Османдық империяның "бажрак" әкімшілік бірлігі – Балқандағы ауылдар тобы, әскери жинақ негізі. 17-19 ғ-ларда қолданылған, Косово, Албания аймақтарында кең таралған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Осман империясының аумақтық бірлігі
Territorial unit of the Ottoman Empire
Баджрак (айтылуы /b//eɪ//r//ɑː//k/ немесе /b//aɪ//r//ɑː//k/, мағынасы "ту" немесе "жалау") – Балқан таулы шекаралық аймандарындағы ауылдардан құралған Осман империясының аумақтық бірлігі, оның негізінде әскери жинақ жүргізілді. Ол 17 ғасырдың соңында енгізілді және Румелияда Осман билігі аяқталғанға дейін қолданылып келді. Баджрак бір немесе бірнеше рудан тұрды. Ол ерекше түрде Солтүстік Албанияда және Косовоның бір бөлігінде (Призрен және Скутари санджақтарында) қолданылды, онда 19 ғасырда бұл аймақтар Сербия және Черногория княздықтарымен шекара құрады. Бұл санджақтарда гег албандары (мұсылмандар және католиктер), сербтер және славян мұсылмандары қоныстанды. Албандар бұл жүйені өз рулық құрылымына бейімдеді, ал баджрактар Сербия Корольдігі (1882–1918) және Албания Халық Социалистік Республикасы (1944–1992) кезеңінде де сақталды.
The bajrak (pronounced /b//eɪ//r//ɑː//k/// or /b//aɪ//r//ɑː//k///, meaning "banner" or "flag") was an Ottoman territorial unit, consisting of villages in mountainous frontier regions of the Balkans, from which military recruitment was based. It was introduced in the late 17th century and continued its use until the end of Ottoman rule in Rumelia. The bajrak included one or more clans. It was especially implemented in northern Albania and in parts of Kosovo (Sanjak of Prizren and Sanjak of Scutari), where in the 19th century these regions constituted the frontier with the Principality of Serbia and Principality of Montenegro. These sanjaks had notable communities of Gheg Albanians (Muslims and Catholics), Serbs and Slavic Muslims. The Albanians adopted the system into their clan structure, and bajraks endured during the Kingdom of Serbia (1882–1918) and People's Socialist Republic of Albania (1944–1992).
Шолу
Баджрак – Осман империясының аумақтық бірлігі, бірнеше ауылдан тұратын және олардан әскери жиын-теру ұйымдастырылатын "аумақтық әскери ұйым". Баджрак бір немесе бірнеше рудан құралған. Көптеген кіші рулар бір баджракта тұруы мүмкін, ал ірі рулар бірнеше баджракты қамтыды; көбінесе баджрактар ("ту ұстаушы") руға жетекшілік етсе, кейбір жағдайларда бір баджрак бірнеше руға жетекшілік ететін немесе бір руда бірнеше баджрактар болатын.
The bajrak was a territorial unit of the Ottoman Empire, consisting of a group of villages, from which military recruitment was organized – a "territorialized military organization." The bajrak was composed of one or more clans. Several smaller clans could inhabit a single bajrak while larger clans occupied several bajrak; usually a bajraktar ("standard bearer") led a clan, while in some cases a bajraktar led several clans or a single clan had several bajraktars.
Албанияда
Энкеге (1955) сәйкес, Дукаджин жотасында "алты баджрак – Шала, Шоши, Кир, Гаджай, План және Топлан" тұрған, ал Протероға (1973) сәйкес, сол кезде "Пулати, Шала және Шоши, Душмани, Топлана, Никаж және Мертури" кірген.
According to Enke (1955), the Dukagjin highlands was inhabited by the "six bajraks, Shala, Shoshi, Kir, Gjaj, Plan, and Toplan," while according to Prothero (1973), it then included "Pulati, Shala and Shoshi, Dushmani, Toplana, Nikaj, and Merturi."
Сербия мен Югославияда
Косовоны Сербия Корольдігі басып алғаннан кейін албандар баджракты өздерінің рулық жүйесіне (фис деп аталады) қосты. Югославия билігі осы жүйе арқылы қалыптасқан феодалдық қатынастарды жоюға тырысты.
In Kosovo, after the conquest by Kingdom of Serbia, the Albanians incorporated the bajrak into their clan system (known as fis). The Yugoslav authorities tried to break up the feudal relations created through this system.