Кіріспе

Жюст Даниэль Оливье (18 қазан 1807 – 7 қаңтар 1876), швейцариялық ақын, Во кантонындағы Эйсин қаласында дүниеге келді; шаруа отбасында тәрбиеленді, бірақ Нион колледжінде, кейін Лозанна академиясында оқыды. Бастапқыда дін қызметкері болуға дайындалғанмен, оның поэзиялық қабілеті (1825 және 1828 жылдары Маркос Ботзарис және Джулия Альпинула туралы өлеңдері үшін алған жүлделерімен көрініс берді) оны әдебиет зерттеуге итермеледі. 1830 жылы Нойшательде әдебиет профессоры болып тағайындалды, бірақ қызметке кіріспес бұрын Парижге сапар шегіп, білімін толықтырды және 1837 жылдан бастап Сент-Бёвпен жақын қарым-қатынас жасады. 1833 жылдан 1846 жылға дейін Лозаннада тарих сабақтарын оқыды, бірақ діни дау-дамайлар салдарынан қызметінен босатылды. Содан кейін Парижге кетіп, 1870 жылға дейін сонда тұрды, түрлі жолдармен күнкөріс істеді, бірақ туған жерінде ұмытылып, оған деген құрметі сақталды. 1845 жылдан 1860 жылға дейін (журнал «Универсалды кітапханаға» біріктірілгенге дейін) Оливье және оның әйелі «Revue suisse» журналында Сент-Бёв 1843 жылы бастаған Париж хаттарын жазды, ал Оливье осы журналдың иесі болды. Ол сондай-ақ «Revue des deux Mondes» журналына материалдар жазды, онда Сент-Бёвпен хат алмасуы жарияланды. 1870 жылғы соғыстан кейін Швейцарияға оралып, сүйікті Грионда жаздарын өткізді және 1876 жылдың 7 қаңтарында Женевада қайтыс болды. Романдық шығармалардан басқа, Во кантоны туралы поэзиялық-публицистикалық еңбек (2 том, 1837–1841) және «Études d'histoire nationale» (1842) атты тарихи очерктер жинағын, сондай-ақ «Deux Voix» (1835), «Chansons lointaines» (1847) және оның жалғасы «Chansons du soir» (1867), «Sentiers de montagne» (Грион, 1875) сияқты өлеңдер жинақтарын жариялады. Оның кіші інісі Урбен Оливье де жазушы болған.

Билік органдары

Евген Рамбердің өмірі (1877), оның «Романдық Швейцария жазушылары» (1889) еңбегінде қайта жарияланған, сондай-ақ Оливьедің «Таңдамал туындылары» (Лозанна, 1879) басылымына қосымша ретінде жарық көрген.