Кіріспе
Американдық журналист, автор және радио жүргізуші Микеланджело Синьориле (19 желтоқсан 1960 жылы туған) – американдық журналист, автор және радио жүргізуші. Оның радио бағдарламасы АҚШ және Канадада Sirius XM радиосында, сондай-ақ бүкіл әлемде онлайн әр апта күні эфирге шығады. Синьориле 2011 жылдан 2019 жылға дейін HuffPost-тың бас редакторы болды. Синьориле – саяси либерал және саяси және мәдени мәселелердің кең ауқымын қамтиды. Синьориле гейлер мен лесбиянкалар саясатына арналған әртүрлі кітаптары мен мақалаларымен белгілі және гейлердің құқықтарын жақтаушы. 1993 жылы жарық көрген Синьориленің "Америкадағы квирлер: Секс, БАҚ және биліктің жасырын бөлмелері" атты еңбегі ЛГБТ жасырын өмірінің зиянды әсерлерін зерттеді және мемлекеттік лауазымдардағы адамдарды ашық көрсету практикасының алғашқы зихи негіздемелерін ұсынды, содан бері журналистер арасында осы мәселені талқылау мен қарастыруға әсер етті. 1992 жылы Newsweek журналы оны Американың "100 мәдени элитасының" бірі деп атады, ал 2002 жылы жарық көрген "Гей 100: Өткен мен қазіргі заманғы ең ықпалды гейлер мен лесбияндардың тізімі" кітабында 100-ші орынға ие болды. 2011 жылдың тамызында Синьориле Ұлттық лесбиян және гей журналистер қауымдастығының ЛГБТ журналистерінің Даңқ залына енгізілді. 2012 жылдың қарашасында Синьориле Out журналының жылдық Out 100 тізіміне қосылды. 2015 жылдың сәуір айында Синьориленің бесінші кітабы – "Бұл аяқталған жоқ: Төзімділіктен арылу, гомофобияны жеңу және нағыз теңдікке қол жеткізу" жарық көрді.
Michelangelo Signorile (,/s//iː//n//j//ə/'/r//ɪ//l//ə/; born December 19, 1960) is an American journalist, author and talk radio host. His radio program is aired each weekday across the United States and Canada on Sirius XM Radio and globally online. Signorile was editor at large for HuffPost from 2011 until 2019. Signorile is a political liberal, and covers a wide variety of political and cultural issues. Signorile is noted for his various books and articles on gay and lesbian politics, and is an outspoken supporter of gay rights. Signorile's seminal 1993 book Queer in America: Sex, The Media, and the Closets of Power explored the negative effects of the LGBT closet, and provided one of the first intellectual justifications for the practice of outing public officials, influencing the debate and treatment of the issue among journalists from that point on. In 1992 Newsweek listed him as one of America's "100 Cultural Elite," and he is included as #100 in the 2002 book, The Gay 100: A Ranking of the Most Influential Gay Men and Lesbians, Past and Present. In August 2011, Signorile was inducted into the National Lesbian and Gay Journalists Association LGBT Journalist Hall of Fame. In November 2012, Signorile was included in the Out magazine annual Out 100. In April 2015, Signorile's fifth book, It's Not Over: Getting Beyond Tolerance, Defeating Homophobia and Winning True Equality, was published.
Алғашқы жылдар
Синьориле Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында дүниеге келді және 1960-шы, 1970-ші жылдардағы балалық шағын Бруклин мен Стейтен-Айлендте өткізді. Ол Сиракуз университетінің S. I. Newhouse School of Public Communications мектебінде оқыды, онда журналистика мамандығын таңдады. Ол өзінің гомосексуализмін сонда түсінді, бірақ көптеген достары мен отбасынан жасырып қалды. 1980-ші жылдардың ортасында, колледжді бітіргеннен кейін, Синьориле Манхэттенге көшіп келді. Оның алғашқы жұмыстарының бірі – ойын-сауық саласындағы PR фирмасы болды, ол «бағанға жариялауға» маманданған. Бұл термин клиенттерді Нью-Йорк қаласының сенсациялық бағандарына, мысалы, New York Post газетінің Page Six және New York Daily News газетіндегі Лиз Смит бағаналарына енгізуді білдірді. Мұндай жұмысқа көбінесе атақты адамдардың жеке өмірі туралы сенсациялық ақпаратты жинау және тарату қажет болды. Кейін ол өзі де сенсациялық жазбалар жаза бастады. Синьориле өзінің «Америкадағы квирлер» кітабында сипаттағандай, осы әлемде бұқаралық ақпарат құралдары атақтылардың гетеросексуалдығын жарқырататын, ал гомосексуализмді жасыратын екі жақты стандартты байқады. Бірақ сол кезде Синьориле саяси мәселелерге араласпады. Ол өзінің гомосексуализмі туралы белгілі бір деңгейде ашық болғанмен, оны Америкадағы саясат пен мәдениеттің кең контекстінде қарастырмады. Оның саяси оянуына 1980-ші жылдардың соңындағы ЖҚСБ (АИТС) эпидемиясының кеңіюі, достарының ауруға шалдығуы мен қайтыс болуы себеп болды.
Белсенділік
Синьориле өзінің "Америкадағы квир" атты кітабында және көптеген мақалалар мен сұхбаттарда 1980 жылдары БАҚ-тағы көптеген адамдар, тіпті оның таныстары да, СПИДті сенсацияға айналдырып немесе одан қашып жатқанын қалай байқағанын айтты. Ол сондай-ақ, үкімет эпидемияға немқұрайлы қарады деп ойлады. Синьориле 1988 жылы Нью-Йорктегі ACT UP деген даулы наразылық тобының жиынына қатысқаннан кейін гей-активист болды. Жиыннан кейін бірнеше күн өткен соң, ол Ситигруп орталығындағы Санкт-Петер евангелистік лютеран шіркеуінде өткен наразылықта тұтқындалды. Сол жерде Ватиканның елшісі, сондай-ақ Ватиканның гомосексуализмге, гей құқықтарына және ВИЧ жұғуын болдырмау үшін презервативтерді қолдануға қарсы көптеген ұстанымдарының авторы – кардинал Джозеф Ратцингер маңызды сөз сөйлеуге тиіс болды. (Ратцингер 2005 жылдың сәуірінде Иоанн Павел ІІ қайтыс болғаннан кейін папа Бенедикт XVI болды.) Синьориле бұл іс-шараға қатысушылардың арасында тұрып, өз дауыстарын білдіруді жоспарлаған наразылық білдірушілерді көру үшін келгенін түсіндірді. Бірақ Ратцингер сөйлегенде ол ашуға толып, бала кезіндегі гомофобияны және католик шіркеуінің шешімдерін ойлады. (Ол католик дінінде тәрбиеленген.) "Содан кейін, - деп жазды Синьориле "Queer in America" кітабында наразылық туралы, - мен бір мармур платформаға секіріп, төмен қарап, барлық қауымға дауысым жеткенше қатты сөйледім. Дауысым күшейтілгендей естілді. Мен Ратцингерге бағыштап: "Ол Құдайдың адамы емес!" - деп айқайладым. Қатысушы католиктердің қорқып, таңырған жүздері бөлменің артына бұрылып маған қарады. Ол – шайтан!" - дедім. Синьорилені полиция қызметкерлері төмен тартып, қолғап байлап, алып кетті. Біраз уақыттан кейін Синьориле ACT UP медиа комитетінің төрағасы болып, сол кездегі ірі, театрландырылған СПИДқа қарсы наразылық акцияларын ұйымдастырды және БАҚ арқылы Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы, Ұлттық денсаулық сақтау институттары, Нью-Йорк қалалық әкімдігі және басқа да мемлекеттік органдарды сынға алды. Олар СПИД белсенділерінің пікірінше, адамдар өліп жатқанда кешігіп отырды. ACT UP және оның тактикасы даулы болғанымен, саясаткерлер мен БАҚ арасында ЖИТС мәселесіне көбірек назар аударуға және 1990 жылдары ХИВ-қа қарсы препараттарды әзірлеу мен бекітуді жеделдетуге көмектескені үшін мақталады. Синьориле басқа үш ACT UP мүшесімен бірге Queer Nation белсенді тобының негізін қалаушысы болды. 2017 жылдың мамыр айында Синьориле "Хаффингтон Пост" газетінде жарияланған мақаласы үшін сынға ұшырады. Ол Дональд Трампты және оның бағдарламасын қолдаған республикалық заң шығарушыларды шабуылдап, "Ешбір республикалық конгрессмен Вашингтондағы қонақжайда немесе тіпті өз үйлерінде тыныш тамақтануға немесе кешкі асқа отыра алмайды" және "олар барлық жерде, әсіресе қоғамдық орындарда – мейрамханаларда, сауда орталықтарында, өз аудандарында және иә, үйлері мен пәтерлерінің сыртындағы қоғамдық жерлерде наразылық білдірушілермен қудалануы керек" деп мәлімдеді.
Шығу талабы
Синьорель аутингтің пионері деп есептеледі (бірақ ол бұл талқылауды бұқаралық ақпарат құралдары жиі бұрмалап көрсеткенін айтады және құбылысты анықтау үшін күшті, белсенді етістік қолдануға қарсы). Синьорель журналистикалық тұрғыдан аутингті қолдап, гейлер мен гетеросексуалдар туралы хабарлауды «теңдестіруге» шақырды. Ол қоғамдық тұлғалардың гомосексуализмі туралы ақпарат тек қоғамдық тұлғаларға қатысты жағдайларда ғана жариялануы керек деп мәлімдеді. Синьорель 1989 жылғы маусымда құрылған OutWeek гей журналының негізін қалаушы редакторы болды, ол гей қауымдастығының ішінде де, сыртында да аутинг мәселесіне байланысты қызу пікірталастардың орталығына айналды. Синьорель OutWeek журналының редакторы болды және ақырында ACT UP және Queer Nation ұйымдарындағы жұмысын тоқтатты, бірақ OutWeek қызметкерлерінің көпшілігі сияқты ол екі ұйыммен де тығыз байланыста болды. Синьорель OutWeek журналындағы рөлін бұқаралық ақпарат құралдары мен ойын-сауық индустриясын сынау ретінде қарастырды. Журналдың алғашқы күндерінен бастап ол «Қаңқу-қимыл» деп аталатын апталық бағана жазды, ол ақпараттарды бақылаумен айналысты. Ол гейлер мен гетеросексуалдар туралы хабарлаудағы бұқаралық ақпарат құралдарының екіұстама стандартын және денсаулық сақтау дағдарысының кезінде гейлерді көрінбейтін етуге қалай себепкер болғанын жазды. Ол кезде Синьорель ашық айтқандардың арасында Голливуд продюсері Дэвид Геффен (ол көптен бері гей екенін мойындады) болды. Геффен, рекорд продюсері ретінде, антигей лирикасы үшін сынға ұшыраған Guns N' Roses рок тобын және 1980-жылдардың соңында гомофобиялық және мизогиниялық көрінген комедиялық репертуары бар Эндрю Дайс Клей сияқты басқа орындаушыларды жариялады. Клей 1984 жылы сахнада «Голливудта герпес, СПИД және педи-итис бар» деген. Клей сондай-ақ СПИД қаржыландыруына қатысты өтініштерді мазақ етіп («жұмыс істе, buttfucka»), гейлерге қарсы сөздер қолданды; «олар гейлер, гомосексуалдар, жұлдыздар деп аталуды қалайтынын білмейді», - деді ол. «Мен оларды құрттар деп атаймын». Синьорель Геффеннің жасырын гомосексуализмін осы контексте талқылауды маңызды деп санады. Синьорель сондай-ақ уәдешіл журналист Лиз Смитты (соның өзі кейіннен бисексуалды екенін мойындады) ашты, ол атақтылар мен басқаларға шын мәнінде гей болған кезде гетеросексуал ретінде көрінуге көмектесті. Синьорель сынаған бұқаралық ақпарат құралдары мен жұлдыздар мәдениеті оның жұмысына назар аударды. W журналы, сән индустриясының Киелі кітабы, OutWeek журналын «In» тізіміне қосты, оны «мәдениет, саясат және қатыгез әңгімелер» (Queer in America, 73-бет) қосылғандықтан «оқуға міндетті» деп атады, ал Синьорель ақырында New York Magazine және The New York Times журналдарында жарияланды. Синьорель оның бағанасы үшін мақталып, сынға да ұшырады. Ол «қазіргі заманғы гей-қаһармандардың бірі» деп аталды, ал оның жұмысы «тітіркендіргіш, балалық, арзан лақаптар» деп сипатталды (Йоханссон және Перси, 183-бет). New York Post газетінің тілшісі Эми Пагноцци оны оңшыл, антикоммунистік 1950 жылдардағы сенатор Джозеф Маккартимен «Журнал гейлерді шкафтан шығарады» (Америкадағы квир, 73-бет) деген тақырыптағы бағанасында салыстырды. Time журналы сол кезде «аутинг» терминін енгізді, бірақ Синьорель бұл терминді әділетсіз деп есептеді. Ол өзінің ісін жай ғана «хабар беру» деп қарастырды. Аутингқа байланысты дау 1990 жылғы наурыз айында Синьорель OutWeek журналына «Малькольм Форбстың екінші жағы» деген мақала жазып, баспа магнаты Малькольм Форбстың гомосексуализмін оның қайтысынан бірнеше апта бұрын ашқанда одан да күшейді. The Village Voice газетінде Синьорель Форбс туралы мақаласын бұқаралық ақпарат құралдарының жауып тастағанын айыптады, әртүрлі жаңалықтар бұл туралы хабарлауға ниеттенгенін, бірақ кейіннен бұдан бас тартқанын мәлімдеді. Ақырында, бірнеше ай бойы бұл оқиға бірнеше жаңалықтар құралдарында, соның ішінде Los Angeles Times газетінде жарияланды, бірақ The New York Times әлі де Форбстың атын атаудан бас тартып, оны «жақында қайтыс болған кәсіпкер» деп атады. (Бұл бес жылдан кейін ғана, 1996 жылы Форбстың ұлы Стивтің президенттікке республикалық партиядан кандидат болуы кезінде, Times Малькольм Форбстың гей өмірі туралы хабарлады.) OutWeek журналы 1991 жылғы маусымда жабылды. Синьорель бірнеше айдан кейін The Advocate журналына қосылды, ол оны әскери қызметтегі гейлерге байланысты даудың ортасына қойды, сондай-ақ аутинг мәселесін де қамтыды: ол Қорғаныс министрінің қоғамдық істер жөніндегі көмекшісі Пит Уильямсты ашты (Уильямс кейіннен NBC News телеарнасының тілшісі болды). Бұл оқиғадан кейін қорғаныс министрі Дик Чейни гейлерге тыйым салуды «ескі әңгіме» деп атады.
Гей мәдениетінің талқылануы
Синьорели бірнеше жыл бойы The Advocate үшін бағандар мен мақалалар жазды, оның ішінде "The New York Times" газетінің гей және лесбиян қызметкерлері, оның бас редакторлары және жаңа баспашысы Артур Окс Сульцбергер, Синьорелиге алғаш рет газеттегі гомофобия туралы және олардың жаңа бағытты қалай белгілеп жатқаны туралы айтты. 1994 жылы Синьориле Адвокаттан сол кездегі жаңа жылтыр журналға, Out журналына кетті, оны оның досы және OutWeek әріптесі Майкл Гофф және OutWeek редакторы Сара Петтит құрды. 1995 жылы Синьориле өзінің екінші кітабын шығарды, "Өзін-өзі ашу", гей немесе лесбиян ретінде шығудың 14 қадамдық бағдарламасы. Сол кезде, Out журналының колонкасы және редакторы ретінде, Синьориле көп ұзамай гей белсенділері, жыныстық бостандықтанушылар және ВИЧ-тің алдын алу мамандары арасында гей ерлер жыныстық мәдениеті мен қауіпсіз емес жыныстық қатынас пен ВИЧ-тің таралуы туралы қызу пікірталастардың орталығына айналды. Синьориле Out журналына "Мен сияқты қауіпсіз емес" деген тақырыпта көп талқылау туғызған колонка жазды. Онда ол өзінің де бір рет қорғалмаған жыныстық қатынасқа түскені туралы айтты және осыған себеп болған жағдайларды талқылады – ол, профилактика мәселелеріне толыққанды қатысы бар, белгілі бір АИДС белсендісі болса да, қалай мұндай қателікке бой алғанын түсіндірді. Бұл колонка The New York Times газетінің пікірлер бетінде жарияланды және Синьориле туралы CBS "60 минут" бағдарламасында мақала жарияланды. Сеньориль осы бағаннан кейін бірнеше басқа бағандарды жазды, олар гей мәдениетінің кейбір денсаулыққа зиянды жақтары деп саналған, олар өзін-өзі бағалауды төмендетіп, тәуекелге баратын жағдайларға себеп болатын факторларды қарастырды. Бұл ақырында 1997 жылы ең көп сатылған "Жан сыртындағы өмір: Гей ерлер туралы Синьориле есебі: жыныстық қатынас, есірткі, бұлшықеттер және өмір жолдары" атты кітабына айналды, ол Нью-Йорк қоғамдық кітапханасының журналистикадағы үздік кітап сыйлығының финалисі болды. Бағандар мен кітап кейбір белсенділер арасында дау тудырды; Синьорельді Sex Panic! тобы сынға алды, олар оның және басқа жазушылардың шығармалары арқылы үкіметке гомосексуализмге қарсы іс-қимыл жасауға ықпал еткенін сенді. Көптеген басқа комментаторлар мен белсенділер Синьориле сыншыларымен келіспеді, ал гейлер мен негізгі бұқаралық ақпарат құралдарында қызу пікірталас басталды. Сеньориле "Out" журналында абортқа қарсы гейлер, жануарлардың құқықтары мен медициналық зерттеулер, гейлік некелер және гейлерге қарсы жеккөрушілік қылмыстары туралы мақалаларымен көптеген талқылаулар мен пікірталастарға себепші болды. 1998 жылдың тамызында Синьориле жаңа редактор Джеймс Коллардпен келіспеушілікке ұшырап, "Out" журналынан кенеттен кетіп қалды. Out журналының бұрынғы редакторы және негізін қалаушы, марқұм Сара Петтит, Синьорилемен ұзақ уақыт бірге жұмыс істеген, сонымен қатар OutWeek редакторы, сол жылы Out-тан шығарылды (Майкл Гофф бұдан бұрын шығарылған болатын), ол жыныстық кемсітушілікке кінәланды. Жаңа редактор, Ұлыбританиядан келген, белсенділіктен аулақ болған "гейден кейінгі" сезімталдықты насихаттаған. Синьорельдің айтуынша, гей журналист Рекс Вонкнерге сөйлегенде, Коллард оның жазбасын жұмсартуын сұрады. "Біз қызу пікір алыстық, ол менің сезімталдығымды қорлады, мен ашуланып, оның бетіне су лақтырып жібердім", - деді Синьориле Вонкнерге. "Олар менің сын пікірлер мен пікірлер жазуымды қаламайды. Олар менің көбірек мақалалар жазуымды талап етті, бірақ мен бұдан бас тарттым, өйткені Out журналында жазған колонкам әрқашан мен қалаған нәрселерді, атап айтқанда, пікірлер, саяси талдаулар, мақалалар жазатын орын болды. Менің ойымша, бір форумда пікір жазу мен қатаң зерттеу жүргізілген журналистиканың болуы маңызды".
Радио жылдары
Out-тан кеткеннен кейін бірнеше ай өткен соң, Синьориле 1998 жылдың желтоқсанында The Advocate журналына тағы да колоннашы және редактор ретінде қайта оралды; оның алғашқы мақаласы Out редакторы Коллардтың қолдаған "гейден кейінгі" қоғам түсінігін сынаған мұқабалық мақала болды. (Коллард лауазымға тағайындалғаннан кейін бір жыл ішінде және Синьориле Out журналын тастағаннан кейін алты ай өткен соң, Коллард журналдың таралымы төмендегені және фокус-топтың журналға теріс пікір білдіргені туралы хабарларға байланысты Out журналынан кетті.) 2000 жылы Синьориле тағы да The Advocate журналын тастап, жаңа ғана PlanetOut.com сайтымен біріккен жаһандық Gay интернет-сайтының колоннашысы болды. Синьориле АҚШ және әлемді аралап, онлайн-бағандар жазды. Ол ЛГБТ құқықтары үшін Вашингтонда өткен Мыңжылдық шеруына байланысты туған дауды қамтыды, бұл шеру уақыты мен мақсаты бойынша көптеген адамдарды бөліп, фестивальде ұрлық оқиғасы болды. Синьориле Австралия мен Жаңа Зеландиядан хабарлаған, оның серігі профессорлық қызметке тағайындалған, және 2000 жылы Римде өткен Дүниежүзілік мақтаныш туралы баяндаған, онда белсенділер Ватиканмен қарым-қатынас жасады, ол іс-шараны тоқтатуға тырысты. Осы кезеңде Синьориле 2000 жылдан бастап GAYBC.com сайтында апталық шоуды веб-трансляциялап, интернет-радионың алғашқы қадамдарын жасады, жаһандық ЛГБТ қауымдастығын қамтыды. Сұхбаттарының бірінде ол телефон розеткасына қосылатын және Gaybc студиясы арқылы тікелей эфирде веб-трансляция жасауға мүмкіндік беретін "вектор" деп аталатын құрылғыны сипаттады. 2003 жылдың сәуір айында Синьориле Sirius XM Radio-ның OutQ арнасында әр жұмыс күні сағат 2-ден 6-ға дейін шығыс уақыты бойынша "Микеланджело Синьориле шоуы" радио бағдарламасын жүргізе бастады. OutQ, тәулік бойы жұмыс істейтін жалғыз ЛГБТ радиоарнасы ретінде, жаңа мүмкіндіктерді ашты және Синьориленің сұхбаттары мен монологтары көбінесе жаңалықтарға айналды. 10 жылдан астам уақыттан кейін, 2013 жылдың 23 шілдесінде ол жаңадан іске қосылған SiriusXM Progress (127 канал) арнасына көшті. Шоу Солтүстік Америкада спутниктік радио арқылы көрсетіледі және интернетте, сондай-ақ Android, BlackBerry және iOS (iPad, iPhone, iPod Touch) құрылғыларында 25 миллионнан астам Sirius XM абоненттеріне таратылады. Синьориле саясаткерлермен, белсенділермен, журналистермен, жазушылармен және басқа да қоғам қайраткерлерімен сұхбаттасады, жаңалықтар мен мәдени оқиғаларды талдайды және елдің түкпір-түкпірінен тыңдаушылардың қоңырауларын қабылдайды. Синьориленің шоуы Sirius XM желісіндегі ең жоғары рейтингті бағдарламалардың бірі, оның орташа күнделікті тыңдаушылар саны 8,5 миллионнан астам отбасыны құрайды. Көптеген жағдайларда Синьориле Американың оңшылдарынан немесе гейлердің құқықтарына қарсы шығатындарды шақырып, олармен белсенді пікір алмасады. Ол сондай-ақ The Huffington Post Queer Voices басылымының редакторы, онда пікірлер жазады және қоғам қайраткерлеріне сұхбат алады. Синьориле The Advocate журналының редакторы және колоннашысы, Out журналының редакторы және колоннашысы болды. Ол көптеген газеттер мен журналдарға, соның ішінде The New York Times, USA Today және Los Angeles Times-қа материалдар жазды, сондай-ақ Larry King Live, Today және Good Morning America сияқты американдық теледидар жаңалықтары бағдарламаларында пайда болды. Оның журнал мақалалары, газет бағандары және веб-сайты "гейлердің құқықтары мен басқа да саяси және мәдени тақырыптар бойынша әрқашан қызықты көзқарасын ұсынады", гейлердің құқықтарын қорғау ісіне үлкен үлес қосады. Атап айтқанда, Синьориле американдық гейлердің өздерін ашып көрсетуін жақтады және жасырын өмірдің жеке адамға да, қоғамға да зиянды әсері туралы айтты. Синьориле көптен бері бір жынысты некеге тұру құқығын қолдайды. Синьориле және оның жылдар бойы жасаған еңбектері танымал деректі фильм режиссері Кирби Дик түсірген Outrage фильмінде кеңінен көрсетілді, бұл фильм жасырын гей саясаткерлерге назар аударды және бұқаралық ақпарат құралдары олардың жеке өмірі туралы хабарлауының қажеттілігін дәлелдеді.
In April 2003, Signorile began hosting a radio program, The Michelangelo Signorile Show, on Sirius XM Radio's OutQ each weekday 2 to 6 p. m. Eastern Time. OutQ, as the only 24/7 LGBT radio channel, broke new ground and Signorile's interviews and monologues often made news After a little over 10 years, on July 23, 2013, he moved to the newly launched SiriusXM Progress (channel 127) from 3 to 6 p. m. Eastern Time. The show airs on satellite radio across North America and is streamed worldwide on the Internet and to the Android, BlackBerry, and iOS (iPad, iPhone, iPod Touch) handheld devices to over 25 million Sirius XM subscribers. Signorile interviews politicians, activists, journalists, authors and other public figures, analyzes news and cultural events, and takes calls from listeners from coast to coast. Signorile's show is one of the highest rated programs on the Sirius XM network with an average daily listenership of more than 8.5 million households. Often, Signorile brings on those who are on America's right wing or are opponents of gay rights, with whom he engages in energetic debates. He is also editor at large for The Huffington Post Queer Voices where he blogs opinion pieces and interviews public figures. Signorile has been an editor at large and columnist for The Advocate, and an editor at large and a columnist for Out magazine. He has written for many newspapers and magazines, including The New York Times, USA Today, and Los Angeles Times, and has appeared on many American television news programs, including Larry King Live, Today and Good Morning America. His magazine articles, newspaper columns and website, which "offers his always intriguing take on the state of gay rights and other political and cultural topics", champion the cause of gay rights. In particular, Signorile has advocated that gay Americans come out, and has talked about the deleterious effects of the closet both on the closeted individual and on society as a whole. Signorile has been a long time champion of the right to same sex marriage. Signorile and much of his work over the years were featured prominently in the film Outrage, directed by acclaimed documentary filmmaker Kirby Dick and which focused on closeted antigay politicians, making a case for why media should report on their sexual orientation.