Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нормандиядағы су тасқыны аралы, Франция
қаласы
Tidal island in Normandy, France
the town
Мон-Сен-Мишель (lə mɔ̃ sɛ̃ miʃɛl; Norman: Mont Saint Miché; link=no) – Францияның Нормандиядағы су тасқыны аралы және материктегі коммуна. Арал Францияның солтүстік-батыс жағалауында, Аванш қаласының жанындағы Куеснон өзенінің сағасында орналасқан. Аралдың ауданы шамамен алғанда, ал коммунаның құрлықтағы бөлігі ауданы құрайды, сондықтан коммунаның жалпы ауданы 2019 жылы 29 адам тұратын. Коммунаның орналасуы – құрлықтан бірнеше жүз метр қашықтықтағы аралда болуы – оны аббатқа саяхатшылар үшін су тасқыны шегілген кезде қолжетімді етеді, ал келе жатқан су тасқыны шабуылдаушыларды ығыстырып, немесе суға батырып тастайтын. Арал жүз жылдық соғыс кезінде басып алынбады. 1433 жылы шағын гарнизон ағылшындардың толыққанды шабуылына тойтарыс берді. Людовик XI оның табиғи қорғаныс артықшылықтарын мойындап, оны түрмеге айналдырды. Аббатхана Ескі Режим кезінде түрме ретінде жиі пайдаланылды. Мон-Сен-Мишель және оның айналасындағы шығанақ 1979 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне оның бірегей эстетикалық құндылығы және католиктер үшін маңызды орын болғандығы үшін енгізілді. Жыл сайын оны үш миллионнан астам адам барып көреді. Коммунадағы 60-тан астам ғимарат Францияда тарихи ескерткіштер ретінде қорғалады. 2023 жылы президент Макрон аббатхананың 1000 жылдығын тойлады, сондай-ақ гидравликалық бөгет жобасының және жаяу өткел көпірінің табысымен су ағынының қалпына келтірілуіне және таудың қайтадан аралға айналуына назар аударды. Француз геологтары Мон-Сен-Мишельді зерттегенде Монның лейкогранитін кейде «гранулит» деп атайды, бірақ гранулиттің бұл граниттік мағынасы қазір қолданылмайды. Таудың шеңбері шамамен алғанда, ал ең биік нүктесі теңіз деңгейінен биіктікте орналасқан.
Mont Saint Michel (lə mɔ̃ sɛ̃ miʃɛl; Norman: Mont Saint Miché; link=no) is a tidal island and mainland commune in Normandy, France. The island lies approximately off France's north western coast, at the mouth of the Couesnon River near Avranches and is in area. The mainland part of the commune is in area so that the total surface of the commune is as of 2019, the island had a population of 29. The commune's position—on an island just a few hundred metres (yards) from land—made it accessible at low tide to the many pilgrims to its abbey, and defensible as the incoming tide stranded, drove off, or drowned would be assailants. The island remained unconquered during the Hundred Years' War. A small garrison fended off a full attack by the English in 1433. Louis XI recognised the benefits of its natural defence and turned it into a prison. The abbey was used regularly as a prison during the Ancien Régime. Mont Saint Michel and its surrounding bay were inscribed on the UNESCO list of World Heritage Sites in 1979 for its unique aesthetic and importance as a Catholic site. It is visited by more than three million people each year. Over 60 buildings within the commune are protected in France as historical monuments. In 2023, President Macron marked 1,000 years of the abbey, and the success of the hydraulic dam project and the elevated pedestrian bridge in restoring water flow in the bay, making the mount an island again. Early studies of Mont Saint Michel by French geologists sometimes describe the leucogranite of the Mont as "granulite", but this granitic meaning of granulite is now obsolete. The mount has a circumference of about and its highest point is above sea level.
Жауын-шашын
Толқындар күрт өзгереді, ең жоғары және ең төменгі деңгей арасында шамамен айырмашылықты құрайды. Ортағасырлық паломниктер бұл тауды "Теңіздегі қауіпті Сент-Михаил" деп атаған, және бүгінде де көрші жағалаудан құм арқылы қауіпті жолмен өтуге тырысатын келушілер үшін қауіпті болып табылады. Мелиорация және кейдегі су тасқындары тұзды шалбалардың пайда болуына себеп болды, олар қойларды жаюға өте қолайлы болып шықты. Тұзды шалбада (pré salé) қоректенген қойдың дәмді еті agneau de pré salé (тұзды шалба қойы) деп аталатын жергілікті тағам болып табылады, оны тауға келетін көптеген туристерден кіріс көретін мейрамханалардың мәзірлерінде кездестіруге болады.
The tides vary greatly, at roughly between highest and lowest water marks. Popularly nicknamed "St. Michael in peril of the sea" by medieval pilgrims making their way across the flats, the mount can still pose dangers for visitors who avoid the causeway and attempt the hazardous walk across the sands from the neighbouring coast. Polderisation and occasional flooding have created salt marsh meadows that were found to be ideally suited to grazing sheep. The well flavoured meat that results from the diet of the sheep in the pré salé (salt meadow) makes agneau de pré salé (salt meadow or salt marsh lamb) a local specialty that may be found on the menus of restaurants that depend on income from the many visitors to the mount.
Жауын аралы
Мон-Сен-Мишель мен материктің арасындағы байланыс ғасырлар бойы өзгеріп келді. Бұрын тасқын суы тартылғанда ғана көрінетін тас жол арқылы байланысқан, бірақ 1879 жылы бұл жол көтерілген тас жолға айналдырылды, бұл таудың төңірегіндегі шөгіндіні су шаюына кедері келтірді. Жағалаудағы жазықтар мал жаюға арналған жерлерді құру үшін мелиорацияланды, жағалау мен арал арасындағы қашықтық қысқарды, ал Куеснон өзені каналға айналдырылды, су ағынының таралуы төмендетілді. Бұл факторлардың барлығы шығанақтың шөгіндіге толуына ықпал етті. 2006 жылдың маусым айында Франция премьер-министрі және аймақтық билік өкілдері 200 миллион еуролық жобаны (Мон-Сен-Мишель жобасы) жариялады, мақсаты Куеснон өзені мен тасқын суларын пайдаланып гидравликалық бөгет салу, жиналған шөгіндіні жою және Мон-Сен-Мишельді қайтадан аралға айналдыру болды. Бөгет құрылысы 2009 жылы басталды. Жобаға тас жолды және оның келушілердің автотұрағын жою кірді. 2012 жылдың сәуір айынан бастап материктегі жаңа автотұрақ аралдан орналасқан. Келушілер жолды жаяу немесе шаттл көлігімен кесіп өте алады. 2014 жылдың шілдесінде архитектор Дитмар Фейхтингердің жобасымен салынған жаңа көпір көпшілікке ашылды. Жеңіл көпір судың арал төңірегінде еркін ағып кетуіне мүмкіндік береді және енді жұмыс істеп тұрған бөгеттің тиімділігін арттырады. 209 миллион еуроға салынған көпірді президент Франсуа Олланд ашты. Сирек жағдайларда, тасқын суының деңгейінің өте жоғары "супертасқыны" пайда болады. Жаңа көпір 2015 жылдың 21 наурызында теңіздің ең жоғары деңгейімен толығымен су астында қалды, мұндай құбылыс 18 жылда бір рет болады, ал көпшілік суретке түсіру үшін жиналды.
The connection between Mont Saint Michel and the mainland has changed over the centuries. Previously connected by a tidal causeway uncovered only at low tide, this was converted into a raised causeway in 1879, preventing the tide from scouring the silt around the mount. The coastal flats have been polderised to create pastureland, decreasing the distance between the shore and the island, and the Couesnon river has been canalised, reducing the dispersion of the flow of water. These factors have all encouraged silting up of the bay. In June 2006, the French prime minister and regional authorities announced a €200 million project (Projet Mont Saint Michel) to build a hydraulic dam using the waters of the Couesnon and the tides to help remove the accumulated silt, and to make Mont Saint Michel an island again. The construction of the dam began in 2009. The project included the removal of the causeway and its visitor car park. Since April 2012, the new car park on the mainland has been located from the island. Visitors can walk or use shuttles to cross the causeway. In July 2014, the new bridge, by architect Dietmar Feichtinger, was opened to the public. The light bridge allows waters to flow freely around the island and improves the efficiency of the now operational dam. The bridge, which cost €209 million, was opened by President François Hollande. On rare occasions, tidal circumstances produce an extremely high "supertide". The new bridge was completely submerged on 21 March 2015 by the highest sea level, a once in 18 years occurrence, as crowds gathered to snap photos.
8 ғасырдан бастап
8-ғасырда алғашқы монастырь салынғанға дейін арал Монт-Томбе деп аталып келді. Аңыз бойынша, 708 жылы бас періште Михаил Авранш епискобы Обе́рге көрініп, оған осы жартастық аралда шіркеу салып беруді бұйырған. Викингтердің шабуылдарына қарсы патшалығын қорғай алмаған франк корольі Котентин түбегі мен Авраншинді, оның ішінде дәстүрлі түрде Авранш қаласымен байланысты Мон-Сен-Мишельді Бретондарға Компиень келісімі арқылы беруге келісім білдірді. Бұл Монтты Бретондардың қысқа мерзімге иеленуінің бастамасы болды. Шындығында, бұл жерлер мен Мон-Сен-Мишель ешқашан Бретань герцогтығының құрамына кірген емес. 989-990 жылдары Руан архиепископтығына бағынышты және викингтердің шабуылы кезінде бос қалған дәстүрлі епископтықтар өз епископтарын қайта алды. 933 жылы Вильгельм I Ұзын қылыш әлсіреген Бретань герцогтығынан Котентин түбегін жаулап алғанда тау стратегиялық маңызға ие болды. Бұл тауды Нормандияның бір бөлігіне айналдырды және Нормандтардың Англияны жаулап алуын бейнелейтін Бей гобеленінде көрсетілген. Гарольд Годвинсон Бреттон-Норман соғысы кезінде су тасқынынан екі нормандық рыцарьды құтқарып жатқанда бейнеленген. Нормандық герцогтардың демеушілігі келесі ғасырларда аббаттың тамаша нормандық сәулетін қаржыландырды. 1067 жылы Мон-Сен-Мишель монастыры Вильгельм Жеңімпаздың Англия тағына таласқанда оны қолдады. Ол бұған Каналдың ағылшын жағындағы, соның ішінде Корнуоллдың оңтүстік-батыс жағалауында орналасқан шағын аралмен сыйлық ретінде жауап берді, ол Мон-Сен-Мишель үлгісінде салынды және Сент-Михаэль тауы деп аталды. Жүз жылдық соғыс кезінде ағылшын әскерлері Мон-Сен-Мишельді (француздардың бақылауында болған) екі рет сәтсіз қоршауға алды. Бірінші қоршау 1423 жылы басталды және келесі жылы тоқтатылды. 1433 жылы Томас Скейлз, 7-ші барон Скейлз басшылығындағы ағылшын әскерлері қақ төсем бомбаларымен жабдықталған күйі аралды қайтадан қоршауға алды. Келесі жылы ол да тоқтатылды. Скейлздің әскерлері 1434 жылдың 17 маусымында қоршау кезінде қолданған екі бомбасын тастап кетті, олар француздармен қалпына келтірілді және қазіргі уақытта көрмеге қойылған. 1469 жылы Франция королі Людовик XI Сент-Михаэль орденін құрғанда, Мон-Сен-Мишель аббат шіркеуі орденнің капелласы болуына ниеттенді, бірақ Парижден алыс болғандықтан, оның ниеті іске аспады. Аббаттың байлығы мен ықпалы көптеген еншілес негіздерге, соның ішінде Корнуоллдағы Сент-Михаэль тауына дейін тарады. Реформация кезінде паломниктік орталық ретінде оның танымалдылығы мен беделі төмендеді, ал Француз төңкерісі кезінде мұнда аз ғана монахтар болды. Аббат жабылып, түрмеге айналдырылды, бастапқыда республикалық режимге қарсы шыққан дін қызметкерлерін ұстауға арналған. Соңынан жоғары лауазымды саяси тұтқындар да келді. 1836 жылы Виктор Гюго сияқты беделді тұлғалар ұлттық сәулет қазынасы деп есептелетін ғимаратты қалпына келтіру науқанын бастады. Түрме 1863 жылы жабылды. 1872 жылы француз сәулетшісі Эдуард Корруайер Мон-Сен-Мишельдің жағдайын бағалауға жауапты болды. Ол министрін оны тарихи ескерткіш ретінде жариялауға көндіруге екі жылдай уақыт жұмсады, ал ол 1874 жылы ресми түрде жарияланды. Содан бері Көркемсурет академиясының мүшесі Корруайер өмірінің он бес жылын "La Merveille" -ді қалпына келтіруге арнады. Оның басшылығымен ең маңызды жұмыстар басталып, алып жұмыстар атқарылды. Ол ғимарат туралы төрт еңбек жазды және оның есімі Мон-Сен-Мишельдің қайта жандануымен мәңгі байланысты. Францияны неміс әскерлері басып алған кезде, екінші дүниежүзілік соғыста неміс сарбаздары Мон-Сен-Мишельде орналасты, олар Сен-Обер шіркеуін қарау тұғыры ретінде пайдаланды. Арал неміс туристері мен сарбаздары үшін басты тартымды орын болды, 1940 жылдың 18 шілдесінен бастап Францияны басып алудың соңына дейін шамамен 325 000 неміс турисі келді. 1944 жылдың 6 маусымында басталған Достасқан мемлекеттердің Нормандияға алғашқы шабуылынан кейін көптеген шаршаған неміс сарбаздары Мон-Сен-Мишель сияқты бекіністерге шегінді. 1944 жылдың 1 тамызында жалғыз американдық сарбаз - Пенсильваниялық Фримен Броугер және 72-ші жарнамалық қызмет батальоны, екі британдық журналист, Нью-Йорк Санның Голт МакГоуэн және Лондонның Пол Холтпен бірге Мон-Сен-Мишельді азат етті. Жергілікті тұрғындардың қуанышты көпшілігі Браугер, Холт және МакГоуэнды қарсы алды, ал Браугер қала әкімінің шақыруымен аралға келген ақсүйектердің Алтын кітабына қол қойды. Аббат француз төңкерісінен кейін алғаш рет түрме ретінде пайдаланылды, онда немістермен жұмыс істеген ер адамдар түрмеге жабылды. Мон-Сен-Мишель және оның шығанағы 1979 жылы ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұра тізіміне енгізілді, олардың мәдени, тарихи және сәулеттік маңыздылығы, сондай-ақ адам жаратылысы мен табиғи сұлулығы сияқты критерийлар бойынша тізімге алынды.
Before the construction of the first monastic establishment in the 8th century, the island was called Mont Tombe (link=no). According to a legend, the archangel Michael appeared in 708 to Aubert of Avranches, the bishop of Avranches, and instructed him to build a church on the rocky islet. Unable to defend his kingdom against the assaults of the Vikings, the king of the Franks agreed to grant the Cotentin peninsula and the Avranchin, including Mont Saint Michel traditionally linked to the city of Avranches, to the Bretons in the Treaty of Compiègne. This marked the beginning of a brief period of Breton possession of the Mont. In fact, these lands and Mont Saint Michel were never really included in the duchy of Brittany. Around 989–990 these traditional bishoprics, dependent of the archbishopric of Rouen and that had been left vacant during the time of the Viking raids, regained their bishops. The mount gained strategic significance again in 933 when William I Longsword annexed the Cotentin Peninsula from the weakened Duchy of Brittany. This made the mount definitively part of Normandy, and is depicted in the Bayeux Tapestry, which commemorates the Norman Conquest. Harold Godwinson is pictured on the tapestry rescuing two Norman knights from the quicksand in the tidal flats during the Breton–Norman war. Norman ducal patronage financed the spectacular Norman architecture of the abbey in subsequent centuries. In 1067, the monastery of Mont Saint Michel gave its support to William the Conqueror in his claim to the English throne. This he rewarded with properties and grounds on the English side of the Channel, including a small island off the southwestern coast of Cornwall which was modelled after Mont Saint Michel and became a Norman priory named St Michael's Mount of Penzance. During the Hundred Years' War, English forces unsuccessfully besieged Mont Saint Michel (which was under French control) twice. The first siege started in 1423, and was lifted the next year. In 1433, an English force equipped with wrought iron bombards and under the command of Thomas Scales, 7th Baron Scales again besieged the island. It was likewise lifted the next year. Scales's men abandoned two bombards they had used during the siege on 17 June 1434; they were recovered by the French and are currently on display. When Louis XI of France founded the Order of Saint Michael in 1469, he intended that the abbey church of Mont Saint Michel become the chapel for the order, but because of its great distance from Paris, his intention could never be realized. The wealth and influence of the abbey extended to many daughter foundations, including St Michael's Mount in Cornwall. Its popularity and prestige as a centre of pilgrimage waned with the Reformation, and by the time of the French Revolution there were scarcely any monks in residence. The abbey was closed and converted into a prison, initially to hold clerical opponents of the republican regime. High profile political prisoners followed. By 1836, influential figures—including Victor Hugo—had launched a campaign to restore what was seen as a national architectural treasure. The prison was closed in 1863. In 1872 French architect of historic monuments Édouard Corroyer was responsible for assessing the condition of Mont Saint Michel. It took him about two years to convince his minister to classify it as a historic monument, and it was officially declared as such in 1874. From then on Corroyer, a member of the Academy of Fine Arts, devoted fifteen years of his life to the restoration of "la Merveille". Under his direction, gigantic works were undertaken, starting with the most urgent. He wrote four works on the building and his name remains forever attached to the resurrection of Mont Saint Michel. During the occupation of France in World War II, German soldiers occupied Mont Saint Michel, where they used St. Aubert church as a lookout post. The island was a major attraction for German tourists and soldiers, with around 325,000 German tourists from July 18, 1940, to the end of the occupation of France. After the Allies' initial D Day invasion of Normandy that began on June 6, 1944, many exhausted German soldiers retreated to strongholds like Mont Saint Michel. On August 1, 1944, a single American soldier – Private Freeman Brougher of Pennsylvania and the 72nd Publicity Service Battalion – reached and liberated Mont Saint Michel accompanied by two British reporters, Gault MacGowan of the New York Sun and Paul Holt with the London Daily Express. Jubilant crowds of locals greeted Brougher, Holt and MacGowan, and Brougher signed the Golden Book, the island's record of visiting nobility, at the mayor's invitation. The abbey was also used as a prison for the first time since the French Revolution when male collaborators with the Germans were jailed there. Mont Saint Michel and its bay were added to the UNESCO list of World Heritage Sites in 1979, listed with criteria such as cultural, historical, and architectural significance, as well as human created and natural beauty.
Аббатхананың дизайны
11 ғасырда Нормандияның герцогы Ричард II Нормандиядағы Фэкамп аббаттығын салған итальяндық сәулетші Вильгельм Вольпианоны құрылыс мердігері етіп таңдады. Ол аббатхананың роман стиліндегі шіркеуін жобалап, трансепті таудың басына батыл орналастырды. Бұл салмақты өтеу үшін жер астындағы көптеген склептер мен шағын шіркеулер салынды. Олар бүгінгі күні көрінетін тіреу құрылысының негізін құрады. Бүгінде Мон-Сен-Мишель роман сәулетінің ғимараты ретінде танылады. Англияның Генрих II-нің жақтасы, сонымен қатар Нормандия герцогы болған Роберт де Торинги ғимараттардың құрылымын нығайтып, 12 ғасырда шіркеудің негізгі қасбетін салды. 1204 жылы Бретань герцогинясының регенті, Франция королінің вассалы Гюи Туарс тауды қоршауға алды. Ол ауылды өртеп, халықты қырғынға ұшыратып, аббатхананың мықты қабырғаларының алдына шегінді. Оның тұтандырған оты ғимараттарға тарап, шатырлар жалындардың жемі болды. Бретондық одақтасының қатыгездігінен қорқып, Филипп II аббат Джорданға абатхананы жаңа готика стилінде қайта жаңартуға қаржылай көмек ұсынды. Карл VI аббат тауына маңызды бекіністер, мұнаралар, бір-бірінен кейін аулалар және қамалдарды қосып, нығайтты.
In the 11th century, William of Volpiano, the Italian architect who had built Fécamp Abbey in Normandy, was chosen by Richard II, Duke of Normandy, to be the building contractor. He designed the Romanesque church of the abbey, daringly placing the transept crossing at the top of the mount. Many underground crypts and chapels had to be built to compensate for this weight. These formed the basis for the supportive upward structure that can be seen today. Today Mont Saint Michel is seen as a building of Romanesque architecture. Robert de Thorigny, a great supporter of Henry II of England, who was also Duke of Normandy, reinforced the structure of the buildings and built the main façade of the church in the 12th century. In 1204, Guy of Thouars, regent for the Duchess of Brittany, as vassal of the King of France, undertook a siege of the Mount. After setting fire to the village and massacring the population, he beat a retreat under the powerful walls of the abbey. The fire which he lit extended to the buildings, and the roofs fell prey to the flames. Horrified by the cruelty of his Breton ally, Philip Augustus offered Abbot Jordan a grant for the reconstruction of the abbey in the new Gothic architectural style. Charles VI is credited with adding major fortifications to the abbey mount, building towers, successive courtyards, and strengthening the ramparts.
Әкімшілік
Арал француз коммунасы Мон-Сен-Мишельге, Манш департаментіне, Нормандия аймағына қарайды. Ең жақын ірі қала, SNCF теміржол станциясы орналасқан Понторсон, халқы 4000-нан астам. Мон-Сен-Мишель Әлемдік мұра қалалары ұйымының мүшесі.
The islet belongs to the French commune of Le Mont Saint Michel, in the département of Manche, in Normandy. The nearest significant town, with an SNCF train station, is Pontorson, with a population of slightly over 4,000. Mont Saint Michel belongs to the Organization of World Heritage Cities.
Туған қалалар мен бауырлас қалалар
Хацукайчи, Хиросима, Жапония, мұнда ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұрасы тізіміне енген Ицукусима қасиетті орындасы орналасқан. Тарихи тұрғыдан алғанда, Мон-Сен-Мишель Ұлыбританиядағы Корнуоллдағы Сент-Мишель тауының нормандық баламасы болып табылады, оны 11 ғасырда Эдуард Исповедник бенедиктин орденіне, Мон-Сен-Мишельдің діни орденіне сыйлады. Екі таудың да су тасқыны кезінде арал сияқты болатын және конус тәрізді пішіні бар ерекшеліктері ортақ, бірақ Мон-Сен-Мишель әлдеқайда биік.
Hatsukaichi, Hiroshima, Japan, where Itsukushima Shrine, another UNESCO World Heritage Site, is located. Historically, Mont Saint Michel was the Norman counterpart of St Michael's Mount in Cornwall, UK, which was given to the Benedictines, the religious order of Mont Saint Michel, by Edward the Confessor in the 11th century. The two mounts share the same tidal island characteristics and a similar conical shape, though Mont Saint Michel is much taller.
Қазіргі парыз
Орта ғасырларда Италия, Германия, Англия және Францияның басқа да аймақтарынан паломниктер жаяу жол тартқан. Мұндай ізбасарларды микелоттар деп атаған. Қазіргі паломниктер де сол маршруттарды басып өте алады. Еуропаның түрлі елдерінен келген паломниктердің орта ғасырлардағы ізгі сапар кезінде бабаларының басып өткен жолды қайтадан иеленуіне мүмкіндік беретін 10 жаяу жол құрылды.
During the medieval period, pilgrims walked from Italy, Germany and England, as well as other parts of France. Such devotees were known as Miquelots. Modern pilgrims can follow the same routes. Ten hiking trails have been created that enable pilgrims from various European countries to retrace the path their ancestors may have taken during a medieval pilgrimage.
Кино
Хелен МакИннестің 1943 жылы түсірілген триллерлік "Бреттанидегі тапсырма" фильміндегі оқиғаның бір бөлігі Монтта өтеді, оның ішінде құмдар арқылы түнгі драматикалық қуғын-сүргін көрсетіледі. Питер Джексонның 2003 жылғы "Жүзіктердің иесі: Патшаның оралуы" фильмінде Гондордың астанасы Минас Тирит Мон-Сен-Мишель үлгісінде салынған. Бұл орын 2004 жылғы "Микки, Дональд, Гуфи: Үш мушкетер" фильмінде де пайда болады. 2010 жылы Диснейдің "Танглед" фильміндегі қала мен қамал Мон-Сен-Мишельге негізделген. Терренс Маликтің 2013 жылғы "Ғажайабат" фильмінің бастапқы сахналарында аббатхана бейнеленген. "Mindwalk" – 1990 жылы Бернт Капраның режиссерлік жұмысы, физик Фрицёф Капраның інісі жазған "Терниң нүктесі" атты ғылыми еңбегіне негізделген. Екі дос, ақын мен саясаткер, Мон-Сен-Мишельді зерттеу барысында физикпен кездесіп, күтпеген терең әңгімеге тартылады.
Part of the action in Helen MacInnes's 1943 film thriller Assignment in Brittany takes place at the Mont, including a dramatic nighttime chase across the sands. In Peter Jackson's 2003 film The Lord of the Rings: The Return of the King, Gondor's capital city, Minas Tirith, is modelled on Mont Saint Michel. The site appears in the 2004 film Mickey, Donald, Goofy: The Three Musketeers. The town and castle in the 2010 Disney hit film Tangled are based on Mont Saint Michel. Terrence Malick's 2013 film To the Wonder features the abbey in its opening scenes. Mindwalk is a 1990 feature film directed by Bernt Capra, adapted from his short story based on The Turning Point, a nonfiction book by physicist Fritjof Capra, his brother. Two friends, a poet and a politician, meet a physicist while exploring Mont Saint Michel, and engage in unexpectedly deep conversation.