Бенни Голсон: Джаз саксофонисі мен композиторының өмірі мен шығармашылығы
Benny Golson
Бенни Голсон – американдық джаз саксофонист, композитор. "I Remember Clifford" сияқты хиттер авторы, The Jazztet тобының негіздеушісі. Джаз туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық джаз саксофонист және композитор
American jazz saxophonist and composer
Бенни Голсон (25 қаңтар 1929 жылы туған) – американдық бибоп/хард боп джаз тенор саксофонист, композитор және аранжировщик. Ол жеке карьерасын бастамас бұрын Лайонел Хэмптон мен Диззи Гиллеспидің үлкен топтарында жазушы ретінде, орындаушы ретінде емес, көзге түсті. Голсон 1959 жылы трубашы Арт Фармермен бірге The Jazztet тобын құрып, оған бірлесіп жетекшілік еткенімен белгілі. 1960 жылдардың соңынан 1970 жылдарға дейін Голсон кино мен теледидар үшін аранжировка жасауға жиі шақырылды, сондықтан орындаушы ретінде аз белсенді болды, бірақ ол және Фармер 1982 жылы Jazztet тобын қайта құрды. Голсонның көптеген шығармалары джаз стандарттарына айналды, олардың ішінде "Мен Клиффордты еске аламын", "Блюз маршы", "Стаблмейттер", "Шыбырлама", "Бетти келді" және "Киллер Джо" бар. Ол хард-боп джазының дамуына "ең маңызды үлес қосушылардың бірі" деп есептеледі және 2021 жылы Grammy Trustees Award сыйлығына ие болды.
Benny Golson (born January 25, 1929) is an American bebop/hard bop jazz tenor saxophonist, composer, and arranger. He came to prominence with the big bands of Lionel Hampton and Dizzy Gillespie, more as a writer than a performer, before launching his solo career. Golson is known for co founding and co leading The Jazztet with trumpeter Art Farmer in 1959. From the late 1960s through the 1970s Golson was in demand as an arranger for film and television and thus was less active as a performer, but he and Farmer re formed the Jazztet in 1982. Many of Golson's compositions have become jazz standards including "I Remember Clifford", "Blues March", "Stablemates", "Whisper Not", "Along Came Betty", and "Killer Joe". He is regarded as "one of the most significant contributors" to the development of hard bop jazz, and was a recipient of a Grammy Trustees Award in 2021.
Ерте өмір және білім
Филадельфияда дүниеге келген Голсон тоғыз жасында фортепиано тағайнына үйренді, содан кейін 14 жасында саксофонға көшті. Ол Джон Колтрейн, Ред Гарланд, Джимми Хит, Перси Хит, Филли Джо Джонс және Ред Родни сияқты басқа да үміткер жас музыканттармен бірге ойнады. Кейін ол Говард университетінде білім алды.
Born in Philadelphia, Golson began learning the piano at age nine, then switched to the saxophone when he was 14. he played with several other promising young musicians, including John Coltrane, Red Garland, Jimmy Heath, Percy Heath, Philly Joe Jones, and Red Rodney. He later attended Howard University.
Мансап
Говард университетін бітіргеннен кейін Голсон Буль Мус Джексонның ритм-н-блюз тобына қосылды; Голсонның жазуына ең маңызды ықпал еткен Тад Дамерон сол кезде Джексонның пианині болды. 1956 жылы Харлемдегі Аполлон театрында Лайонел Хэмптон тобымен жұмыс істеп жүргенде, Голсон Дамеронның тобында бірге ойнаған белгілі және көпке ұнаған джаз трубашысы Клиффорд Браунның автокөлік апатында қаза тапқанын естіді. Голсон бұл оқиғаға қатты тиып, музыкант және досының құрметіне "Мен Клиффордты еске аламын" атты жоқтауын жазды. "I Remember Clifford" әнінен басқа, Голсонның көптеген шығармалары джаз стандартына айналды. "Stablemates", "Killer Joe", "Whisper Not", "Along Came Betty" және "Are You Real?" сияқты әндер көптеген музыканттар орындап, жазбаға түсірген. 1959 жылдан 1962 жылға дейін Голсон Арт Фармермен бірге Jazztet тобын жетекшілік етті, содан кейін 12 жыл студиялық және оркестрлік жұмыстарға ден қою үшін джазды қалдырды. 1970 жылдардың ортасында Голсон джаз ойнауға және жазуға қайта оралды. AllMusic сыншысы Скотт Яноу Голсонның саксофон стилі оның сахнаға оралуымен бірге үлкен өзгеріске ұшырағанын, ол Голсонның жастық шағындағы свинг дәуіріндегі Дон Бьясқа қарағанда авангардтық Арчи Шеппке көбірек ұқсайтынын жазды. 1982 жылы Голсон Jazztet тобын қайта құрды. Голсон 2004 жылғы "Терминал" фильмінде эпизодтық рөл ойнады, бұл 1958 жылы түсірілген белгілі джаз музыканттарының топтық суреті "Харлемдегі керемет күн" фильміндегі қатысуымен байланысты. Басты кейіпкер Виктор Наворски (Том Хэнкс) Голсонның қолына қол қою үшін Еуропадан АҚШ-қа сапар шегеді; Голсон сол кезде суретте тірі қалған жеті музыканттың бірі болды, ал қалғандары Джонни Гриффин (2008 жылы қайтыс болды), Эдди Локк (2009 жылы қайтыс болды), Хэнк Джонс (2010 жылы қайтыс болды), Мариан Макпартленд (2013 жылы қайтыс болды), Хорас Сильвер (2014 жылы қайтыс болды) және Сонни Роллинс. Пианист Рей Брайанттың "Something in B Flat" әні Голсонның жетекші ретіндегі тұңғыш альбомына, "Benny Golson's New York Scene" альбомына енген, Виктор әуежай терминалының бір бөлігін бояп, қайта безендіретін сахнада естіледі; кейінірек Голсонның тобы "Killer Joe" әнін орындайды. Голсон фильмнен кейін жақында "Terminal 1" альбомын шығарды, бұл оның режиссері Стивен Спилбергке арналған "еске алу" болды.
After graduating from Howard University, Golson joined Bull Moose Jackson's rhythm and blues band; Tadd Dameron, whom Golson came to consider the most important influence on his writing, was Jackson's pianist at the time. Golson was working with the Lionel Hampton band at the Apollo Theater in Harlem in 1956 when he learned that Clifford Brown, a noted and well liked jazz trumpeter who had done a stint with him in Dameron's band, had died in a car accident. Golson was so moved by the event that he composed the threnody "I Remember Clifford", as a tribute to a fellow musician and friend. In addition to "I Remember Clifford", many of Golson's other compositions have become jazz standards. Songs such as "Stablemates", "Killer Joe", "Whisper Not", "Along Came Betty", and "Are You Real? ", have been performed and recorded numerous times by many musicians. From 1959 to 1962, Golson co led the Jazztet with Art Farmer, Golson then left jazz to concentrate on studio and orchestral work for 12 years. During the mid 1970s, Golson returned to jazz playing and recording. Critic Scott Yanow of AllMusic wrote that Golson's sax style underwent a major shift with his performing comeback, more resembling avant garde Archie Shepp than the swing era Don Byas influence of Golson's youth. In 1982, Golson re organized the Jazztet. Golson played a cameo role in the 2004 movie The Terminal, related to his appearance in "A Great Day in Harlem", a group photograph of prominent jazz musicians taken in 1958. Main character Viktor Navorski (Tom Hanks) travels to the US from Europe to obtain Golson's signature; Golson was one of seven musicians then surviving from the photo, the others being Johnny Griffin (died 2008), Eddie Locke (died 2009), Hank Jones (died 2010), Marian McPartland (died 2013), Horace Silver (died 2014), and Sonny Rollins. Pianist Ray Bryant's song "Something in B Flat," which was included on the Golson's debut album as a leader, Benny Golson's New York Scene, can be heard during a scene where Viktor is painting and redecorating part of an airport terminal; in a later scene, Golson's band performs "Killer Joe". The album Terminal 1 was released by Golson shortly after the film, as a "homage to Steven Spielberg", its director.