Кіріспе

Британдық актер және продюсер, кейіннен актер болған сэр Чарльз Генри Хотри (21 қыркүйек 1858 – 30 шілде 1923) – ағылшын актері, режиссері, продюсері және менеджері. Ол актерлік мансабында табысқа жетіп, танымал комедиялардағы әдемі, көбінесе жаман мінезді рөлдерге маманданған. Ол кейде Шеридан және басқа классикалық пьесаларда ойнаса да, көбінесе Оскар Уайльд пен Сомерсет Мом сияқты жазушылардың жаңа туындыларымен байланысты болды. Ұзақ тарихы бар округтік отбасында дүниеге келген Хотри, ата-анасының бес ұлының арасында театр өнеріне бет бұрған үштің бірі болды. Сахнаға шығудан бұрын әскерге қатысуды ойлаған, бірақ офицерлік құрамға ілігу үшін қажетті білімді игере алмады. Актер ретінде танымал болғаннан кейін ол менеджерлік қызметті де қосымша атқарды. Лондон сахнасында "Жеке хатшы" деп қойылған неміс фарсының өңделген нұсқасымен алғашқы жетістігі оның байлығын арттырды. Өмір бойы құмар ойыншы болған ол, театрлық қойылымдарға да, ат жарыстарына да құмарлық танытты және мансабында бірнеше рет банкротқа ұшырады. Өз буынының Ұлыбританиядағы ең ірі комедия актері саналған Хотри, Ноэль Ковард сияқты жас актерлерге ұстаздық берді және үлгі болды. Мансабының соңында Хотри бірнеше нұсқаусыз фильмдерде түсті.

Ерте өмір

Хоутри Слауда дүниеге келді және Итон колледжінде білім алды, ол дін қызметкері Джон Уильям Хоутри мен оның бірінші әйелі, Проктер туған Франсис Мэри Энннің екінші ұлы, он баланың сегізіншісі еді. Хоутри отбасының Итонмен ұзақ байланысы болды; Хоутри туған кезде оның әкесі онда үй басқарушы болып жұмыс істеді, ал туысы Эдвард Крейвен Хоутри проваст болды. Сегіз жасында Хоутри колледждің төменгі мектебіне қабылданды. Үш жылдан кейін Джон Хоутри Итоннан кетіп, Слаудағы Сент-Майкл мектебін ашты; Хоутри 1869 жылдан 1872 жылға дейін сол мектебінде білім алды, содан кейін бір жылға Итонға оралды, ал кейін Регбиге көшті. Оқушы кезінде ол "сергелеумен және төзімділікпен көзге түсетін спортшы" ретінде танылды. Регбиден кейін Хоутри қысқа уақытқа Лондондағы дайындық курсына барып, әскерде мансап жасау үшін оқыды, бірақ бұл ойдан тез бас тартты. 1876 жылдан 1879 жылға дейін жеке репетитор болып жұмыс істеді, содан кейін актерлік карьерасын бастады. Ол жаман бастады: футбол ойнап жатып, жаға сүйегін сындырып алды және премьераға дейін актерлер тобынан шығуға мәжбүр болды. 1881 жылдың ақпан айында ол Оксфордтың Пемброк колледжіне қабылданды, бірақ қазан айында Ф.С. Бернанның "Полковник" пьесасында Эдвард Лэнгтон рөліне ие болғаннан кейін оқуын тоқтатты, бұл пьеса Лондонның Принс-оф-Уэльс театрында қойылды. Сәттілікке сенімсіздігінен ол уақытша Чарльз Бэнкс сахналық есімін қабылдады. Ол пьесада жақсы қабылдады және продюсерден актерлік шеберлік бойынша құнды сабақтар алды.

Актер-басқарушы

1882 жылдың басында Хотри Герберт Бербом Тридің қатысуымен "Мәрмәр аркада" спектаклінде Джек Мерривезер рөлін ойнады. Сол жылы ол Чарльз Колетт жетекшілік ететін актерлік құрамда "Полковник" пьесасын гастрольде көрсетті. Хотридің екі бауыры, Уильям мен Джордж (экономист Ральф Хотридің әкесі) де актер болған, ал 1883 жылдың басында Чарльз бен Уильям Англияның оңтүстік-шығысындағы қалаларға шағын гастрольдік труппаны алып жүрді. 1884 жылы Хотри Лондонда үлкен жетістікке қол жеткізді, Густав фон Мозердің неміс фарсын – "Кітапханашыны" өзінің нұсқасында ұсынып, оқиға оқиғасын ағылшын ортасына көшіріп, "Жеке хатшы" деп атады. Наурыз айында қойылым сынға ұшырады және бастапқыда аз көрерменге ойналды, бірақ Хотри табандылық танытып, пьесаны қайта жазды. Ол Принц театрынан Глоб театрына көшірілді, басты рөлдер қайта ойналды (Хотри қарт Кэттермол рөлін сомдады), және "Манчестер Гардиан" газетінің сөзімен айтқанда, "көрермендер оны күлкімен сәттілікке жеткізді". Бұл қойылым 785 рет көрсетілді, және Хотри одан 123 000 фунт стерлинг табыс тапты – сол кездегі өте үлкен сома. Хотри актер-режиссер ретінде мансап құрды, ол әдемі, кейде әдепсіз, бірақ ұнатуға болатын кейіпкерлерді сомдауда ерекше көзге түсті. Оның режиссерлік мансабы қиын болды: үлкен жетістіктер жиі қымбат сәтсіздіктермен ауыстырылды, және ол бірнеше рет банкротқа ұшырады. Ол жылдар бойы он сегіз лондондық театрдың басшысы болды – оның ішінде 1887 жылға дейін Глоб театры және Комедия театрында екі рет, 1887–93 және 1896–98 жылдары. Ол Ричард Гэнтонидің "Марстан хабар" (1899), Ф. Анстидің "Бланклиден келген адам" (1906) және Уолтер Хакеттің "Амброз Апплджонның оқиғасы" (1921) спектакльдерін "үлкен есеппен еңбектене" сахналады, онда Хотри екі рөлді сомдады: құрметті заманауи адам және оның жаман атқа ие атасы. Соғыстан кейін Хотри кейде үнсіз фильмдерде пайда болды: "Марстан хабар" (1913) – Хорас Паркер рөлінде, "Үшіншіге арналған бал айы" (1915) – Принц Фердинанд рөлінде, және "Маскалар мен беттер" (1918) – Джордж Александр, Джордж Бернард Шоу және Дж. М. Барри қатысуымен. Хотри талантты жастарды қолдауда жомарт болды. Ол мансабын көтерген жас актерлердің арасында Ноэль Ковард болды, ол өзінің естеліктерінде "Хотридің мейірімділігі мен қамқорлығы туралы" жазды. Ол менімен көп уақыт жұмсады және осы екі апта ішінде мені комедиялық актерлік өнердің көптеген техникалық тұстарына үйретті, мен оларды бүгінге дейін қолданамын". Ол қолдаған драматургтардың бірі – Хорас Ньют, оның бір актілік драмасы "Махаббат еңбегін" Хотри 1897 жылы Комедия театрында көрсетті.

Жеке өмір

Хотри екі рет үйленген. Оның алғашқы әйелі, ол 1886 жылдың 3 маусымында үйленген Мадлен ("Мэй") Харриет, туған тегі Шериф; ол 1891 жылы оны тастап кетті, ал ол 1893 жылы одан ажырасты. Ол 1905 жылы қайтыс болды. 1909 жылы оның сол кездегі әйелі Олив Моррис оған Энтони Хотри есімді ұл сыйлады. 1922 жылы ол рыцарь атағын алды. Ол 1923 жылдың 30 шілдесінде 64 жасында қайтыс болды және Ричмондта жерленді. Оның естеліктері Моэм тарапынан өңделді және 1924 жылы «Соңғы шындық» деген атпен жарияланды.