Кіріспе

Жапония императорының тұрақты мекенжайы.

Эдо қамалы

Шогунаттың капитуляциясы мен Мейдзи қалпына келтіруінен кейін, тұрғындары, соның ішінде шогун Токугава Йосинобу, Эдо қамалының үй-жайларын босатуға міндеттелді. 1868 жылғы 26 қарашада Киотодағы Император сарайынан шығып, Император Эдо қамалына келді, оны жаңа резиденциясы етіп алды және Токей қамалы (東京城) деп атады. Осы кезде Токио да Токей деп аталды. Ол қайта Киотоға оралды, ал 1869 жылғы 9 мамырда қайтып келгеннен кейін, ол Императорлық қамалы (皇城) деп қайта аталды. Бұрынғы өрттер ескі донжонды қамтитын Хонмару аймағын (ол өзі 1657 жылғы Мейреки өртінен өртенді) жойды. 1873 жылғы 5 мамыр түні Нисиномару сарайы (бұрынғы шогунның резиденциясы) өртеніп кетті, ал 1888 жылы оның орнына жаңа Императорлық сарай қамалы (宮城) салынды. Қамалда көптеген бақтар бар. 2004 жылы "Эдо жоны қайта құру қауымдастығы" (NPO法人 江戸城再建) атты коммерциялық емес ұйым құрылды, мақсаты – кем дегенде негізгі донжонды тарихи тұрғысынан дұрыс қайта жаңарту. 2013 жылғы наурызда топ жетекшісі Наотака Котаке "астанаға символдық ғимарат қажет" деді және топ мұнараны қайта салуды қолдау үшін өтінішке қол қою және қайырымдылық жинауды жоспарлады. Ескі құжаттар негізінде қайта құру жоспары жасалды. Сол кездегі Императорлық үй агенттігі жобаны қолдайтынын немесе қолдамайтынын көрсеткен жоқ.

Қазіргі сарай

Қазіргі Император сарайы бұрынғы Эдо қамалының жерін қамтиды. Әр түрлі императорлық сарай функциялары мен қабылдауларға арналған қазіргі заманғы Кюден (宮殿) сарайдың ескі Нисиномару бөлігінде орналасқан. Император мен императрицаның ресми резиденциясы – Фукиаге сарайы (吹上御所) Фукиаге бағында орналасқан. Жапон сәулетшісі Шозо Учии жобалаған заманауи резиденция 1993 жылы аяқталды. Бұл резиденция қазіргі уақытта (2020 жылдың шілдесі) пайдаланылмайды және Нарухито үшін дайындалып жатыр, ол әзірге өзінің негізгі резиденциясын бұрынғы Тогу сарайында сақтап тұр, ол онда тұрған кезде Акасака сарайы (赤坂御所) деп аталады. Императорлық үй шаруашылығы агенттігінен және Шығыс бақтарынан басқа, сарайдың негізгі аумағы әдетте жұртшылыққа жабық, тек сейсенбіден сенбіге дейінгі экскурсиялар (ол жерге тек Човаден алдындағы Кюден Тотей алаңына кіруге мүмкіндік береді) қоспағанда. Әр Жаңа жылда (2 қаңтар) және Императордың туған күнінде (23 ақпан) жұртшылыққа Накамон (ішкі қақпа) арқылы кіруге рұқсат етіледі, онда олар Кюден Тотей алаңында жиналады. Императорлық отбасы көпшілік алдында балконда пайда болады және император әдетте қонақтарға сәлем беріп, алғыс айтып, оларға жақсы денсаулық және береке тілейді. Фукиаге бағының кейбір бөліктері кейде жұртшылыққа ашылады. Ескі Хонмару, Ниномару және Санномару кешендері қазір Шығыс бақтарын құрайды, ол әкімшілік және басқа да қоғамдық ғимараттары бар, жұртшылыққа қолжетімді аймақ. Китаномару паркі солтүстікке қарай орналасқан және Эдо қамалының бұрынғы солтүстік қоршауы болып табылады. Бұл қоғамдық саябақ және Ниппон Будоканның орны. Оңтүстікке қарай Көкё Гайен ұлттық бағы орналасқан. Бұл жердің көп бөлігі жұртшылыққа тыйым салынған болса да, сарай аумағына суға жүзу арқылы кіруге тырысқан туристердің бірнеше жағдайы болды. 2008 жылы британдық турист жалаңаштанып, тұтқындалудан қашу үшін бірнеше рет суға секіріп, жүзіп өтіп, қызметкерлер мен жергілікті полиция қызметкерлері қарсылық көрсеткенде тас пен пластикалық таяқшаны қару ретінде пайдаланды. 2013 жылы екі мас турист киімдерін шешіп, Сакурада қақпасының жанында суға түсіп, сарай ғимаратына кіруге тырысты.

Фукиаге бақшасы

Фукияге бақшасы Эдо дәуірінен бері осы атауды сақтап келеді және императорлық отбасының тұрғын аймағы ретінде пайдаланылады. 1993 жылы салынған Фукияге сарайы (吹上御所) 1993 жылдың 8 желтоқсанынан 2020 жылдың наурызына дейін Акихитоның негізгі резиденциясы болды. Жөндеу жұмыстарынан кейін 2021 жылдың қыркүйегінде Нарухито, Масако және Айко сол сарайға көшті. Солтүстік бөлігінде орналасқан Фукияге Омия сарайы (吹上大宮御所) бұрын император Сёва мен император Кодзюннің резиденциясы болған және Фукияге сарайы деп аталған. 1989 жылы императордың қазасынан кейін сарай Фукияге Омия сарайы деп қайта аталды және 2000 жылы қайтыс болғанға дейін императорлық шешеннің резиденциясы болды. Қазіргі таңда қолданылмайды. Сарай аумағында Императорлық үш қасиетті орын (宮中三殿) бар. Жапонияның императорлық регалиясының бір бөлігі осы жерде сақталады және қасиетті орын императордың таққа отыруы мен үйлену рәсімдерінде діни маңызға ие.

Шығыс бау-бақшалар

Шығыс бау-бақшалар сарайдың көптеген әкімшілік ғимараттарының орналасқан жері және Эдо замкісінің бұрынғы Хонмару және Ниномару аймақтарын қамтиды. Шығыс бақтың аумағында Императорлық Токакакудо музыка залы, Император үйінің рәсімдер кеңесінің музыка бөлімі, Император үйінің архивтері мен мавзолейлер бөлімі, Саинеикан додзосы сияқты сақшыларға арналған ғимараттар және Императорлық жинақтар мұражайы орналасқан. Мейдзи кезеңінен бастап салынған бірнеше ғимараттар Шығыс бақтың құрылысына орын беру үшін уақыт өте келе алынып тасталды. 1932 жылы куретаке рио императорлық ханшайымдарға арналған жатақхана ретінде салынды, бірақ бұл ғимарат қазіргі бақтар салынар алдында демонтаждалды. Қоралар және тұрғын үйлер сияқты басқа да ғимараттар алынып тасталды, нәтижесінде Шығыс бау-бақшасы қазіргі түрінде құрылды. 1961 жылы Ниномаруда жаңа көлді салумен және Эдо кезеңінен қалған түрлі бекіністер мен құрылыстарды жөндеу және қалпына келтіру жұмыстары басталды. 1963 жылдың 30 мамырында Жапония үкіметі бұл аумақты «Мәдени мүліктерді қорғау заңына» сәйкес «Ерекше тарихи ескерткіш» деп жариялады.

Токагакудо (Музыкалық зал)

(桃華楽堂) Эдо қамалының бұрынғы басты доңжонның шығысында орналасқан. Кендзи Имаи жобалаған бұл музыка залы 1963 жылдың 6 наурызында императрица Коджунның 60 жылдық мерейтойына арнап салынған. Бұл темірбетон ғимараттың жалпы ауданы ... құрайды. Зал сегізбұрышты пішіндес және оның сегіз сыртқы қабырғасының әрқайсысы әртүрлі суреттермен безендірілген мозаикалық плиткалармен әсемделген. Құрылысы 1964 жылдың тамызында басталып, 1966 жылдың ақпанында аяқталды.

Ниномару бақшасы

Жапонияның әр префектурасын көрсететін символды ағаштар Ниномару қоршауының солтүстік-батыс бұрышына отырғызылған. Бұл ағаштар әр префектурадан сыйлық ретінде алынған, жалпы саны 260-қа жуық, 30 түрлі сортты қамтиды. Қала маңы төбесінің етегінде орналасқан шағын Ниномару бағын 1636 жылы танымал ландшафт суретшісі және бақша дизайнері Кобори Энсю құрған, бірақ ол 1867 жылы өрттен қирады. Қазіргі көрінісі 1968 жылы, тоғызыншы сёгун Токугава Иэсиге билік еткен кезеңде жасалған жоспар негізінде қайта жаңартылды.

Сува но Чая

(諏訪の茶屋) – Эдо дәуірінде Фукияге бағында орналасқан шайхана. Мейджи қайта жаңғыруынан кейін Акасака сарайына көшірілгенімен, 1912 жылы бастапқы орнында қайта құрылды. Шығыс бағының салынуы кезінде қазіргі орнына көшірілді.

Китаномару

Китаномару паркі солтүстік жағында орналасқан және Эдо қалысының бұрынғы солтүстік бекінісі болып табылады. Бұл халыққа ашық саябақ және Ниппон Будокан залының орналасқан жері. Осы бақта Киташиракава Ёсихиса ханзаданың (北白川宮能久親王) қоладан жасалған ескерткіші бар.

Кокё-гайн

Көкё Гайен ұлттық бақшасы Император сарайын айнала қоршаған сыртқы бақтардан тұрады. Онда Кусуноки Масасиге (楠木正成) және Ваке но Киёмаро (和気清麻呂) ескерткіштері орналасқан.