Кіріспе

Дэвид Силвиан (туған Дэвид Алан Бэтт; 23 ақпан 1958 жылы туған) – ағылшын музыканты, әнші және ән жазушы. Ол 1970-ші жылдардың соңында Japan тобының жетекшісі және басты ән жазушысы ретінде көзге түсті. Топтың андрогин стилі және күшейе түскен электронды дыбысы Ұлыбританияның 1980-ші жылдар басындағы Жаңа Романтикалық ағымына маңызды ықпал етті. Оның 1980-ші және 1990-шы жылдардағы туындылары поп, джаз фьюжн және авангардтық тәжірибелерді қоршаған ортаның дыбыстарымен үйлестіргенімен, соңғы шығармалары музыкалық минимализм мен еркін импровизацияға көбірек ден қояды.

Алғашқы жылдар

Дэвид Сильвиан Дэвид Алан Батт есімдерімен Англияның Кент графтығындағы Беккенхэм қаласында дүниеге келді. Ол өзінің мазасыздығынан қашу және эмоционалдық серпіліс табу үшін музыкаға қызығушылық танытты, бұл қызығушылықты оған әпкесі арқылы Motown және соул музыкасын үйге әкелу арқылы ұлықты. Ол Кэтфорд ұлдар мектебінде оқыды, онда Энтони Майклэйдспен достық қарым-қатынас орнатты, кейін ол Мик Карн деп танылды. Әкесі Дэвидке акустикалық гитара, ал оның бауырына барабан жиынтығын сыйға берген кезде, үш бала бірге музыка ойнауды бастады.

1970-1980 жылдар: Жапония

Japan тобының басқа мүшелері бас гитарист Мик Карн, гитарист Роб Дин, клавишник Ричард Барбиери және Сильвианның ағасы Стив (Стив Янсен есімімен барабаншы) – бұл топ достардың қатарынан пайда болды. Жастық шақтарында олар музыкамен айналысып, Сильвианның екі аккордты пьесаларын орындап, кейде Карн жетекшілік етсе, кейде Сильвиан алға шығатын. 1974 жылы олар өздерін Japan деп атады, Hansa Records компаниясымен келісімшартқа отырды және Дэвид Боуи, T. Rex және New York Dolls үлгісіндегі альтернативті глэм-рок тобына айналды. New York Dolls тобының жанкүйері болған Сильвиан өзінің сахналық есімін Сильвен Сильвейнден алды, ал оның інісі Дэвид Йохансеннен Янсен есімін қабылдады. Бірнеше жылдың ішінде олардың музыкасы күрделірек болды, бастапқыда Roxy Music тобының арт-рок стиліне ден қойды. Олардың визуальды имиджі де өзгерді және 1970-ші жылдардың ортасынан бері макияж жақса да, 1980-ші жылдардың басында топ New Romantic ағымымен байланыстырылды. Топтың өкілдері New Romantic қозғалысымен байланысқа түскісі келмейтінін айтты, ал Сильвиан: «Мен олармен байланыста болғым келмейді. Көзқарастарымыз тым әртүрлі» деді. Japan тобының сән талғамы туралы Сильвиан: «Олар үшін [New Romantics] мерекелік киім – костюм ғана. Ал біз үшін бұл – өмір салты. Біз күнде осылай киінеміз» деді. 1981 жылдың қазан айындағы сұхбатта, эстрадалық музыкада New Romantic қозғалысының өрбу кезеңінде Сильвиан: «Қазір өтіп жатқан кезең бізді сәнге сай көрінуіне себеп болуы мүмкін» деді. Japan 1978 жылдың наурызынан 1981 жылдың қарашасына дейін бес студиялық альбом шығарды. 1980 жылы топ Virgin Records компаниясымен келісімшарт жасады, және Сильвиан келесі жиырма жыл бойы осы компанияның әншісі болды. Топ жеке және шығармашылық даулардан, әсіресе Сильвиан мен Карн арасындағы шиеленістерден зардап шекті. Бұл шиеленістер Сильвианның фотограф, суретші және дизайнер Юка Фудзимен, сондай-ақ Карнның бұрынғы қарындасымен қарым-қатынасынан туындады. Фудзи Сильвианның өмірінде ықпалды тұлғаға айналды. Ол Сильвианды джазбен таныстырды, бұл оған басқаша ашылмаған музыкалық жолдарды табуға көмектесті. Сондай-ақ, ол Сильвианды күнделікті өміріне рухани тәртіп енгізуге шақырды. Жеке карьерасының барысында Фудзи оның альбомдарының көркемдік дизайнына үлкен үлес қосты. Сильвианның 1984 жылдың маусымында шыққан «Brilliant Trees» альбомы сыншылардың да, коммерциялық жағынан да сәтті болды. Альбомға Сакамото, Кенни Уилер, Джон Хасселл, Холгер Цукай, Ронни Дрейтон, Дэнни Томпсон, сондай-ақ Сильвианның бұрынғы топтастары Стив Янсен мен Ричард Барбиери үлес қосты. Альбомның жетекші синглы «Red Guitar» болды, оның промо-видеосын Антон Корбийн түсірді. 1984 жылдың 19-30 маусымында Лондондағы Гамильтон галереясы Сильвианның Полароид суреттерінен тұратын «Перспективалар» көрмесін өткізді. Оның жұмысының ірі көрмесі «Перспективалар – Polaroids 82 84» атты кітабының жарық көруімен бірге өтті, онда осы суреттер туралы мәліметтер берілген. Көрмелер Токио мен Туринде де өтті. 1985 жылы Сильвиан Янсен, Хасселл және Цукаймен бірлесіп «Words with the Shaman» атты инструменталды EP шығарды. Жазу сол жылы «Alchemy: An Index of Possibilities» жинақ альбомында қайта шығарылды, оған Сакамото, Цукай, Янсен, Уилер, Роберт Фрипп және Масами Цучиямен бірге жазылған «Steel Cathedrals» әні қосылды. «Steel Cathedrals» 20 минуттық видеоның саундтрегі болды. Қысқаметражды фильм 1984 жылдың қараша айында Токионың шетінде және оның маңында екі күн ішінде түсірілді. Музыканың көп бөлігі сол айда аяқталды және үш күн ішінде жазылды. Кейіннен Сильвиан материалды Лондонда жаңартты, бұл бастапқы тақырыпты кеңейтуге және саундтректің сапасын жақсартуға бағытталған шара болды. Ол «Steel Cathedrals» әнін өзінің импровизациямен алғашқы тәжірибесі деп атады. Сильвианның «Sylvian's Machine» демо-жазбасы 1985 жылы шыққан Propaganda тобының «p:Machinery» сингліне айналды. Әнші Клаудия Брюккеннің айтуынша, Сильвиан оларға «p:Machinery» шығармасын жазуда және музыкалық дағдыларымен көмектесті, бұл шығарманың соңғы құрылымы мен атмосферасына әсер етті. Оның келесі релизі екі дискілік жинақ «Gone to Earth» болды, ол атмосфералық вокалдық тректердің бір дискісінен және қоршаған ортаның аспаптық музыкасынан тұрды. Альбомға Билл Нельсон (бұрынғы Be Bop Deluxe) және Роберт Фрипп (King Crimson) гитаристтері, сондай-ақ Стив Янсен барабанда және Penguin Cafe Orchestra тобынан Иан Мейдман басында үлкен үлес қосты. 1986 жылдың 13 қыркүйегінде шыққан альбом Ұлыбританияның альбомдық чартында 24-орынға жетті. 1987 жылдың басында жаңа материалды жазудан кейін, олар Францияның оңтүстігіндегі Chateau Miraval студиясында жазу сессияларын өткізді. 1987 жылдың мамыр айында «Secrets of the Beehive» альбомы аяқталды және қазан айында жарық көрді. «Secrets of the Beehive» альбомында акустикалық аспаптар жиі қолданылды және музыкалық жағынан Рюичи Сакамото мен Брайан Гаскойннің қосымша скрипкалық аранжировкаларымен безендірілген, көңілді балладаларға бағытталған. Альбом Ұлыбритания чартында 37-орынға жетті және екі апта бойы чартта қалды. Альбомнан кейін Сильвиан жеке әртіс ретінде алғашқы сахналық өнерін көрсетті, ол 1988 жылдың наурызынан маусымына дейін өткен «In Praise of Shamans» атты 80 күндік әлемдік тур болды. Сильвианмен бірге Янсен, Барбиери, Робби Асетодан гитаралар мен клавиштер, Марк Ишамнан латунь және саксофон, Иан Мейдманнан бас және Дэвид Торннан жетекші гитаралар болды. Сильвианның бұрынғы Japan тобынан ешқандай ән орындалмады. «Beehive – менің бұрынғы барлық жеке материалдарымның қорытындысы болды», деді Сильвиан. «Мен аяқтағаннан кейін, мен қайтып осы суларға қайта оралмаймын деп білдім. Beehive-дан кейінгі кезең менің өмірімдегі ең қиын кезең болды. Төңкеріліске ұшыраған тозаққа түсу». «Secrets of the Beehive» альбомынан кейін, ол 1999 жылға дейін келесі жеке альбомын шығармады, өйткені ол ұзаққа созылған клиникалық депрессияға түсті. Дағдарыс 1988 жылғы турға қатысу алдында күшейе бастады. Бұл оның денсаулығына әсер етті және Сильвиан өте тұрақсыз күйде болды, ол келесі 3-4 жыл бойы әртүрлі деңгейде сезілді. Сильвиан жеке жұмыс істей алмады, бірақ сонымен бірге өзінің жағдайын түсіну үшін үмітпен бірлескен жобадан кейін бірлескен жобаға белсенді қатысты. Осы уақытта дағдарыстың көріністері аз болды. Соңында ол христиан дінінен бас тартып, Гурджиевтің жазбаларынан, гностицизмнен және Дзен буддизмінен бастап кең ауқымды философияларды зерттеді, олардың барлығы оның өлеңдері мен музыкасында із қалдырды, содан кейін буддизмді өзінің негізгі рухани жолы ретінде таңдады. Ешқашан коммерциялық үміттерге сәйкес келмейтін Сильвиан Холгер Цукаймен бірлесіп жұмыс істеді. Сильвиан 1986 жылы Цукайдың жазбасы үшін вокалды жазу үшін Can студиясында болды. Бірақ олар импровизациялауды бастады және үш түн ішінде алғашқы жазбаны жасады. «Plight and Premonition» 1988 жылдың наурызында жарық көрді, ал Сильвиан турда болғанда. «Flux and Mutability» келесі жылы шықты, және ол да Can мүшелері Яки Либецайт пен Майкл Каролидің үлесін қамтыды. «Flux and Mutability» «Plight and Premonition» сияқты спонтанды болған жоқ. «Flux» үшін Сильвиан 1988 жылдың соңында Рождество демалысын өткізу үшін Кельнге екі апталық сапар жасады, сондықтан бұл «Plight» туындаған кездейсоқ жағдайдан өзгеше болды. Virgin 1980-ші жылдарды аяқтау үшін Рассел Миллс жасаған «Weatherbox» атты кеңейтілген жинақ жинағын шығарды, онда Сильвианның бұрынғы төрт жеке альбомы болды. «Weatherbox» жинағымен бірге Сильвиан альбомға енбеген «Pop Song» синглын шығарды. 1990 жылы Сильвиан Рассел Миллс пен Иан Уолтонмен бірлесіп, мүсін, дыбыс және жарықтан тұратын «Ember Glance – The Permanence ...» атты кеңейтілген мультимедиялық инсталляция жасады.

1991-1994: Жаңбырлы ағашқа қараған қақау және Роберт Фрипп

Жапония мүшелері тоғыз жылдық үзілістен кейін Rain Tree Crow ретінде қайта бірікті. Материалдың көп бөлігі репетициясыз, топтық импровизация нәтижесінде жазылды. Осы жазу тәсілі жобаның негізгі бөлігі болды және көп жағдайда осы ынтымақтастықтың себебі болды. Rain Tree Crow жобасы бастапқыда ұзақ мерзімді альбомдық келісім ретінде жоспарланған, Сильвианның талабы бойынша Жапония деген ат оның жарнамасында қолданылмауы керек еді. Бірақ жазу бюджеттен асып кетті, ал Virgin компаниясы Жапония атын қолданбаса, одан әрі қаржы салудан бас тартты. Туындаған қиын жағдайды Сильвиан жеке қаржымен альбомды микстейтін шешімімен шешті. Дегенмен, топ қайта құрылуға мүдделі болмады, ал альбом бір реттік шығарылым ретінде жарық көрді. Сильвиан алғаш рет 1986 жылы гитарист Роберт Фрипппен ынтымақтастыққа түсуді ойлады, бірақ мінездемелі түрде, оған бірден қол жеткізе алмады. Олар 1991 жылдың соңында ғана дуэт ретінде импровизациялау мен жазуды бастады. Сол жылы Фрипп Сильвианға King Crimson тобының жаңа нұсқасын жетектеуді ұсынды, бірақ Сильвиан бас тартты. Фрипп Сильвианды тікелей эфир сахнасына оралуға ынталандырды, онда ол өзін ыңғайсыз сезінетінін мойындады («Сильвиан назар орталығында болуды ұнатпады»). Олардың концерттері, Сильвианның студиялық жұмысы сияқты, көбінесе импровизацияланған. 1992 жылы Жапония мен Италияда өткен бірнеше шараларда олар жарыққа шыққанда не болатынын, тіпті кешкі жұмысты қай уақытта аяқтайтынын білмеді. Бір күні кешке Сильвиан өзінің өткенімен бетпе-бет келді. Ол Жапонияның ең үлкен хиті «Ghosts» әнінің акустикалық нұсқасын орындауға шақырылды. Ол 1983 жылдан бері алғаш рет осы әнді орындады. «Бұл жақсы болды, себебі ол көрермендердің менің репертуарымнан бірдеңе ойнауымды күтуін қанағаттандырды», - деді Сильвиан. Олардың алғашқы жұмысы үштік ретінде, тек Еуропада, Трей Ганн, Роберт Фрипп және Сильвиан болды, бұл оларға жаңа көрініс ашты. Олар жолға шығар алдында бір апта бұрын материалды жинады, ол өте тұрақсыз болды, сахнада отырып, оны ұстап тұруға тырысу қызықты болды. Кейде кешке Сильвиан ештеңе істемейтін, ол Роберт Фрипп не істеп жатыр деп қызығушылықпен бақылап отыратын. Сильвиан бұл орынға үйреніп, оны ұнатты. Осы уақытқа дейін әндерді қайталау және оларды осылай немесе солай ұсынумен айналысты, бірақ бұл басқаша болды, ол оған қызығушылық тудырды және өнердің рақатын ашты. Содан кейін Фрипп пен Сильвиан 1992 жылдың желтоқсаны мен 1993 жылдың наурызы аралығында Нью-Йорк және Нью-Орлеандағы студияларда The First Day альбомын жазды және 1993 жылдың шілдесінде шығарды. Сильвиан үшін бұл альбом оның философиялық лирикасын фанк жаттығуларымен және Фрипптің King Crimson стиліндегі агрессивті рокпен үйлестірді. Альбомның табысын арттыру үшін олар 1993 жылдың 14 қазанында Токиодан басталган «The Road to Graceland Tour» турнесіне қайта оралды. Сильвиан, Фрипп және Ганнмен бірге сахнада Майкл Брук және Пэт Мастелотто да болды. 1994 жылы шыққан Damage атты концерттік жазбасы турненің соңғы концерттерінен алынған. Сильвиан мен Фрипптің соңғы ынтымақтастығы – «Құтқарылу – Тыныштыққа қадам» инсталляциясы болды. Көрме 1994 жылдың 30 тамызынан 18 қыркүйегіне дейін Токиодағы Синдзюкудегі P3 Art and Environment орталығында өтті. Музыканы Сильвиан жазды, ал мәтінін Фрипп жазып, оқыды.

1995-1999: Slow Fire Tour және Dead Bees on a Cake турнесі

1995 жылдың тамыз айының соңында Сильвиан Италия, Германия, Жапония, Бельгия, Нидерланды, Англия, Канада және Солтүстік Америкада гастрольдік турне өткізіп, оны «Slow Fire – A Personal Retrospective» деп атады. Турненің соңғы концерті 1995 жылдың 11 қарашасында Нью-Йорктегі The Town Hall залында өтті. Концертте Сильвианның мансабындағы әндер орындалды, ол фортепиано мен гитарада ойнап, ән айтты. 1999 жылы Сильвиан «Dead Bees on a Cake» альбомын шығарды, ол 12 жыл бұрынғы «Secrets of the Beehive» альбомынан кейінгі алғашқы жеке альбомы болды. Альбом Дейв Кенттің Напа студиясында араластырылып аяқталды, бұл процесс 1993 жылдан 1998 жылдың жазына дейін созылды, ал «Dead Bees on a Cake» 1999 жылдың наурыз айында жарық көрді. Альбом оның барлық жазбаларының ең әртүрлі ықпалдарын біріктірді, соул музыкасынан джаз фьюжн, блюзден шығыс рухани әндеріне дейін, ал көптеген әндердің мәтіні 41 жастағы Сильвианның неке, отбасы және сенімдерінен туындаған ішкі тыныштығын көрсетеді. Қонақ музыканттардың қатарында ұзақ жылдардан бері дос Рюичи Сакамото, классикалық білімі бар таблашы Талвин Сингх, авангардтық гитарист Марк Рибот, джаз трубашысы Кенни Уилер және заманауи джаз гитарисі Билл Фриселл болды. 2010 жылы Сильвиан: «80-ші жылдардың басынан бері мен танымал әндердің таныс формаларын деконструкциялауға, құрылымын сақтап, бірақ қолдау тіректерін алып тастауға қызығушылық таныстырдым. Менің жұмысымда үнемі мына сұраққа жауап іздеймін: таныс форманы анықтап көре алу үшін құрылымның қанша бөлігін алып тастауға болады?» деді. Сакамото өзінің «Zero Landmine» жобасына ағылшын тілінде мәтін қажет етіп, Сильвианнан балалар орындайтын қарапайым, нәзік мәтін жазуды сұрады. Релиздің ішінде әннің әртүрлі нұсқалары болды, соның бірі – Сильвианның вокалы, тек Сакамотоның фортепианосымен сүйемелденген. 2001 жылдың қыркүйегінде Сильвиан «Everything and Nothing Tour» турнесін бастады, ол 17 қыркүйекте Осакада басталды және сол жылдың 27 қазанына дейін Еуропаны аралап өтті. Турне 2002 жылы жалғасты, Жапонияға қайта оралды және АҚШ пен Канадада концерттер берді. Сильвианға сахнада Янсен, клавишашы Мэтт Купер, гитарист Тимоти Янг және бассист Кит Лоу ілесіп жүрді. Сильвиан Virgin Records-тен кеткеннен кейін өзінің тәуелсіз лейблі Samadhi Sound-ты құрды. Ол Кристиан Феннес пен Дерек Бейлидің қатысуымен «Blemish» альбомын шығарды. Осы альбомда Сильвиан әр күні студияда гитарада өте қарапайым импровизациядан бастады. Жазылғаннан кейін ол тыңдап, импровизациядан – динамикадан және т.б. – туындаған ұсыныстарды пайдаланып, шығарманың құрылымын анықтады. Ол әннің мәтіні мен мелодиясын сол сәтте жазып, содан кейін вокалды жазды. Сильвиан Сакамотомен «World Citizen» EP-ін жазды, ол Жапонияда 2003 жылдың қазанында, ал Еуропада 2004 жылдың сәуірінде жарық көрді. Сильвиан сонымен қатар Крис Вреннаның Tweaker тобымен «Pure Genius» трекінде жұмыс істеді, ол «2 a.m. Wakeup Call» альбомында жарық көрді. 2003 жылдың 23 қыркүйегінен 2004 жылдың 27 сәуіріне дейін Сильвиан Еуропа мен Жапонияда «Fire in the Forest Tour» турнесінде Стив Янсенмен бірге өнер көрсетті, визуалды және бейнелеулерді Масакацу Такаги жасады. 2004 жылы Сильвиан Madhouse компаниясынан Наоки Урасаваның «Monster» анимациялық фильмінің соңғы тақырыбын жазуды тапсырыс алды, ол «For the Love of Life» деп аталды, және оны жапон композиторы Куниаки Хайсимамен бірге жазды. Сильвиан: «Менің назар аударған нәрсем – «Жайнақтардың» басты кейіпкерінің моральдық дилеммасы» деді. Сонымен қатар, Сильвиан Янсен мен Берндт Фридманмен бірге «Nine Horses» жобасын бастады. Олар 2005 жылдың қазанында «Snow Borne Sorrow» альбомын және 2007 жылдың қаңтарында «Money for All» мини-альбомын шығарды. 2007 жылдың 17 қыркүйегінен 30 қазанына дейін Сильвиан «The World Is Everything» турнесіне шықты, ол Еуропа, Гонконг және Жапонияда концерттер берді, оған Стив Янсен, Кит Лоу және Такума Ватанабе қатысты. Джаз бен электрониканы біріктірген тур Сильвианға «Nine Horses» жобасының музыкасын, сондай-ақ өзінің бұрынғы каталогынан әртүрлі үзінділерді орындауға мүмкіндік берді. Янсен сонымен қатар 2007 жылы өзінің «Slope» жеке альбомын шығарды, оның екі трекін Сильвиан жазды: «Ballad of a Dead Man» (күйші Джоан Вассерменмен дуэт) және «Playground Martyrs». 2009 жылдың 14 қыркүйегінде «Manafon» атты жеке альбом екі нұсқада жарық көрді: стандартты CD/digipak және екі кітапты қамтитын делюкс басылым, олар CD және «Amplified Gesture» фильмін қамтитын DVD-ні қамтыды. «Manafon» электроакустикалық импровизацияның жетекші тұлғаларының, мысалы, саксофонист Эван Паркер, мультиинструменталист Отомо Йошихиде, ноутбук пен гитарист Кристиан Феннес, Polwechsel тобының контрабасисі Вернер Дафелдекер және виолончелист Майкл Мозер, синусоидалық толқындарға маманы Сачико М және AMM тобының гитарисі Кит Роу, перкуссияшы Эдди Превост және пианист Джон Тилбери қатысты. 2010 жылы «Manafon» туралы сөйлеген Сильвиан: ««Manafon» жағдайында жұмыс мені тастап кетті. Мен материалды жазып, дамытып жатқанда, осы әртүрлі элементтерді біріктіріп ұстаған рух мені тастап кетті. Мен бір сәт ойшаң қалдым, содан кейін түсіндім: Бәс енді, бұл соңғы нүкте. Бір жағынан, мен «Manafon» жолына жас шағымда Стокхаузенді тыңдап, поп әнді деконструкциялауға тырысқаннан бері келе жатырмын. Алайда, біз тек өзіміз таңдаған салаларда ғана дамымаймыз деп ойламаймын. Мен үшін бұл медитация және басқа да ұқсас тәжірибелер арқылы интуитивтік күйлерді зерттеуді білдірді, бұл, мен еркін импровизациялаушыларды жұмыс істегенін көрген сайын, сәтте болуға, тұрақты күңкейіп қалуға және қабылдауға өте маңызды болып көрінеді» деді. 2013 жылы Сильвиан «Do You Know Me Now?» синглын шығарды, ол «Where's Your Gravity?» әнінің қайта жазылған нұсқасымен бірге винилдік басылымда шығарылды. 2014 жылы Сильвиан Кристиан Феннес пен Джон Тилберидің қатысуымен, америкалық Пулитцер сыйлығының иегері, ақын Франц Райттың «Kindertotenwald» өлеңдерінен үзінділермен жазылған «There's a Light That Enters Houses with No Other House in Sight» атты ұзақ композициясын шығарды. 2015 жылы Сильвиан Confront Recordings компаниясымен «Playing The Schoolhouse» альбомын екі шектеулі басылымда шығарды. Релиз, 15 минуттық композиция, Сильвиан мен Ян Бангтың импровизацияларына негізделген, Отомо Йошихиде мен Тошимару Накамураның қатысуымен, және Норвегиядағы мектепте жазылған. Сильвиан 2017 жылы Confront Recordings компаниясымен қайта жұмыс істеді, Марк Вастелл (Confront Recordings жетекшісі) және Родри Дэвиспен бірге Confront Core Series-тің бірінші релизі «There Is No Love» альбомын шығарды. Ұзақ композиция бұрын жазылған материалдардан жасалған және Бернар Мари Кольтестің «In the Solitude of Cotton Fields» шығармасынан мәтін қамтиды. 2021 жылдың шілдесінде Grönland Records компаниясы Сильвианның «ERR» атты фотоэссесін, Синья Фудзивараның мәтінімен және Дэйзи Лафаржтың атаусыз өлеңімен жариялады. Сильвиан 2022 жылы Рюичи Сакамотоға арналған «To the Moon and Back» альбомына қатысты, онда оның материалдарын қайта өңдеген әртүрлі әртістер орындады. 2023 жылдың қаңтарында Сильвиан өзінің Samadhisound жұмыстарының жинағын 2023 жылы Groenland Records лейблында «Do You Know Me Now?» атты бокс-сет ретінде шығаратынын хабарлады. Француз актрисасы Изабель Аджани 2010 жылы Дэвид Сильвианмен дуэт орындады, ол 2023 жылдың 10 қарашасында шыққан дуэттер альбомы «Adjani Bande Originale»-ге енді. Сильвиан «Il Manque Un Mot» трекінде ән айтты.

Жеке өмір

1992 жылы Сакамотоның "Heartbeat" синглінде жұмыс істеп жатқанда, Сильвиан Принстің жақын айналымында болған әнші және актриса Ингрид Чавеспен танысты. Сол жылы олар үйленді және Миннеаполиске көшіп кетті. Олардың Әмейра Дая (1993 жылы туған) және Изобель (1997 жылы туған) есімді екі қызы бар. 1997 жылы отбасы Миннеаполистен Калифорния штатының Сонома қаласының шетіндегі үйге көшті. Кейін олар тағы көшіп, Нью-Гэмпшир штатының Темпл қаласында жаңа үй мен студия құрды, бірақ Сильвиан мен Чавес 2003 жылы ажырасты. 2005 жылға қарай Сильвиан Нью-Гэмпширдің оңтүстігіндегі орман ішінде, бұрынғы ашрам орнында тұрып, көп жұмысын үйдегі жазба студиясы бар қорада істеді. 2018 жылдың шілдесінде Сильвиан: "Қазіргі уақытта өнер саласындағы болашақ туралы ойлап отырған жоқпын. Сара Кендзиордың "The View From Flyover Country" кітабынан цитата келтірейін: "Слейт журналында Джессика Олиен АҚШ қоғамында шығармашылық пен жаңалықты бағалайды деген мифті жоққа шығарады: "Көпшілік шығармашылықты жақсы көре бермейді, бұл оның сирек мойындалатын жағы".