Фрэнк Стерджис: Уотергейттен бастап барлауға дейін
Frank Sturgis
Фрэнк Стерджис: Уотергейт саяхатында ұсталған, Никсон президенттігінің құлауына себепкер болған тұлға. Әскери қызмет, ОАК және Кеннеди кісі өлтіруіне қатысты күдік.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уотергейт ісқерлігіне қатысқан бес адамның бірі, олардың ұсталуы Ричард Никсонның президенттік қызметінің аяқталуына себеп болды. 1892–1894 жылдары Нью-Йорк қор биржасының президенті.
One of five Watergate burglars whose capture led to the end of Richard Nixon's presidency
the president of the New York Stock Exchange from 1892–1894
Франк Энтони Стургис (9 желтоқсан 1924 – 4 желтоқсан 1993), туған кезде Франк Анджело Фиорини есімді болған, Ричард Никсонның президенттік өкілеттігінің аяқталуына әкеп соққан бес Уотергейт ісқерінің бірі болды. Ол АҚШ қарулы күштерінің бірнеше саласында қызмет етті, 1958 жылғы Куба революциясында қатысты, Орталық барлау агенттігінің жасырын жедел жұмыскері ретінде жұмыс істеді және Джон Ф. Кеннедиге жасалған қастандықтың ұйымдастырушысы болды деген күдік туды.
Frank Anthony Sturgis (December 9, 1924 – December 4, 1993), born Frank Angelo Fiorini, was one of the five Watergate burglars whose capture led to the end of the presidency of Richard Nixon. He served in several branches of the United States military and in the Cuban Revolution of 1958, worked as an undercover operative for the Central Intelligence Agency, and was alleged to be involved in the assassination of John F. Kennedy.
Ерте өмір және әскери қызмет
Бала кезінде отбасымен Филадельфияға (Пенсильвания штаты) көшіп келді. 1942 жылдың 5 қазанында 17 жасар Фрэнк Анджело Фиорини АҚШ Теңіз корпусына қосылып, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхитындағы Бірінші Теңіз шабуылшылары батальонында полковник "Қызыл Майк" Мерит Эдсонның қол астында қызмет етті. 1942 жылдың 14 сәуірінде Уильям Донован, Ақпарат координаторы (Стратегиялық қызметтер кеңсесінің алдағысы), барлау жинау, партизандық әрекеттер арқылы жапондықтарды мазалау, Әскери әуе күштері үшін нысаналарды анықтау және құлаған одақтас авиаторларды құтқару үшін бөлімдерді белсендірді. Осының нәтижесінде Стилвеллдің қытай күштері, Уингейттің шабуылшылары және Мерриллдің мародерлері соғысқа қатысты, ал Фрэнк партизандық тактиканы және барлауды жинауды үйренді, бұл оның кейінгі оқиғаларында пайдалы болды. 1945 жылы капрал шенімен құрметпен босатылып, Вирджиния политехникалық институтына түсті, бірақ колледжді тастап, 1946 жылдың 5 маусымында Норфолк полициясына қосылды. Көп ұзамай ол пара алудың сыбайлас жемқорлық жүйесін анықтап, басшыларына хабарлады, олар оған заңсыз әрекеттерге көз жұмуға кеңес берді. 1946 жылдың 5 қазанында ол сержантымен жанжалдасып, сол күні қызметтен кетті. Келесі 18 ай бойы Норфолк қаласындағы Гавана Мадрид тавернасын басқарды, ол негізінен кубалық теңізшілерге қызмет көрсетті. 1947 жылдың 9 қарашасында Фиорини Норфолк әскери-теңіз базасында АҚШ Теңіз резервіне қосылып, тавернада жұмыс істеп жүріп ұшуды үйренді. 1948 жылдың 30 тамызында құрметпен босатылып, келесі күні АҚШ Армиясына қосылды. Ол бірден Батыс Берлинге жіберілді, онда КСРО Берлин блокадасы кезінде құрлық жолдарын жапқан еді, және ол генерал Люциус Клейдің құрмет қарауының мүшесі болды. 1949 жылдың 11 мамырында КСРО құрлық жолдарын қайта ашқаннан кейін екі апта өткен соң Фиорини құрметпен босатылды. Теңіз шабуылшысы ретінде Фиорини жаудың тылында барлау жұмыстарын жүргізді, ал Берлин мен Гейдельбергте Армияда қызмет еткен кезінде жоғары құпия рұқсаты болды және Совет Одағын басты нысана еткен барлау бөлімінде жұмыс істеді. Фиорини Ресейдің қауіпті екеніне сене бастады және өмір бойы белсенді жауынгер болды. 1952 жылы Норфолкке оралғаннан кейін, ол Cafe Society тавернасын басқаруға жұмысқа орналасты, содан кейін оның иесі Милтон Басспен серіктесіп, Вирджиния Бичтегі The Top Hat түнгі клубын сатып алып, басқарды. 1952 жылдың 23 қыркүйегінде Фрэнк Фиорини Вирджиния штатының Норфолк қаласының округтік сотына өз атын Фрэнк Энтони Стержис деп өзгерту туралы өтініш берді, 1937 жылы анасының үйленген әкесі Ральф Стержистің тегін қабылдады. Оның жаңа есімі 1949 жылы Э. Говард Ханттың "Бимини Рун" романының кейіпкері Хэнк Стержиске ұқсас болды, оның өмірі Фрэнк Стержистің 1942-1949 жылдардағы өмірімен белгілі бір жағынан сәйкес келеді.
When still a child, his family moved to Philadelphia, Pennsylvania. On October 5, 1942, in his senior year of high school, 17 year old Frank Angelo Fiorini joined the United States Marine Corps and served under Colonel "Red Mike" Merritt A. Edson in the First Marine Raider Battalion in the Pacific Theater during the Second World War. "On April 14, 1942, William Donovan, as Coordinator of Information (forerunner of the Office of Strategic Services), activated units charged with gathering intelligence, harassing the Japanese through guerrilla actions, identifying targets for the Army Air Force to bomb, and rescuing downed Allied airmen." This was what led to Stilwell's Chinese forces, Wingate's Raiders, and Merrill's Marauders involvement in the war, and Frank got trained in guerrilla tactics and gathering intelligence, which became useful in his later events. Honorably discharged as a corporal in 1945, he enrolled at Virginia Polytechnic Institute but left college and joined the Norfolk Police Department on June 5, 1946. He soon discovered a corrupt payoff system and brought it to the attention of his superiors, who told him to overlook the illegal activities. On October 5, 1946, he had a confrontation with his sergeant and resigned the same day. For the next 18 months, he managed the Havana Madrid tavern in Norfolk that catered to foreigners, mostly Cuban merchant seamen. On November 9, 1947, Fiorini joined the United States Naval Reserve at the Norfolk Naval Air Station and learned to fly while still working at the tavern. He was honorably discharged on August 30, 1948, and joined the United States Army the next day. He was sent immediately to West Berlin, where the USSR had closed the land routes during the Berlin Blockade, and he became a member of General Lucius Clay's honor guard. Two weeks after the USSR reopened the land routes on May 11, 1949, Fiorini was honorably discharged. As a Marine Raider, Fiorini had worked behind enemy lines gathering intelligence, and during his Army tenure in Berlin and Heidelberg, he had a top secret clearance and worked in an intelligence unit whose primary target was the Soviet Union. Fiorini started to believe Russia was a threat, and he became a lifelong militant. Returning to Norfolk in 1952, he took a job managing the Cafe Society tavern, then partnered with its owner, Milton Bass, to co purchase and manage The Top Hat Nightclub in Virginia Beach. On September 23, 1952, Frank Fiorini filed a petition in the Circuit Court of the City of Norfolk, Virginia, to change his name to Frank Anthony Sturgis, adopting the surname of his stepfather Ralph Sturgis, whom his mother had married in 1937. His new name closely resembled that of Hank Sturgis, the fictional hero of E. Howard Hunt's 1949 novel, Bimini Run, whose life parallels Frank Sturgis's life from 1942 to 1949 in certain salient respects.
Кубаға көшіп, Кастроның күштеріне қосылады
1956 жылы Стержис Кубаға көшіп, Мексика, Венесуэла, Коста-Рика, Гватемала, Панама және Гондурас елдеріне сапарлады. 1957 жылы Майамиге көшкен ол, араласқан әйелі арқылы бұрынғы Куба президенті Карлос Приомен танысты. Прио диктатор Фульхенсио Батистаға қарсы күрескен кубалықтармен бірге билікке оралу жоспарларын жасады. Фрэнк Вирджиния штатының Норфолк қаласында туған ескі досы Ричард Сандерлинмен қайта кездесті. Майамиге қоныстанғаннан кейін, екеуі Фидель Кастроның көтерілісшілеріне қару-жарақ жеткізумен айналысты. Олар Кастроны қолдау үшін Мексикаға қаржы жіберді. 1957 жылы Кастроның 26 шілде қозғалысы ЦРУ бас инспекторы Лайман Киркпатрик пен олардың өкілдерінің арасында кездесу ұйымдастырды, оны Бакарди корпорациясының атқарушы директоры Пепин Бош көмектесті. Прио Стержиске Кубаға барып, Кастроға қосылып, Майамидегі эмигранттарға хабар беруді тапсырды. Стержис Кубаға барды және Кастромен кездесті. Ричард Сандерлин Ориенте провинциясындағы Сьерра-Маэстра тауларына сапарлап, Кастроның көтерілісшілерін әскери стратегия, тактика, қару-жарақпен жұмыс істеу және қолға-қол соғысқа үйретті. 1958 жылы Франк Сантьягодағы АҚШ консулдығында ЦРУ-мен байланыс орнатты. Ол агенттікке ақпарат беруші ретінде жұмыс істеді, оның бақылаушысы Сэм Женс болды. Стержис Кубаға қару-жарақ жеткізумен де айналысты, сондықтан заңсыз қару-жарақ ұстағаны үшін тұтқындалды, бірақ айыптаусыз босатылды. 1959 жылы Стержис Кубадағы казинолармен байланыс жасады және кейбіреулер оның Кубадағы мафиози Трафикантетің адамы Льюис МакУиллимен кездескенін айтады. Ол Тропикана казиносының менеджерімен де танысты, ол Джек Рубимен жақсы таныс екенін мойындады. Стержис Сьерра-Маэстра тауларында Кастро мен оның 400 көтерілісшісімен кездесті. Стержис Кастроның әскерін партизандық соғысқа үйретуді ұсынды. Кастро ұсынысты қабылдады, бірақ оған қару-жарақ пен оқ-дәрі де қажет болды, сондықтан Стержис қару-жарақ саудасына кірісті. 1958 жылдың наурыз айында Стержис Сьерра-Маэстра тауларында оқу лагерін ашты, онда ол Че Гевара мен 26 шілде қозғалысының басқа да көтерілісшілерін партизандық соғысқа үйретті. Кастро билікті басып алғаннан кейін, 1959 жылдың 11 қаңтарында Сан-Хуан төбесіндегі көтерілісшілердің ату отряды 71 қарсыласын бульдозермен қазылған 12 метрлік арыққа тастады. Стержис өлім жазасына қатыспағанымен, ол жаппай қабірдің үстінде мылтық ұстап тұрған суретіне түсті. Оның досы Ричард Сандерлин Рауль Кастроның Екінші майданының дайындығын аяқтады және Батиста армиясына қарсы ұрыс операцияларына партизандық отрядты жетектеді. Кастро Стержисті құмар ойындарының басқарушысы және әуе күштерінің қауіпсіздік және барлау басқармасының директоры етіп тағайындады, сонымен қатар 26 шілде қозғалысындағы капитан лауазымын берді. 1959 жылдың 2 маусымында Стержис Алан Макдональдпен бірге Майамиге барды, "Хаванадағы казиноларды иеленген американдық құмар ойыншыларын тергеуді қадағалады". Олар Metropolitan Criminal Intelligence Supervisor Frank Kappel-ден "Мейер және Джейк Лански, Джо Силези, Джо Риверс және Сантос Трафиканте" туралы ақпарат сұрады, ол Куба үкіметінің ресми жазбаша өтінішінен кейін алты күннен соң берілді. Ол Кубаға революцияны ұйымдастыруға көмектесу үшін Венесуэладан жеткізілген екі адаммен танысты және олардың коммунистер екенін анықтады. Ол Камило Сиенфуэгос сияқты коммунистерге қарсы болғандарды іздестіре бастады, Рауль Кастро мен Че Гевара коммунистер екенін білгенімен, Фидель Кастроға сенімді емес еді. Келесі айда Стержис Революциялық әуе күштерінің бас команданті Педро Луис Диас Ланспен бірге қашып кетті және олар Кастроға қарсы эмигранттардың оппозициясына қосылды. Бірнеше айдан кейін Стержис Кастроға қарсы листовка тарату операциясына қатысты. Стержис Антикоммунистік бригада құрды, Ханс Таннер өзінің "Контрреволюциялық агент" кітабында бұл ұйымды "Кубадан шығарылған қонақ үйлер мен құмар ойындарының иелері қаржыландырды" деді. Маямидегі шекаралық патруль Стержистің ЦРУ-ның Серхио Рохастың (Британиядағы Кубаның бұрынғы елшісі) Кастроны құлату үшін қаржыландыратын операциясына қатысқанын хабарлады. Стержис ЦРУ-ға Шошқалар шығанағына шабуыл жасауға көмектескеніне дәлелдер жеткіліксіз болғанымен, ол президент...
In 1956, Sturgis moved to Cuba, and went to Mexico, Venezuela, Costa Rica, Guatemala, Panama and Honduras. Sturgis moved to Miami in 1957, where the Cuban wife of his uncle Angelo Vona introduced him to former Cuban president Carlos Prío, who joined with other Cubans opposing dictator Fulgencio Batista to plot their return to power. Now Frank had gotten together with an old friend, Richard Sanderlin who was also a Norfolk, Virginia native. Once they had relocated to Miami, Florida, they began an arms and munition smuggling operation into Cuba, bound for the rebels of Fidel Castro. They were sending money to Mexico to support Fidel Castro, whose 26th of July Movement had arranged a meeting between CIA Inspector General Lyman Kirkpatrick and their representatives in 1957 by Pepín Bosch, an executive of the Bacardi Corporation. Prio asked Sturgis to go to Cuba to join up with Castro and to report back to the exiled powers in Miami, so he went down and met with Castro. While Richard Sanderlin traveled to the Sierra Maestra Mountains in Oriente Province Cuba, where he began training the Castro rebels, in military strategy, tactics, weapon handling, and hand to hand fighting. In 1958, Frank made contact with the Central Intelligence Agency (CIA) in Cuba at the US Consulate in Santiago. He worked as an informer for the agency with his control officer Sam Jenis. Sturgis also became involved running guns to Cuba, and not surprisingly was arrested for illegal possession of arms, but released without charge. In 1959, Sturgis had contact with casinos in Cuba and some say met Lewis McWillie, mobster Traficante's man in Cuba, and the manager of the Tropicana Casino who by his own testimony was a known acquaintance of Jack Ruby. Sturgis met up with Castro and his 400 rebels in the Sierra Maestra mountains. Sturgis offered to train Castro's troops in guerrilla warfare. Castro accepted the offer, but he also had an immediate need for guns and ammunition, so Sturgis became a gunrunner. In March 1958, Sturgis opened a training camp in the Sierra Maestra mountains, where he taught Che Guevara and other 26th of July Movement rebel soldiers guerrilla warfare. When Castro seized power, a rebel firing squad on San Juan Hill executed 71 of their opponents on January 11, 1959, into an awaiting 40 foot (12.2 m) ditch that had been opened with a bulldozer. Although Sturgis did not take part in the execution, he was photographed afterwards holding a rifle on top of the covered mass grave. His friend Richard Sanderlin, completed the training of Raul Castros Second Front, and led a guerrilla band into combat operations against the Cuban army of Batista. Castro then appointed Sturgis gambling czar and director of security and intelligence for the air force, in addition to his position as a captain in the 26th of July Movement. Sturgis went to Miami on June 2, 1959, with Alan McDonald while "supervising the investigation of several American gamblers with criminal records that operate casinos in Havana." They requested from Metropolitan Criminal Intelligence Supervisor Frank Kappel information on "Meyer and Jake Lansky, Joe Silesi aka Joe Rivers and Santos Trafficante," that was provided to them six days later after the Cuban government sent an official written request. He was introduced to two men that were transported to Cuba from Venezuela to assist in the organization of the revolution and Frank saw they were clearly communist. He began to sound out those that he knew were anti communist including Camilo Cienfuegos, as he knew leaders like Raúl Castro and Che Guevara were communist, but he was unsure about Fidel Castro. Sturgis defected the following month with Revolutionary Air Force chief Commandant Pedro Luis Díaz Lanz and they joined the anti Castro exile opposition. Sturgis participated with him a few months later in an anti Castro leaflet dropping raid over Cuba. Sturgis formed the Anti Communist Brigade which Hans Tanner in his book "Counter Revolutionary Agent", says the organization was "being financed by dispossessed hotel and gambling owners" from Cuba. The Border Patrol in Miami reported that Sturgis was involved in a CIA operation being financed by Sergio Rojas (former Cuban Ambassador to Great Britain) to overthrow Castro. It has been claimed, with little in the way of evidence, that Sturgis was involved in helping the CIA organize the Bay of Pigs Invasion, for whose ultimate failure he blamed President Kennedy. Sturgis recruited 19 year old Marita Lorenz, who was close to Fidel Castro, and she took CIA pills, which she hid in her face cream, to poison Castro, but the plot failed. According to Lorenz, she met Sturgis again before the Kennedy assassination in 1963 with others planning a big event. Lorenz stated that she joined Sturgis traveling to Dallas after the meeting. Sturgis was claimed to be a member of Operation 40, a CIA sponsored counterintelligence group composed of Cuban exiles. The group was formed to seize control of the Cuban government after the Bay of Pigs Invasion. The operation was concentrating on Cuba and were operating out of Mexico. Despite his claimed involvement in numerous CIA sponsored operations including the Bay of Pigs invasion, the 1975 Rockefeller Commission succinctly states that "Frank Sturgis was not an employee or agent of the CIA either in 1963 or at any other time."
1972 жылы Уотергейт тонау
1972 жылы 17 маусымда Стержис, Вирджилио Гонсалес, Эухенио Мартинес, Бернард Баркер және Джеймс В. Маккорд кіші Вашингтондағы Уотергейт кеңсе кешенінде орналасқан Демократиялық партияның ұлттық науқандық кеңселеріне электрондық тыңдау құрылғыларын орнату кезінде ұсталды. Ақ үйдің ЦРУ офицері Э. Говард Ханттың телефон нөмірі ұрылардың мекенжай кітапшаларынан табылды. Журналистер бұл бұзушылықты Ақ үймен байланыстыра алды. Ұрылар бірнеше апта бұрын сол жерге кіріп, істен шыққан құрылғыны жөндеу және қосымша құжаттарды фотоға түсіру үшін қайта оралған. "Вашингтон пост" газетінің тілшісі Боб Вудвордқа үкіметте жұмыс істейтін ақпарат көзі (Deep Throat) президент Ричард Никсонның жоғары лауазымды көмекшілерінің ұрыларға оның саяси қарсыластары туралы ақпарат алу үшін төлем жасағанын айтты. Стержис 1976 жылы шыққан "Президенттің барлық адамы" фильмінде, Уотергейт жанжалының оқиғаларын баяндайтын Рон Хейл рөлінде бейнеленді.
On June 17, 1972, Sturgis, Virgilio González, Eugenio Martínez, Bernard Barker and James W. McCord, Jr. were arrested while installing electronic listening devices in the national Democratic Party campaign offices located at the Watergate office complex in Washington. The White House office telephone number of CIA officer E. Howard Hunt was found in address books of the burglars. Reporters were able to link the break in to the White House. The burglars had successfully entered into the same location several weeks earlier, but returned to fix a malfunctioning device and to photograph more documents. Bob Woodward, a reporter working for The Washington Post was told by a source (Deep Throat) who was employed by the government that senior aides of President Richard Nixon had paid the burglars to obtain information about his political opponents. Sturgis was portrayed in All the President's Men, the 1976 film retelling the events of the Watergate scandal, by Ron Hale.
Түрмеде және кейінгі тергеулер
1973 жылдың қаңтар айында Стержис, Хант, Гонсалес, Мартинес, Баркер, Г. Гордон Лидди және Джеймс В. Маккорд заговор жасау, ұрлық және телефондық сымды тыңдау қылмыстары үшін сотталды. Стержис 1973 жылы Макс Гонсалес және Джерри Бьюкененмен бірге Майамидегі (73 597 CR CA) федералды сотта Техас штатында ұрланған автомобильдерді Мексикаға тасымалдағаны үшін сотталды. Бұл, 1975 жылдың 10 наурызында Есірткі құралдарына қарсы күрес басқармасының (DEA) аймақтық директоры Дэвид В. Коста судья Клайд Аткинске Стержистің DEA-мен құпия түрде ынтымақтасқанын көрсететін хат жіберуіне себеп болды. Стержис Флорида штатының Эглин қаласындағы ең төменгі қауіпсіздік деңгейіне ие федералды түрмеде 14 ай өтті. Түрмеден босатылғаннан кейін Стержис Майами полициясының жеделхабаршысы ретінде қызмет етті және доктор Орландо Боштың Кастроға қарсы әрекеттері туралы ақпарат беруді жалғастырды. Сент-Джорджтың мақаласы 1974 жылдың тамызында "Тру" журналында жарияланды. Стержис Уотергейт тонаушыларына Демократиялық партия кеңселерінен белгілі бір құжатты табуға нұсқау берілгенін мәлімдеді. Бұл құжат – "Кастро үкіметінің құпия хаттамасы" болды, онда ЦРУ-дың жасырын операцияларының толық мәліметтері қамтылған. Стержис: "Кастро үкіметі ЦРУ тіпті американдық саяси жетекшілерге де осы операциялар туралы толық шындықты айтпады деп күдіктенді" деді. Стержистің бұқаралық ақпарат құралдарында мақтан тұтуына жауап ретінде ЦРУ 1975 жылдың 30 мамырында ол ешқашан олармен "ешқандай байланыста болмағанын" мәлімдеді. 1975 жылдың 20 маусымында "Нью-Йорк Дейли Ньюс" газетінің тілшісі Пол Мескилге берген сұхбатында Стержис: "Мен тыңшы болдым. Мен Куба, Панама, Гватемала, Доминикан Республикасы және Гаити сияқты бірнеше елде үкіметтерді құлатуға бағытталған қастандықтар мен заговорларға қатыстым. Мен Кастро үшін де, оған қарсы да қару-жарақ пен адамдарды Кубаға контрабандалық жолмен әкелдім. Мен барлау қызметінің құпия құжаттарына кірдім, құпия құжаттарды ұрлап, фотоға түсірдім. Міне, шпиондар осылай жұмыс істейді" деді. Президент Джимми Картер Стержиске кешірім беруден бас тартты.
In January 1973, Sturgis, Hunt, Gonzalez, Martinez, Barker, G. Gordon Liddy and James W. McCord were convicted of conspiracy, burglary and wiretapping. Sturgis was convicted in 1973 with Max Gonzalez and Jerry Buchanan in a federal court in Miami (73 597 CR CA) of transporting cars stolen in Texas into Mexico. This prompted Drug Enforcement Administration (DEA) Acting Regional Director David W. Costa to send a letter to Judge C. Clyde Atkins on March 10, 1975, indicating that Sturgis had been covertly cooperating with the DEA. Sturgis served 14 months in the minimum security federal prison in Eglin, Florida. After leaving prison, Sturgis served as a Miami police informant and continued providing intelligence on the anti Castro activities of Dr. Orlando Bosch. St. George's article was published in True magazine in August 1974. Sturgis claims that the Watergate burglars had been instructed to find a particular document in the Democratic Party offices. This was a "secret memorandum from the Castro government" that included details of CIA covert actions. Sturgis said "that the Castro government suspected the CIA did not tell the whole truth about these operations even to American political leaders". In response to Sturgis' repeated braggadocio to the news media, the CIA issued a public statement on May 30, 1975, indicating that he had never been connected with them "in any way." In an interview with New York Daily News reporter Paul Meskil on June 20, 1975, Sturgis stated, "I was a spy. I was involved in assassination plots and conspiracies to overthrow several foreign governments including Cuba, Panama, Guatemala, the Dominican Republic, and Haiti. I smuggled arms and men into Cuba for Castro and against Castro. I broke into intelligence files. I stole and photographed secret documents. That's what spies do." Sturgis was denied a pardon by President Jimmy Carter.
Кеннедидің қастандық жасады деген айыптар
Стержис президент Джон Кеннединің қатылымына қатысты әртүрлі айыптауларға ұшырады. Ол сонымен қатар Кеннединің өлтірілуіне басқа адамдар да қатысқандығын айтты.
Sturgis has been the subject of various allegations regarding the assassination of President John F. Kennedy. He also made claims that other individuals were involved in the assassination of Kennedy.
Алғашқы айыпталу: Стержис "үш босқындардың" бірі
"Даллас Морнинг Ньюс", "Даллас Таймс Херальд" және "Форт-Уорт Стар Телеграм" газеттері Кеннедиге жасалған қастандығынан кейін Техас мектеп кітап қоймасының жанында полиция күзетінде болған үш күдіктіні суретке түсірді. Бұл адамдар кейін "үш саяхатшы" деп аталды. Винсент Буглиосидің сөзіне сүйенсек, олардың қастандысқа қатысы бар деген күдік теоретик Ричард Э. Спрагтан бастау алды. Ол 1966 және 1967 жылдары суреттерді жинап, кейін Клей Шоу ісін терген Джим Гаррисонға тапсырды. Гаррисон 1968 жылғы 31 желтоқсанда "The Tonight Show" бағдарламасында бүкіл елге көрсетілген үш адамның суретін ұстап, олардың қастандысқа қатысы болуы мүмкін екенін айтты. Кейін, 1974 жылы қастандықты зерттеушілер Алан Дж. Веберман мен Майкл Канфилд бұл адамдардың суреттерін күдіктілермен салыстырып, олардың екеуінің Уотергейт ісіне қатысқан Хант пен Стёргис екенін мәлімдеді. Комедияшы және азаматтық құқық қорғаушы Дик Грегори 1975 жылы Веберман мен Канфилдтен алған салыстырмалы суреттер арқылы Хант пен Стёргиске қатысты айыптауларға ұлттық БАҚ назарын аударды. Суреттерді алғаннан кейін Грегори баспасөз мәслихатын өткізді, ол кеңінен жарияланды және оның айыптаулары Rolling Stone және Newsweek журналдарында жарияланды. 1975 жылы Рокфеллер комиссиясы Хант пен Стёргистің ЦРУ атынан Кеннедиге жасалған қастандысқа қатысқаны туралы айыптауды тергегенін хабарлады. Комиссияның соңғы есебінде "құқық бұзушылардың" Хант пен Стёргиске ұқсас екенін айтқан куәгерлердің "суреттерді анықтаудағы біліктілігі орташа адамнан жоғары емес" екені көрсетілді. Олардың есебінде сондай-ақ ФБР агенті Линдал Л. Шейнфелттің, ФБР фотолабораториясының "фотоанықтама және фототалдау саласындағы ұлттық сарапшысы", суреттерді салыстыру нәтижесінде бұл адамдардың ешқайсысы Хант немесе Стёргис емес деген қорытындыға келгені айтылды. 1979 жылы Құрлық жөніндегі палаталық комиссия сот антропологтарының "саяхатшылардың" суреттерін Хант пен Стёргистің, сондай-ақ Томас Валли, Дэниел Карсвелл және Фред Ли Крисманның суреттерімен қайтадан салыстырып, талдағанын хабарлады. Комиссия мәлімдемесіне сәйкес, Крисман ғана саяхатшыларға ұқсаған, бірақ ол қастандығы жасалған күні Дили Плазада болмаған деп шешілді. Ол өзінің тергеуі барысында, қастандысқа дейін он апта бұрын Джек Рубидің Фидель Кастромен Кубаның Гавана қаласында кездесіп, АҚШ-тың басып кіру қаупін бейтараптандыру мақсатында "Президентті жою" мәселесін талқылағанын анықтады. Стёргистің сөзіне қарағанда, кездесуге Рауль Кастро, Че Гевара, Рамиро Вальдес және "Ресей КГБ-ның агенты болған деп саналатын аргентиналық әйел" қатысқан. Джек Рубидің інісі Эрл бұл айыптауларды "ақылға сыймас", "күлкілі" және "толыққанды жалған" деп сипаттады. 1977 жылы Билл О'Райли жүргізген телеинтервьюде Стёргис Александр Баттерфилдтің ЦРУ шенеуніктерімен айтарлықтай "байланысы" болғанын айтты және ол Л. Флетчер Прутитің ұстанымын қолдады, ол Баттерфилдтің ЦРУ атынан әрекет еткені туралы мәлімдемесімен бүкіл елде танымал болды.
The Dallas Morning News, the Dallas Times Herald, and the Fort Worth Star Telegram photographed three transients under police escort near the Texas School Book Depository shortly after the assassination of Kennedy. The men later became known as the "three tramps". According to Vincent Bugliosi, allegations that these men were involved in a conspiracy originated from theorist Richard E. Sprague who compiled the photographs in 1966 and 1967, and subsequently turned them over to Jim Garrison during his investigation of Clay Shaw. Appearing before a nationwide audience on the December 31, 1968 episode of The Tonight Show, Garrison held up a photo of the three and suggested they were involved in the assassination. Later, in 1974, assassination researchers Alan J. Weberman and Michael Canfield compared photographs of the men to people they believed to be suspects involved in a conspiracy and said that two of the men were Watergate burglars Hunt and Sturgis. Comedian and civil rights activist Dick Gregory helped bring national media attention to the allegations against Hunt and Sturgis in 1975 after obtaining the comparison photographs from Weberman and Canfield. Immediately after obtaining the photographs, Gregory held a press conference that received considerable coverage and his charges were reported in Rolling Stone and Newsweek. The Rockefeller Commission reported in 1975 that they investigated the allegation that Hunt and Sturgis, on behalf of the CIA, participated in the assassination of Kennedy. The final report of that commission stated that witnesses who testified that the "derelicts" bore a resemblance to Hunt or Sturgis "were not shown to have any qualification in photo identification beyond that possessed by an average layman". Their report also stated that FBI Agent Lyndal L. Shaneyfelt, "a nationally recognized expert in photoidentification and photoanalysis" with the FBI photographic laboratory, had concluded from photo comparison that none of the men were Hunt or Sturgis. In 1979, the House Select Committee on Assassinations reported that forensic anthropologists had again analyzed and compared the photographs of the "tramps" with those of Hunt and Sturgis, as well as with photographs of Thomas Vallee, Daniel Carswell, and Fred Lee Chrisman. According to the committee, only Chrisman resembled any of the tramps but determined that he was not to be in Dealey Plaza on the day of the assassination. He stated that his investigation revealed that ten weeks prior to the assassination, Jack Ruby met with Fidel Castro in Havana, Cuba to discuss "the removal of the President" in order to neutralize the threat of invasion by the United States. According to Sturgis, others at the meeting included Raúl Castro, Che Guevara, Ramiro Valdés and "an Argentine woman who is believed to have been a Russian KGB agent". Jack Ruby's brother, Earl, responded to the allegations as "outlandish," "ridiculous," and "absolutely false". In a 1977 television interview conducted by Bill O'Reilly, Sturgis indicated that Alexander Butterfield had notable "associations" with CIA officials, associating himself with the position taken by L. Fletcher Prouty who had made headlines nationwide with his allegation that Butterfield was operating on behalf of the CIA.
Марита Лоренц: Стержис Освальдпен бірге
1977 жылдың қыркүйегінде Марита Лоренц Нью-Йорк Daily News газетінің журналисі Пол Мескилге 1963 жылдың күзінде Майамидің Литтл-Хавана ауданындағы «Операция 40» қауіпсіз үйінде Освальдпен кездескенін айтты. Нью-Йорк Пост газетінің Стив Данлевиге берген сұхбатында, кепілдікке шыққаннан кейін Стержис Лоренцке коммунистік агенттер оған қарсы айыптаулар жасауға қысым көрсеткенін айтты. Сол аптаның соңында Манхэттендегі қылмыстық сотта прокурор судьяға кеңсесі мәжбүрлеу немесе қанауға қатысты ешқандай дәлел таппағанын мәлімдегеннен кейін Стержиске қойылған айыптар алынып тасталды.
In September 1977, Marita Lorenz told Paul Meskil of the New York Daily News that she met Oswald in the fall of 1963 at an Operation 40 safe house in the Little Havana section of Miami. In an interview with Steve Dunleavy of the New York Post shortly after he posted bail, Sturgis said that he believed communist agents had pressured Lorenz into making the accusations against him. Later that week in Manhattan Criminal Court, charges against Sturgis were dropped after the prosecutor told the judge that his office found no evidence of coercion or harassment.
Өлімнен кейінгі айыптаулар: Ханттың "өлім алдындағы мойындауы"
2007 жылы Хант қайтыс болғаннан кейін Джон Хант пен Дэвид Хант олардың әкесі өзі және басқалар Джон Ф. Кеннедиді өлтіруге қатысты құпия сөз байласқаны туралы бірнеше мәлімдеме жасағанын мәлімдеді. 2007 жылғы 5 сәуірде жарық көрген Rolling Stone журналында Джон Хант әкесі айыптаған адамдарды, оның ішінде Стерджис, сондай-ақ Корд Мейер, Дэвид Санчес Моралес, Дэвид Атли Филлипс, Уильям Харви және "француздық мылтықшы, шөбі бар төбе" деп атаған кісі өлтірушіні атады, оны көптеген адамдар Люсиен Сарті деп есептейді. Екі ұл әкесі "Американдық тыңшы: ЦРУ-дағы құпия тарихым, Уотергейт және одан әрі" атты естеліктерінен осы ақпаратты жойғанын, себебі жалған куәлік беруден қорқу үшін солай жасағанын айтты. Ол ұшақтағы бомбаны жару үшін детонатордың түймесін басқан адам ретінде танылды.
After the death of Hunt in 2007, John Hunt and David Hunt revealed that their father had recorded several claims about himself and others being involved in a conspiracy to assassinate John F. Kennedy. In the April 5, 2007 issue of Rolling Stone, John Hunt detailed a number of individuals implicated by his father including Sturgis, as well as Cord Meyer, David Sánchez Morales, David Atlee Phillips, William Harvey and an assassin he termed "French gunman grassy knoll" who many presume was Lucien Sarti. The two sons alleged that their father cut the information from his memoirs, American Spy: My Secret History in the CIA, Watergate and Beyond, to avoid possible perjury charges. as the person who pressed the button of the detonator to activate the bomb on the plane.
Кейінгі өмірі
1979 жылы Стержис Анголаға барып, Куба мен Кеңес Одағы қолдаған коммунистік үкіметке қарсы күрескен көтерілісшілерге көмектесіп, партизандық соғыс тактикасын үйретті. 1981 жылы ол Гондурасқа АҚШ қолдаған Контраларды оқыту үшін барды, олар Куба мен Кеңес Одағы қолдаған Никарагуаның Сандинист үкіметімен, Сальвадор армиясымен және Гондурас өлім отрядтарымен күресіп жатқан болатын. Ол Анголаға тағы бір сапар жасап, Холден Роберто үшін Анголаның шұрайлы жерінде көтерілісшілерді даярлады. Ол венесуэлалық террорист Карлос «Жақұт»пен байланыс жасады. 1989 жылы Тунисте Ясир Арафатты кездестірді. Арафат бейбітшілік жоспарының кейбір бөліктерін бөлісті, ал Стержис елге оралғаннан кейін ЦРУ оны тексерді. 1993 жылғы 5 желтоқсанда жарияланған «The New York Times» газетінің некрологында Стюргистің адвокаты Эллис Рубин Стюргис Майамидегі ардагерлер ауруханасына түскеннен кейін бір аптадан соң, 69 жасқа толуына бес күн жетпей қатерлі ісіктен көз жұмғанын айтты. Дәрігерлер оның өкпесінен басталып бүйрекке жеткен қатерлі ісікке шалдыққанын анықтады және ол әйелі Ян мен қызы Отаумен қалды.
In 1979, Sturgis traveled to Angola to help rebels fighting the communist government, which was supported by Cuba and the Soviet Union, and to teach guerrilla warfare. In 1981 he went to Honduras to train the US backed Contras who were fighting Nicaragua's Sandinista government, which was supported by Cuba and the Soviet Union; the Army of El Salvador; and the Honduras death squads. He made a second trip to Angola and trained rebels in the Angolan bush for Holden Roberto. He interacted with Venezuelan terrorist Carlos the Jackal. In 1989 he visited Yassir Arafat in Tunis. Arafat shared elements of his peace plan, and Sturgis was debriefed by the CIA on his return. In an obituary published December 5, 1993, The New York Times quoted Sturgis' lawyer, Ellis Rubin, as saying that Sturgis died of cancer a week after he was admitted to a veterans' hospital in Miami, five days shy of his 69th birthday. It was reported that doctors diagnosed lung cancer that had spread to his kidneys, and that he was survived by a wife, Jan, and a daughter named Autumn.