Чарльз Стэнхоуп (1753-1816) – британдық ғалым, саяхатшы, өнертапқыш. Математиканы зерттеді, либерализмді жақтады. Әкесі Филип Стэнхоуп, баласы – леди Гестер Стэнхоуп.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ғалым (1753–1816)
British scientist (1753–1816)
Чарльз Стэнхоп, 3-ші Стэнхоп графы, сондай-ақ Чарльз Махон, 3-ші Стэнхоп графы, FRS (3 тамыз 1753 – 15 желтоқсан 1816), британдық мемлекет қайраткері, ойлап табушы және ғалым болған. Ол Леди Хестер Стэнхоптың әкесі және Уильям Питт кішінің туысы еді. Оны кейде осымен бірдей дәуірде өмір сүрген Харрингтонның 3-ші графы Чарльз Стэнхоппен шатастырып жатады.
Charles Stanhope, 3rd Earl Stanhope, aka Charles Mahon, 3rd Earl Stanhope, FRS (3 August 175315 December 1816), was a British statesman, inventor, and scientist. He was the father of Lady Hester Stanhope and brother in law of William Pitt the Younger. He is sometimes confused with an exact contemporary of his, Charles Stanhope, 3rd Earl of Harrington.
Ерте өмір
Филипп Стэнхоптың, 2-ші граф Стэнхоптың ұлы, Итон және Женева университетінде білім алған. Женевада болғанда, ол Жорж Луи Ле Сейджтен математиканы оқып, Швейцариядан еркіндікке деген терең құштарлықты қабылдады.
The son of Philip Stanhope, 2nd Earl Stanhope, he was educated at Eton and the University of Geneva. While in Geneva, he devoted himself to the study of mathematics under Georges Louis Le Sage, and acquired from Switzerland an intense love of liberty.
Бизнес, ғылым және жазу
Стенхоуп – көрнекті ғалым болған. Бұл Женева университетінде Жорж Луи Ле Сейджтен математиканы оқығаннан бастау алды. Электр энергиясы – ол зерттеген тағы бір сала, ал 1779 жылы жариялаған «Электр энергиясының принциптері» атты еңбегінде оның «кері соққы» теориясының негіздері қамтылған, бұл теория молния тогының Жермен жанасуынан туындайды. Бұл идеясы кейін 1787 жылғы «Философиялық еңбектер» жинағында кеңейтілді. Ол 1772 жылдың қараша айында Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және табысының көп бөлігін ғылым мен философия саласындағы тәжірибелерге жұмсады. Ол ғимараттарды өрттен қорғау әдісін (бірақ ол тәжірибеде тиімді болмады), алғашқы темір баспа станогын, басылатын беттердің гипстен жасалған қалыптарын құрастыру әдісін (содан кейін олардан берік металл баспа тақталары – стереотиптік матрица және стереотиптік пластина) жасады, сондай-ақ оның атымен аталатын линзаны, музыкалық аспаптарды дұрыс қоғамдауға арналған монохордты, канал шлюздерін жақсартуды, 1795-1797 жылдар аралығындағы бу кемелеріндегі тәжірибелерді және екі есептеу машинасының (алғашқысы 1775 жылы) авторы болды. Ол 1774 жылы сайланған Америка философиялық қоғамының мүшесі еді. Девонда кең аумақты жерге ие болғаннан кейін Стенхоп Бристольден Англия арнасына дейін канал салу жобасын жасады және оның деңгейін өзі өлшеді. Оның әдебиеттегі ең маңызды еңбектері Эдмунд Берктің «Француз революциясы туралы ойлар» (1790) атты еңбегіне жауап беруден және «Төрешілердің құқықтары туралы эссе» (1792) еңбегінен тұрады, сонымен қатар ол заңдар жинағын құрастыруды ұзақ уақыт жоспарлады. Стенхоп 1816 жылы Америка антикварлық қоғамының мүшесі болып сайланды.
Stanhope was an accomplished scientist. This started at the University of Geneva where he studied mathematics under Georges Louis Le Sage. Electricity was another of the subjects which he studied, and the volume of Principles of Electricity which he issued in 1779 contained the rudiments of his theory on the "return stroke" resulting from the contact with the earth of the electric current of lightning, which were afterwards amplified in a contribution to the Philosophical Transactions for 1787. He was elected a fellow of the Royal Society so early as November 1772, and devoted a large part of his income to experiments in science and philosophy. He invented a method of securing buildings from fire (which, however, proved impracticable), the first iron printing press, a method to produce plaster molds of pages to be printed and then cast solid metal printing plates from them (stereotype matrix and stereotype plate), and the lens, all of which bear his name, as well as a monochord for tuning musical instruments, improvements in canal locks, experiments in steam navigation in 1795–1797, and two calculating machines (first in 1775). He was a member of the American Philosophical Society, elected in 1774. When he acquired extensive property in Devon, Stanhope projected a canal through that county from the Bristol to the English Channel and took the levels himself. His principal labours in literature consisted of a reply to Edmund Burke's Reflections on the French Revolution (1790) and an Essay on the rights of juries (1792), and he long meditated the compilation of a digest of the statutes. Stanhope was elected a member of the American Antiquarian Society in 1816.