Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ханзада (1853–1884)
British prince (1853–1884)
Альбани герцогы Леопольд ханзадасы (Леопольд Джордж Дункан Альберт; 7 сәуір 1853 – 28 наурыз 1884) – королева Виктория мен ханзада Альберттің сегізінші баласы және кіші ұлы. Леопольд кейін Альбани герцогы, Кларенс графы және Арклоу бароны титулдарымен марапатталды. Ол гемофилиямен ауырған, бұл 30 жасында құлап қайтыс болуына себеп болды.
Prince Leopold, Duke of Albany (Leopold George Duncan Albert; 7 April 185328 March 1884) was the eighth child and youngest son of Queen Victoria and Prince Albert. Leopold was later created Duke of Albany, Earl of Clarence, and Baron Arklow. He had haemophilia, which contributed to his death following a fall at the age of 30.
Ерте өмір
Леопольд 1853 жылдың 7 сәуірінде Лондонның Бэкингем сарайында Ұлыбритания королевасы Виктория мен Саксен-Кобург және Гота принці Альберттің сегізінші баласы және кіші ұлы ретінде дүниеге келді. Бала туған кезде королева Виктория хлороформ қолдануды жөн көрді, осылайша профессор Джеймс Янг Симпсонның жақында ғана әзірлеген бала туғанда анестезия қолдануын қолдады. Хлороформты Джон Сноу енгізді. Ұлыбритания монархінің ұлы болғандықтан, жаңа туған сәбиге туған кезде "Оның Корольдік Шаңырағы Принц Леопольд" деген құрметті атақ берілді. Оның ата-анасы оны олардың ортақ еңбектес ағасы, Бельгия королі Леопольд I-нің құрметіне Леопольд деп атады. 1853 жылдың 28 маусымында ол Кентерберий архиепискобы Джон Бёрд Самнердің қолынан Бэкингем сарайының жеке капелласында крещение рәсімінен өтті. Оның крещение аталары – оның бірінші туысы Ханновер королі Георг V; оның төртінші туысы Пруссия ханшайымы Вильгельмина; оның бірінші туысы Кембридж ханшайымы Мэри Аделаида; және оның анасының күйеуі, Hohenlohe-Langenburg принці Эрнст болды. Леопольд гемофилия ауруын анасы, королева Викториядан мұра етті және нәзік бала болды. Өмірінде Леопольдтың өзінің шөбере інісі принц Джон сияқты жеңіл эпилепсияға шалдыққан болуы мүмкін деген болжамдар айтылды.
Leopold was born on 7 April 1853 at Buckingham Palace, London, the eighth child and youngest son of Queen Victoria of the United Kingdom and Prince Albert of Saxe Coburg and Gotha. During labour, Queen Victoria chose to use chloroform and thereby encouraged the use of anesthesia in childbirth, recently developed by Professor James Young Simpson. The chloroform was administered by John Snow. As a son of the British sovereign, the newborn was styled His Royal Highness The Prince Leopold at birth. His parents named him Leopold after their common uncle, King Leopold I of Belgium. He was baptised in the Private Chapel of Buckingham Palace on 28 June 1853 by the Archbishop of Canterbury, John Bird Sumner. His godparents were his first cousin once removed, King George V of Hanover; his fourth cousin once removed, Princess William of Prussia; his first cousin once removed, Princess Mary Adelaide of Cambridge; and his maternal uncle by marriage, Prince Ernst of Hohenlohe Langenburg. Leopold inherited the disease haemophilia from his mother, Queen Victoria, and was a delicate child. There was speculation during his life that Leopold also had mild epilepsy, like his great nephew Prince John.
Білім және мансап
Принстің зихи қабілеттері бала кезінен-ақ байқалды; Лауреат ақын Альфред, Лорд Теннисон және оның досы, философ Джеймс Мартино, королеваның балаларын жақсы біліп, Леопольдтің, ол жиі "танымал доктор Мартиномен әңгімелескен, өте ойлы, биік мақсаттар мен ерекше білімдерге ие жас адам деп есептелген" екенін атап өткен. Оның қызы, ханшайым Элис, естеліктерінде оның "әдеби және көркемдік бейімділіктерін сүйікті ұстазы Роберт Коллинз дамытып, қолдаған" деп жазды. Ол сондай-ақ Canon Duckworth-тен және одан бұрын екі жыл бойы жас Итон шебері, мырза Шулдамнан сабақ алды. 1876 жылы ол университетті азаматтық құқық (DCL) бойынша құрметті доктор дәрежесімен бітіріп, Еуропаға саяхат жасады. 1880 жылы ол Канада мен АҚШ-ты әпкесі, Лорн графы Джон Кэмпбеллдің, Канаданың генерал-губернаторы болған Луиза ханшайымымен бірге аралады. Леопольд шахматтың белгілі меценаты болды және 1883 жылғы Лондон шахмат турнирі оның демеушілігімен өтті. Гемофилиясы және тіпті ұсақ жарақаттардан сақтану қажеттігінің салдарынан әскери мансапқа қадам баса алмаған Леопольд өнер мен әдебиеттің меценаты болды және анасының ресми емес хатшысы қызметін атқарды. "Леопольд анасының сүйікті ұлы болды және оның арқылы үкіметпен байланыс әдетте сақталды". Кейін ол Канада мен Виктория колониясында вице-корольдік лауазымға үміттенеді, бірақ анасы оны тағайындаудан бас тартты, бұл оған үлкен қайғы әкелді.
The Prince's intellectual abilities were evident as a boy; Poet Laureate, Alfred, Lord Tennyson and his friend, philosopher James Martineau, were familiar with the Queen's children and had noted that Leopold, who had often "conversed with the eminent Dr. Martineau, was considered to be a young man of a very thoughtful mind, high aims, and quite remarkable acquirements". His daughter, Princess Alice, wrote in her memoirs that his "literary and artistic inclinations were encouraged and developed by his beloved tutor, Robert Collins". He was also tutored by Canon Duckworth and for two years before that, by a young Eton master called Mr. Shuldam. He left the university in 1876 with an honorary doctorate in civil law (DCL), and then travelled in Europe. In 1880, he toured Canada and the United States with his sister, Princess Louise, whose husband John Campbell, Marquess of Lorne, was Governor General of Canada. Leopold was a prominent patron of chess, and the London 1883 chess tournament was held under his patronage. Incapable of pursuing a military career because of his haemophilia and the need to avoid even minor injuries, Leopold instead became a patron of the arts and literature and served as an unofficial secretary to his mother. "Leopold was the favourite son, and through him her relations with the Government of the day were usually kept up." Later he pursued vice regal appointments in Canada and the Colony of Victoria, but his mother refused to appoint him, to his great unhappiness.
Британдық әскер
Әскери қызметке белсенді қатыса алмағанына қарамастан, ол 72-ші полк, Альбани герцогының жеке таулы жаяу әскерлерімен құрметті байланыста болды және 1881 жылдан бастап Seaforth Highlanders полкінің тұңғыш бас полковнигі болып тағайындалды, бұл полк 72-ші полк пен 78-ші (Таулы жаяу әскер) полкінің бірігуі нәтижесінде құрылған. Патшалық коллекциясында принц Леопольдтың әскери формадағы портреті сақтаулы. Seaforth Highlanders полкі принц Леопольдтің қоштасу рәсіміне қатысты, және бұл факт Уильям МакГонагаллдың "Принц Леопольдтың қазасы" атты өлеңінде тіркелген.
Despite his inability to pursue an active military role, he had an honorary association with the 72nd Regiment, Duke of Albany's Own Highlanders, and from 1881 served as the first Colonel in Chief of the Seaforth Highlanders, when that regiment was formed through the merger of the 72nd regiment with the 78th (Highlanders) Regiment of Foot. A portrait of Prince Leopold in military uniform is held in the Royal Collection. The Seaforth Highlanders paraded at Prince Leopold's funeral, a fact recorded by William McGonagall in his poem "The Death of Prince Leopold".
Фримасондық
Принц Леопольд белсенді масон болды, Оксфордтағы Аполлон университеті ложасында қабылданып, Крист-Черчте тұрғанда дәреже алды. Оның мүшелігін ағасы, Уэльс ханзадасы Альберт Эдвард ұсынды, ол сол кезде ложаның құрметті шебері болған. Ол Роберт Хоторн Коллинзбен, оның досы және ұстазымен бірдей салтанатта дәреже алды, кейіннен оның үй шаруашылығының бақылаушысы болды. Леопольд 1876-1877 жылдары ложа шебері қызметін атқарды, содан кейін Оксфордшир провинциясының бас шебері болды және қайтыс болған кезде осы лауазымда болды. 1882 жылы ол Банберидегі Марлбороу көшесіндегі масондық залының негізін қалады.
Prince Leopold was an active Freemason, being initiated in the Apollo University Lodge, Oxford, whilst resident at Christ Church. He was proposed for membership by his brother, Albert Edward, Prince of Wales, who was at the time the Worshipful Master of the Lodge, and was initiated in a joint ceremony with Robert Hawthorne Collins, his friend and tutor, who later became Comptroller of his Household. Leopold served as Master of the Lodge from 1876 to 1877, and was later the Provincial Grand Master for Oxfordshire, still holding that office at the time of his death. In 1882 he laid the foundation stone of the Masonic Hall on Marlborough Street in Banbury.
Неке
Принц Леопольд, королева Викторияның оны үйде ұстау ниетіне бағынып, тәуелсіздікке қол жеткізудің жалғыз жолы ретінде некеге тұруды қалаған. Гемофилиясының салдарынан оған жар табу қиын болды. Ол Оксфорд вице-канцлері Генри Лидделлдің қызы Элис Лидделлмен таныс еді, сонымен қатар Льюис Кэрролл «Элис Адамдар Әлемінде» атты шығармасын осы қызға арнаған. Леопольд Элис екінші ұлының шайқасы болды, және оған өзінің есімі берілді. Ол оған үйленуді ойлаған деген болжам бар, бірақ басқалары оның қарындасы Эдитті (кейіннен ол 30 маусымда 1876 жылы табын көтеруге қатысқан) артық көріпті деседі. Леопольд өзінің екінші туысы, Ганновер ханшайымы Фредериканы да әйелдікке таңдаған, алайда олар өмір бойына дос және сенімді серіктер болып қалды. Оның іздеген басқа да патшалық және аристократиялық әйелдердің қатарында мұрагер Дейзи Мейнард, Гессен-Кассель ханшайымы Элизабет, Шлезвиг-Гольштейн-Зондербург-Аугустенбург ханшайымы Каролина Матильда, Бельгия ханшайымы Стефани және Баден ханшайымы Виктория болды. және Джон Уикхэм Легг. 1884 жылдың ақпан айында Леопольд дәрігердің кеңесімен Каннға сапарлады: буын ауруы гемофилияның жиі кездесетін белгісі, ал Ұлыбританияның қысқы климаты оған үнемі қиындық туғызатын. Ол кезде жүкті әйелі үйде қалды, бірақ оны баруға ынталандырды. 27 наурызда Канндағы «Villa Nevada» резиденциясында ол сырғып, құлап, тізесін жарақаттап, басын соқтырды. Ол келесі күні таңертең миға қан құйылудан қайтыс болды. Оның денесі Корольдік мазарда, кейіннен Виндзордағы Альберт ескерткіш шіркеуіне жерленді. Сарай 1884 жылдың 30 наурызынан 11 мамырына дейін ресми аза тұтты. Апасы Элистен алты жыл бұрын қайтыс болған Леопольд королева Викторияның екінші, бірақ ең кіші баласы болды, оның өлімінде 30 жас болған. Анасы одан он жеті жыл бұрын қайтыс болды, сол кезде ол үшінші баласы, Альфредтен де ажырасты. Леопольдтың өліміне шотландтық «ақын және трагедияшы» Уильям МакГонагалл «Принц Леопольдтың өлімі» атты өлеңінде аза тұтты. Гемофилия гені Х хромосомасында орналасқан және әдетте әйелдер арқылы беріледі, өйткені гемофилиямен ауырған ер адамдардың көпшілігі бала тууға жетпеді. Гемофилиямен ауыратын әрбір қыз геннің тасымалдаушысы болады. Леопольдтың қызы Элис гемофилия генін мұра етіп, үлкен ұлы Рупертке берді. Леопольдтың өлімнен кейін туған ұлы, принц Чарльз Эдуард, төрт айдан кейін дүниеге келгеннен кейін оның орнын басты. Чарльз Эдуард 1900 жылы ағасы Альфредтің орнын басып, Саксен-Кобург және Гота герцогы болды.
Prince Leopold, stifled by the desire of Queen Victoria to keep him at home, saw marriage as his only hope of independence. Due to his haemophilia, he had difficulty finding a wife. He was acquainted with Alice Liddell, the daughter of Henry Liddell, the Vice Chancellor of Oxford for whom Lewis Carroll wrote Alice's Adventures in Wonderland. Leopold was the godfather of Alice's second son, who was named after him. It has been suggested that he considered marrying her, though others suggest that he preferred her sister Edith (for whom he later served as pallbearer on 30 June 1876). Leopold also considered his second cousin Princess Frederica of Hanover as a bride; they instead became lifelong friends and confidantes. Other royal and aristocratic women he pursued included heiress Daisy Maynard, Princess Elisabeth of Hesse Kassel, Princess Karoline Mathilde of Schleswig Holstein Sonderburg Augustenburg, Princess Stéphanie of Belgium and Princess Victoria of Baden. and John Wickham Legg. In February 1884, Leopold went to Cannes on doctor's orders: joint pain is a common symptom of haemophilia and the winter climate in the United Kingdom was always difficult for him. His wife, pregnant at the time, stayed at home but urged him to go. On 27 March, at his Cannes residence, the 'Villa Nevada', he slipped and fell, injuring his knee and hitting his head. He died in the early hours of the next morning, apparently from a cerebral haemorrhage. His remains were interred in the Royal Vault and later buried in the Albert Memorial Chapel at Windsor. The court observed official mourning from 30 March 1884 to 11 May 1884. Having died six years after his older sister Alice, Leopold was the second, but the youngest of Queen Victoria's children to die, being only 30 years old at the time of his death. His mother outlived him by seventeen years, by which time she had also outlived a third child, Alfred. Leopold's passing was lamented by the Scottish "poet and tragedian" William McGonagall in the poem "The Death of Prince Leopold". The haemophilia gene is carried on the X chromosome, and is normally passed through female descent, as in the past few haemophiliac men survived to beget children. Any daughter of a haemophiliac is a carrier of the gene. Leopold's daughter Alice inherited the haemophilia gene, and passed it to her elder son Rupert. Leopold's posthumous son, Prince Charles Edward, succeeded him as 2nd Duke of Albany upon birth four months later. Charles Edward succeeded his uncle Alfred as Duke of Saxe Coburg and Gotha in 1900.
Атаулары
Принц Леопольд 1881 жылдың 24 мамырында Олбани герцогы, Кларенс графы және Арклоу бароны атанды.
Prince Leopold was created Duke of Albany, Earl of Clarence and Baron Arklow on 24 May 1881.
Құрметті дәрежелері
1884 жылғы 30 қаңтарда Дарем университеті принц Леопольдқа азаматтық құқық докторы (DCL) құрметті дәрежесін табыс етті. Дурхэм соборындағы кітапханада өткен салтанатты шараны көптеген адамдар тамашалады. Кейін ол университетке хат жазып, Университет колледжіне қабылдану ниетін білдірді.
On 30 January 1884, the University of Durham conferred the honorary degree of Doctor of Civil Law (DCL) upon Prince Leopold. The ceremony, held in Durham Cathedral Library, attracted many spectators. He later wrote to the university expressing a wish to become a member of University College.
Тақырыбы
Сурет атыТуған күніӨлім жазбаларыАльбанидің ханшайымы Алиса1883 жылғы 25 ақпан1981 жылғы 3 қаңтарОл 1904 жылғы 10 ақпанда Тектің ханзадасы Александрға тұрмысқа шықты. Олардың үш баласы болды.Альбани герцогы Чарльз Эдвард принці1884 жылғы 19 шілде1954 жылғы 3 наурызӘкесінің қайтысынан кейін төрт айдан соң дүниеге келген; 'Чарли' деп аталды; кейіннен Саксен-Кобург-Готаның билеуші герцогы болды. Ол 1905 жылғы 11 қазанда Шлезвиг-Гольштейннің ханшайымы Виктория Аделаидаға үйленді. Олардың бес баласы болды.
ImageNameBirthDeathNotes Princess Alice of Albany25 February 18833 January 1981She married Prince Alexander of Teck on 10 February 1904. They had three children. Prince Charles Edward, Duke of Albany19 July 18846 March 1954Born four months after his father's death; known as 'Charlie'; later the reigning Duke of Saxe Coburg Gotha. He married Princess Victoria Adelaide of Schleswig Holstein on 11 October 1905. They had five children.