Кіріспе

Жер қыртысының эволюциялық процесі геологиялық тұрғысынан

Тектоника (;) – Жер қыртысының құрылымын, қасиеттерін қалыптастыратын және оның уақыт өте келе эволюциясына әкелетін процестер. Бұл процестерге тау пайда болуы, континенттердің кратон деп аталатын берік, көне ядроларының өсуі мен мінез-құлқы, сондай-ақ Жердің сыртқы қабығын құрайтын салыстырмалы түрде қатты плиталардың бір-бірімен өзара әрекеттесу жолдары кіреді. Тектоника принциптері жер сілкінісі мен жанартау белдеулерін түсінуге негіз болады, олар әлемдік халықтың көп бөлігіне тікелей әсер етеді. Тектоникалық зерттеулер металдық және металл емес ресурстардың кен орындарын, сондай-ақ пайдалы қазбаларды іздейтін экономикалық геологтар үшін маңызды бағыттарды көрсетеді. Тектоника принциптерін түсіну геоморфологтарға эрозия үлгілерін және Жер бетінің басқа да ерекшеліктерін түсіндіруге көмектеседі.

Экстенциялық тектоника

Экстенсиондық тектоника жер қыртысының немесе литосфераның созылуымен және жұқаруымен байланысты. Бұл тектониканың түрі дивергентті тақта шекараларында, континенттік жарылымдарда, континенттердің соқтығысу кезеңдерінде және одан кейін, қалыңдаған қабықтың бүйірлік таралуынан туындағанда, қисық сызықты жарылымдардың босаңсыту бұрылыстарында, артқы доға алаптарында, сондай-ақ пассивті шеттік аймақтардың континенттік бөлігінде, егер бөліну қабаты болса, кездеседі.

Тіреу (күршісу) тектоникасы

Итеру тектоникасы қыртыстың немесе литосфераның қысқаруымен және қалыңдауымен байланысты. Мұндай тектоника континенттердің соқтығысу аймақтарында, қиылыс жарылыстарындағы шектеу бұрылыстарында, сондай-ақ бөліну қабаты бар пассивті шеттік аймақтардың мұхитқа қарайтын бөлігінде кездеседі.

Шабу-сырт тектоникасы

Шабу тектоникасы – жер қыртысының немесе литосфераның бөліктерінің салыстырмалы түрде жанында жылжуымен байланысты. Бұл тектоника мұхиттық және континенттік трансформациялық жарылымдар бойында кездеседі, олар теңіз орталық қырқаларының ығысқан бөліктерін жалғастырады. Шабу тектоникасы созылу және итеру ақабалары жүйелеріндегі жанындағы ығысуларда да болады. Тектоникалық плиталардың соқтығысу аймақтарында, плиталардың бірі екіншісінің үстінен жылғанын қамтамасыз ететін көлденең соқтығысу зоналарында деформация пайда болады, сондай-ақ соқтығысу белдеуінің алдындағы бөлігінде деформацияға бейімделеді.

Плиталар тектоникасы

Плиталық тектоникада Жердің литосфера деп аталатын ең сыртқы бөлігі (қыртыс пен ең жоғарғы мантия) бір механикалық қабат ретінде әрекет етеді. Литосфера Жердің ішкі бөлігінен жылудың үнемі жоғалуымен байланысты процесте бір-біріне қатысты қозғалатын, салыстырмалы түрде әлсіз астеносферада қозғалатын жеке "плиталарға" бөлінеді. Плиталардың шекарасының үш негізгі түрі бар: дивергентті, онда плиталар бір-бірінен алыстап, теңіз түбінің таралуы барысында жаңа литосфера пайда болады; трансформациялық, онда плиталар бір-бірінің басынан жылғады, және конвергентті, онда плиталар жақындасады және литосфера субдукция процесі арқылы "жойылады". Конвергенттік және трансформациялық шекаралар әлемдегі ірі (Mw > 7) жер сілкіністерінің көпшілігіне себепкер. Конвергенттік және дивергенттік шекаралар сонымен қатар әлемдегі көптеген жанартаулардың орналасқан жері, мысалы, Тынық мұхитының отты сақинасының айналасында. Литосферадағы деформацияның көп бөлігі плиталардың өзара әрекеттесуімен немесе плита шекараларына жақын жерлерде байланысты. Соңғы зерттеулер, қолжетімді геологиялық деректерді, спутниктік суреттерді және гравиметриялық және магниттік аномалиялар деректерін интеграциялауға негізделген, Жер қыртысының мыңдаған түрлі тектоникалық элементтермен тілгенін көрсетті, олар көптеген кіші микроплиталарға бөліністі анықтайды, олар үлкен плиталарға біріккен.

Тұз тектоникасы

Тұз тектоникасы – тау жыныстары қатарындағы маңызды қалыңдықтағы тау тұзының болуымен байланысты құрылымдық геометриялар мен деформация процестерін зерттейтін сала. Бұл тұздың төмен тығыздығымен, көмілу тереңдеген сайын тығыздығының арта қоймауымен және оның аз күшімен байланысты.

Неотектоника

Неотектоника – геологиялық уақыт бойынша қазіргі немесе жақын өткенге жататын Жер қыртысының қозғалыстарын және деформацияларын (геологиялық және геоморфологиялық процестерді) зерттейтін ғылым. Бұл термин өзінің қозғалыстары мен деформацияларын да білдіре алады. Осыған сәйкес кезең неотектоникалық кезең деп аталады, ал одан бұрынғы уақыт палеотектоникалық кезең деп аталады.

Тектонофизика

Тектонофизика – жер қыртысы мен мантияның деформациясына байланысты физикалық процестерді, жеке минералдық түйіршіктерден бастап тектоникалық тақталардың масштабына дейін зерттейтін ғылым.

Сейсмотектоника

Сейсмотектоника – жер сілкінісі, белсенді тектоника және аймақтағы жеке-жеке жарықтар арасындағы байланысты зерттейтін ғылым. Ол аймақтық тектониканы, жақындағы құралдармен тіркелген оқиғаларды, тарихи жер сілкінісі туралы мәліметтерді және геоморфологиялық куәліктерді талдау арқылы, аймақтағы сейсмикалық белсенділікке қандай жарықтардың себепкер екенін анықтауға бағытталған. Осы ақпарат аймақтың сейсмикалық қауіп деңгейін бағалау үшін қолданылады.

Жағдайлар тектоникасы

Импакт тектоникасы – жоғары жылдамдықты соққы арқылы литосфераның өзгеруін зерттейтін ғылым.

Планеталық тектоника

Жердегі тектониканы талдауға қолданылатын техникалар планеталар мен олардың серіктерін зерттеуде де пайдаланылды.