Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теносиновит – бұл сілтеудің айналасындағы сұйықтыққа толы қабықшаның (синовий деп аталады) қабынуы, көбінесе буын ауруына, ісінуге және қозғалыс шектелуіне алып келеді. Теносиновит жұқпалы немесе жұқпалы емес болуы мүмкін. Жұқпалы емес теносиновиттің көп кездесетін клиникалық белгілері – де Кервен тендинопатиясы және стеноздық теносиновит (әдетте триггер саусағы деп аталады).
Tenosynovitis is the inflammation of the fluid filled sheath (called the synovium) that surrounds a tendon, typically leading to joint pain, swelling, and stiffness. Tenosynovitis can be either infectious or noninfectious. Common clinical manifestations of noninfectious tenosynovitis include de Quervain tendinopathy and stenosing tenosynovitis (more commonly known as trigger finger)
Белгілері мен симптомдары
Инфекциялық теносиновит барлық қол инфекцияларының 2,5%-дан 9,4%-ға дейін кездеседі. Инфекциялық теносиновитті диагностикалау үшін Канавельдің негізгі белгілері қолданылады. Олар: саусақтың иілгіш жағынан сезуге ауыртпалық, зақымдалған саусақтың біртекті ісінуі, саусақтың тыныш күйде сәл иіліп тұруы және пассивті созу кезінде күшті ауырсыну. Қызба болуы мүмкін, бірақ жиі кездеспейді.
Infectious tenosynovitis occurs between 2.5% and 9.4% of all hand infections. Kanavel's cardinal signs is used to diagnose infectious tenosynovitis. They are: tenderness to touch along the flexor aspect of the finger, fusiform enlargement of the affected finger, the finger being held in slight flexion at rest, and severe pain with passive extension. Fever may also be present but is uncommon.
Патогенез
Инфекциялық теносиновит – саусақтың иілгіш шеміршектерінің жабық синовиалдық қабықшаларының инфекциясы. Көбінесе жарақаттан туындайды, бірақ бактериялар денедегі басқа ошақтардан таралуы мүмкін. Теносиновит әдетте саусақтың иілгіш шеміршегіне әсер етеді, бірақ кейде кеңейткіш шеміршектеріне де әсер етуі мүмкін. Сондықтан клиникалық белгілері жарақаттан кейінгі жедел инфекция ретінде көрінеді. Инфекция моно- немесе полимикробты болуы мүмкін және жарақаттың сипатына қарай өзгеруі мүмкін. Ең көп таралған патоген – тері арқылы енген Staphylococcus aureus. Жұқпалы теносиновитке байланысты басқа бактериялар: Pasteurella multocida (жануарлардың шағуымен байланысты), Eikenella spp. (веноздық есірткі қолданумен байланысты) және Mycobacterium marinum (тұзды немесе тұщы суға ұшыраған жаралармен байланысты). Сонымен қатар, жыныстық белсенді науқастарда Neisseria gonorrhoeae гематогенді таралу қаупі жоғары (инфекциялық артритті қараңыз). Кездесетін жұқпалы емес теносиновит түрлері: тарылтушы теносиновит, қиылысу синдромы, кеңейткіш бас бармақ шеміршегі (EPL) теносиновиті, де Кервен және төртінші бөлім теносиновиті.
Infectious tenosynovitis is the infection of closed synovial sheaths in the flexor tendons of the fingers. It is usually caused by trauma, but bacteria can spread from other sites of the body. Although tenosynovitis usually affects the flexor tendon of the fingers, the disease can also affect the extensor tendons occasionally. The clinical presentation is therefore as acute infection following trauma. The infection can be mono or polymicrobial and can vary depending on the nature of the trauma. The most common pathogenic agent is Staphylococcus aureus introduced from the skin. Other bacteria linked to infectious tenosynovitis include Pasteurella multocida (associated with animal bites), Eikenella spp. (associated with IV drug use), and Mycobacterium marinum (associated with wounds exposed to fresh or salt water). Additionally, sexually active patients are at risk for hematogenous spread due to Neisseria gonorrhoeae (see infectious arthritis). Common noninfectious tenosynovitis are: stenosing tenosynovitis, intersection syndrome, extensor pollicis longus (EPL) tenosynovitis, de Quervain's and fourth compartment tenosynovitis.
Диагностика
Теносиновит диагнозы көбінесе толыққанды науқастың анамнезі мен физикалық тексеруден кейін клиникалық тұрғыдан қойылады. Шашылған сұйықтықты инфекциялық қоздырғышты анықтау үшін зертханалық жағдайда өсіруге болады. Рентген көрінісі әдетте ерекше белгілер көрсетпейді, бірақ сынған сүйекті немесе шетелдік затты жоққа шығаруға көмектеседі.
Diagnosis of tenosynovitis is typically made clinically after a thorough patient history and physical exam. Aspirated fluid can also be cultured to identify the infectious organism. X rays are typically unremarkable but can help rule out a broken bone or a foreign body
Емдеу
Инфекциялық теносиновит ауруын емдеудің негізгі тәсілдері симптомдарды басу, антибиотикпен емдеу және хирургиялық араласуды қамтиды. Ауруды ерте анықтау және антибиотиктерді дереу бастау, зардап шеккен саусақтың қозғалғыштығын жақсарту үшін маңызды. Флексор шеміршегіне жасалатын минималды инвазивті процедуралар, мысалы, катетермен шаю, ашық хирургиямен салыстырғанда жақсы нәтижелер береді (74% жақсы нәтиже мүмкіндігі, ал ашық хирургияда – 26%). Дегенмен, жараны антибиотиктермен шаюдың анық пайдасы жоқ. Инфекциялық теносиновиттің көптеген жағдайларын шеміршек қабығын шаю және дренаж жасау арқылы, сондай-ақ айналасындағы некроздық тіндерді тазалаумен немесе онсыз, кең спектрлі антибиотиктермен бірге емдеу керек. Өте ауыр жағдайларда инфекцияның одан әрі таралуын тоқтату үшін ампутация қажет болуы мүмкін. Хирургиялық араласудан кейін антибиотикпен емдеу жалғастырылады және сұйықтықтан алынған мүжілгенің нәтижелеріне сәйкес түзетіледі.
The mainstay of treatment for infectious tenosynovitis includes symptom relief, antibiotic therapy, and surgery. Early recognition of the disease with early initiation of antibiotics are important for better range of movement of the affected finger. Minimally invasive procedures into the flexor tendon sheath such as catheter irrigation give better outcomes (74% chance of good outcome) when compared to open surgery (26% chance of good outcome). However, wound irrigation with antibiotics has no clear benefits. Most infectious tenosynovitis cases should be managed with tendon sheath irrigation and drainage, with or without debridement of surrounding necrotic tissue, along with treatment with broad spectrum antibiotics. In severe cases, amputation may even be necessary to prevent the further spread of infection. Following surgical intervention, antibiotic therapy is continued and adjusted based on the results of the fluid culture.
Болжам
Ауру ертерек анықталса, саусақтың толық қозғалысын қалпына келтіру мүмкіндігі артады. Дегенмен, саусақтың қатаюы, Бутоньер деформациясы, терең кеңістіктегі инфекция, көктамырдың некрозы, жабысулар, созылмалы инфекция және саусақты ампутациялау қажеттілігі туындауы мүмкін. Көктамыр жабысуы мен саусақтың қатаюы иілгіш шелдің (көктамыр қаптамасының) зақымдануынан пайда болады.
The earlier the condition is identified, the better the chance of getting full range of motion of the finger. However, finger stiffness, Boutonniere deformity, deep space infection, tendon necrosis, adhesions, persistent infection, and need for amputation of the finger can occur. Tendon adhesion and finger stiffness are caused by the violation of the flexor tendon sheath.