Гордон Гилтрап: Жолы мен музыкалық мансабының бастауы

Кіріспе

Ағылшын гитаристі және композиторы

Ерте өмір

Гилтрап 1948 жылғы 6 сәуірде Англияның Кент графтығындағы Бренчли ауылында, Британдық аналар мен балалар ауруханасында дүниеге келді. Кейін ол Оңтүстік-Шығыс Лондондағы Депфордта өсті, өмірінің алғашқы 11 жылын 43 Elverson Road мекенжайындағы екі қабатты, екі бөлмелі үйдің бірінде өткізді. Бұл үйді екі отбасы бөлісіп тұрды және сыртта дәретханасы болды. Содан кейін оның отбасы Блэкволл Лэйн, Шығыс Гринвичке көшіп кетті. Рок жұлдызы Марти Уайлд пен гитарист Альберт Ли осы аймақта бірге өсті. Гилтрап 12 жасында гитарада ойнай бастады және формальды білім алмастан, өзінің жеке стилін және техникасын дамытуды жөн көрді.

Мансап

Гилтраптың мансабы 1960-шы жылдары Лондондағы фольклорлық музыка сахнасында Берт Янш, Джон Ренборн және Майк Олдфилд сияқты замандастарымен бірге басталды. 18 жасында Гилтрап Transatlantic Records компаниясымен келісімшарт жасасты және өзінің дебюттік студиялық альбомдарын шығарды: «Гордон Гилтрап» (1968) және «Портрет» (1969). Екеуінде де Гилтрап гитарада орындады және жетекші вокалда болды; ол кейіннен өзінің өлеңдерін «наив» деп санады. Оның дебюттік альбомынан шыққан «Willow Pattern» трегі гитарист Ральф Мактеллдің бейнелеуіне берген бағасымен марапатталды. Сондай-ақ, оның бірінші альбомындағы «Gospel Song» трегі Пит Тауншендтің ықпалымен агрессивті орындау стиліне ие, бұл кейіннен оның өзгеше белгісіне айналды. 1969 жылы Гилтрап Transatlantic компаниясының гитаралық таныстырылымдық альбомы «The Contemporary Guitar Sampler, Volume 1»-де ұсынылды. Ол 1970 жылы шыққан екінші томда да болды, екеуі де оның танымалдығын арттырды. Бірінші альбомы жарық көргеннен кейін Гилтрап Дон Партридж жетекшілік еткен The Buskers' Tour of the UK турнесіне қосылды. Кейіннен Гилтрап Партриджбен бірге Accolade тобын құрды. Бірге олар өздерінің атымен аталатын альбомды шығарды. Партридж кейін «Портрет» альбомының мұқабасына түсіндірме жазды. Гилтрап топта жетекші гитарада ойнады және бірнеше композицияның авторы болды. Топқа қатысуы оның танымалдығын арттырғанымен, ол өз атымен жаңа альбомдар жазуға асықты.

1970 жылдар

1970 жылы Гилтрап MCA Records компаниясымен келісімшарт жасасты және келесі альбомын шығарды, Testament of Time, ол ән мен аспаптық туындылардың қоспасы болды. Бұл болашақтағы екі альбомына негіз болды. Ол Disco 2 телеарнасындағы алғашқы телешоуында орындаған туындыларының бірі болды. Осы кезеңде оны, басқалармен қатар, Wishbone Ash тобын басқарған Майлс Коупленд басқарды. Альбомдағы аспаптарды клавиштерде ойнаған Дел Ньюман аранжировкалады. Ньюман сол дәуірдің көптеген әртістерімен, соның ішінде Кэт Стивенспен жұмыс істеген. Осылайша ұзаққа созылған достық қарым-қатынас басталды, ал кейін Гилтрап Ньюманның 2010 жылғы автобиографиясының алғы сөзін жазды – «Құдайдан келген сезім» («Бұл тек рок-н-ролл»). Ньюманның ықпалымен альбом Гилтраптың бұрынғы екі альбомына қарағанда толыққанды дыбысқа ие болды және ол оны маңызды қадам деп санады. Лирикалық қабілеттеріне сенімсіздігі күшейген сайын, ол басқа жол іздеуді бастады. Халықтық және университеттерде танымал болған Гилтрап 1970 жылдары өркенді кезеңге жетіп, үлкен танымалдылыққа ие болды. Осы уақыт ішінде Гилтрап таза аспаптық туындыларға көбірек назар аудара бастады және 1976 жылы Уильям Блейктің өнері мен поэзиясына негізделген Visionary альбомын шығарды. Альбомды жазу кезінде ол 1975 жылдың наурыз айында туған қызы Сейдидің дүниеге келуін қалып қойды. Visionary-ні Джон Миллер продюсерледі, ол гитарист Роджер Хэнд және клавиштерде ойнаған Род Эдвардспен бірге Triumvirate Productions деп аталды. Хэнд және Эдвардс Visionary үшін жазылған материалдардың демоларын тыңдағаннан кейін, Гилтрапты бастапқыда еріксіз, рок музыкасының құшағына итерудің уақыты келді деп шешті. Алайда, осы жаңа дыбыспен Гилтрап басқа аудиторияны тауып, коммерциялық жетістіктерге қол жеткізді. Бұл альбомның табысы Гилтрапты әнші-күйші тәсілінен шығып, Гордон Гилтрап тобын құруға итермеледі, ол сол кезде Ұлыбританияда кеңінен гастрольде болды. Visionary-нің демолары аяқталғаннан кейін, Гилтрап Electric Records компаниясымен үш альбомдық келісімшартқа қол қойды. 1976 жылдың соңында Wishbone Ash тобын қолдау үшін Еуропалық турне өтті. Олар Германияда бірнеше рет ойнады, сондай-ақ Швейцарияда гастрольде болды. Өкінішке орай, Цюрихке келгеннен кейін Гилтрапты машина шауып, жақ сүйегі сынды. Ол сол кезде гитарада ойнай алмағандықтан, оның қалған гастролі тоқтатылды. Оның Perilous Journey альбомы жетістіктерін нығайтып, The Sunday Times басылымы оны 1977 жылдың ең үздік альбомдарының бірі деп атады. Ол Ұлыбританияның альбомдар тізімінде 29-орынға жетті. Альбомнан алынған "Heartsong" синглі кеңінен таралып, Ұлыбританияның сингл тізімінде 21-орынды иеленді. "Heartsong" кейіннен Гилтраптың ең танымал әніне айналды және әлі күнге дейін оның тікелей эфирлерінде орындалады. "Heartsong" сол жылы ең жақсы аспаптық/оркестрлік туынды үшін Айвор Новелло сыйлығына ұсынылды, бірақ Элтон Джонның "Song for Guy" әніне ұтылды. Гилтрап кейінірек осы туындының жаралуы туралы былай деді: "Бұл 60-шы жылдардың соңында "Starting All Over" деп аталатын әніммен басталды. Лондонға келгенімде, онымен тәжірибе жасап, кейіннен "Heartsong" деп аталатын әннің рифін таптым. Мен оны дамытуды жалғастырдым, соңында гитаралық бөлімін жаздым. Содан кейін біз Simon Phillips (барабан) және John G. Perry (бас) ритм бөлімін қостық". "Ол кезде мен бұл әнді жай ғана қуанышты ән деп ойладым, бірақ продюсерлерім Род Эдвардс пен Роджер Хэнд біздің өнеріміздің коммерциялық әлеуетін түсінді. Мелодия шын мәнінде мини-мог бөлігі қосылғанда шықты, ал кейін Эдди Спенс (клавиштер) жылдам қозғалатын синтезатор фигурасын ойлап тапты. Эдвардс пен Хэнд Эддиді жарты жылдамдықпен жазды, содан кейін оны қалыпты жылдамдықпен ойнатып, қажетті әсерді алды. Бұл - Джордж Мартинмен жұмыс істеуден алған сабақ". Visionary үлкен топқа бейімделген акустикалық композициялардан дамыған болса, Perilous Journey үлкен топтың дыбысымен жасалды. Кейде клавиштер басым болып көрінді, бірақ Гилтрап бұған алаңдамады, өйткені туындылар оның өзінің туындылары болды және ол Род Эдвардс пен Роджер Хэндпен бірге жұмыс істеген аранжировкаларға риза болды. Бұл кезеңде әртістердің альбомдары тұрақты түрде шығуы керек еді және аздаған әртістер көпшілікке оларды ұмытуға уақыт беруге батылдық танытты. Мұндай жағдай 1978 жылы өзінің келесі альбомы Fear of the Dark-ты шығарған Гилтрапқа да қатысты. Осы кезеңде, оның алдыңғы екі альбомының табысынан кейін, Гилтрап өркендеген кезеңде болды. "Қараңғыдан қорқу" үшін материал салыстырмалы түрде жылдам жиналды. Атауды қысқартылған түрінде сингл ретінде шығарды, бірақ "Heartsong" коммерциялық табысына қол жеткізе алмады. Ол сингл чарттарында 48-орынға жетті және топ Top of the Pops бағдарламасына қатысты. Альбомдағы тағы бір ән, "Fast Approaching", кеңейтілген бес минуттық туынды болды және Гилтраптың алғашқы альбомында пайда болған түпнұсқадан мүлдем өзгеше болды. Ол акустикалық және электр гитарада Гилтраптың орындауында болды. Ол енді соңғы аспапқа көбірек үйреніп, осы кезеңде өзінің Gibson Les Paul гитарасында ойнауды ұнатты. Гилтраптың электр гитарада ойнауы осы альбомның ерекшелігі болды, бірақ ол әрқашан бірінші кезекте акустикалық гитарист болды және көп ұзамай электр гитара оның туындыларында аз-аздан пайда бола бастады. 1979 жылы Гилтрап Fear of the Dark альбомын басқалармен бірге бас гитарада Джон Густафсон, барабанда Иэн Мослимен (кейіннен Стив Хакеттпен жұмыс істеді және Marillion тобының тұрақты мүшесі болды) бірге орындады. Род Эдвардс пен Эдди Спенс клавиштерде ойнады. Әнші Шерли Роден "Innerdream" әніне арнайы қатысты. Турның бірі Оксфорд политехникалық институтында өтті, онда Live at Oxford альбомы жазылды. Гилтраптың мансабындағы осы кезеңде ол тым болжамды болу туралы алаңдаушылық білдірді. Ол топпен ойнаудан бас тартып, жеке жұмысына қайта оралуға шешім қабылдады. Гилтраптың 1979 жылы шыққан The Peacock Party альбомы осы аттас кітаптан шабыттанды. Оның суреттерін Алан Алдридж салған, ол Гилтрап альбомының әсем мұқабасын да салған. Бұрыңғы "The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast" кітабы Deep Purple тобының Роджер Гловерін шабыттандырып, көптеген жұлдыздар қатысқан альбомды жасады. Triumvirate тобы да кітаптан шабыттанған альбомды жасады, онда Джуди Денч пен Майкл Хордерн дауыстарын пайдаланды, сондай-ақ Джерри Конвей мен Брюс Линч сияқты танымал музыканттар қатысты, олардың екеуі де Кэт Стивенспен кеңінен жұмыс істеген. Алдридж Triumvirate-тің нұсқасын ұнатқан және оның келесі кітабы The Peacock Party-ді Triumvirate тобына ұсынды, олар басқа жобаға қызығушылық танытты. Triumvirate бұл жобаның Гилтрапқа сәйкес келетінін сезді. Гилтраптың осы альбомдағы туындылары күрделі болмаса да, толық топтың дыбысын сақтайды. Альбомның жалпы атмосферасы оның бұрынғы үш альбомынан көтеріңкірек. Туындылардың ұзақтығы қысқа, және ирониялық түрде, бұл альбомдарда Гилтрап бұрынғы альбомдарға қарағанда көбірек электр гитарада ойнайды. Бұрыңғыдай, Гилтрап коммерциялық музыкадан алыстап, өзінің күрделі гитаралық туындыларына назар аударуға шешім қабылдады. The Peacock Party-ді жасай отырып, ол үлкен топтың дыбысын сақтап, өзімен жұмыс істеуге жайлы музыканттарды қосты. Мысалы, альбомда Fairport Convention тобының скрипкашысы Рик Сандерспен және Soft Machine тобының гитарашысы Джон Этериджпен Гилтраптың бірнеше ынтымақтастықтарының біріншісі орын алды. Бұл альбом Гилтраптың аспаптық шеберлігін көрсетті, ашылу трекі "Headwind"-тегі күшті электр гитарадан бастап, екінші акустикалық трек "Magpie Rag"-тың күрделілігіне дейін. Бұл туынды күрделі, жиі қайталанатын рифті қамтиды, оның айналасында бүкіл туынды құрылған. Альбомның соңғы трекі "Dodo's Dream"...

In 1970, Giltrap signed to MCA Records and released his next album, Testament of Time, which was again a mixture of songs and instrumental pieces. on two future albums. It was to be one of the pieces he chose to play on his first television appearance, on Disco 2. At this stage, he was managed by Miles Copeland who, amongst others, also managed Wishbone Ash. Strings on the album were arranged by Del Newman, who also played keyboards. Newman had already worked with many artists of that era including Cat Stevens. Thus began a lasting friendship, and later Giltrap wrote the foreword for Newman's 2010 autobiography A Touch From God (It's Only Rock and Roll). With Newman's influence, the album had a much fuller sound than Giltrap's previous two albums and he regarded it as a significant step forward. As he became less convinced by his lyric writing capabilities he began seeking a different path. While popular on the folk and university circuit, Giltrap reached a turning point and received greater recognition during the 1970s. During this time, Giltrap started to concentrate on more purely instrumental pieces, and in 1976 released the album Visionary, based on the art and poetry of William Blake. Whilst recording, he missed the birth of his daughter Sadie, who was born in March 1975. Visionary was produced by Jon Miller, who along with guitarist Roger Hand and keyboard player Rod Edwards were known as Triumvirate Productions. Hand and Edwards, having listened to demos of some of the material for Visionary, decided that it was time for Giltrap to be dragged, initially reluctantly, into the realm of rock music. With this new sound, however, Giltrap found a different audience and gained greater commercial success. The success of this album prompted Giltrap to move on from the singer songwriter approach and to form the Gordon Giltrap Band, which toured extensively in the UK at that time. Once the demos for Visionary were finished, Giltrap found himself with a three album record contract with Electric Records. A European tour followed at the end of 1976 as a support act to Wishbone Ash. They played several dates in Germany and were also booked to tour Switzerland. Unfortunately, upon arriving in Zurich Giltrap was hit by a car and broke his collarbone. As he was then unable to play guitar ,the rest of his tour was cancelled. His follow up album, Perilous Journey, consolidated his success, being named one of the best albums of 1977 by The Sunday Times. It peaked in the UK Albums Chart at No. 29. A single taken from the album, "Heartsong", received extensive airplay and reached No. 21 in the UK Singles Chart. "Heartsong" has subsequently become the tune for which Giltrap is best known and still features in his live sets. "Heartsong" was eventually nominated for an Ivor Novello Award for the best instrumental/ orchestral piece for that year, losing to Elton John's "Song for Guy". Giltrap later said of the track's creation, "It began with a song I did in the late '60s called 'Starting All Over'. When I lived in London I began to mess around with it and stumbled on the riff for what would become 'Heartsong'. I kept working on it, and eventually recorded the guitar part for it. Then we added the rhythm section from Simon Phillips (drums) and John G. Perry (bass)." "At the time I never thought of this as anything other than a jolly little tune, but my producers Rod Edwards and Roger Hand realized the commercial potential in what we had. The melody really came out when the mini moog part was added, and then Eddie Spence (keyboards) came up with the fast moving synth figure. Edwards and Hand recorded Eddie at half speed, then played it back at normal speed to get the desired effect. That was something they learnt from working with George Martin." Whilst Visionary had evolved from acoustic compositions adapted for a bigger band, Perilous Journey was composed with a bigger band sound in mind. It appeared occasionally to be more keyboard dominated but Giltrap was unperturbed by this as the pieces were his own compositions and he was pleased with the arrangements which he had worked on with Rod Edwards and Roger Hand. In this period, albums had to flow from artists at consistent rates and few acts dared to allow time for the public to forget them. Such was the case with Giltrap who released his next album, Fear of the Dark, in 1978. At this stage, after the success of his previous two albums, Giltrap was riding on a high. Material for Fear of the Dark was relatively swiftly assembled. The title track, in shortened form, was released as a single but failed to match the commercial success of "Heartsong". It reached number 48 in the singles charts and the band appeared on Top of the Pops. Another song on the album, "Fast Approaching", was a reworked track, vastly different from the original which had appeared on Giltrap's first album. It was extended to five minutes and featured Giltrap on both acoustic and electric guitars. He was now becoming far more familiar with the latter instrument and at this stage really enjoyed playing his Gibson Les Paul. Giltrap's electric guitar playing is a feature on this album but he was always first and foremost an acoustic guitarist and before too long the electric guitar featured less and less in his work. In 1979, Giltrap toured the Fear of the Dark album with a band that consisted of John Gustafson on bass, who was active in the early Mersey scene and a top session player, and Ian Mosley on drums, who went on to work with Steve Hackett and latterly became a full time member of Marillion. Old stalwarts Rod Edwards and Eddy Spence shared keyboard duties. Singer Shirlie Roden made a guest appearance on '"Innerdream". One of the dates on the tour was at the Oxford Polytechnic, where the subsequent Live at Oxford album was recorded. By this stage in Giltrap's career, he was beginning to be concerned about becoming too predictable. He decided to move away from playing with a band and move back towards solo work. Giltrap's next album The Peacock Party which was released in 1979, was inspired by a book of the same name. This was in part illustrated by Alan Aldridge who also painted the colourful cover of the Giltrap album. A previous book entitled The Butterfly Ball and the Grasshopper's Feast had inspired an album by Roger Glover of Deep Purple which featured a host of stars. The Triumvirate team had also been working on an album inspired by the book featuring the voices of Judi Dench and Michael Hordern and it also featured celebrated musicians including Gerry Conway and Bruce Lynch both of whom had previously worked extensively with Cat Stevens. Aldridge appeared to prefer Triumvirates's version and it was he who brought his next book The Peacock Party to the Triumvirate team to see if they were interested in another project. Triumvirate felt this was a good project for Giltrap to pursue. Giltrap's pieces on this album are less complicated but still feature a full band sound. The whole feel of the album is more upbeat than his previous three. The tracks are shorter in length and, ironically, feature Giltrap playing more electric guitar than previous albums. As previously mentioned, Giltrap had decided at this stage to move away from more commercial music and concentrate solely upon self penned intricate guitar pieces. Whilst working on The Peacock Party he decided to retain the big band sound and incorporated many musicians within his pieces with whom he felt comfortable working. For example, the album featured the first of Giltrap's several collaborations with violinist Ric Sanders of Fairport Convention and John Etheridge of Soft Machine also features. This album showcased Giltrap's talents from his strident electric guitar work on the opening track, "Headwind" to the intricacy of second acoustic track "Magpie Rag". This track incorporates a complex, oft repeated riff around which the whole piece is based. The final track, "Dodo's Dream" has become a standard feature of his live performances in which he uses a looper and overdubbing to build up the piece. When he finished recording, he embarked on a small tour in his favoured trio format which featured Ric Sanders on violin and long term ally Eddie Spence on keyboards. This diversion concluded at a tricky time in his life when his first marriage broke up and his mother, with whom he was very close, died at age 58 having contracted cancer
The tour to promote the album comprised Giltrap, Clive Bunker on drums, Rod Edwards on keyboards and 'Bimbo' Acock on saxophone, flute and additional keyboards. The tour was a success and boosted Giltrap at a time when he was feeling really low.

1980 жылдар

Гилтраптың келесі альбомы, 1981 жылы шыққан Airwaves, Гилтраппен бірге өнер көрсеткен топтың құрамының өзгеруінен пайда болды. Бұл альбом бұрынғыларынан ерекше болды, себебі Гилтрап әр пьесаны өзі жазған жоқ. Бастапқыда теледидар, радио, кино немесе басқа коммерциялық емес мақсаттар үшін музыка ретінде жоспарланған жазбалар, біртіндеп альбомға айналып, соңында жарық көрді. Бұл альбом бұрынғы Гилтраптың жазбаларындай жақсы сатылмады және Гилтрап өзі одан біршама алшақтаған сезімде болды.

Осы кезеңде Гилтраптың өмірі қызықты өзгерістерге ұшырады: 66 жасында әкесінің қазасы, тәрбиелеуге екі баласының болуы және болашақ екінші әйелі Хиларимен танысуы. Ол өмірін біртіндеп қалыпқа келтіре бастады. Сонымен қатар, ол осы уақыт бойы концерттерде өнер көрсетіп, Fairport Convention тобының скрипкашысы Рик Сандерспен бірікті. Сандерс бұрын Гилтраптың "Peacock Party" альбомында қонақ ретінде қатысқан еді. Альбомдағы ең ұзақ трек, Гилтраптың қайын анасы Элизабет Баркердің өлеңіне негізделген. Гилтрап бұл өлеңді терең сезімтал деп тапты. Бұл тректе электр гитарасының дыбыстық эффектілері айқын естіледі. "Саллидің әні" Гилтрапқа Дэвид Уорнердің басты рөлде ойнаған және Адриан Шергольдтың режиссерлік еткен "Артқы бетті ұстап тұрыңыз" телесериалынан түскен тапсырыс бойынша жазылған. Кейін Шергольд Гилтрапқа бірнеше туындыларға музыка жазуды тапсырды. Бұл композициялар альбом ретінде жарық көрмеді, себебі Гилтрап оларды фильмдердің сюжетіне тым байланысты деп санайтын, сондықтан жеке туынды ретінде жұмыс істемейтін еді. 1987 жылы Гилтрап "A Midnight Clear" альбомын шығарды, онда танымал және сирек кездесетін Рождество әндерінің аспаптық нұсқалары бар. Гилтрап Рик Сандерс пен ескі досы Бимбо Акоктың көмегіне жүгінді. Келесі жылы Гилтрап Сандерспен бірге концерттерде өнер көрсетіп, екеуі бірлесіп альбом жұмысын бастады. "One to One" деп аталған альбом 1989 жылы жарық көрді. Екі артист те осы альбомды әртүрлі қабылдады, бірақ екеуі де ремикс жасау арқылы жақсартуға болатын аспаптық тепе-теңсіздік бар екенін мойындады.

1990 жылдар

1992 жылы Гилтрап Уорвик фольклорлық фестивалінде өнер көрсетті, бұл оның ең жақсы тікелей өнер көрсетуі болды деуге болады. Гилтраптың білмеуімен, оның өнері жазылып алынып, кейін альбом ретінде шығарылды. Осы альбом Гилтраптың туындыларына құрметпен қарайтын Ричи Блэкмордың назарын аударды. 1993 жылы Гилтрап көптен бері жоспарлап келген жобасын аяқтады. Ол "Heartsong" әнін танымал достары Брайан Мей, Стив Хау, Рик Уэйкмен, Мидж Уре және Нил Мюрреймен қайта жазуды қалады. Жазылғаннан кейін рекорд компаниялары қызығушылық танытпады және трек альбомда пайда болғанға дейін екі жыл өтті. Сол жылы Гилтрап Мидж Уреге қосылып, оның "Out Alone" жеке турнесіне қатысты. Олар бірлесіп "Feel So Good" әнін жазды, ол 2001 жылы "Little Orphans" альбомында жарық көрді. Ол сондай-ақ өте бағалайтын гитарист Альберт Лимен және оның "Hogan's Heroes" тобымен бірге гастрольде болды. 1994 жылы Гилтрап ELO Part II тобымен гастрольде болды. Бұл топты ELO барабаншысы Бев Бевэн Джефф Линнің қатысуынсыз құрды. Гилтрап өзінің аты ешқандай жарнама плакатында көрсетілмегеніне және өнер көрсеткені үшін ақы алмағанына көңілі қалды. Бұл концерттер жақсы қабылданып, CD сатылымы жоғары болды. Гилтрап "Heartsong" әнін жазу кезінде Клифф Ричардтың қатты әсер еткен Файлд гитарын қолданды. Ол осы гитарамен BBC "Top of the Pops" бағдарламасында орындады. "Guitarist" журналы үшін көптеген музыканттармен сұхбаттасқанда Гилтрап 1970 жылдардан бері алғаш рет Клифф Ричардпен кездесті, ол бастапқыда Ричардқа Файлд гитарасын қарыз берген болатын. Гитардың қақпасында "Өмір ағашының" күрделі суреті салынған, ол Ричардқа қатты ұнады. Гилтрап оны Ричардқа сыйлық ретінде беруге шешім қабылдады. 1995 жылы Гилтрап "Music for the Small Screen" альбомын шығарды. Телевизиялық бағдарламаларға жазылған осы туындылардың көп бөлігі оның бұрынғы альбомдарында болған жоқ. Альбомда "Heartsong" әнінің қайта өңделген нұсқасы және "Last of England" әні бар, ол кейіннен жоғары бағаланған альбомның атауы болды және Адриан Шергольдтың "Will You Love Me Tomorrow" драмасында қолданылды. Бұл пьеса бала өлтіруші Мэри Беллдің іс-әрекеттеріне негізделген және Гилтрап гитарада ойнайтын газет сатушы рөлінде камео түрінде пайда болды. Альбомда "The Lord's Seat" әні де бар, ол теледидарлық деректі фильмге арналған. Ол әлі күнге дейін Гилтраптың концерттерінде жиі орындалады. Ән ренессанс стилінде жазылған және лютняға ұқсайтын кішкентай гитараны қажет етті, оны лютье Роб Армстронг жасаған. Альбомдағы тағы бір трек "Brutus" әлем чемпионатының тақырып әні ретінде қолданылды. 1995 жылы Клифф Ричард Гилтрапты Шарлотта Бронтенің "Утерлинг-Хайтс" романы негізінде қойылған "Heathcliff" мюзикліне қатысуға шақырды. Гилтраптың кейіпкері шоуда трубадур болды. Ол шоуда үш ән орындады. Эрлс-корттағы алдын ала көрсетімдерден кейін "Heathcliff" 1996 жылдың қазан айында Бирмингемдегі Ұлттық жабық театрда тұңғыш рет көрсетілді. Содан кейін шоу төрт апта бойы Эдинбургтегі Playhouse театрында ойналып, Рождествоға дейін бірнеше қойылымдар үшін Бирмингемге оралды. Содан кейін ол Манчестердегі Палас театрына және ақырында 1997 жылдың мамырында соңғы қойылымынан бұрын Хаммерсмит Одеонға барды. "Heathcliff" көрсетілімі кезінде жарты миллионға жуық көрерменді қамтыды және өндіріс жүргізілген барлық театрларда кассалық рекордтарды жаңартты. Тәнтігерлер арасында танымал болмағанымен, Хаммерсмит Одеонында жазылған шоудың видеосы сегіз апта бойы бейне кестелерінің басында болды. Гилтраптың келесі альбомы "Troubadour" "Heathcliff" мюзикліндегі кейіпкерінің атымен аталды. "Troubadour" Гилтрапқа өзінің ескі досы Дель Ньюманмен жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Ньюман альбомды өзі шығаруды қалады, осылайша оның струндық аранжировкалары мен Гилтраптың гитарасы арасындағы дұрыс тепе-теңдікті қамтамасыз етеді. Альбомда "A Misunderstood Man" әнінің нұсқасы бар екенін естігенде, Клифф Ричард Гилтрапқа жақындап, әнге қосымша вокал орындауға келісім берді. "Troubadour" альбомында "Heathcliff" мюзиклінен тағы бір ән бар: "Be With Me Always". Альбомның алғашқы басылымына Клифф Ричард пен Тим Райс екеуі жазған мұқаба жазбалары кірді. Гилтрап үшін маңызды альбом, оның көптеген тректері бүгінгі күнге дейін оның тікелей эфирлік қойылымдарында жиі орындалады. Альбомның бір тректері "Rain in the Doorway" альбомында бес фунтқа сатылып алынған сүйікті кішкентай гитарасы пайда болды. Ол содан бері жаңартылды және әдетте Гилтраптың концерттерінде, негізінен "Appalachian Dreaming" шығармасы үшін қолданылады. Альбом өте жақсы пікірлерге ие болды және жақсы сатылды. Тірі концерттермен қатар, Гилтрап "Guitarist" журналы үшін танымал тұлғалармен сұхбаттасуды бастады. Бұл оның Фэй Гудманмен танысуына әкелді, ол көрнекті музыканттармен бірқатар DVD сұхбаттарын шығаруды жоспарлап отырды. Жұмысқа орналасқаннан кейін Гилтрап Альберт Ли және Тони Иоми сияқты жұлдыздармен сұхбаттасты. Осы сұхбаттардың бірі оның қаһармандарының бірі, The Who тобынан Джон Энтвистлмен болды. Олардың кездесуі кейін "Thunderfingers" атты DVD ретінде шығарылды.

In 1992, Giltrap performed at the Warwick Folk Festival when he performed, arguably, his finest live session. Unbeknownst to Giltrap, this was recorded and later released as an album. It was this album which caught the attention of Ritchie Blackmore, who had become a self professed admirer of Giltrap's work. In 1993, Giltrap was able to complete a project he had contemplated for some time. He wished to re record "Heartsong" with famous friends Brian May, Steve Howe, Rick Wakeman, Midge Ure and Neil Murray. When completed there was little interest from record companies and it was two years before the track surfaced on an album. Later that year, Giltrap joined Midge Ure on his Out Alone solo tour. Giltrap co wrote a song with him entitled "Feel So Good" which was eventually released on the 2001 album Little Orphans. He also undertook a tour with a guitarist he greatly admired, Albert Lee, along with his band Hogan's Heroes. In 1994, Giltrap toured with ELO Part II. a group created by ELO drummer Bev Bevan without the involvement of Jeff Lynne. Giltrap was disappointed that his name did not appear on any advertising poster, nor was he actually remunerated for his performances. These were very well received and resulted in good CD sales. Giltrap had used a Fylde guitar on "Heartsong" which had been greatly admired by Cliff Richard. This guitar is the one he played on BBC's Top of the Pops. Whilst interviewing many musicians for Guitarist magazine, Giltrap met Cliff Richard for the first time since the 1970s when he had originally loaned Richard the Fylde. It had an intricately designed inlay of the 'Tree of Life' on the fretboard and Richard loved it. Giltrap decided to present it to him as a gift. In 1995, Giltrap released the album Music for the Small Screen. Not many of these pieces, composed as the theme tunes for television programmes, had appeared on his albums. The album featured the all star reworking of "Heartsong" and also a track entitled "Last of England", later to be the title of a highly regarded album, which had been used in the Adrian Shergold drama Will You Love Me Tomorrow. This play was loosely based on the actions of child killer Mary Bell and featured Giltrap in a cameo role as a newspaper seller strumming a guitar. This album also featured a track entitled "The Lord's Seat" which had been written for a television documentary. It still remains a staple of Giltrap gigs. The track was written in a Renaissance style and required a special, lute like baby guitar made by luthier Rob Armstrong. Another track on the album, "Brutus", had been used as the theme tune of the World Bowls Championship. In 1995, Giltrap was invited by Cliff Richard to take part in his West End musical Heathcliff, which was based upon the Wuthering Heights novel by Charlotte Brontë. Giltrap's character in the show was the Troubadour. He sang three songs in the show. After some public previews at Earls Court, Heathcliff premiered at the National Indoor Theatre in Birmingham in October 1996. The show then headed to Edinburgh Playhouse for a four week run before returning to Birmingham for a few pre Christmas shows. It then travelled to the Palace Theatre in Manchester and finally Hammersmith Odeon before its final performance there in May 1997. Heathcliff reached an audience of nearly half a million people during its run and broke box office records at almost every theatre at which the production was staged. Whilst not popular with critics, a video of the show recorded at Hammersmith Odeon remained top of the video charts for eight weeks. Giltrap's next album, Troubadour, was named after his character in Heathcliff. Troubadour gave Giltrap the chance to approach his old friend Del Newman to work on the string arrangements for the album. Newman wanted to produce the album himself to ensure the right balance between his string arrangements and Giltrap's guitar. When he heard that the album was going to include a version of "A Misunderstood Man", Cliff Richard approached Giltrap and volunteered to sing backing vocals on the track. Troubadour also includes another song from the Heathcliff musical: "Be With Me Always". The first edition of the album included sleeve notes written by both Cliff Richard and Tim Rice. An important album for Giltrap, many of its tracks are frequently included in his live performances to this day. One of the album's tracks, "Rain in the Doorway", utilised a beloved baby guitar purchased at a boot sale for £5. It has since been renovated and usually accompanies Giltrap on his gigs, used primarily for the piece "Appalachian Dreaming". The album gained very favourable reviews and sold well. Alongside his continued live performances, Giltrap then began conducting celebrity interviews for Guitarist magazine. This led to him meeting Fay Goodman, who was considering producing a series of DVD interviews with prominent musicians. Once employed, Giltrap found himself interviewing stars such as Albert Lee and Tony Iommi. One such interview was with one of his heroes, John Entwistle of the Who. Their encounter was later released as a DVD entitled Thunderfingers.

2000 жылдар

Бірнеше уақыттан бері Гилтрап өзінің қатты құрметтеген Берт Яншқа арналған құрмет альбомын жасауды ойлап жүрген болатын. Нәтижесінде алты туындыдан тұратын альбом шықты. Бұл туындылардың біріне вокал қажет болды, оны Гилтрап өзі орындады. "Running From Home" атты туынды 17 жылдан бері Giltrap альбомында ән салғанын білдірді. Бұл альбом барысында Гилтрап Янштың таңдаған туындыларындағы дағдыларының үлкен әртараптылығын көрсетуге тырысты, әрқайсысын Янштың ерекше стилінде орындады. Бұл туралы Эван Макколлдың "The First Time Ever I Saw Your Face" әнінде анық көрінеді, бұл әнді Янш өзінің ерекше стилімен орындаған және Гилтрап әнді түсіндіруде адалдықпен ұстанған. Альбомдағы тағы бір ерекше туынды – Янш бұрын орындаған тағы бір шығарма: Дейви Грэмнің "Anji". Бұл туынды (альбомда "Angie" деп жазылған) Гилтраптың ертедегі жұмысына да әсер еткен. Альбом "Roots" әнінің нұсқасымен аяқталды, Гилтраптың өзінің туындысы, ол алғаш рет "Fear of the Dark" альбомында пайда болған. Ол мұны Янштың өзінің гитара стиліне тигізген әсерін көрсету үшін қосты. Janschology 2001 жылы "Voiceprint" лейблімен шығарылды. Гилтрап келесі жылы шығатын "Under This Blue Sky" альбомы үшін жаңа материал дайындады. Гилтрап альбомда ойнау үшін қосымша музыканттарды шақырды, олардың ішіндегі ең маңыздысы – өзінің Берт Янш еді. Янш "Chambertin" туындысында ойнайды. Бұл туынды оның алдыңғы альбомында болған, бірақ қазір едәуір ұзартылған. Альбомда сонымен қатар флейташы Хиллари Аш Ройдің таланты да бар. Гилтрап Джордж Харрисонның "Here Comes the Sun" әнін қосуға шешім қабылдады. Ол бұл туындыда Армстронгтың кішкентай гитарын қолданды және Джордж Харрисонмен ешқашан кездеспегенмен, оны осы гитарамен тікелей таныстырған адам болды. Бұл оның досы Джо Браун арқылы болды, ол Гилтрап көрсеткен кезде аспапқа қатты таң қалды, ол оны Харрисонға Рождестволық сыйлық ретінде жіберді. Харрисон да оны ұнатып, жақын достарына сыйлық ретінде тағы екі дана сатып алды. Бұл альбомда қайта қарастырылған тағы бір туынды – "The Picnic" трубадурлық шығармасы. Бұл туынды Аш Ройдің флейтадағы шеберлігімен жанданды, Гилтрап нәтижеге қуанды. Флейташының шеберлігі "Crossing the Border" атты тағы бір туындыда да көрініс тапты, онда дуэтке екінші гитарист Кевин Демпси қосылды, онымен Гилтрап бірнеше жыл бұрын дуэт ретінде гастрольде болған. 2003 жылы "Remember This" альбомы жарық көрді. Ол кейбір Giltrap-тың түпнұсқалық жазбаларын қамтиды, оның ішінде көбінесе жас Giltrap-қа әсер еткен композициялардың нұсқалары бар. Бұлардың ішінде The Who тобының "Substitute" әні де бар, өйткені Гилтрап ұзақ уақыт бойы Пит Тауншендтің гитарадағы шеберлігін бағалайтын. Альбомға сонымен қатар Клифф Ричардтың "Summer Holiday" әнін, сондай-ақ Джанго Рейнхардт, Джон Ренборн және И.С. Бахтың туындылары да енген. Гилтрап көпшілігін өзі орындады, бірақ бірнеше туындыда ол гитарист Невилл Мартеннің және тағы да флейташы Хилари Аш Ройдың көмегін алды. Giltrap-тың екі түпнұсқалық туындысы Рик Уэйкменмен бірге болды, өйткені олар бұрын радио бағдарламасына жазылған болатын. 2001 жылы Гилтрап классикалық гитарист Реймонд Берлимен танысты. Берли Гилтраптың шығармаларын тыңдап, естігендерін ұнатып, екеуінің бірге музыка жасай алатынын түсінді. Нәтижесінде 2004 жылы шыққан "Double Vision" атты бірлескен альбом шықты. Альбом Вестон, Ист-Гэмпширдегі Holy Trinity шіркеуінде тікелей эфирде жазылды. Бұл екі дос арасындағы бірнеше жылға созылған ынтымақтастықтың бастамасы болды. Кейін "Live At Ambergate" жеке альбомы шықты. Бұл альбом құлаққап микрофонымен жазылған бинауралды жазбаның ерекше дыбыс эффекттерін зерттеді. Келесі студиялық альбом, "Drifter", 2004 жылы жарық көрді. Бұл Джон Брэдберидің ерекше скрипкасы болды. Бұл скрипканы Гилтрап ботинка жәрмеңкесінен 20 фунтқа сатып алған. Ол біреуден оны қарап, жақсы ма, жоқ па, соны сұрады. Бұл 20-ғасырдың басындағы атақты скрипкашы Джузеппе Педраццини жасаған скрипка екені анықталды, оның құны 30 000 фунт стерлинг болды. Бұл аспап альбомдағы үш туындыда қолданылды. Гилтрап ақырында скрипкадан 23 000 фунт стерлингке бөлінеді. Скрипка альбомының "Mrs Singer's Waltz" атты алғашқы туындысында кездеседі. Мұнан кейін тағы бір туынды, Гилтраптың қазіргі тікелей эфирлік қойылымдарында тұрақты орындалатын "Maddie Goes West" атты туынды. Бұл туындыда банджо ойнатушы Мадлен Мартин ойнайды, ол Америкаға саяхатқа шығуға дайындалып жатыр, сондықтан атау. "Drifter" атты ән де бір дүкеннен арзан бағаға сатып алынған гитарада жазылған. Гилтраптың әйелі Хилари осы туындының вокалдық құрамына көмектесті. Гилтрапқа бұрын музыка баспасында жұмыс істейтін біреу телефон шалып, Джанго Рейнхардтың стиліне сай туынды жазуға бола ма деп сұрады. Гилтрап сәйкес туынды жасады, оны "Deco Echo" деп атады. Бұл туынды кейіннен Дэвид Сушет ойнаған Пуаро сериалы туралы телебағдарламада қолданылды. Альбомның мұқабасында Гилтраптың жалғыз силуэті бейнеленген, ол саяхатшы сияқты көрінеді. Суретін оның әйелі Хилари түсірген, олар екеуі оған қатты қуанды, әсіресе оның альбом атауына сай келетінін түсінгенде. Бірнеше жыл бойы Giltrap-тың жаңа альбомдары шықпады, бірақ 2006 жылы Бирмингемдегі Симфония залындағы концерт түсірілді. 2007 жылы Гилтрап "Secret Valentine" альбомын шығарды. Бұл альбом оның сүйікті романтикалық туындыларын қайта қарастырды. Ол негізінен зерттеу жобасының бөлігі ретінде жасалған және толығымен пластик полимерден жасалған Rob Armstrong гитарының дыбысын көрсету үшін жасалған. Гилтрап оны шығарды және осы аспаптың әртараптылығын көрсетті. Кейін 2007 жылы "As It Happens" тікелей альбомы шықты, оған Гилтрап өте қуанды. Келесі жылы "Three Parts Guitar" атты жоба басталды. "Double Vision" Берли мен Гилтрап арасындағы стильдердің қақтығысы болғандықтан үміттенгендей сәтті болмады. Алайда, екеуі ынтымақтастығының болашағы бар екеніне сендіріп, талантты джаз гитарисі Джон Этериджді турға қосылды. Бұл өте сәтті болды. Концертте олар әрқайсысы жеке ойнады, содан кейін финалда Янштың туындыларын орындау үшін бірікті. 2008 жылдың қыркүйегінде Бирмингемдегі Симфония залындағы қойылым толық толған залға, арнайы қонақ Рик Уэйкменмен өтті. Бірнеше уақыттан бері Гилтрап пен Рик Уэйкмен бірге альбом жасауды жоспарлап жүрген. Олар қазірдің өзінде уақыты келді деп шешті. Гилтраптың Ренессанс өнеріне деген сүйісқақтығы және Уэйкменнің мүсіншілікке деген сүйісқақтығы альбомның атауына әкелді – "From Brush and Stone". Альбом композиторлар бойынша екіге бөлінген, олардың әрқайсысы бір-бірінің туындыларына қосымша қосты. Гилтраптың туындылары негізінен оның "Brotherhood Suite" туындыларының қайта жұмысы болды, олар жоғарыда аталған "Maddie Goes West" және "By Angle Tarn" атты туындылармен толықтырылды. Дуэттің ынтымақтастығы Уэйкменнің "Grumpy Old Picture Show" атты жеке туры кезінде жалғасты. Ол Гилтраппен бұрын жазылған бейне сұхбатты қамтыды, ол Уэйкменнің сахнада Гилтраппен тікелей сөйлесіп тұрғандай көрінуі үшін жасалған.

For some time, Giltrap had been considering creating a tribute album to Bert Jansch, whom he greatly admired. The result was an album comprising six pieces. One of these tracks required vocals which Giltrap himself performed. The track, entitled 'Running From Home', was the first time Giltrap had sung on an album in 17 years. During this album, Giltrap attempted to demonstrate Jansch's great versatility of skills in the selection of pieces he chose for the album, performing each in Janch's unique style. This is amply demonstrated by Ewan MacColl's "The First Time Ever I Saw Your Face", a track which Jansch had played in his unique style and which Giltrap followed faithfully in his interpretation of the song. Another notable track on the album was another piece previously interpreted by Jansch: Davey Graham's "Anji". This piece (spelt "Angie" on the album) had also influenced Giltrap's early work. The album concluded with a version of "Roots", Giltrap's own composition which had first appeared on his Fear of the Dark album. He included this to show the influence Jansch had had on his own guitar style. Janschology was released on the 'Voiceprint' label in 2001. Giltrap was by now working on new material for his next album, Under This Blue Sky, which was to be released the following year. Giltrap recruited additional musicians to play on the album, the most significant of whom was Bert Jansch himself. Jansch plays on the track "Chambertin". This track had appeared on his previous album but was now considerably lengthened. The album also featured the talents of flautist Hillary Ashe Roy. Giltrap decided to include his version of George Harrison's "Here Comes the Sun". He used a baby Armstrong guitar for this piece and, although he never met George Harrison, he was indirectly the person who introduced him to that guitar. This happened via his friend, Joe Brown, who was so impressed with the instrument when Giltrap demonstrated it to him, that he sent one to Harrison as a Christmas present. Harrison loved it too and purchased two more as gifts for his close friends. Another track revisited on this album was the Troubadour piece "The Picnic". This piece became enlivened by Ashe Roy's skills on the flute and Giltrap was delighted with the result. The flautist's skills were also in evidence on another track, "Crossing the Border", on which the duo were joined by a second guitarist, Kevin Dempsey, with whom Giltrap had toured as a duo several years earlier. In 2003, the album Remember This was released. Featuring some original Giltrap recordings, it mostly contains renditions of compositions which influenced the young Giltrap. These included "Substitute" by the Who, as Giltrap had long been an admirer of Pete Townshend's skills on the guitar. The album also includes Cliff Richard's "Summer Holiday", as well as pieces by Django Reinhardt, John Renbourn and J. S. Bach. Giltrap performed most pieces himself but on a couple of tracks he enlisted the help of guitarist Neville Marten and, once again, the flautist Hilary Ashe Roy. Two of Giltrap’s original tracks featured accompaniment by Rick Wakeman as these had previously been recorded for a radio programme. In 2001, Giltrap met the classical guitarist Raymond Burley. Burley listened to Giltrap‘s work and, liking what he heard, realised that they might be able to make music together. This resulted in a collaborative album called Double Vision, which was released in 2004. The album was recorded live at Holy Trinity church in Weston, East Hampshire. This was the beginning of a collaboration between the two friends which would last several years. Next came the solo album Live At Ambergate. This album explored the unusual sound effects of binaural recording which was recorded using in ear microphones. The next studio album, Drifter, was released in 2004. This featured a very special violin played by John Bradbury. This violin Giltrap had picked up at a boot fair for £20. He asked somebody to look at it to see if it was any good. It turned out to be a violin made by Giuseppe Pedrazzini who was a celebrated early 20th century violin maker, and was worth £30,000, This instrument was used on three tracks on the album. Giltrap eventually parted with the violin for £23,000. The violin features on the opening track of the album, "Mrs Singer's Waltz". This is followed by another track, a regular piece in Giltrap's current live performances, entitled "Maddie Goes West". It features banjo player Madelyn Martyn who was just about to take a trip to America, hence the title. The title track, "Drifter", was, interestingly, also recorded on another guitar purchased cheaply at a boot fair. Giltrap's wife, Hilary, helped out with the vocals on this track. Giltrap had previously received a call from somebody who worked for music publishing company wondering if he could write a piece in the style of Django Reinhardt. Giltrap duly created a piece entitled "Deco Echo". This piece was later to be used on a television programme about the Poirot series which starred David Suchet. The album had a sleeve with the lone silhouetted figure of Giltrap looking like a drifter. The photo had been taken by his wife Hilary and they were both delighted with it particularly when they realised that it suited the title of the album perfectly. No further original Giltrap albums were to be forthcoming for several years but in 2006 a concert at the Symphony Hall Birmingham was filmed. In 2007, Giltrap released the album Secret Valentine. This album re visited some of his favourite romantic pieces. It was basically created to feature the sound of a Rob Armstrong guitar which had been designed as part of a research project and was made entirely out of a plastic polymer. Giltrap released this and amply demonstrated the versatility of that instrument. A live album, As It Happens , was released later in 2007, with which Giltrap himself was very pleased. The following year saw the launch of a venture entitled Three Parts Guitar. Double Vision had not been as successful as hoped due to a perceived clash in styles between Burley and Giltrap. The pair, however, convinced their collaboration had a future, enlisted the talented jazz based guitarist John Etheridge to join them in a tour. This proved extremely successful. In concert, they each played a solo session before the finale where they joined together to play some of Gordon's pieces. The show in the Symphony Hall in Birmingham in September 2008 was performed to capacity crowd with special guest Rick Wakeman. For some time, Giltrap and Rick Wakeman had been planning to make an album together. They decided that the time had now arrived. Giltrap's love of Renaissance art contrasting with Wakeman‘s love of sculpture resulted in the album's title From Brush and Stone. The album, divided in two by composer, featured tracks with each adding accompaniment to each other's compositions. Giltrap's pieces were mainly a reworking of his Brotherhood Suite and these were complemented by versions of the aforementioned "Maddie Goes West" and a piece entitled "By Angle Tarn". The duo's collaboration continued when Wakeman undertook a solo tour entitled Grumpy Old Picture Show. It included a previously recorded video conversation with Giltrap, which was worked so that Wakeman appeared to be conversing live with Giltrap on stage.

2010 жылдар

Уэйкмен сонымен қатар 2010 жылы шыққан Giltrap-тың келесі альбомында, Shining Morn, пайда болды. Атаулық шығарма альбомда екі рет кездеседі: алғаш рет соло нұсқасында, содан кейін Уэйкменнің клавишада ойнауымен қорытынды трек ретінде. Флейташы Хиллари Эш Рой "Joy Ride" және "Prayer for Philippa" шығармаларында қайтадан ойнайды. "Forever Gold" атты тағы бір ән Клифф Ричардтың шоу-бизнес саласындағы 50 жылдығын мерекелеу үшін жазылды. Альбомда бірнеше ескі композициялар жаңартылды. Біріншіден, "Ive's Horizon" алғаш рет 1968 жылы шыққан Giltrap-тың дебюттік альбомында пайда болды. "The Passing Of A Queen" деген тағы бір ән 1973 жылғы Giltrap альбомында жарық көрді. Shining Morn-да "Dodo's Dream" әнінің жаңа нұсқасы бар, ол Giltrap концерттерінің тұрақты бөлігіне айналды. Бұл нұсқа тікелей орындалыстағы сезімді қайта жаңғыртуға тырысады. 2012 жылы Giltrap Elegy альбомынан бері жасаған жұмысын сараптап, жаңа бағытқа бұрылып, мүлдем басқа типтегі альбом жасауды шешті. Осы мақсатта ол Yes тобынан жақында шыққан Оливер Уэйкменмен (Риктің ұлдарының бірі) бірікті. Олар бірлесіп келесі жылы шыққан "Ravens and Lullabies" прогрессив-рок альбомын жасады. Гилтрап осы ынтымақтастықтың екі жазушының да қабілетін пайдалануға бағытталғандығын айтты. Уэйкмен Esoteric лейблын ұйымдастырды, студияларды тауып, Пол Манзиді қолайлы вокалист ретінде шақырды. Бұл альбом Гилтрапты электр гитарамен қайта таныстырды. Бұрын осы аспапта жақсы дағдыларын көрсеткенімен, ол өзінің қабілетіне толық сенімді болған жоқ. Оның жеткен нәтижелері тіпті оның өзін де таң қалдырды. "From the Turn of a Card" трекінде Уэйкмен Yes тобында жұмыс істеген Бенуа Дэвидтің вокалы естіледі. Альбом жақсы қабылданып, сәтті сатылды. Альбомды толық құрамымен гастрольдік тур қолдады. Гилтрап барлық қажетті гитаралық бөліктерді өзі ойнауға тырысуды қиындық деп санады, бұл аспаптарды жиі ауыстыруды талап ететін еді. Осы себепті олар гитарист Ник Кендаллды шақырды. Топ Summer's End прогрессив-рок фестивалінде сәтті өнер көрсетті, ал олардың тікелей эфирдегі шоулары үлкен жетістікке жетті. Giltrap сонымен қатар Оливер Уэйкменмен бірге турнеге шықты, екі суретші де өз материалдарын көрсетті. Олар 2013 жылғы турнеде Barclay James Harvest тобына қолдау көрсету үшін шақырылды. 2014 жылы Гилтрап өзінің Four Parts Guitar ансамблімен гастрольдерді жалғастырды. Сол жылы ол Саттон Колдфилдтегі Сент-Джайлс хосписінде қайырымдылық концерттерін өткізе бастады. Бұл концерттерге көп адам жиналды және Гилтрап оларды өте көтеріңкі деп тапты. Келесі жылдың қаңтар айында Гилтраптың денсаулығы нашарлай бастады. Ол асқазан-ішек ауруының ыңғайсыз белгілерін сезінді, және 2015 жылдың маусым айында оған GIST немесе асқазан-ішек ісігі диагнозы қойылды. Ол Бірмингемдегі Королева Елизавета ауруханасына жонатылды. Операция 2016 жылдың 6 мамырында жасалды және күтілгеннен әлдеқайда күрделі болды. Осы қиын уақытта оған әнші және ән жазушы Кэрри Мартин қолдау көрсетті, ол өзіне де, Хиллариге де өте ауыр кезеңді бастан өткеруге көмектесті. Операциядан кейін, күтілгеннен екі есе ұзаққа соққаннан соң, Гилтрап өте әлсіз болды және оның болашағына қатысты алаңдаушылық туды. Алайда ол біртіндеп күшін жинап, екі аптадан кейін үйіне оралды. Сауығу кезеңі басталды және бірте-бірте, кейде кері кетулер болғанымен, ол жазылып кетті. Жазылғаннан кейін Гилтрап концерттерін жалғастырды және гитаралық шығармаларын студенттер топтарына үйрету бойынша семинарлар өткізе бастады. Бұл іс-шаралар танымал болды және тұрақты түрде өткізіледі, соңғы уақытта Саттон Колдфилдтегі үйіне жақын үлкен скаут залында өтті. Іс-шаралар оның веб-сайтында жарияланады және сатылады. Гилтрап - Гитара оқытушыларының тізілімінің мүшесі және студенттермен гитара техникасын бөлісуге ұзақ уақыттан бері құштар. "Тағы да айтамын, мен көп жылдар бойы тәлім беру мен білім беруді жақсы көремін. Мен мектептерде сабақ бердім, гитара мастер-кластарын өткіздім, әртүрлі гитаралық басылымдарға мақалалар жаздым және жоғарыда айтқанымдай, RGT-мен тығыз байланыстамын. Бірнеше жыл бұрын менден меценаттық қызмет сұрады. Олар Лондон музыка колледжінің қамқорлығымен менің шығармаларымнан кітап шығарады. Өзін-өзі оқытқан, академиялық емес музыкант ретінде мен колледждің қасиетті есіктерінде "заңды" бола алатыныма қуаныштымын. Бұл жаңа басылымның атауы GRADED GILTRAP деп аталады, және оның өзі маған күлімсіреу сыйлайды". Қайғысын жеңу үшін Гилтрап басқа жобаларға белсенді түрде кірісті. Оның жүрегіне ең жақын болған жоба - Джейми қайтыс болған кезде ол жұмыс істеп жүрген альбом. Ол Бірмингемдегі Королева Елизавета ауруханасына қаржы жинауға бағытталған еді, онда Гилтрап өзі емделген. Бұл ауруханаға және онда танысқан достарына алғыс айтудың жолы болды. "Heartsongs" атты альбом, Shining Morn альбомының қайта жаңартылған нұсқасы, оның "Heartsong" әнінің жұлдызды нұсқасын қамтиды. Альбом тек аурухананың қайырымдылық қоры арқылы ғана сатылады және түскен барлық қаражат рак зерттеуіне жұмсалады. Оның өндірісіне қатысты әңгіме Гилтраптың веб-сайтында, сондай-ақ көшірмесін сатып алуға сілтемемен жарияланған. Альбом Джеймидің естелігіне арналған. Джейми қайтыс болған шақта жарық көрген тағы бір жоба - Стив Пилкингтонның Гилтраптың ресми биографиясы. Алғы сөзді Дел Ньюман жазған. Кітап 2018 жылдың 5 қазанында жарық көрді және Джеймидің естелігіне арналған. Музыкалық мансабының жылдарында Гилтрап басқа да танымал тұлғалардың құрметіне ие болды, соның ішінде The Who тобының Пит Тауншенді. Гилтрап әрдайым Тауншендтің гитарада ойнау стиліне зор ықпал еткенін айтады. 2019 жылғы сұхбатта ол былай деді:
"Шындығында, бір ғана адаммен ынтымақтастыққа түскім келеді, ол - Пит Тауншенд. Менің гитарада ойнау стиліме оның ықпалы болғаны ғана емес, сонымен қатар оның шығармашылығының күші мен көркемдігі де маңызды. Ол тас дәуіріндегі музыканың нағыз генийі және мен үшін The Who ең ұлы рок-тобы болды және қазір де солай. Мен 2017 жылы Питпен алғаш рет кездестім, және сіз одан да мейірімді және жомарт адамды тілеуге болатын емес. Мен денсаулығыммен күресіп жатқанда, ол маған өзінің Gibson J 200 гитарасының бір данасын сыйлады, тіпті біз танысқан жоқ. Брайан Мэй де маған көңіл көтеру үшін сондай нәрсе жасады. Мен олардың екеуінің де мейірімділігін ешқашан ұмытпаймын." Нәтижесінде шыққан альбом "Who" 2019 жылдың 6 желтоқсанында жарық көрді. Гилтрап Ұлыбритания бойынша гастрольдік турларын жалғастыруда, көбінесе Ник Хупер немесе Кэрри Мартин қолдауымен кішкентай, жақын жерлерде өнер көрсетеді. Ол 2020 жылы Мартиннің "Entity" альбомынан "Time after Time" және "White Kites" тректеріне қатысты.

Wakeman also appeared on Giltrap’s next album, Shining Morn, which was released in 2010. The title piece appears twice on the album, first as a solo and again as the concluding track which incorporates Wakeman on keyboards. The flautist Hilary Ash Roy appears once again on "Joy Ride" and "Prayer for Philippa". Another track, "Forever Gold", was written to celebrate Cliff Richard's 50 years in show business. Several older compositions are revisited on the album. One, "Ive's Horizon", first appeared on Giltrap's very first album which was released in 1968. Another, "The Passing Of A Queen", had originally appeared on the 1973 Giltrap album. Shining Morn also features a new version of "Dodo's Dream", which had become a staple of Giltrap’s concerts. This version with overdubbing tries to replicate the feeling given during live performances of the piece. In 2012, Giltrap, reflecting upon the work he had done since Elegy, decided to change tack and produce a completely different type of album. To this end, he teamed up with Oliver Wakeman (one of Rick's sons), who had recently departed from the band Yes. The pair of them produced together the prog rock album Ravens and Lullabies, which was released the following year. Giltrap decided that this collaboration was to involve both their writing skills. Wakeman arranged Esoteric as the record label, found recording studios and located a suitable vocalist in the form of Paul Manzi. This album reacquainted Giltrap with the electric guitar. Despite on many previous occasions revealing considerable skills with this instrument, he still lacked faith in his own abilities. The results he achieved even surprised himself. The track "From the Turn of a Card" featured the vocals of Benoit David with whom Wakeman had worked during his time with the band Yes. The album was well received and sold well. The album was supported by a tour complete with a full band. Giltrap felt uncomfortable attempting to play all the necessary guitar parts himself which would have involved frequent changes of instrument. For this reason, they drafted in guitarist Nick Kendall. The band headlined the Summer's End prog rock festival to great acclaim and, their live show proved to be an enormous success. Giltrap also undertook a tour with Oliver Wakeman at this time with both artists showcasing their own material. They were recruited to support Barclay James Harvest on their 2013 tour. Alongside his performances with the Ravens band, during 2014 Giltrap continued to tour with his Four Parts Guitar ensemble. Later that year he began performing charity shows at St Giles Hospice in Sutton Coldfield. These gigs were well attended and Giltrap found them very uplifting. In January the following year, Giltrap’s health began to suffer. He was getting uncomfortable gastric symptoms and these turned out to be very serious when, in June 2015, he was diagnosed with having a GIST or gastrointestinal stromal tumor. He was referred eventually to Queen Elizabeth Hospital in Birmingham. Surgery took place on 6 May 2016 and was considerably more invasive than they had hoped it would be. During this time he was supported by his friend, singer / songwriter Carrie Martin, who helped both himself and Hilary through a very traumatic period of their lives. After surgery, which was to prove to be twice as long as expected, Giltrap was very weak and there initially was concern for his future. However, he gradually regained his strength, returning home just a fortnight later. A period of convalescence followed and gradually, despite occasional setbacks, he recovered. Upon recovery, Giltrap continued gigging and he also began to run workshops teaching his guitar pieces to groups of students. These events have proved popular and have become regular, most recently taking place at a large scout hall near his home in Sutton Coldfield. Events are publicised and sold through his website. Giltrap is a member of the Registry of Guitar Tutors and has long been passionate about sharing guitar techniques with his students. "Teaching and passing on knowledge is something that has been close to my heart for many years. I have taught in schools, conducted guitar workshops, written columns for various guitar publications, and as already mentioned, have a strong association with the RGT. I was asked to be a patron quite a few years ago. They are bringing out a book of my pieces under the umbrella of The London College of Music. As a self taught, non academic musician I'm honoured to now become 'legit' within the hallowed portals of the college with this new publication entitled GRADED GILTRAP. The title itself just makes me smile." In order to help overcome his grief, Giltrap threw himself into other projects. One most dear to his own heart was an album he was working on at the time of Jamie's passing. It had been conceived to help to raise funds for Queen Elizabeth Hospital in Birmingham where Giltrap himself had been treated. This was his way of saying thank you for the wonderful treatment he had received at the hospital and to the many friends he had made there. Entitled Heartsongs, the album, a revised release of Shining Morn, included his all star version of "Heartsong". The album is available for purchase only through the hospital charity and all proceeds are diverted towards cancer research. The story surrounding its production is detailed on Giltrap’s website which includes a link to purchase a copy. The album is dedicated to Jamie's memory. Another project which came to fruition around the time of Jamie's passing was the publication of Giltrap's authorised biography by Steve Pilkington. The foreword was written by Del Newman. The book was published on 5 October 2018 and is dedicated to Jamie's memory. During his years in the music business, Giltrap has attracted admiration from other celebrities, one such being Pete Townshend of the Who. Giltrap has always cited Townshend as being a strong influence on his guitar playing. In a 2019 interview, he stated:
<blockquote>"There truly is only one (person I'd like to collaborate with) and that has to be Pete Townshend, not just because he is cited as an influence on the way I play the guitar, but the power and eloquence of his creativity. He really is a towering genius within the annals of rock music and for me the Who were and still are the greatest rock band ever. I had the great pleasure of meeting Pete for the first time in 2017 and a more gracious and generous man you couldn't wish to be with. When I was going through serious health problems, he gifted me one of his Gibson J 200 signature guitars, and we hadn't even met at that time. Brian May did a similar thing to help raise my spirits. I shall never forget both those acts of kindness." The resultant album, Who, was released on 6 December 2019. Giltrap has continued to tour the UK playing smaller, more intimate venues occasionally supported by Nick Hooper or Carrie Martin. He collaborated on two tracks from Martin's 2020 album Entity: "Time after Time" and "White Kites".

2020 жылдар

COVID-19 пандемиясы кезінде, оның веб-сайтында айтылғандай, Гилтрап шектеулер кезеңінде де шығармашылығын сақтап қалды. Осыдан кейін өнер танымына қатысты жұмыстарға ден қоймай, Ян Мосли және Род Эдвардс сияқты музыканттардың көмегімен жаңа альбомдарға арналған шығармалар жазумен айналысты. 2020 жылдың қараша айында ол досы Кэрри Мартиннің жазған және пандемия басталмас бұрын аурухана қызметкерлерінің хоры жазған Университет ауруханалары Бирмингем қайырымдылық қорына арналған Рождество әнінің шығарылуын насихаттады. 2020 жылдың 31 қаңтарында Гилтрап «Woman» альбомын жарыққа шығарды. Бұл альбом Гилтраптың өміріне әсер еткен көптеген әйелдерге, әсіресе оның әйелі Хилариге арналған. Альбомның мұқабасында оның суреті бейнеленген. Көптеген әндер күйеулерінің әйелдеріне арнап тапсырыс берген туындыларынан құралған.

Жеке өмір

Гилтрап 1970 жылы маусым айында алғашқы әйелі Моринге үйленді және олардың екі баласы болды. Жұбайлар 1981 жылы ажырасты. Гилтрап екінші әйелі Хиларимен 1986 жылы 22 мамырда үйленді. Хилари 2022 жылы 30 желтоқсанда 83 жасында дүние салды.

Әсерлер

Гилтрап өзінің басты музыкалық ықпалы ретінде Хэнк Марвинді, The Beatles тобын, Пит Тауншенді, Донованды, Берт Яншты, Джон Ренборнды, Джулиан Бримді, Джон Уильямсты, Эдвард Элгарды және Ральф Воан-Уильямсты көрсетеді. Оның марапаты 2018 жылғы құрмет тізімінде жарияланды, ал медальді 2019 жылдың 7 наурызында Принц Чарльз табыс етті.