Кіріспе

Джеймс Джерард Коллинз (James Gerard Collins; 1938 жылы туған) – ирландтық бұрынғы «Фианна Файл» саясаткері, 1982 жылдың наурызынан желтоқсанына дейін және 1989 жылдан 1992 жылға дейін Сыртқы істер министрі, 1977 жылдан 1981 жылға дейін және 1987 жылдан 1989 жылға дейін Әділет министрі, 1970 жылдан 1973 жылға дейін Пошта және телеграф министрі, ал 1969 жылдан 1970 жылға дейін Өнеркәсіп және сауда министрінің парламенттік хатшысы және Галтахта министрінің парламенттік хатшысы болып қызмет еткен. 1994 жылдан 2004 жылға дейін Еуропалық парламент депутаты (ЕПД), Мюнстер сайлау округінен сайланды. 1967 жылдан 1997 жылға дейін Лимерик Батыс сайлау округінің депутаты болды.

Ерте өмір

Коллинз 1938 жылы Лимерик графтығының Эббифиле қаласында дүниеге келді. Джеймс Коллинздің ұлы, оның әкесі Ирландия Тәуелсіздік соғысы кезінде Ирландия Республикалық Армиясының Батыс Лимерик бригадасының бұрынғы адъютанты болған. Әкесі кейінгі Азамат соғысында республикашыл жақтан қолдау көрсетті және ширек ғасырдан кейін 1948 жылғы жалпы сайлауда «Фианна Фейл» партиясынан Дэйл Эранға сайланды. Джерри Коллинз Эббифиледегі Сент-Ита колледжінде білім алған, содан кейін Баллифиндегі Патрициан колледжінде оқыды. Орта білімін аяқтағаннан кейін ол Дублин Университет Колледжіне түсті, онда «Фианна Фейл» партиясының Кевин Барри Куманнының хатшысы болды. Ол Студенттік Одақтың президенті лауазымына кандидат болды, бірақ Брендан О Катоардан жеңіліс тапты. Кейін Коллинз кәсіптік-техникалық училищенің мұғалімі болып жұмыс істеді.

Саяси мансап

Колинс саясатқа алғаш рет 1965 жылы қатысты, ол «Фианна Фейлдің» бас хатшысының көмекшісі болып тағайындалды. 1967 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол келесі қосымша сайлауда Лимерик-Весттен Dáil Éireann депутаты болып сайланды. Ол сондай-ақ Лимерик округі кеңесіне және түрлі басқа жергілікті комитеттерге мүше болып қосылды. 1969 жылғы жалпы сайлауда «Фианна Фейлдің» қайта сайлануынан кейін Колинс өнеркәсіп, сауда және Галтахт министрі Джордж Коллидің парламенттік хатшысы қызметіне тағайындалды. Ол негізінен Галтахт мәселелерін және ирланд тілін дамытуға жауапты болды.

Пошта және телеграф министрі (1970-1973)

1970 жылы қару-жарақ дағдарысынан кейін үкіметте үлкен қайта құру болды. Төрт министр – Чарльз Хоуги, Нил Блэни, Кевин Боланд және Мишеал О Морайн – болашақтағы дауға байланысты қызметтен босатылды, отставкаға кетті немесе зейнеткерлікке шықты. Коллинз Пошта және телеграф министрі болып тағайындалды. Бұл Фианна Файл үшін қиын кезең болды, себебі партия Солтүстік Ирландия саясаты бойынша туындаған келіспеушіліктерге байланысты бөлінуге жақын қалды. Коллинз, республикалық идеологиясы мықты болғанына қарамастан, Солтүстік Ирландия мәселесіне қатысты Таоиш Джек Линчтің орташа көзқарасына адал болды. Министр қызметінде Коллинз даулы заң қабылдады, ол IRA сияқты зорлық-зомбылыққа ұмтылған ұйымдарға бұқаралық ақпарат құралдарында сөйлеуге тыйым салды. 1972 жылдың 19 қарашасында RTÉ This Week радио бағдарламасында Шон Мак Стиофайнмен сұхбат берілді. Сол күні Мак Стиофайн қамауға алынды, ал сұхбат кейіннен ИРА-ға қатысы барлық сотта оған қарсы дәлел ретінде пайдаланылды. 25 қарашада Дублиндегі арнайы қылмыстық сот оны алты айға бас бостандығынан айырды. Сұхбаттан туындаған саяси салдар зор болды, және бірнеше күннен кейін Коллинз даулы жаңа заңды бұзды деген себеппен RTÉ Authority-нің барлық құрамын жұмыстан босатты. 1973 жылы Фианна Файл он алты жылдық үкіметтік қызметтен кейін, Фине Гейл мен Лейбористік партияның Ұлттық коалициясы билікке келген соң, биліктен кетті. Коллинз Джек Линчтің жаңа алдыңғы қатарда Ауыл шаруашылығы жөніндегі өкілі болып қалды. Екі жыл осы лауазымда болғаннан кейін, ол 1975 жылы Әділет жөніндегі өкіл болып тағайындалды. Осы қызметінде ол үкіметтің Гарда Сихоананы басқаруын қатаң сынады.

Әділет министрі (1977-1981)

Саясаттанушылар мен саяси сарапшылардың болжамдауына қарамастан, 1977 жылғы жалпы сайлаудан кейін Фиана Фейл 20 орындық үлкен көпшілікпен билікке келді. 38 жастағы Коллинз Джек Линчтің жаңа кабинетінің ең жас мүшесі болды және Әділет министрі болып тағайындалды. Портфелінің өте сезімтал екеніне қарамастан, ол сенімді де тәжірибелі адам ретінде қарастырылды. Ол Garda Síochána-мен жақсы қарым-қатынаста болды, негізінен Райан комиссиясын құрғандықтан, оның қызметінің алғашқы жылында барлық шендердің жалақысы айтарлықтай көтерілді. 1979 жылдың желтоқсанында Джек Линч Таоишик және Фиана Фейл партиясының төрағасы лауазымынан кетті. Оның орнына келгендер Чарльз Хоги мен Джордж Колли арасында тікелей бәсеке болды. Коллиге Коллинзді қоса алғанда, қазіргі кабинет мүшелерінің көпшілігі қолдау көрсетті, бірақ партияның қанатын құраған депутаттардың наразылығы салдарынан Хоги Таоишик болып сайланды. Коллинз, өте көңілі қалғандықтан, Әділет министрі лауазымында қалды және 1981 жылғы жалпы сайлауда Фиана Фейл билікті жоғалтқанға дейін осы қызметте болды.

Сыртқы істер министрі (1982)

Fine Gael лейбористік үкіметі аз ғана уақытқа созылды және 1982 жылғы ақпан айында өткен жалпы сайлаудан кейін Fianna Fáil қайтадан билікке оралды. Коллинз Хаугидің екінші кабинетінде Сыртқы істер министрі болып тағайындалды. Оның Айвегхаус кеңсесиндегі қызметінің маңызды оқиғаларының бірі Фолкленд соғысының басталуы болды. Англия-Ирландия қарым-қатынастары төмен деңгейде болғанына қарамастан, Коллинз Біріккен Ұлттар Ұйымы мен ЕЭК деңгейінде Аргентина үкіметінің агрессиялық әрекетіне қарсы шықты. Fianna Fáil үкіметі сол жылдың қазан айында құлап, Коллинз партиясы 1982 жылғы қарашада өткен жалпы сайлаудан кейін биліктен кетті. Fianna Fáil ішіндегі тұрақсыздық кезеңінде бірнеше депутат Чарльз Хаугиді партия жетекшісі қызметінен қуғысы келді. Десмонд О'Мэлли Хаугинің орнын басатын басты үміткер саналды, бірақ Коллинзтің есімі де бұрынғы Еуропалық комиссар Майкл О'Кеннедимен бірге айтылды. Ақырында, Коллинз парламенттік партия отырысында оның басшылығымен Fianna Fáil-дің беделі төмендегенін мәлімдегеннен кейін Хауги партия жетекшісі қызметінде қалды. Осыған қарамастан, ол жаңа құралымда Сыртқы істер жөніндегі бас сөйлеуші болып тағайындалды.

Әділет және сыртқы істер министрі (1987-1992)

1987 жылғы жалпы сайлау нәтижесі бойынша Фиана Фейл азшылық үкімет ретінде билікке оралды. Коллинз бұрынғы әділет министрі лауазымына оралуға көңілі толмады, оның орнына сыртқы істер министрі қызметін атқаруды артық көрді, алайда ол қайтадан даулы портфельде сенімді қол ретінде қарастырылды. Фианна Фейл 1989 жылғы жалпы сайлаудан кейін де билікті сақтап қалды, бірақ коалициялық үкіметтегі Прогрессивтік демократтардың қолдауымен. Коллинз министрлікке өзі қалаған сыртқы істер министрі лауазымында оралды. 1990 жылдың қаңтарында Ирландияның алты айлық төрағалығы кезінде ол Еуропалық қауымдастық Министрлер кеңесінің президенті болды. Бұл ирландиялық үкімет үшін өте сәтті төрағалық деп есептелді және Коллинз үшін жеке жетістік болды. 1991 жылы Фианна Фейл ішінде Чарльз Хоугидің басшылығын жалғастыру мәселесінде шиеленіс туды. Қаржы министрі Альберт Рейнольдс басты қарсыласы болды, бірақ оған министрлік әріптестерінен аз қолдау түсті. Six One News телеарнасына берген сұхбатында Коллинз Рейнольдстың Хоугиге Фианна Фейл партиясының басшылығына таласуын тоқтатуын өтінді: «Бұл партиямызды ортасынан бөліп, үкіметті құлатып жібереді». https://www.irishexaminer.com/news/arid-30278425.html Оқиға көпке дейін пародияланды, әсіресе сол жылдың соңында Дермот Морган тарапынан. Рейнольдстың басшылыққа таласуы сол кезде сәтсіз аяқталды, ал Хоуги аман қалды. 1992 жылдың ақпан айында Хоуги Таоиш және Фианна Фейл көшбасшысы лауазымынан кетті, Рейнольдс дереу басшылыққа таласуға кірісті. Коллинз бірнеше әріптесінен ұсыныстар алғаннан кейін басшылыққа таласуға қатысуды ойлады, бірақ соңында қатысудан бас тартты. Рейнольдс келесі басшы сайлауда үлкен артықшылықпен жеңіске жетті. Оның жаңа кабинетінің құрылуы кеңінен таң қалдырды, өйткені Коллинз және оның кабинетіндегі жеті әріптесі жаңа Таоиштің жақтастарының пайдасына қызметтен босатылды. Бұл Коллинстің саясаттағы ішкі мансабын тиімді түрде аяқтады.

Еуропалық парламент мүшесі (1994-2004)

1994 жылы Коллинз Мунстер сайлау округінен Еуропарламент депутаты болып сайланды. Ол 1997 жылғы жалпы сайлауда ішкі саясаттан қанағаттандырып зейнетке шықты, оның орнына інісі Майкл Дж. Коллинз келді. Коллинз 1999 жылы Еуропарламентке қайта сайланды, бірақ 2004 жылғы Еуропарламент сайлауында келесі мерзімге сайлануға ұмтылысы сәтсіз аяқталды. Осы жеңілістен кейін ол саясаттан толығымен кетіп қалды.