Кіріспе
Сомерсет герцогі – Англия құрамында бес рет құрылған титул. Ол ерекше түрінде екі әулетпен байланысты: 1448 жылы құрылған титулды алғаш рет Бофорттар алып, ал 1547 жылы құрылған титул Сейморлардың атымен сақталған. Қазіргі герцогтық ерекшелігі – титулдың алғашқы иесі оны Англия Корольдігінің қорғаушысы (Лорд-протектор) ретінде, немере інісі король Эдуард VI-ның өсиетімен берілген билікке сүйене отырып, өзі үшін құрғандығында. Сомерсет герцогының жалғыз қосалқы титулы – Барон Сеймур, ол герцогтың үлкен ұлы мен мұрагеріне құрметті титул ретінде беріледі. Бұл құрметті титул Британ аралдарындағы герцогтықтардың мұрагерлері арасындағы ең төменгі дәрежелі титул болып табылады, алайда титул иесінің мәртебесі Сомерсет герцогтығының жоғары еселігіне байланысты, оның атағынан гөрі жоғарырақ (патшалық титулы жоқ герцогтардың ішінде ең жоғарысы – Норфолк герцогы). Сомерсет герцогтары бірнеше басқа титулдарға ие болған, бірақ олардың барлығы жойылды. Олардың ішінде: Кендал графы (1443 жылы құрылған, 1444 жылы жойылған), Сомерсет графы (1397 жылы құрылған, 1461 жылы жойылған), Дорсет маркизі (1397 жылы құрылған, 1399 жылы жойылған; 1442 жылы құрылған, 1461 жылы жойылған), Сомерсет маркизі (1397 жылы құрылған, 1399 жылы жойылған), Дорсет графы (1441 жылы құрылған, 1461 жылы жойылған), Рочестер виконты (1611 жылы құрылған, 1645 жылы жойылған), Хаш виконты (1536 жылы құрылған, 1552 жылы жойылған), Гертфорд графы (1537 жылы құрылған, 1552 жылы жойылған; және 1559 жылы құрылған, 1750 жылы жойылған), Гертфорд маркизі (1640 жылы құрылған, 1675 жылы жойылған), Траубридж Бароны Сеймур (1641 жылы құрылған, 1750 жылы жойылған), Перси бароны (1722 жылы құрылған, 1750 жылы бөлінген), Кокермут бароны (1749 жылы құрылған, 1750 жылы бөлінген), Эгремонт графы (1749 жылы құрылған, 1750 жылы бөлінген) және Сент-Мор графы (1863 жылы құрылған, 1885 жылы жойылған). Герцогтық резиденциясы – Брэдли Хаус, Маден Брэдли, Батыс Уилтшир, ал қосымша меншік – Берри Померой қамалы, Тотнес, Девон. Сеймур әулетінің негізгі жерлеу орны – Брэдли Хаусына іргелес орналасқан Барлық Әулиелер шіркеуі, Мейден Брэдли; шіркеуге және отбасылық зиратқа Брэдли Хаусының аумағынан жеке жолмен жетуге болады.
Duke of Somerset, from the county of Somerset, is a title that has been created five times in the peerage of England. It is particularly associated with two families: the Beauforts, who held the title from the creation of 1448, and the Seymours, from the creation of 1547, in whose name the title is still held. The present dukedom is unique, in that the first holder of the title created it for himself in his capacity of Lord Protector of the Kingdom of England, using a power granted in the will of his nephew King Edward VI. The only subsidiary title of the duke of Somerset is Baron Seymour, which is used as a courtesy title by the eldest son and heir of the duke. This courtesy title is the lowest in rank of all heirs to dukedoms in the peerages of the British Isles, yet the holder's precedence is higher than his title suggests, by virtue of the seniority of the Dukedom of Somerset (the only more senior non royal duke is the Duke of Norfolk). Several other titles have been held by the dukes of Somerset, but have become extinct. These include: Earl of Kendal (created 1443, extinct 1444), Earl of Somerset (created 1397, forfeit 1461), Marquess of Dorset (created 1397, degraded 1399; created 1442, forfeit 1461), Marquess of Somerset (created 1397, degraded 1399), Earl of Dorset (created 1441, forfeit 1461), Viscount Rochester (created 1611, extinct 1645), Viscount Beauchamp of Hache (created 1536, forfeit 1552), Earl of Hertford (created 1537, forfeit 1552; and created 1559, extinct 1750), Marquess of Hertford (created 1640, extinct 1675), Baron Seymour of Trowbridge (created 1641, extinct 1750), Baron Percy (created 1722, separated 1750), Baron Cockermouth (created 1749, separated 1750), Earl of Egremont (created 1749, separated 1750), and Earl St. Maur (created 1863, extinct 1885). The ducal seat is Bradley House in Maiden Bradley, west Wiltshire, with a secondary estate at Berry Pomeroy Castle, Totnes, Devon. The principal burial place for the Seymour family today is All Saints' Church, Maiden Bradley, adjacent to Bradley House; the church and the family cemetery can be reached from the grounds of Bradley House via private access.
Императрица Матильданың жаратылуы
Дунстерлік Вильям де Моун (? – шамамен 1155), Императрица Матильданың сүйіктісі және король Стефанға қарсы соғыста оның адал қолдаушысы (сол соғыста ол "Батыстың азабы" деген лақап атқа ие болды), 1141 жылы Сомерсет графы титулын алды. Брутон приорлығының негізін қалау шартында ол өзін "Вильгельм де Мойн, Сомерсетенсис" деп сипаттайды. Бұл титулды Стефан немесе Генрих II (Матильданың ұлы) мойындамады, және оның ұрпақтары да оны пайдаланбады.
Бофорт шығармалары
Джон Бофорт (1371/1373–1410) – Джон Гонт пен Кэтрин Суинфордтың некесінен туған үлкен ұлы болды. 1397 жылдың 10 ақпанында Сомерсет графы атанды. 1397 жылдың 9 қыркүйегінде Кент графының 2-ші графы Томас Холландтың қызы Маргарет Холландқа үйленгеннен кейін Сомерсет маркизі дәрежесіне көтерілді. Бірнеше аптадан кейін, 1397 жылдың 29 қыркүйегінде ол сондай-ақ Дорсет маркизі атанды. Алайда, 1399 жылы Генрих IV таққа отырғанда, оның екі маркизаты қайтарылып алынды. Халық өкілдері корольден оны қалпына келтіруді өтінді, бірақ Сомерсет өзі қарсылық білдіріп, «маркиз атағы осы елде ерекше атау» деді. Сомерсет графы атағына оның ұлы Генри Бофорт (1401–1418) мұрагер болды, бірақ оның ерте қайтысы графтықты оның інісі Джон Бофортқа (1404–1444) қалдырды. Ол 1443 жылдың 28 тамызында Сомерсет герцогы және Кендал графы атанды және бір жылдан кейін, 1444 жылдың 27 мамырында, мүмкін өзіне-өзі қол жұмсады. Сомерсет герцогтігі мен Кендал графтығы жойылды. Ол үйленбеген, бірақ оның заңсыз ұлы Чарльз Сомерсет 1-ші Уорстер графы болды. Генрихтің құқықтары парламент актісімен жойылды, бірақ оның інісі Эдмунд Бофорт (шамамен 1439–1471) Ланкастерлер тарапынан Сомерсет герцогы деп аталды. 1471 жылдың 4 мамырындағы Тьюксбери шайқасынан кейін ол қашып, Тьюксбери аббаттығында пана тапты. Оны Йоркшылдар бас кесіп, аббат шіркеуіне жерледі. Оның қайтысымен Бофорт әулеті заңды жолмен тоқтатылды.
Джеймс VI мен I тұсында Сомерсет графлығы
Роберт Карр (шамамен 1587–1645), Керр/Кер тегінен, Фернихирсттік сэр Томас Кердің ұлы, король Джеймс VI және I-нің жақын адамы болды. 1611 жылдың 25 наурызында ол Рочестер виконты титулын алды, сосын құпия кеңесші болды. 1612 жылы лорд Солсбери қайтыс болғаннан кейін корольдің хатшысы қызметін атқара бастады. 1613 жылдың 3 қарашасында Сомерсет графы титулы берілді. Ол 1645 жылдың шілдесінде қайтыс болды, Анна есімді қызын қалдырды. Оның титулдары тоқтатылды.
12-ші герцог және оның ұлдары, Сент-Мор графтары
11-ші герцогтың орнын үлкен ұлы Эдвард Адольф Сеймур (1804–1885) басқарды, ол 1863 жылы Берри-Померой графы Сент-Мор титулын алды. Оның үлкен ұлы, одан бұрын қайтыс болған Эдвард А. Ф. Сеймур (1835–1869) 1863 жылға дейін әдепкі атақ ретінде Лорд Сеймур деп аталды, содан кейін граф Сент-Мор титулын қабылдады. Көптеген адамдар оны Ферди деп білді, ол Ричард Сарсфилд деген атпен Гарибальди армиясына қосылған оқиғасы бар ержүрек адам болды. 1866 жылы ол 17 жасар Розина Сван есімді қызбен танысты. Граф Розинаны өзімен бірге саяхаттарына алып, 1868 жылы оны Брайтон маңына әкеліп орналастырды. Ферди мен Розинаның екі баласы болды: Рут (1867–1953) Танжерде дүниеге келді, ал Ричард "Гарольд" Сент-Мур (1869–1927) әкесі қайтыс болғанға аздан кейін Брайтонда туды. Егер граф Розинаға үйленген болса, Гарольд әкесінің герцогтығының мұрагері болар еді. Сондықтан Гарольд олардың Нидерландыда тұрғанда үйленгенін дәлелдейтін куәліктерді іздеді, бұл туралы мәлімет беруге 50 фунт стерлинг (қазіргі шамамен...) сыйлық ұсынды, бірақ табысқа жете алмады.
13-ші - 19-шы герцогтар
12-ші герцог 1885 жылғы 28 желтоқсанда 81 жасында қайтыс болды. Ол екі ұлынан да өмір сүрді, бірақ заңды ер бала мұрагерлері болған жоқ, сондықтан атақ оның егде жастағы, үйленбеген інісі Арчибальд Генри Алджернон Сеймурға (1810–1891) өтті. Ол бірнеше жылдан кейін қайтыс болғаннан соң, ең кіші інісі Алгернон Перси Банкс Сент-Мор (1813–1894) 14-ші герцог атанды. Одан үш жарым жыл өткен соң ол қайтыс болды. Оның ұлы Алджернон Сеймур (1846–1923) 15-ші герцог болды. Ол баласыз қайтыс болды, ал атақ оның қашық туысы Эдвард Гамильтон Сеймурға (1860–1931) – Уэллс деканы, Лорд Фрэнсис Сеймурдың (1726–1799) шөбересі, 8-ші герцогтың кіші ұлына тиді. Оның орнын ұлы Эвелин Фрэнсис Сеймур (1882–1954) басты, ол атақты ұлы Перси Гамильтон Сеймурға (1910–1984) тапсырды. Қазіргі таңда атақ 1952 жылы туған Джон Майкл Эдвард Сеймурдың қолында. Атаққа қазіргі мұрагер – 1982 жылы туған Себастьян Сеймур, лорд Сеймур.
Сомерсет графтары, алғашқы құрылған (1141)
Уильям де Моун Данстер, Сомерсет графының 1-і (шамамен 1155 жылы қайтыс болған), оның ұрпақтары бұл атаққа ешқашан таласқан емес.
Сомерсет графтары, үшінші құрылған (1613)
Роберт Карр, Сомерсет графының 1-і (шамамен 1590–1645), Джеймс VI және I-нің жақын адамы, баласыз қайтыс болды.
Сент-Мур графтары (1863 жылы құрылған)
Эдвард Адольф Сеймур, 12-ші Сомерсет герцогы, 1-ші Сент-Маур графы (1804–1885) Сомерсет герцогы болған кезде, оның мұрагері үшін жоғарырақ титул беру мақсатында Ұлыбритания жұртының графы Сент-Маур (айтылуы – "Сеймер") титулы берілді. Эдвард Адольф Фердинанд Сеймур, Сент-Маур графы (1835–1869), 12-ші герцогтың үлкен ұлы, шын мәнінде "Сент-Маур графы" атанған жалғыз адам болды, себебі ол және оның кіші інісі екеуі де үйленбей қайтыс болды. 1885 жылы герцогтік оның інісіне қайтып келгенде, графтық титулы жойылды.