Родни Стёрт Тейлор: Австралиялық актер өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

(1930–2015) австралиялық актер
осы атқа ие басқа адамдар

Родни Стёрт Тейлор (11 қаңтар 1930 – 7 қаңтар 2015) – австралиялық актер. Ол 50-ден астам көркем фильмде ойнаған, оның ішінде «Жас Кэссиди» (1965), «Ешкім мәңгілікке қашпайды» (1968), «Поезд тонаушылары» (1973) және «Әйел және өлім туралы» (1975) фильмдері бар. Тейлор Сиднейдің Лидкомб қаласында, болат конструкцияларын салумен айналысатын және коммерциялық суретші әкесі мен балаларға арналған кітаптар жазатын анасының отбасында дүниеге келген. Ол орта мектепте сурет сабақтарын бастап, колледжде жалғастырған. Лоуренс Оливье «Ричард III» пьесасын «Олд Вик» сахнасында ойнағаннан кейін актер болуға шешім қабылдады. Оның кинодағы алғашқы рөлі – Чарльз Стёрттің Мюррмбиджи және Мюррей өзендерімен жасаған саяхатын қайта жасау, онда Стёрттің көмекшісі, Джордж Маклидің рөлін ойнады. Сол кезде ол Австралияның Меркурий театрының бірнеше қойылымында да ойнады. Ол австралиялық Ли Робинсоннің «Корал теңізінің патшасы» (1954) фильмінде алғашқы көркем фильмінде түсті. Біраз уақыттан кейін телефильмдерде де ойнай бастады, 1950 жылдардағы «Studio 57» антологиялық сериясында әртүрлі кейіпкерлерді сомдады. «Уақыт машинасы» (1960) фильміндегі Х. Джордж Уэллс рөлінен кейін оның танымал болуы күшейді. Кейіннен ол Диснейдің «Жүз бір далматин» (1961) фильмінде Понгоға дауыс берді. Оның ең танымал рөлдерінің бірі – Альфред Хичкок режиссерлік еткен «Құстар» (1963) фильміндегі Митч Бреннер рөлі. 1990 жылдардың соңында Тейлор жартылай зейнеткерлікке шықты. Оның соңғы фильмдік рөлі – Квентин Тарантиноның «Жақсы ұлдар» (2009) фильміндегі Уинстон Черчилльдің фантастикалық бейнесін сомдаған эпизодтық рөл болды.

Ерте өмір

Тейлор 1930 жылғы 11 қаңтарда Сиднейдің маңындағы Лидкомб қаласында дүниеге келді. Ол болат конструкцияларын салумен айналысатын мердігер және коммерциялық суретші Уильям Стюрт Тейлор мен жүзден астам әңгіме және балалар кітабының авторы Мона Тейлордың жалғыз баласы еді. Оның екінші есімі оның шөбересі капитан Чарльз Стюрттың есімінен алынған, ол 19 ғасырда Австралияның шөлейттерін зерттеген британдық саяхатшы. Тейлор Параматта орта мектебінде оқыды, содан кейін Шығыс Сидней техникалық және көркемсурет колледжінде білім алды және сурет сабақтарына қатысты. Анасы оның суретші болғанын қалап, оны сурет сабақтарына баруға итермеледі. Бір кезде ол коммерциялық суретші болып жұмыс істеді, бірақ «Олд Вик» труппасының «Ричард III» қойылымын тамашалағаннан кейін актер болуға шешім қабылдады, онда Лоуренс Оливье басты рөлде ойнады.

Австралия

Тейлор Австралияда кең ауқымды радио және сахналық тәжірибе жинақтады, оның радио жұмысы "Blue Hills" бағдарламасында жұмыс істеуі мен Тарзан рөлін ойнауына байланысты болды. Мансабының басында ол өзін асырау үшін Сиднейдегі Марк Фой дүкенінде жұмыс істеді, күндіз терезелер мен басқа да көрмелерді жобалап, бояды. 1951 жылы ол Чарльз Стюрттің Мюрримбиджи және Мюррей өзендерімен жасаған саяхатын қайта жаңғыртуға қатысып, Стюрттың көмекшісі Джордж Маклей рөлін ойнады. Осы оқиға негізінде "Inland with Sturt" (1951) атты қысқа деректі фильмі түсірілді. Тейлор сонымен қатар Австралияның Меркурий театры үшін көптеген театрлық қойылымдарда ойнады. Тейлор австралиялық Ли Робинсонның "Корал теңізінің патшасы" (1954) фильмінде америкалық рөлімен кинодағы дебютін жасады. Кейін ол Сиднейде түсірілген, Голливудтың қаржыландыруымен жасалған "Long John Silver" (1954) фильмінде Израиль Хэндс рөлін ойнады, бұл фильм "Қазына аралына" бейресми жалғасы болды. Осы екі фильмнен кейін Тейлор 1954 жылғы "Rola Show" Австралия радиосының жыл үздік актері сыйлығына ие болды, сондай-ақ "Raintree County" (1957) және "Ask Any Girl" (1959) фильмдерінде ойнады. Ол "Separate Tables" (1958) фильмінде маңызды рөл ойнады, ол Дэвид Нивен мен Венди Хиллерге екі "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, ол "The Twilight Zone" телесериалының "And When the Sky Was Opened" (1959) атты эпизодында қонақ ретінде жарқын өнер көрсетті.

Жұлдыздық атақ

Тейлордың көркем фильмдегі алғашқы басты рөлі Джордж Палдың Х.Г. Уэллстің ғылыми фантастика классикасын бейімдеген "Уақыт машинасы" (1960) фильмінде болды. Тейлор мыңдаған жылдар өткен соң Иветт Мимие ойнаған әйелге ғашық болатын уақыт саяхатшысы рөлін сомдады. Бұл рөл бір жыл бұрынғы "Твайлайт Зона" эпизодындағы және 1956 жылғы "Бүкіл әлем" фильміндегі кейіптеріне ұқсас болды. 1960 жылдың шамасында немесе сол кезде оған алғашқы толықметражды Бонд фильмінде Джеймс Бонд рөлі ұсынылды. Тейлор Бонд кейіпкерін "өзінен төмен" санағандықтан қатысудан бас тартқаны айтылады. Кейін ол: "Кез келген жаңа Бонд фильмі жарысқа түскен сайын, мен шашымды жұлып тастаймын" деді. Тейлор Альфред Хичкоктің "Құстар" (1963) қорқынышты триллерінде Типпи Хедрен, Сюзанна Плешет, Джессика Танди және Вероника Картрайтпен бірге, қаласы мен үйіне шабуыл жасайтын құстарға қарсы күрескен адам рөлін ойнады. Содан кейін Тейлор Джейн Фондамен бірге "Нью-Йорктегі жексенбі" (1963) романтикалық комедиясында ойнады. 1960 жылдардың ортасында Тейлор көбінесе MGM компаниясында жұмыс істеді. Оның фильмдері: "The V. I. P. s" (1963), австралиялық рөліндегі алғашқы көркем фильмі, Ричард Бертон, Элизабет Тейлор және Мэгги Смитпен; "Fate Is the Hunter" (20th Century Fox, 1964) Гленн Форд және Сюзан Плешетпен; "36 сағат" (1964) Джеймс Гарнермен; "Жас Кассиди" (1965) Джули Кристи және Мэгги Смитпен; "The Liquidator" (1965) Джилл Сент-Джонмен; "Do Not Disturb" (1965); және Дорис Дейдің қатысуымен түсірілген "The Glass Bottom Boat" (1966). Ол онжылдықтың соңына қарай өзінің бейнесін мықты жігіт рөлдеріне қарай өзгерте бастады, мысалы, "Чука" (1967), сонымен қатар ол продюсерлік еткен фильм, және Кэтрин Спаакпен бірге түсірілген "Қонақ үй" (1967); "Күннің қараңғысы" (немесе "Жалдамалы әскерлер", 1968), тағы да Иветт Мимиемен; "Ешкім мәңгі қашпайды" (1968), онда Тейлор Жаңа Оңтүстік Уэльс полициясының сержанты Скоби Малоун рөлін ойнады, бұл Тейлордың австралиялық рөліндегі алғашқы көркем фильмі; және "Амберден қараңғы" (1970) Трэвис МакГи рөлінде. Сонымен қатар, ол Брюс Лидің "Enter the Dragon" (1973) фильміндегі жекпе-жек шебері Ропер рөліне де үміткер болған. Фильмді Роберт Клаус режиссерлік еткен, ол бұрын Тейлорды "Амберден қараңғы" (1970) фильмінде де режиссерлік еткен. Тейлордың рөлге тым биік болғаны айтылды, сондықтан рөл Джон Саксонға берілді.

Taylor's first leading role in a feature film was in The Time Machine (1960), George Pal's adaptation of the science fiction classic by H. G. Wells, with Taylor as the time traveller who, thousands of years in the future, falls for a woman played by Yvette Mimieux. Taylor played a character not unlike that of his Twilight Zone episode of a year earlier and the film World Without End in 1956. In or around 1960, he was approached regarding the role of James Bond in the first feature length Bond film. Taylor reportedly declined to become involved because he considered the character of Bond "beneath him". Taylor later commented: "Every time a new Bond picture became a smash hit I tore out my hair." Taylor starred in Alfred Hitchcock's horror thriller The Birds (1963), along with Tippi Hedren, Suzanne Pleshette, Jessica Tandy and Veronica Cartwright, playing a man whose town and home come under attack by menacing birds. Taylor then starred with Jane Fonda in the romantic comedy Sunday in New York (also 1963). During the mid 1960s, Taylor worked mostly for MGM. His credits including The V. I. P. s (1963), his first feature film role as an Australian, with Richard Burton, Elizabeth Taylor, and Maggie Smith; Fate Is the Hunter (for 20th Century Fox, 1964) with Glenn Ford and Suzanne Pleshette; 36 Hours (1964) with James Garner; Young Cassidy (1965) with Julie Christie and Maggie Smith; The Liquidator (1965) with Jill St. John; Do Not Disturb (1965); and The Glass Bottom Boat (1966), both co starring Doris Day. He began to change his image toward the end of the decade to more tough guy roles, such as Chuka (1967), which he also produced, and he starred in Hotel (1967) with Catherine Spaak; Dark of the Sun (or The Mercenaries, 1968), again with Yvette Mimieux; Nobody Runs Forever (1968) where he played New South Wales Police Sergeant Scobie Malone, this being Taylor's first starring feature film role as an Australian; and Darker than Amber (1970) as Travis McGee. He was also reportedly up for the role of martial artist Roper in the Bruce Lee vehicle Enter the Dragon (1973). The film was directed by Robert Clouse, who had also directed Taylor in the film Darker than Amber (1970). Taylor was supposedly deemed too tall for the part, and the role instead went to John Saxon.

Кейінгі мансап

1973 жылы Тейлор ұзақ жылдар бойы дос болған Джон Уэйн мен Энн Маргретпен бірге "Поезд тонаушылары" фильміне түсті. Фильм кассада сәтті болды. Тейлор телеарналарда да рөлдер ойнады: ол CBS телеарнасында "Бейркаттар!" (1971) және NBC телеарнасында "Орегон жолы" (1976) фильмдерінде ойнады. Ол қысқа ғұмырлы тыңшылық драмасы "Маскарад" (1983) сериалында тұрақты рөлге ие болды және сол сияқты қысқа ғұмырлы "Заңсыздықтар" (1986) сериалындағы басты рөлдердің бірін ойнады. 1988 жылдан 1990 жылға дейін Тейлор Джейн Уайманмен бірге CBS драмалық сериалында Фрэнк Агретти рөлінде ойнады. 1990 жылдардың ортасында ол "Қатіл әйел" және "Уокер, Техас рейнджері" сериалдарының бірнеше эпизодтарында пайда болды. 1993 жылы ол "Time Machine: The Journey Back" деректі фильмін жүргізді. Арнайы шығарылым Джордж Пал фильмінің сценарисін жазған Дэвид Дунканның шағын жалғасымен аяқталды. Тейлор Джордж рөлін қайта ойнап, оны Филбимен (Алан Янг) қайта қосты. Тейлор бірнеше жыл бойы Австралияға бірнеше рет оралып, фильмдер түсірді, "The Picture Show Man" (1977) фильмінде 1920 жылдардағы көшпенді шоумен, ал "On the Run" (1983) фильмінде ақы төленген өлтіруші рөлін ойнады. "Welcome to Woop Woop" (1997) қара комедиясында ол дөңгелек тілді, қабақтанған "Дэдди О" рөлін ойнады. 1990 жылдардың соңында Тейлор жартылай зейнеткерлікке шықты. 2007 жылы ол "Kaw" қорқынышты телефильмінде ойнады, онда адамдарды азаптаған құстардың қарсы шабуы туралы идея қайта қарастырылады. Алайда, бұл фильмде бұл құбылыстың себебін қала дәрігерінің рөлін ойнаған Тейлор ашты. Ол 2009 жылы Квентин Тарантиноның "Бесұйқы балалар" фильмінде Уинстон Черчилль рөлінде камео түрінде пайда болды. 2017 жылы Тейлордың өмірі туралы "Pulling No Punches" деректі фильмі шықты және Беверли-Хиллс кинофестиваліне қатысты.

Жеке өмір

Оның алғашқы әйелі модель Пегги Уильямс (1951–1954) болды. Олар отбасылық зорлық-зомбылыққа қатысты айыптаулардан кейін ажырасты. Кейіннен Тейлор олардың жақсы неке құру үшін тым жас болғандықтары себепті ажырасқанын мәлімдеді. Тейлор 1960 жылдардың басында швед актрисасы Анита Экбергпен кездесіп, қысқа мерзімге никелесуге келісім жасады. Ол 1960 жылдардың соңында модель Пэт Шиханмен де кездесті. Оның екінші некесі модель Мэри Хайлеммен 1963 жылдан бастап 1969 жылы ажырасқанға дейін жалғасты. Олардың бір қызы болды, бұрынғы CNN қаржы тілшісі Фелисия Тейлор (1964–2023). Тейлор 1967 жылы Калифорния штатының Палм-Спрингс қаласында үй сатып алды. 1980 жылы ол үшінші әйелі Кэрол Кикумураға үйленді. Олар алғаш рет 1960 жылдардың басында, ол оның «Гонконг» телесериалында эпизодтық рөлде ойнаған кезде танысқан. Олар 1971 жылы қайтадан кездесіп, үйленгенге дейін тағы тоғыз жыл бірге болды.