Рамапоу Ленапе тайпасы: Нью-Джерси штатының танылған халқы

Кіріспе

Мемлекет тарапынан мойындалған, Нью-Джерси штабында орналасқан тайпа

Рамапу таулық индейлер (Рамапу деп те жазылады), сондай-ақ Рамапу Ленапе ұлты, немесе Рамапу Лунапе Мунси Делавэр ұлты, немесе Рамапу таулықтары деп те аталады, бұл Нью-Йорк қаласынан шамамен 25 миль (40 км) қашықтықта орналасқан Нью-Джерсидің солтүстігіндегі Берген және Пасаик округтеріндегі Рамапу тауларының маңында және айналасында тұратын шамамен 5000 адамнан тұратын топ. 1980 жылы Нью-Джерси штаты оларды Рамапу Ленапе ұлты деп мойындады, бірақ федералды деңгейде мойындамады. Олардың тайпалық кеңсесі Нью-Джерсидің Мавах қаласына жақын Ховенкопф тауындағы Стаг Хилл жолында орналасқан. 2007 жылдың қаңтар айынан бастап Рамапу Ленапе ұлтының басшысы Дуэйн Перри болып табылады. Рамапу Ленапе үнді ұлты Ленапеден тараған, оның аймақтық топтарына Хакенсак, Таппан, Румаченанк/Хаверстру, Мунси/Минисинк және Рамапо халықтары кірген, сонымен қатар тускарора, африкалық, голланд және басқа еуропалық текті адамдарды да сіңірген. Бұл аймақтағы Ленапе тілі – алгонкин диалектісі Мунси еді. Тускарора тілі ирокез тіліне жатады. Еуропалық отаршылармен қарым-қатынас басталғаннан кейін, Рамапу Ленапе үнді ұлтының ата-бабалары Джерси голланд және ағылшын тілінде де сөйлеген. Қазіргі уақытта олар ағылшын тілінде сөйлейді. Рамапу халқы өз мүшелері арасында Мунси тілін қайта жаңғыртуға жұмыс істеп жатыр. Рамапу Ленапе ұлты, Нантикок Ленни Ленапе тайпалық ұлты және Поухатан Ренапе ұлты бірлесіп жұмыс істеген тарихы бар. 2011 жылдың мамыр айында үш тайпа АҚШ тарапынан мойындалған Нью-Джерси тайпаларының бірігіп құрылған одағын құрды.

Тану туралы өтініш

Рамапу және тағы екі тайпа 1980 жылы Нью-Джерси штатының 3031 қаулысымен үнді тайпалары ретінде мойындалды. Нью-Джерси штатының мәлімдемесінде былай делінген: Нью-Джерси штатының Бас Ассамблеясы (Сенат келіседі): 1. Берген және Пасайк округтеріндегі Рамапу тауларының Рамапу тау халқы, ирокездер мен алгонкиндер ұлттарының ұрпақтары, осы арқылы Нью-Джерси штаты Рамапу үндістері деп жариялайды. Тайпа Нью-Джерси Ассамблеясының мүшесі У. Кэри Эдвардстан штат тарапынан мойындалуын сұрады. Бірнеше айлық зерттеулерден кейін Эдвардс пен Ассамблея мүшесі Керн 1979 жылдың 21 мамырында Ассамблеяның 3031 нөміріндегі бірлескен қаулысын (ACR3031) ұсынды. Ол Ассамблеяда қабылданды және 1980 жылдың 7 қаңтарында Сенатта бекітілді. Эдвардс кейіннен Ассамблеядағы пікірталас тарихшы Дэвид Коэннің жазған кітабына қатысты болғанын айтты (төменде қараңыз); ол және мойындауды қолдаған басқалар Рамапудың тарихи негізін дәлелдеуге тиіс болды. Ол кезде штаттың тайпаларды мойындауға қатысты өз критерийлері мен ережелері болмаған. Штаттың қаулысы Рамапудың федералдық мойындалуын да сұрады, бірақ бұл тұрғыда міндетті емес. Нью-Джерси штаты сонымен қатар Нантикок Ленни Ленапи және Поухатан Ренапи тайпаларын мойындады, олар тиісінше алгонкин тілінде сөйлейтін Леннапи және Поухатан тайпаларынан тараған. Түпкі американдықтарға қатысты мәселелердің көбеюіне байланысты Нью-Джерси штаты P. L. 1134, c. 295 арқылы Түпкі американдықтар істері жөніндегі комиссияны құрды және 1995 жылдың 22 желтоқсанында губернатор Кристин Тодд Уитман оған қол қойды. Рамапух тайпасы 1979 жылы 86 нөміріндегі заң шығару қаулысымен Нью-Йорк штаты тарапынан мойындалғанын мәлімдеді. Alexa Koenig және Джонатан Стейннің сөзіне сүйенсек, Нью-Йоркте үнді тайпаларын мойындаудың ресми, жеке процесі жоқ және Рамапух тайпасын мойындаған емес. Ол Шиннекок және тағы бір тайпаны тәуелсіз критерийлерді қолдана отырып мойындады. 2009 жылы Нью-Йорк заң шығарушы органы Рамапух халқын Түпкі американдықтар ретінде мойындау туралы заң жобасын қарастырды, бірақ ол қабылданбады. 1978 жылы Рамапу тауларының үнділері (RMI) тайпа ретінде федералдық мойындалу үшін петиция тапсырды. Олар 1990 жылдың 23 сәуірінде ғана құжатталған петиция ұсынды. Үнді істері бюросы (BIA) 1990 жылдың 15 маусымында петициядағы кемшіліктерді көрсететін хатпен жауап берді. Процесс барысында, бюро бірнеше рет тайпа өкілдерімен кездесуге, зерттеу тақырыптарын, әсіресе 1750-1820 жылдар аралығындағы сот жазбаларын және жер актілерін қарауға ұсыныс жасады, осы кезеңде жазбалар аз. RMI 1991 жылдың 28 қаңтарында жартылай жауап берді. 1992 жылдың 5 наурызында толық қайта қарастырылған петиция белсенді қарауға дайын екені анықталды. 1992 жылдың 14 шілдесінде петиция белсенді қарау статусын алды. 1993 жылдың желтоқсан айында BIA алдын ала шешімін жариялап, тайпаның петициясын қабылдамады. Бюро тайпаға жауап беру мүмкіндігін берді, соның ішінде мерзімді ұзарту. 1995 жылдың 11 желтоқсанында ол петицияны қабылдамау туралы соңғы шешімін шығарды. Бұл соңғы шешім 1997 жылы BIA ішіндегі шағымдарды және 2001 жылы федералды соттағы шағымдарды жеңіп шықты.

The Ramapough and two other tribes were recognized as Indian tribes in 1980 by the state of New Jersey by Resolution 3031. The New Jersey citation stated:
Be it resolved by the General Assembly of the State of New Jersey (the Senate concurring): 1. That the Ramapough Mountain People of the Ramapough Mountains of Bergen and Passaic counties, descendants of the Iroquois and Algonquin nations, are hereby designated by the State of New Jersey as the Ramapough Indians. The tribe asked its New Jersey Assembly member, W. Cary Edwards, to seek state recognition. After several months of research, Edwards and Assemblyman Kern introduced Assembly Concurrent Resolution No. 3031 (ACR3031) on May 21, 1979. It passed the Assembly and was passed by the Senate on January 7, 1980. Edwards said later that debate in the assembly related to a book written by historian David Cohen (see below); he noted that he and other endorsers of recognition had to demonstrate the historical basis of the Ramapough. At the time, the state had not developed its own criteria or regulations related to tribal recognition. The state resolution also requested federal recognition of the Ramapough, but is non binding in that regard. The state of New Jersey has also recognized the Nanticoke Lenni Lenape and the Powhatan Renape, descended from the Algonquian speaking Lenape and Powhatan, respectively. Because of increased issues related to Native Americans, the State of New Jersey created the Commission on Native American Affairs by P. L.1134, c. 295, and it was signed into law on December 22, 1995, by Governor Christine Todd Whitman. The Ramapough Indians claim to have been recognized by the State of New York by Legislative Resolution 86 in 1979. According to Alexa Koenig and Jonathan Stein, who have reviewed state recognition processes, New York does not have an official, separate process of recognition of Indian tribes and never recognized the Ramapough. It recognized the Shinnecock and one other tribe using independent criteria. In 2009 the New York legislature had a bill pending to recognize the Ramapough people as Native Americans. It was never passed. In 1978 the Ramapough Mountain Indians (RMI) filed a petition for federal recognition as a tribe. They did not submit a documented petition until April 23, 1990. The Bureau of Indian Affairs (BIA) on June 15, 1990 responded with a letter outlining the deficiencies in the petition. During the process, it repeatedly offered to have representatives meet with the tribe to review topics of research, specifically court records and land deeds, for the period 1750 1820 in which records are scarce. The RMI submitted a partial response on January 28, 1991. A fully revised petition was determined to be ready for active consideration on March 5, 1992. The petition had active consideration status on July 14, 1992. In December 1993, the BIA issued its proposed finding, rejecting the tribe's petition. It granted the tribe an opportunity to respond, including extensions. It issued its Final Determination rejecting its petition on December 11, 1995. This Final Determination survived an internal BIA appeal in 1997 and a federal court appeal in 2001.

Бұрынғы экзоним

Рамапо халқы тарихи түрде Джексон ақтар деп аталған, бұл атау олардың назарында кемсітуші болып саналады және аңыз бойынша, Джексон ақ картопының атынан немесе олардың көп нәсілдік тегіне байланысты «Джек» және «ақтар» сөздерінің бұрмалануынан туындаған. Халықтың көп нәсілдік тегіне байланысты, көптеген адамдар оларды қашқан және босатылған құлдар («жактар» сленгінде) мен кавказдықтардың ұрпақтары деп есептеді. Уақыт өте келе, соңғылардың арасында голланд қоныс аударушылары (халық арасында жиі кездесетін тегі бар) және кейінірек Гессен жалдамалы әскерлері (Америка революциясы кезінде британдықтар үшін шайқасқан неміс сарбаздары) болды деп саналды; яғни, үстемдік құрған британдық американдықтар күдікпен қараған адамдар. 1880 жылдың 30 шілдесінде «Берген Демократ» газеті «Джексон ақтар» терминін алғаш рет жариялады. 1911 жылғы мақалада бұл атау жек көруді білдіретін сөз ретінде қолданылғаны айтылған. Ол топтың кейбір ата-бабалары көп ұлтты, бос афро-голландиялықтар болған деп мәлімдейді, олар 17 ғасырда төменгі Манхэттеннен шекараға көшіп, Таппан патентінде жер иелері болған. 1923 жылы этнолог Фостер Х. Севиль Нью-Джерси штатының Батлер қаласының жанындағы Виттек көлінен табылған екі қазаншұңқыр қайықты Рамапо тегінен шыққан, мүмкін 1000 жылға жуық ескі екенін растады. Олар Америка табиғи тарих мұражайында және Нью-Джерси штатының Хакенсак қаласында қойылды. 1700 жылдардың басында қазіргі Коннектикут штатының батысындағы Рамапода Катонах есімді басшы немесе сахим болған. Англиялық отарлаушылардың салдарынан олар Риджфилд аймағындағы жерлерін сатып, шамамен 2000 акр жерді сатып алып, басқа жерге көшіп кетті. Рамаполар батысқа көшіп, кейбіреулері Нью-Джерсидің солтүстік-шығысындағы және Нью-Йорктің оңтүстік-батысындағы тауларға қоныстанды; Аппалач тауларының бұл бөлігі отарлаушылар тарапынан Рамапо таулары деп аталды. Голланд отарлаушылары Атлантиканың орталық аймағында, төменгі Гудзон және Нью-Джерсидің солтүстік бөліктерінде кездескен ленапе үндістерін Хакенсак, Таппан, Ньяк және Минси деп атады; бұл атаулар географиялық жерлермен байланысты ленпелік топтардың аттарынан алынған. Археолог Герберт К. Крафт Рамапухтың кейбіреулері 17 ғасырдың ортасынан соңына дейін тауларда өмір сүргенін айтады және олар голландтармен болған соғыстардан кейін Эзопустың қалдықтарымен және мүмкін Ваппингер тайпаларымен біріккенін болжайды. Рамапу таулық үндістер әлі күнге дейін округте, әсіресе Нью-Йорктің Хиллберн қаласында тұрады. Отарлаушылар 18 ғасырда темір кендерін және өндіріс орындаларын дамыту үшін Рамапо ағысының бойындағы аймақтарға кіргенде, Рамапудың жергілікті халқы таулы аймақты мекендегенін байқады. Темір кенін ашқан неміс және ағылшын жұмысшыларын әкелді, олардың кейбіреулері осы аймаққа қоныс аударды. Тарихшы Дэвид Коэн Хакенсак аңғарындағы алғашқы қоныс аударушылар арасында «Нью-Йорк қаласындағы бос қара нәсілді жер иелері және Нью-Джерсидің Хакенсак өзені аңғарына қоныс аударған алғашқы пионерлердің қатарында голландтық тегі бар мулаттар» болғанын анықтады. Бұл тегтердің шығу тегі отарлаушылармен бұрынғы қарым-қатынастардан болуы мүмкін. 19 ғасырдың соңында мұндай үндістер ырым-жырымға байланысты өздерінің нақты аттарын айтпай, отарлаушылар берген аттарды қолданған деген сөз бар. Эдвард Дж. Леник, өзіндік білімі бар жеке археолог, Коэннің африкалық-еуропалық тегі туралы тұжырымдарымен келіспейді; ол былай дейді: «Рамапудың шығу тегі даулы болғанымен, көптеген тарихшылар мен антропологтар олардың (Рамапудың) 17 ғасырдың соңында голланд және ағылшын қоныс аударушыларынан қашу үшін тауларға қашқан жергілікті Мунси тілді Ленапе (Делавэр) үндістерінің ұрпақтары екеніне келіседі. Аймақтағы еуропалықтардың басып кіруінен кейін үнді тайпаларын қоныс аудару және оларды мәжбүрлі түрде көшіру және қоныстандыру белгілі бір құбылыс болды».

The Ramapo people were often referred to historically as the Jackson Whites, a term which they regard as being derogatory, and which, according to legend, was either from the name of the Jackson White heirloom potato or a distortion of Jacks and Whites, referring to their multiracial ancestry. Partly because of the people's multiracial ancestry, many other people assumed they were descendants of runaway and freed slaves ("Jacks" in slang) and Caucasians. Over time, the latter were believed to have included Dutch settlers (represented by surnames common among the people) and later, Hessian soldiers (German mercenaries who had fought for the British during the American Revolution); that is, people who were considered suspect by the dominant British Americans. On July 30, 1880, The Bergen Democrat was the first newspaper to print the term Jackson Whites. A 1911 article noted it was used as a title of contempt. He claims that some of the group's ancestors were multiracial, free Afro Dutch who had migrated from lower Manhattan to the frontier and become landowners in the Tappan Patent during the seventeenth century. In 1923 Foster H. Seville, an ethnologist, authenticated two dugout canoes found in Witteck Lake, near Butler, New Jersey, as of Ramapo origin and possibly 1,000 years old. They were exhibited in the American Museum of Natural History and in Hackensack, New Jersey. During the early 1700s, the Ramapo in present day western Connecticut had a sachem or chief named Katonah. Due to English colonists, they sold their land in the Ridgefield area, a territory estimated at , and relocated away. The Ramapo migrated west and some eventually settled in the mountains in northeastern New Jersey and southwestern New York; this part of the Appalachian Mountains was named for them by colonists as the Ramapo Mountains. The colonial Dutch referred to the Lenape Indian peoples whom they encountered in this mid Atlantic region, along the lower Hudson and northern New Jersey areas, as the Hackensack, Tappan, Nyack, and Minsi; these names were from the Lenape words for the bands, who took the names associated with geographic places. The archeologist Herbert C. Kraft says that some of the Ramapough lived in the mountains by the mid to late seventeenth century, and theorizes they were joined by remnants of the Esopus and possibly Wappinger bands after wars with the Dutch. Ramapough Mountain Indians still live in the county, especially in Hillburn, New York. When colonists entered the areas along Ramapo Creek to develop iron mines and works during the eighteenth century, they noted that Ramapough native people occupied the hills. The founder of the iron mines brought in German and English workers, some of whose descendants settled in the area. The historian David Cohen found that early settlers in the Hackensack Valley included "free black landowners in New York City and mulattoes with some Dutch ancestry who were among the first pioneers to settle in the Hackensack River Valley of New Jersey." The origin of these surnames could also be from earlier relations with the Colonials. During the late 19th century, such Indians were said to use the names given by the Colonials instead of their real names because of superstition. Edward J. Lenik, a self taught private archaeologist, disagrees with Cohen's findings about African European ancestry; he says,
While the Ramapough's origins are controversial, most historians and anthropologists agree that they (Ramapough) are the descendants from local Munsee speaking Lenape (Delaware) Indians who fled to the mountains in the late seventeenth century to escape Dutch and English settlers. It is a well known fact that displacement of Indian tribes followed European Incursions in the region which resulted in the forced movement and resettlement of Indian peoples.

Шығармашылық мәселесі

Таулардағы халықтың көпұлтты тегі олардың еуропалық америкалық көршілері тарапынан байқалды. Мифтер, олардың аты туралы бөлімде көрсілгендей, шығу тегі туралы теориялардың және африкалық ұрпақтармен одақтарға байланысты әділ емес көзқарастардың нәтижесі болды, себебі құлдық колонияларда нәсілдік каста ретінде дамыған. XIX ғасырдың ортасына қарай, осы көпұлтты халық Нью-Джерси штатының Махва және Рингвуд қалаларында, сондай-ақ Нью-Йорк штатының Хиллберн қаласында және олардың маңында шоғырланды. Жергілікті тарихтарда таулардағы ленапелермен аралас некелерден туған аралас нәсілді ұрпақтар туралы дәстүрлер жазылған. XX ғасырда кейбір антропологтар мұндай оқшауланған аралас нәсілді топтарды, олар тарихи тұрғыдан эндогамды болуға бейім, үш нәсілдік оқшауланған топтар немесе жай ғана араласқандар деп жіктеді. 1915 жылы Америка табиғи тарих мұражайының қызметкері Алансон Скиннер Рамапо тауларындағы халықтың көпұлтты сипатын атап өтті. Оның сөзіне қарағанда, үнділердің ұрпақтары африкалықтар мен еуропалықтармен араласқан. Еуропалық америкалықтар үндістердің тек басым мәдениетке сіңісуді қалайтынын және аралас некелер олардың мәдениеттерін әлсірететінін болжады; сонымен қатар, құлдықпен байланысты көзқарастар нәсілдік араласушыларды мәдени байланысына қарамастан, үндістерден гөрі қара нәсілге жатқызуға бейімділік тудырды. Солтүстік-Шығыстағы ақ адамдар, ғасырлар бойы еуропалық америкалықтармен өзара әрекеттесуден кейін, үнді мәдениеттерінің көп бөлігі жойылды деп есептеді. Керісінше, көптеген түпкілікті американдық тайпалардың неке немесе асырап алу арқылы басқа халықтарды сіңірудің тарихи дәстүрі болды; өз мәдениеттерінде өскен адамдар әдетте белгілі бір тайпалардың түпкілікті американдықтары ретінде танылды. Осылайша, 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында Нью-Йорк метрополиясы аумағында урбанизация, иммиграцияның жоғары деңгейі және қала маңындағы даму кезеңінде Рамапуг тауының индейлері таудағы тарихи қоныстану аймақтарында өмір сүруді жалғастырды және ауылдық мәдениетін сақтады. Коэн 1974 жылы 1790-1830 жылдардағы федералдық санақтар бұл аймақ үшін жоқ болғандықтан, "таулардағы осы түсті отбасылардың көптегені мен Хакенсак өзенінің аңғарындағы ертедегі түсті отбасылардың арасындағы нақты қатынасты анықтауға" кедергі келтіргенін атап өтті. 1870 жылға дейін Нью-Джерси штатының санағында тұрғындар үшін үш нәсілдік немесе этникалық категория болды: ақ, қара (бос) және қара (құл), құл мемлекеттерінде қолданылған категориялар. Санақ алушылар кез келген түсті адамды, оның ішінде үндістерді де қара санаты ретінде пайдаланды. Нью-Джерси 1804 жылы құлдықты біртіндеп жою туралы заң қабылдады; құл аналардан туған балалар бос дүниеге келді. Мемлекет заңға дейін туған құлдарды келісімшарт бойынша ұстады. 1846 жылғы заң бойынша, оларды "өмір бойына шәкірт" деп қайта жіктеді. Нью-Джерсидегі соңғы құлдар 1865 жылы және Он үшінші түзетудің қабылдануына дейін босатылмады. 1870 жылы Нью-Джерси штаты өзінің санағында үндістерді (туған американдықтарды) жеке санақ ретінде тіркей бастады; сол жылы санақ алушылар 16 адамды анықтады. Ата-бабалары туралы аз таралған теория Рамапугтар колонистер құл ретінде ұстаған үндістер болды. Американың түпкілікті халқының тарихына қызығушылық пен зерттеулер артып келе жатқандықтан, 1984 жылы Ленапелер туралы симпозиум өткізілді. Нью-Джерсидегі Үндістандықтардың кеңсесінің сол кездегі төрағасы Джеймс Риви (Жалғыз аю) "Таулық үндістер" колониялық дәуірде Нью-Джерсидің батыс және солтүстік-шығыс және оңтүстік-батыстағы Нью-Йорк тауларына кетіп қалған Ленапе ұрпақтары болды деді. Герберт К. Крафт сияқты басқа ғалымдар колониялық басып алудан қашу үшін Ленапе тілін сөйлейтін кейбір Мунсилер Рамапо тауларына көшіп кеткенін жазған. Крэфт Коэн сияқты (төменде қараңыз) "1790-1830 жылдар аралығындағы генеалогиялық жазбаларда ол Хакенсак алқабының қоныстанушылары мен Рамапо тауларының арасындағы жеке қатынастарды дәл жинауға кедергі келтірген" олқылық бар екенін атап өтті. Өзінің еңбегінде Крафт қазіргі Рамапуг пен отаршылдық дәуірдегі үнді тайпалары арасындағы генеалогиялық байланысты орнатуға тырыспады. Каталано мен Планштың айтуынша, оның танылу процесіне арналған тайпаның консультанттары Коэннің жұмысын генеологтар Алкон Пирс пен Роджер Джослин сынға алды. Каталано Коэннің генеалогияда кәсіби біліктілігі жоқ екенін және БИА-ның генеалогиялық жұмысының жеткіліксіз екенін айтты. Эдвард Дж. Леник, археолог және 1999 жылғы Рамапо индейлері туралы кітаптың авторы былай жазады:
Археологиялық жазбалар Солтүстік жоталық физиографиялық провинциядағы Рамаполардағы үнді тайпаларының күшті, үздірілмейтін және тұрақты қатысуын 18-шы ғасырға дейін көрсетеді. Басқа деректер, мысалы, тарихи есептер, 19-шы және 20-шы ғасырлардағы жоталардағы үндістердің болуын растайды. Ауызша дәстүрлер, қоныстану және күнкөріс әрекеттері де зерттелді. Түпкілікті американдықтар Рамапо тауының халқының негізгі шығу тегінің маңызды бөлігі болды.

The multiracial ancestry of the people in the mountains was noted by their European American neighbors. Myths, as noted in the section on their name, were derived in part from theories of origins, as well as prejudice related to unions with African descendants because slavery had developed in the colonies as a racial caste. By the mid nineteenth century, these multi racial people were concentrated in and near the settlements of Mahwah and Ringwood, New Jersey and Hillburn, New York. Local histories documented traditions of mixed race descendants from intermarriages with the Lenape in the mountains. During the twentieth century, some anthropologists classified such isolated mixed race groups, who tended to be historically endogamous, as tri racial isolates or simply as mixed bloods. Alanson Skinner of the American Museum of Natural History in 1915 noted the multiracial character of the people in the Ramapo Mountains. He said that Indian descendants had mixed with Africans and Caucasians. European Americans assumed that Indians wanted only to assimilate to the majority culture and that intermarriage meant a weakening of their cultures; in addition, attitudes associated with slavery tended to classify people of mixed race as black rather than Indian, regardless of their cultural affiliation. Whites in the Northeast assumed that Indian cultures had largely ended after centuries of interaction with European Americans. By contrast, numerous Native American tribes had a historic tradition of absorbing other peoples by marriage or adoption; people brought up within their cultures generally identified as Native Americans of particular tribes. Thus, during the period of urbanization, high rates of immigration, and suburban development throughout the New York metropolitan area during the late 19th and early 20th centuries, the Ramapough Mountain Indians continued to live in their historic areas of settlement in the mountains and there maintained a rural culture. Cohen noted in 1974 that, as the federal censuses of 1790 1830 were missing for this area, it prevented "establishing positively the exact relationship between many of these colored families in the mountains, and the earlier colored families of the Hackensack River Valley". Before 1870, the State of New Jersey's census had only three racial or ethnic categories for residents: White, Black (free), and Black (slave), the same categories as were used in the slave states. Census enumerators tended to use black as the category for any people of color, including Indians. New Jersey passed a gradual abolition law in 1804 to end slavery; children born to slave mothers were born free. The state retained slaves born before the law in an indentured status. By a law of 1846, it reclassified them as apprentices, "apprenticed for life". The last slaves in New Jersey were not freed until 1865 and passage of the Thirteenth Amendment. In 1870, New Jersey began recording Indians (Native Americans) as a separate category in its census; 16 were identified by census enumerators that year. A less common theory of ancestry was that the Ramapough were Indian people who had been held as slaves by colonists. With increasing interest and research in Native American history, a symposium was held during 1984 on the Lenape. James Revey (Lone Bear), then chairman of the New Jersey Indian Office, said that "Mountain Indians" were descendants of Lenape who had retreated into the mountains of western and northeastern New Jersey and southwestern New York during the colonial era. Other scholars, such as Herbert C. Kraft, have documented that some Munsee speaking Lenape relocated into the Ramapo Mountains to escape colonial encroachment. Kraft noted, as did Cohen (see below), that there was a gap in "the genealogical record between about 1790 1830 that prevented his assembling with exactitude individual relationships between most of the Hackensack Valley settlers and those of the Ramapo Mountains." In his own work, Kraft has not attempted to establish genealogical links between the present day Ramapough and colonial era Indian tribes. According to Catalano and Planche, consultants for the tribe for its recognition process, Cohen's work has been criticized by the genealogists Alcon Pierce and Roger Joslyn. Catalano said that Cohen had no professional credentials in genealogy, and that the BIA found much of his genealogical work lacking. Edward J. Lenik, an archeologist and author of a 1999 book about the Ramapo Indians, writes:
The archaeological record indicates a strong, continuous and persistent presence of Indian bands in the northern Highlands Physiographic Providence Ramapos well into the 18th century. Other data, such as historical accounts, record the presence of Indians in the Highlands during the 19th and 20th centuries. Oral traditions, and settlement and subsistence activities are examined as well. Native American people were a significant element among the primary progenitors of the Ramapo Mountain People

Тарихшы Эван Т. Притчард (Микмак) былай жазды:
Рамапугтар, немесе "таулық Мунсилер" ешқашан жойылған жоқ. Олардың халқы әлі де Рампо тауының барлық жағында, Рокленд округінің оңтүстік-батыс бөлігін қамтиды. Ақ адамдар әрқашан Рамапугтарды шетелдіктер ретінде көрсетуге тырысып, қазір де тырысады: голландтар, қаралар, тускароралар, цыгандар немесе гессендер. Алайда, олар Нью-Йорк метрополиясы аймағындағы қоғамда әлі де бірлесіп өмір сүріп жатқан жалғыз нағыз шетелдік емес адамдар. Нью-Йорктегі негізгі Рамапуг Ленапе ауылдары Хиллберн, Джонсонтон, Фурманвилл, Шервудвилл, Булсонтон, Виллоугров, Сэндифилдс және Ладентаун болды. Алайда, үнділердің күшті бекіністері ретінде оңтүстік шекараға жақын қалалар, атап айтқанда Стагг Хилл [Махва] және Рингвуд белгілірек. Археолог К. А. Веслагер 18-шы ғасырда Оңтүстік Каролинадан көшіп келген кейбір Тускарора отбасылары Делавэрге қосылғанын атап өтті. Олар Нью-Йорктегі Ирокез еліне бармады, онда көптеген Тускароралар Онейдамен бірге қоныстанды.

Басқару

Рамапо тауының үндістері басшы мен кеңес үкіметі түрінде басқарылған. 1978 жылы олар коммерциялық емес ұйым құрды. Белсенді және педагог ретінде, ол Рамапо колледжінде және Огайо штатының Дейтон университетінде зиянды қалдықтарды төгудің салдары және жергілікті халықтың денсаулыққа қауіпсіз ортаға құқығы туралы лекция оқыды. Ол әсіресе Ford Motor Company компаниясының Нью-Джерси штатының Рингуд қаласындағы Рамапоғ жері мен суларына зиянды қалдықтарды төгуіне қарсы күресті.

Соңғы оқиғалар

1995 жылы Нью-Джерси штаты Америка үндістері істері жөніндегі комиссия (кейін Американың түпкілікті халықтары істері жөніндегі комиссия деп аталды) құрды. Рамапуг тауының үндістері, Нантикок Ленни Ленапе және Поухатан Ренапе (соңғы екі топ Оңтүстік Нью-Джерсиде орналасқан) деп танылған тайпалардың әрқайсысы үшін екі орыннан бөлінді. Бұған қоса, екі орын басқа тайпаларға жататын, бірақ Нью-Джерсиде тұратын тайпааралық мүшелерге арналды. Комиссия Мемлекеттік хаттар департаментіне қарасты болды. Комитет 2007 жылдың 17 желтоқсанында баяндамасын ұсынды, онда «үнді халқына қатысты үздірілмейтін кемсітушілік, штат тарихы мен мәдениетін білмеушілік және цинизм» көрсетілді. Штат және федералдық шенеуніктер осы тайпалардың мүдделеріне қатысты басқа да мәселелер бойынша жұмыс істеді. Мысалы, 2010 жылғы халық санағына дайындық барысында штат және федералдық шенеуніктер олардың халқының нақты санын анықтау жолдары туралы танылған тайпалармен кеңесті. Халық санағы бюросы жергілікті серіктестіктер құрды және штаттың жергілікті тайпалармен консультациясы арқылы құрылған, резервациялардың за пределаминде американдық үндістердің маңызды аймақтарын анықтауға арналған штаттық тағайындалған тайпалық статистикалық аймақтарды мойындады (бұл мәселе жиырмасыншы ғасырда зерттелмеген). Нью-Джерсиде бұл Рамапуг тауы тайпасы үшін Пасаик және Берген округтері, ал Нантикок Ленни Ленапе үшін Камберленд округі ретінде белгіленді. Ранкокус үнді резервациясы енді талаптарға сай келмейді, себебі штат Поухатан Ренапеге бұрын жалға берген жердің көп бөлігін қайтарып алды.

Тұқымдық тіркеу

Тайпа мүшелерінің тайпа тізімінде көрсетілген анықталған Рамапуғұл әкесінен немесе анасынан тікелей туыс екендігі талап етіледі. Адамдар расталған туу туралы куәліктерді және тізімдегі Рамапуғұл ата-бабасына дейінгі кем дегенде үш буынның құжаттарын ұсынуы керек.

Қоршаған ортаны қорғау

Тайпа өздерінің жерінде немесе оның жанындағы корпоративтік әрекеттерге байланысты экологиялық мәселелерге тап болды.

Ford Motor Company компаниясының бояулардың ластануы туралы дау

Қоғам мүшелері бұрынғы улы қалдықтар полигонынан улануға байланысты Ford Motor Company компаниясына қарсы сот процесіне қатысты (Mann v. Ford). Бұл жердің бір бөлігі 1970 жылдары Рамапуг халқының көптеген өкілдері тұрған қолжетімді бағадағы тұрғын үйлер салу үшін пайдаланылды. 1980 жылдары Қоршаған ортаны қорғау агенттігі Рингвуд кен орындары полигонын тазалау жұмыстары үшін Суперфонд учаскесі деп белгіледі. Ford Mahwah қаласында автомобиль құрастыру зауытын иеленді және оның мердігерлері көптеген Рамапуг тауының индейлері тұратын аймақта компанияға тиесілі полигонға өнеркәсіптік бояулар және басқа да қауіпті қалдықтарды төкті. EPA қосымша лайлы учаскелер анықталған сайын, тағы үш рет қосымша тазалау жұмыстарын жүктеді. Қосымша тергеуден кейін EPA қауымдастықты Суперфонд тізіміне қайта қосты, мұндай жағдайға тап болған жалғыз учаске осы болды. 2006 жылдың соңында шамамен 600 Рамапуг Ленапе индейлері, Turtle Clan басшысы Уэйн Манн басшылығымен және Роберт Ф. Кеннедидің көмегімен, "Ford Motor Company және оның мердігерлері, сондай-ақ Рингвуд ауданына улы қалдықтарды төккені үшін" (Mann v. Ford) жаппай зиян келтіру туралы сотқа шағым түсірді. HBO-ның Mann v. Ford (2011) деректі фильмінде бұл сот процесі зерттелді. EPA 2011 жылға дейін қосымша 47 000 тонна лай мен топырақты алып тастауды бұйырды, тазалау жұмыстары жалғасуда. Pilgrim Pipelines Holdings, LLC тайпаның жері арқылы екі құбыр желісін жүргізуді жоспарлап отыр, ол бензин, дизель, керосин, авиациялық отын және үйді жылыту майы сияқты тазартылған өнімдерді солтүстікке, ал Баккен формациясының шикі мұнайын оңтүстікке, Нью-Йорк штатының Олбани қаласы мен Нью-Джерси штатының Линден қаласындағы Химиялық жағалаудағы Бейвей мұнай өңдеу зауыты арасында тасымалдайтын болады. Бұл желі сонымен қатар Рамапо таулары мен Рамапо өткелі арқылы өтеді. Standing Rock-пен ынтымақтастықта, тайпа мүшелері 2016 жылы Нью-Йорк шекарасына жақын Нью-Джерси штатының Мава қаласында Пилигрим құбыр желісіне қарсы наразылық білдіру үшін Split Rock Sweetwater наразылық лагерін құрды.

Фильмдер

Манн Фордқа қарсы (2011) – Рамапу Ленеп үнді халқының Форд компаниясына қарсы сот процесі туралы деректі фильм. Ол HBO телеарнасында үнемі көрсетіледі. Маро Чермаев пен Мика Финк режиссерлік еткен фильмде руды өкілдік еткен Рамапудан Пол Манн және руды сотта қорғаған «Кокран фирмасынан» Вики Гиллиам есімдері келтіріледі. Фильмде Рамапудың бес жыл бойы сот ісін қалай жүргізгені және компаниямен келісімге қалай келгені бейнеленген. American Native (2013) – Рамапу Ленеп ұлтының американдық жергілікті ұлт ретінде федералдық мойындау алуға жасаған күш-жігері және жер мен құжаттарын жоғалту, сондай-ақ нәсілшілдікке байланысты туындаған қиындықтар туралы деректі фильм. Out of the Furnace (2013) фильмі – Кристиан Бейл, Вуди Харрелсон және Виллем Дафо қатысқан, Рамапу тауларында өмір сүретін қауымдастықтарды көрсететін көркем драма. Махуа қаласының тайпа басшылары мен шенеуніктері Рамапу Ленеп халқының жағымсыз бейнеленгеніне байланысты фильмді бойкоттауға шақырды, ал Двэйн Перри оны жеккөрушілік қылмыс деп атады. Relativity Media компаниясы фильмнің «ешбір жеке тұлғаға немесе топқа негізделмегенін» және «толығымен ойдан шығарылған» екенін мәлімдеді. Фильмдегі антагонист есімімен аталған ДеГроат тегін алып жүрген сегіз адамды қоса, топтың тоғыз мүшесі фильмнің түсірушілері мен басқа да қатысушыларға қарсы сотқа шағым түсірді. Олар Out of the Furnace фильмінде Рамапо тауларында өмір сүретін қылмыстық топтың «заңсыз, есірткіге тәуелді, кедей және зорлық-зомбылыққа бейім» бейнесі көрсетілгенін мәлімдеді. 2014 жылдың 16 мамырында Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласындағы АҚШ округтік сотының судьясы Уильям Уолс бұл істі қарастырып, фильмде ешбір талапкер туралы тікелей айтылмағанын мәлімдеп, сотты жоққа шығарды. The Way of the Ramapough (2022) – Эллиотт Руганың түсірген 30 минуттық деректі фильмі, «Нью-Джерсидің жоталары коалициясы» ұйымымен бірлесіп жасалған. Фильмде Торналар кланының басшысы Винсент Маннмен сұхбаттасып, тайпаның тарихын алғашқы байланыс кезеңінен бастап қазіргі уақытқа дейін, отарлаушылықтың салдарына, жергілікті жерлерді тартып алуға, одан туындаған диаспораға, қырғынға, жергілікті ұлттық ерекшелікті жоққа шығаруға, федералдық мойындауға жасалған әрекеттерге және Форд мотор компаниясының құйрық суларының ластануына байланысты федералдық және штаттық органдардың тиімсіздігіне тоқталады. Осы және басқа да қиындықтарға қарамастан, бас Манн кланның басқа жерге көшірілетініне, тайпаның федералдық мойындау алатынына және Рамапу халқының климаттың күрт өзгеруіне тап болған қоғамда маңызды рөл атқаратынына үміттеніп отыр.

Mann v. Ford (2011) is a documentary about the lawsuit filed by the Ramapough Lenape Indian Nation against Ford. It is regularly shown on HBO. Directed by Maro Chermayeff and Mica Fink, it features Paul Mann of the Ramapough and Vicki Gilliam of The Cochran Firm, which represented the tribe. It portrays the five years of the Ramapough pursuing the suit and how they reached settlement with the company. American Native (2013) is a documentary that details the Ramapough Lenape Nation's efforts to gain federal recognition as a Native American nation and the difficulties it has encountered due to loss of lands and records and alleged racism. The movie Out of the Furnace (2013) is a fictional drama dealing partly with communities living in the Ramapough Mountains, featuring Christian Bale, Woody Harrelson and Willem Dafoe. Tribal leaders and town officials from Mahwah urged a boycott of the movie due to negative depictions of the Ramapough Lenape Nation, which Dwaine Perry termed a hate crime. Relativity Media responded that the movie "is not based on any one person or group" and is "entirely fictional". Nine members of the group, eight of whom have the surname DeGroat, which is given to the movie's antagonist, filed suit against the makers and other involved parties. They claimed that Out of the Furnace portrays a gang of criminals living in the Ramapo Mountains who are "lawless, drug addicted, impoverished and violent". On May 16, 2014, U. S. District Court Judge William Walls, in Newark, New Jersey, dismissed the lawsuit, saying that the movie did not refer directly to any of the plaintiffs. The Way of the Ramapough (2022), a 30 minute documentary by Elliott Ruga, produced by the New Jersey Highlands Coalition, based on an interview with Turtle Clan Chief Vincent Mann, who discusses tribal history from the era of first contact through contemporary times and the effects of colonialism, including the dispossession of Native lands and the resulting diaspora, massacres, rejection of native identity, the attempt at federal recognition and the continuing federal and state failures to address the toxic contamination by the Ford Motor Company that continues to poison the Turtle Clan's community in Ringwood, NJ. Despite these and other challenges Chief Mann is optimistic that the Clan will be relocated, the Tribe will receive federal recognition and the Ramapough people will find a vital role in a society confronted with a drastically changing climate.

Теледидар

The Red Road (2014) – HBO/SundanceTV арналары үшін түсірілген алты бөлімді телесериал.