Кіріспе
Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясы 1949 жылы қабылдаған қаулы: «Жыныстық коммерция және онымен байланысты адам саудасының зұлымдығы адамның қадір-қасиеті мен құндылығына қайшы келеді және жеке адамның, отбасының және қоғамның әл-ауқатына қауіп төндіреді». 2013 жылдың желтоқсанына дейін 82 мемлекет конвенцияға қатысушы болды (суретті қараңыз). Тағы 13 мемлекет конвенцияға қол қойған, бірақ оны әлі ратификацияламаған. Бұл конвенция ертеректегі, мәжбүрлеу жыныстық коммерциясының кейбір аспектілерін қамтыған бірнеше конвенциялардың орнын басады. 1949 жылғы конвенцияға қол қойған мемлекеттер үш міндетті атқаруға міндетті: адам саудасын тоқтату, арнайы әкімшілік және құқық қорғау шараларын қабылдау, сондай-ақ адам саудасының құрбандарына бағытталған әлеуметтік шаралар. 1949 жылғы конвенция адам саудасы мәселесіне екі жаңа көзқарас ұсынады: ол жыныстық коммерциямен айналысатын адамдарды қорқытушылардың құрбандары ретінде қарастырады және алғаш рет нәсілдік және гендерлік бейтарап тілді қолдана отырып, «ақ құл саудасы» және «әйелдер» терминдерін пайдаланбайды. 1949 жылғы конвенцияның шарттарына сәйкес болу үшін, адам саудасы халықаралық шекараны кесіп өтуі міндетті емес. Конвенцияға қатысушы мемлекеттер «басқа адамды жыныстық коммерция мақсатында сұрау, азғыру немесе алып кету, тіпті осы адамның келісімімен», «басқа адамның жыныстық коммерциясын пайдалану, тіпті осы адамның келісімімен» (1-бап) жасаған, сондай-ақ жыныстық коммерцияға арналған үй иеленген немесе жалдаған (2-бап) кез келген адамды жазалауға міндетті. Ол сонымен қатар жыныстық коммерция мақсатындағы халықаралық саудамен күресу үшін, қылмыскерлерді экстрадициялау рәсімдерін қоса алғанда, процедураларды белгілейді. Бұған қоса, қатысушы мемлекеттер жыныстық коммерциямен айналысатын адамдарды «арнайы тіркеуге алуға, арнайы құжатқа ие болуға немесе ерекше бақылау немесе хабарлау талаптарына» (6-бап) бағындыратын барлық ережелерді жоюға міндетті. Сонымен қатар, олар жұмыс іздеушілерді, әсіресе әйелдер мен балаларды жыныстық коммерция қауіптерінен қорғау үшін жұмыс агенттіктерін бақылауға қажетті шараларды қабылдауы керек (20-бап). Конвенцияны түсіндіруге немесе қолдануға қатысты тараптар арасындағы дау кез келген тараптың өтініші бойынша Халықаралық сотқа жіберілуі мүмкін (22-бап).
"Whereas prostitution and the accompanying evil of the traffic in persons for the purpose of prostitution are incompatible with the dignity and worth of the human person and endanger the welfare of the individual, the family, and the community"
As of December 2013, 82 states were party to the convention (see map). An additional 13 states had signed the convention, but had not yet ratified it. The Convention supersedes a number of earlier conventions that covered some aspects of forced prostitution. Signatories are charged with three obligations under the 1949 Convention: prohibition of trafficking, specific administrative and enforcement measures, and social measures aimed at trafficked persons. The 1949 Convention presents two shifts in perspective of the trafficking problem, in that it views prostitutes as victims of the procurers, and in that it eschews the terms "white slave traffic" and "women", using for the first time race and gender neutral language. To fall under the provisions of the 1949 Convention, the trafficking need not cross international lines. requires state parties to punish any person who "procures, entices, or leads away, for purposes of prostitution, another person, even with the consent of that person", "exploits the prostitution of another person, even with the consent of that person" (Article 1), or runs a brothel or rents accommodations for prostitution purposes (Article 2). It also prescribes procedures for combating international traffic for the purpose of prostitution, including extradition of offenders. Furthermore, state parties are required to abolish all regulations that subject prostitutes "to special registration or to the possession of a special document or to any exceptional requirements for supervision or notification" (Article 6). And also, they are required to take the necessary measure for the supervision of employment agencies in order to prevent persons seeking employment, in particular women and children, from being exposed to the danger of prostitution (Article 20). A dispute between the parties relating to the interpretation or application of the Convention may, at the request of any one of the parties to the dispute, be referred to the International Court of Justice (Article 22).
Мәртебе
Конвенцияны ратификациялаған бірқатар елдер дауларды Халықаралық сотқа жолдау мәселесі бойынша ұсыныстар жасады, ал кейбір елдер осы баптың болуына қарсы болғандықтан Конвенцияны мүлдем ратификацияламады. Конвенцияны көптеген елдер ратификацияламауының басты себептерінің бірі – оның 1-баптағы «осы адамның келісімімен болса да» деген тұжырымдамасынан, ерікті жыныстық қызметке де қатысы бар. Мысалы, Германия, Нидерланды, Грекия, Түркия және басқа да елдерде ерікті жыныстық қызмет заңмен реттеліп, «кәсіп» саналады. Біріккен Ұлттар Ұйымының Трансұлттық ұйымдасқан қылмысқа қарсы конвенциясына (2000 жылғы) қатысты Адам саудасы жөніндегі хаттамада 1949 жылғы Конвенциядағыдан өзгеше «адам саудасы» анықтамасы қолданылған, және оны көптеген елдер ратификациялаған. Адам құқықтары орталығы, әсіресе Құлдық мәселесі жөніндегі жұмыс тобының хатшылығы, Халықаралық экономикалық және әлеуметтік істер департаментінің Әлеуметтік даму және гуманитарлық істер орталығымен тығыз байланыс орнатып, Конвенцияны белсенді түрде бақылап отырады.