Кіріспе

Американдық сценарист

Джек Вагнер (20 мамыр 1891 – 13 шілде 1963) – американдық «Оскар» сыйлығына ұсынылған сценарист және кинооператор, негізінен оның мансабы үнсіз кино дәуірінде қалыптасқан.

Өмірбаян

Монтерейде (Калифорния, АҚШ) дүниеге келген Вагнер – теміржол кондукторы Уильям Уоллес Вагнер мен Мексика революциясы кезінде «Christian Science Monitor» басылымына хабарлар жіберген жазушы Эдит Вагнердің бес ұлының бірі еді. 1895-1909 жылдары Мексикада тұрған ол, Лос-Анджелеске көшіп, Д.У. Гриффитпен оның алғашқы фильмдерінде жұмыс істеді. 1909-1912 жылдар аралығында Вагнер көбінесе жиһаз суретшісі, декоратор және екінші оператор болып жұмыс істеді. Кейін ол анекдот жазуға бейімделді және Мак Сеннетпен жұмысқа орналасты. Оның шеберлігі – комедия құру, әсіресе танымал автокөлік қуу сахналары. Ол комедия жазумен қатар, камера алдында бас оператор немесе көмекші оператор ретінде де жұмыс істеді. АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда, ол Армияның алғашқы кинотоптарының құрамына кірді, Сигнал корпусында қызмет етті. Оған Әуе корпусының түсірілімдерін жасау тапсырылды. Сондай-ақ ол Марна, Сент-Михель және Мёз-Аргонн шайқастарында американдық әскерлердің қатысуын түсірді. 1919 жылы әскерден босатылды. Ол жасөспірім шағы мен 1920 жылдары «Fox Films» және «Hall Room Boys Photoplays» үшін анекдот жазушы және оператор болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Алан Дван және Льюис Майлстоун сияқты режиссерлердің ассистенті және екінші операторы болып жұмыс істеді. Коррин Гриффит пен Констанс Талмадждың сценарийлік топтарында да жұмыс істеді. Оның сценарий жазуға толыққандай көшкенге дейінгі соңғы операторлық жұмыстарының бірі – Рекс Инграмның «Апокалипсис төрт салт аттылары» фильміне екінші оператор ретінде қатысуы болды.