Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық жылжымайтын мүлік компаниясы
American real estate company
Irvine Company LLC – жылжымайтын мүліктерді дамытуға бағытталған американдық жеке компания. Штаб-пәтері Калифорния штатының Ньюпорт-Бич қаласында орналасқан, ал көптеген операциялары Калифорния штатының Ирвайн қаласында және оның төңірегінде шоғырланған. Бұл қала 300 000-нан астам халқы бар, және оны негізінен Irvine Company жобалаған. Компанияны Ирвин отбасы құрған, қазіргі уақытта оның толық иесі Дональд Брен. Компания жеке меншік болғандықтан, оның қаржылық мәліметтері жарияланбайды. Дегенмен, 2021 жылдың сәуір айына қарай Дональд Брен 15,3 миллиард долларлық таза табысымен АҚШ-тағы ең бай жылжымайтын мүлік дамытушысы болып табылады.
The Irvine Company LLC is an American private company focused on real estate development. It is headquartered in Newport Beach, California, with a large portion of its operations centered in and around Irvine, California, a planned city of more than 300,000 people mainly designed by the Irvine Company. The company was founded by the Irvine family and is currently wholly owned by Donald Bren. Since the company is private, its financials are not released to the public. However, Bren is the wealthiest real estate developer in the United States with a net worth of $15.3 billion as of April 2021.
Тарих
Ирвин компаниясы тарихын 1864 жылы Джеймс Ирвин I, Бенджамин және Томас Флинт, сондай-ақ Льюэллин Биксби үш іргелес мексикалық жер учаскелерін біріктіру арқылы құрылған 185 шаршы миль (479 км²) ранчоға дейін жетеді. 1864 жылы болған құрғақшылықтан Хосе Антонио Сепульведаның малдары қырылып, оны жағалаудағы Сан-Хоакин ранчосын Ирвин мен оның серіктестеріне сатуға мәжбүр етті. 1866 жылы олар Уильям Вольфскилден Rancho Lomas de Santiago сатып алды; оның тік, төбелі жері болғандықтан, көбінесе қой шаруашылығына пайдаланылды. 1868 жылы Флинт, Биксби және Ирвин Ранчо Сантьяго де Санта-Ананың иелігін бөлісу бойынша сотқа қатысқан талапкерлердің қатарында болды. Басқа ертедегі Ньюпорт Бич жер иелерінен айырмашылығы, Ирвин мен оның серіктестері жерді бөліп сатуға мүдделі болмады, керісінше, олардың кең аумағында ең тиімді ауыл шаруашылық мақсатын анықтауға ниеттенді. Ирландияда туған Ирвин Атлантика мұхиты арқылы сапар барысында болашақта Орталық Тынық мұхиты темір жолының (CPR) магнаты болатын Коллис Хантингтонмен кездесті. Бірақ бұл кездесу достыққа әкелмеді, оның орнына өмір бойы сақталған келіспеушілік туды. Хантингтонның Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолына (SP) Ориндж округі мен Сан-Диего арасындағы бағыты үшін Ирвиннің жері қажет болғанда, Ирвин бас тартты. SP жұмысшылары Ирвиннің жеріне рұқсатсыз рельстер төсегенде, мылтық ұстаған ранчо жұмысшылары оларға қарсы тұрды. Ақырында Ирвин Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолына өз ранчосында құрылыс салуға рұқсат берді. Ирвин 1886 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы Джеймс II (1867 ж.т.) 25 жасқа толғанға дейін ранчоны басқаруға қалдырылған сенімділер оны аукционға сатуға тырысты. Бірақ аукцион заңсыз деп жарияланғаннан кейін, Джеймс II ранчоның басшылығын өз қолына алып, оның ауыл шаруашылық өнімділігін арттыру жөніндегі жұмыстарды жеделдетті. 1894 жылы ол жер иелігін Ирвин компаниясы ретінде тіркеді. 1800 жылдардың соңынан 1970 жылдарға дейін Ирвин компаниясы мүлікте мал шаруашылығын да жүргізіп келді, ал "Боммер Каньон Мал лагері" оның орталығы болды. Олар сонымен қатар қой шаруашылығымен де айналысты. Джеймс Ирвин 1867 жылы өзінің адамдарымен бірге "Ирвин ранчосын көп аралап, кейде кешке отыз-қырық шақырымдық сапардан кейін қатты шаршап үйге оралатынбыз, бірақ біз ранчо мен малдың көп бөлігін көру үшін мұны істеуге тиіспіз" деді. Ол кезде оның Ирвин компаниясы көршілес жерлерді сатып алып жатқандықтан, "[ранчоның] көп бөлігін көру үшін атпен жүру қажеттілігі туатын еді". Боммер каньоны учаскесі 1981 және 1982 жылдары Ирвин қаласына сатылды.
The Irvine Company traces its history to a 185 square miles (479 km2) ranch founded by James Irvine I, Benjamin and Thomas Flint, and Llewellyn Bixby in 1864 by combining three adjoining Mexican land grants. A drought in 1864 killed the livestock of Jose Antonio Sepulveda, forcing him to sell his coastal Rancho San Joaquin to Irvine and his partners. In 1866 they purchased Rancho Lomas de Santiago from William Wolfskill; largely unfarmable due to its steep, hilly terrain, it had been used mainly as a sheep ranch. In 1868 Flint, Bixby and Irvine were among the claimants of a title lawsuit that divided Rancho Santiago de Santa Ana. Unlike other early Newport Beach landowners, Irvine and his partners had no interest in subdividing and selling, intent, instead, upon identifying the most lucrative agricultural uses for their enormous The Irish born Irvine met Collis Huntington, soon to become one of the Central Pacific Railroad (CPR) magnates, on a trip across the Atlantic. Rather than cementing a friendship, a disagreement that lasted throughout their lives resulted. When Huntington's Southern Pacific Railroad (SP) needed Irvine's land for its route between Orange County and San Diego, Irvine refused. When SP crews began laying tracks on Irvine land without permission, ranch hands with shotguns confronted the crews. Eventually, Irvine gave the Atchison, Topeka & Santa Fe Railway permission to build on his ranch. When Irvine died in 1886, trustees, left in control of the ranch until his son James II (b.1867) turned 25, tried to sell it at auction. When this auction was declared illegal, James II took over the reins of the ranch and accelerated efforts to increase its agricultural production. In 1894, he incorporated the land holdings as the Irvine Company. Between the late 1800s to the 1970s, the Irvine Company continued to also run cattle operations on the property, with "Bommer Canyon Cattle Camp" serving as its center. They also ran sheep. James Irvine remarked in 1867 that he and his men "rode about [the Irvine Ranch] a good deal, sometimes coming home in the evening after a thirty or forty mile ride pretty thoroughly tired out, but we had to do it in order to see much of the ranch and the flock." At the time, his Irvine Company had been purchasing further adjoining parcels of land, "[so] there [was] considerable riding to be done, if one [was] to see much of [the ranch]." The Bommer Canyon area was sold to the City of Irvine between 1981 and 1982,