Бедждебери ұлттық қырқылы орман паркі: Тарихы мен түрлері

Кіріспе

Bedgebury National Pinetum, Ұлыбританияның Кент округіндегі Bedgebury орналасқан, Forestry England басқаратын демалыс және табиғатты қорғауға арналған арборет, ол 1925 жылы Ұлттық Шомырт Ағаштары Жинағы ретінде құрылды және қазір әлемдегі бір жердегі шомырт ағаштарының ең толық жинағы деп танылды. Жинақта 10,000-нан астам ағаш өседі, оның ішінде сирек кездесетін, жойылу қаупі бар және тарихи маңызы бар түрлер бар. Bedgebury National Pinetum табиғатты қорғау жұмыстарын жүргізеді, 56-ға жуық осал немесе құрып кету қаупі бар түрлерге бейімделген және бес Ұлттық Өсімдік Жинағын қамтиды.

Тарих

Беджбери алғаш рет 841 жылы англосаксон хатта айтылады. Атауының шығу тегі көне ағылшын тіліндегі “bycgan” – “сатып алу” және Кент диалектісіндегі “vecge” – “иілу немесе бұрылу” сөздерімен байланысты, бұл, мүмкін, өзенге сілтеме жасауы мүмкін. Джон де Беджбери Эдуард II тұсында Беджбериде тұрған ең ерте тұрғын ретінде тарихта қалды. 15 ғасырда Джонның қарындасы және мұрагері Агнес де Беджбери (1424 жылы қайтыс болды) Джон Кольпеперге үйленді. Кольпеперлердің ұрпақтары, иеліктегі балшық темір кенінен түскен табысқа сүйене отырып, Карл II таққа қайта келгенге дейін Беджбериде тұрды және әсем парк салды. 1573 жылдың тамызында Елизавета I сапармен келді. Қазіргі ғимарат 1688 жылы сэр Джеймс Хейз үшін ескі үйден шалғай орналасқан жерде салынды. Кейіннен иелік Стивенсон отбасына өтті, олар 1789 жылы Бенгалия губернаторы және Кент шерифі Джон Картьеге сатқанға дейін оны сақтап келді. 1840 жылдары виконт Уильям Бересфорд Килндаун ауылын және үш шатырды (ложаны) құрылғандығымен иелікті дамытты, олардың бірі – Keepers Lodge, қазір Park House деп аталады – Пинетумның орталығына айналды. Бересфорд 1850 жылдары Пинетумды құруды бастады, ал оның ізбасары, асырап алған ұлы Александр Бересфорд Хоуп, Леди Милдредс Драйвін құрылысын жүзеге асырды, бұл арқылы көлік құралдарымен келген қонақтар ағаштарды тамашалай алатын болды. 1924 жылы Кьюдегі Корольдік ботаникалық бақтары мен Орман шаруашылығы комиссиясы бірлесіп, ауаның ластануы Лондонды қылқан жапырақты өсімдіктерді өсіруге жарамсыз еткендіктен, осы жерді Ұлттық қылқан жапырақтылар жинағы ретінде Ұлттық Пинетум деп жариялады. Орын Беджбери паркінің оңтүстік жағында, Маршалл көлі мен өзенмен толған аңғардың ортасында таңдалды. Пинетумға арналған алғашқы өсімдіктер 1921 жылы Кью бағында өсірілді және 1925 және 1926 жылдары Виконт Бересфордтың бұрынғы отырғызған өсімдіктерімен бірге Беджбериге көшірілді. Жинақты дамытуды Кью ботанигі Уильям Даллимор, қылқан жапырақты өсімдіктер жөніндегі әлемдік деңгейдегі сарапшы басқарды. Беджбери Ұлттық Пинетумында Өсімдіктер мұрасы қайырымдылық қорымен аккредиттелген алты Ұлттық өсімдіктер жинағы бар: қауқау, арша, туя, Лоусон кипарисі, Лейланд кипарисі және Cryptomeria japonica. Жинақта ресми түрде жойылу қаупі бар немесе сынғыр қаупі бар деп жарияланған 56 түр қамтылған.

Bedgebury is first mentioned in an Anglo Saxon charter in AD 841, the name deriving from the Old English bycgan, meaning "buy", and the Kentish vecge, meaning "to bend or turn", possibly in reference to a stream. John de Bedgebury is listed as the earliest resident of Bedgebury, in the time of Edward II. In the 15th century Agnes de Bedgebury, sister and heir of John (died 1424) married John Colepeper, whose Colepeper heirs, financed by mining clay ironstone on the estate, were resident until at the time of the restoration of Charles II, and who created an ornamental park on the Bedgebury estate. Elizabeth I visited in August 1573. The current house was built in 1688 for Sir James Hayes, a little apart from the old house. The estate later passed to the Stephenson family, who retained it until it was left to a Miss Peach, who sold it in 1789 to John Cartier, Governor of Bengal and High Sheriff of Kent,

In the 1840s Viscount William Beresford developed the estate by creating the village of Kilndown and three lodges, one of which – Keepers Lodge, now known as Park House – became the centre of the Pinetum. Beresford initiated the pinetum in the 1850s and his successor, his stepson Alexander Beresford Hope, developed Lady Mildred's Drive to enable visitors in carriages to view the trees. The Royal Botanic Gardens at Kew and the Forestry Commission established the site as The National Pinetum in a joint venture in 1924, as the National Conifer Collection, because air pollution was rendering London unsuitable for growing conifers. A site at the southern end of Bedgebury Park was chosen, centred on Marshall's Lake and a stream filled valley. The first plants for the pinetum were raised at Kew Gardens in 1921 and transferred to Bedgebury in 1925 and 1926, alongside Viscount Beresford's existing plantings. Development of the collection was managed by the Kew botanist William Dallimore, a world renowned expert on conifers. Bedgebury National Pinetum is home to six National Plant Collections accredited with the Plant Heritage charity: Yew, Juniper, Thuja, Lawson's Cypress, Leyland Cypress and Cryptomeria japonica. The collection contains 56 species that have been officially declared vulnerable or critically endangered.