next generation of Special Effects makeup artists, who in turn developed more advanced techniques for effects makeup, including developing different materials, animatronics and incorporating added computer elements.
Техника
Макияж протезін жасау процесі әдетте суретші немесе өндіріс жасаған концептуалды суреттен басталады. Актер таңдалғаннан кейін, эффекттер жасаушы актердің бетін, басын немесе денесінің бір бөлігінің қалыпын жасау процесін дайындайды. Бұл процесс "lifecasting" деп аталады. Lifecast қалыптары протездік альгинаттан немесе соңғы кезде теріге зиян келтірмейтін платиналық силиконнан жасалады. Бұл бастапқы қалып салыстырмалы түрде нашар, бірақ икемді болуы мүмкін. Қатты негізгі қалып, сондай-ақ жакет немесе матрица деп аталады, әдетте гипстен немесе шыны талшықтан жасалады және бастапқы иілгіш қалыптың сыртынан қолдау үшін жасалады. Бұл қалып актердің сол бөлігінің көшірмесін қатты смола немесе гипс сияқты материалға құю үшін қолданылады, содан кейін протезді мүсіндеу үшін негіз ретінде пайдаланылады. Бұл "оң" немесе өмірлік қалып деп саналады. Оң қалыпқа балшықтан жасалған протезді мүсіндеуден бұрын, оның жиектері бойымен "кілттер" немесе қалыптау нүктелері қосылып, дайындалуы керек, олар көбінесе балшық немесе гипс қолданып қосылады немесе өмірлік қалыпқа ойылып, қалыптың екі бөлігі дұрыс сәйкес келетініне көз жеткізу үшін. Көбінесе өмірлік қалыпқа осы кілттерді қосу үшін егжей-тегжейлі және терең ойықтары жоқ аймақ болу үшін балшықтан немесе гипстен қосымша шекара беріледі. Содан кейін барлық өмірлік қалыптар шекаралары мен кілттерімен бірге қалыптастырылады. Бұл протезді мүсіндеу үшін кілттері бар тұрақты аймақты қамтамасыз етеді. Бұл сонымен қатар суретшіге қажет болған жағдайда оңай көшірме жасауға мүмкіндік береді. Бірнеше көшірме әдетте бір актер үшін протездердің әртүрлі нұсқаларын немесе сатыларын жасау үшін қолданылады. Толық денелер мен дене бөліктерінің өмірлік қалыптары жалған дене бөліктерін, кесілген аяқ-қолдарды және қорқынышты фильмдерде немесе дене бөліктері қажет болған фильмдерде қолданылатын әртүрлі "қанды" эффекттерді жасау үшін негіз ретінде қолданылады. Қажетті протез дене мүшесінің өмірлік қалыпына мүсінделіп, жобаланған дизайнға айналады. Мысалы, егер қалаған бейне шошқа мұрынды адам болса, онда суретші шошқа мұрынын актердің нағыз мұрынының үстіне өмірлік қалыпқа немесе оң көшірмеге мүсіндейді. Балшықтың жиектері мүмкіндігінше жұқа болуы керек, өйткені балшық ақырында протездік бөлік болатын нәрсенің орнына қойылған. Мүсінделгеннен кейін, балшықтан жасалған протездік бөлігін қалыптау қажет. Оң қалып қосымша жиектермен және кілттермен дайындалғандықтан, ол протездік қалыптың бір бөлігіне айналады. Қалыпталғаннан кейін, балшық алынып тасталғанда және жаңа қалып тазартылғанда, оң қалып қалыптың бір бөлігі болып табылады, ал жаңа қалып жаңадан мүсінделген протездің теріс бейнесі бар екінші бөлігі болып табылады. Бұл қалыптың екі немесе одан да көп бөлігін – беттің немесе дененің оң бөлігін және бір (немесе күрделі қалыптар үшін) протез мүсінделген "теріс" қалып бөліктерін жасайды. Жаңа протезді жасау үшін материал қалып қуысына (бұрынғы балшықтың орнына) құйылады. Протездік материал көбік латексі, желатин, силикон немесе басқа ұқсас материалдар болуы мүмкін. Протез екі бөлікті қалыптың ішінде қатырылады. Протез мұқият алынып, бояуға және/немесе актерге қолдануға дайындалады.
The process of creating a makeup prosthetic appliance typically begins with concept art, created by the artist or production. Once the actor has been chosen, the effects artist will prepare the actor for the process of taking a mold of the actor's face, head or body part. This process is called lifecasting. Lifecast molds are made from prosthetic alginate or more recently, from skin safe platinum silicone rubber. This initial mold can be relatively weak but flexible. A hard mother mold, also known as a jacket or matrix, is typically made of plaster or fiberglass which is created over the outside of the initial flexible mold to provide support. This mold is used to cast a copy of that part of the actor, in a hard resin or plaster type material to eventually use as a base for sculpting the prosthetic. This is considered a "positive" or life cast. Before sculpting the clay prosthetic over the positive, The positive must be prepared by adding "keys" or mold points along the edges of it, which are often added using clay or more plaster or carved into the life cast, to make sure that the two pieces of the mold will fit together correctly. Often the life cast will be given an additional border in clay or plaster in order to have an area free of detail and undercuts to add these keys. The entire life cast with borders and keys included is then molded. This ensures a stable area with built in keys to sculpt the prosthetic over. This also provides the artist an easily duplicated copy, if needed. Multiple copies are typically used to make variations or stages of prosthetics or different prosthetics for the same actor. Life casts of full bodies and body parts are also used and reused as the basis for making fake body parts, severed limbs, and various "gore" type effects used in horror films or films where body parts are required. The prosthetic required will be sculpted over the life cast of that body part to become the design intended. For example, if the desired look is a pig nosed person, then the artist would sculpt the pig nose over the actor's real nose on the life cast or positive copy. The edges of the clay should be made as thin as possible, for the clay is a stand in for what will eventually be the prosthetic piece. Once sculpted, the new addition of the clay sculpted prosthetic part must be molded. Since the positive has been prepared with the additional border and keys, it actually becomes part of the prosthetic mold itself. Once molded, and clay removed, new mold cleaned out, the positive is one part of the mold and the new mold is the other side which has the negative of the newly sculpted prosthetic. This gives two or more pieces of a mold a positive of the face or body part, and one (or more for complex molds) "negative" mold pieces with prosthetic sculpted in. To make the new prosthetic, material is cast into the mold cavity (where the clay used to be). The prosthetic material can be foam latex, gelatin, silicone or other similar materials. The prosthetic is cured within the two part mold. The prosthetic is carefully removed and prepared for painting and or application to the actor.
CGI-мен келіспеушілік
Кино/телевизиялық индустрия өсе берген сайын, оның артындағы технологиялардың мүмкіндіктері де арта түседі. Жаңа технологиялар пайда болғаннан бері көптеген адамдар CGI (Компьютерлік графика) практикалық SFX гримін бизнестен шығарып қояды деп қорқып жүр. CGI практикалық эффектілермен жұмыс істегенде мүмкін емес эффектілерді жасау үшін қолданылуы мүмкін. Том Вудрафф-младший және Алек Гиллис, Лос-Анджелеске жақын орналасқан Amalgamated Dynamics компаниясының екі тәжірибелі SFX суретшісі, осы мәселеде орталық позицияны бөліседі. Сұхбатта олар көптеген фильмдердің (қажеттілік тудырғандықтан) практикалық эффектілер мен CGI комбинациясын қолданатынын түсіндіреді. Олар CGI-ды практикалық эффектілер сияқты жақсы немесе жаман мақсатта пайдалануға болатын құрал деп санайды. Том Савини (Өлілер таңы мен Қорқынышты шоудағы жұмысымен танымал SFX суретшісі) былай дейді: "Олар әлі де жаратылыстарды жасау үшін гримшілерді шақырады және олар осыдан бастайды. Менің ойымша, сіздер бұрыштарда "Тамақ үшін грим жасаймын" деген жарнамасы бар гримшілерді көрмейтін боларсыз."
As the film/television industry continues to grow, so do the capabilities of the technologies behind it. Since the debut of newer technologies, many have feared that CGI (Computer Generated Imagery) will put practical SFX makeup out of business. CGI can be used to accomplish effects that simply aren't possible when working in practical effects. Tom Woodruff Jr. and Alec Gillis, two experienced SFX artists from Amalgamated Dynamics near L. A., share what they see as the middle ground on the subject. In an interview, they explain that most movies use (out of necessity) a combination of practical effects and CGI. They see CGI as a tool that can be utilized in a positive or negative way, just like practical effects. Tom Savini (an SFX artist known for his work in Dawn of the Dead and Creepshow) states: "They still use the make up guys to design the creatures and that’s what they work from. I don’t think you’ll see make up effects guys hanging out on corners with signs that say: WILL DO EFFECTS FOR FOOD."
Нақты әлемдегі пайдалану
Муляж – әр түрлі жаралар мен зақымдануларды сомдау үшін макияж қолданылатын процесс. Бұл медициналық, шұғыл және әскери қызметкерлерді дала жағдайларына дайындауға және психологиялық стресті азайтуға көмектеседі. Басқа да қолданыстар – ФБР, ЦРУ, Әділет департаменті сияқты мемлекеттік органдар үшін шынайы түрленулер жасау, олар террористік топтарға ену үшін пайдаланылады. Арнайы эффекттер жасаушылар жасырын агенттерге халықаралық терроризммен күресу үшін барлау мақсатында арнайы макияжтық протездерді қолдана алады. Түрленулер офицерлер мен агенттерге өздерінің нақты кімдігін ашпай, жасырын жұмысты аяқтау үшін басқа адам болып жүруге мүмкіндік береді. Протездердің тағы бір маңызды қолданылуы – полиция департаменттері сияқты органдардың "жалдамалы кісі өлтіру" операцияларында кісі өлтірілгендей көріну үшін жараларды сомдау. Күдікті егер кісі өлтіру үшін адамды жалдаса, полиция күдіктіні "тапсырыс орындалды" деп сендіру үшін фото- немесе бейнематериалдар жасауға болады. Мұндай жағдайлар қылмыс жасалмас бұрын күдіктіге қарсы айғақтар жинау үшін жасалады.
Moulage is a process in which makeup is used to simulate different wounds and trauma in order to prepare medical, emergency, and military personnel for what they could experience in the field and lessen psychological trauma. Other real world uses are to create real disguises for Government agencies such as the F. B. I., C. I. A., Department of Justice, used to infiltrate possible terrorist groups. Special effects artists can create and apply special effects makeup prosthetics to undercover agents to gather intelligence for combating international terrorism. Disguises let officers and agents move around as another person to complete undercover work without jeopardizing their actual identity. Another real word use of prosthetics is the appearance of wounds to emulate death to be used by agencies such as the police departments to make someone appear as the victim of a murder during "hit or murder for hire stings." If a suspect hires a hit man (killer) to murder someone, the police are able to stage a set of pictures or video to make the suspect believe that the "hit" or murder has been carried out. These situations are made to gather evidence on the suspect before the actual crime of murder has been committed.