Ұлыбританиядағы Анархист Федерациясы – анархо-коммунистердің ұйымы. Саяси партия емес, тікелей әрекет, үгіт-насихатпен айналысады. Тарихы, құрылуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы анархистік федерация
Anarchist federation in Great Britain
Анархистік федерация (AF, AFed) – Ұлыбританиядағы анархокоммунистердің федерациясы. Бұл саяси партия емес, тікелей әрекет, агитация және насихатты жүзеге асыратын ұйым.
The Anarchist Federation (AF, AFed) is a federation of anarcho communists in Great Britain. It is not a political party, but a direct action, agitational and propaganda organisation.
Тарих
Британ анархистік қозғалысы 1984–1985 жылдардағы кеншілер ереуілі кезінде қайта жанданды, бұл анархизмге көптеген жаңа адамдарды тартты және «Сынып соғысынан» кейін бірқатар анархистік ұйымдардың құрылуына себеп болды. 1984 жылы Либертариандық коммунистік топтың бірқатар бұрынғы мүшелері Либертариандық коммунистік талқылау тобын (ЛКДТ) құрды, олар Нестор Махноның «Платформасы» және Жорж Фонтеністің «Либертариандық коммунизм манифесті» сияқты еңбектерден шабыт алды. ЛКДТ кейін «Вирус» журналының редакторымен ынтымақтасып, анархокоммунизм туралы өз мәтіндерін жариялай бастады, өз атауын қайтадан Анархистік коммунистік талқылау тобы (ACDG) деп өзгертті. 1986 жылы «Тікелей әрекет қозғалысынан» (DAM) «Синдикалистік күрес» (SyF) бөлініп шыққаннан кейін ACDG, SyF-пен бірігіп, Анархистік коммунистік федерацияны (ACF) құрды. 1980 жылдардың аяғында АХФ анархизмге жаңа келген көптеген адамдарды біріктірді, бұл оны түбегейлі жаңа ұйымға айналдырды, ол өзінің тамырынан мүлдем ажыратылды. 1990 жылдардың басында олар «барлық иерархияны жоюды» және «бүкіл әлем бойынша тапсыз қоғам құруды» талап етіп, сайлау салығына қарсы көтеріліске қатысты. 1991 жылы Экономикалық лиганың бір баяндамасына сәйкес, АХФ тез арада «жауынгерлігі мен зорлық-зомбылыққа адалдығы» тұрғысынан «Сынып соғысынан» кейін екінші орынға шықты. Шағын ұйым болғанымен, АХФ-тің ықпалының көп бөлігі оның басқа либертариандық социалистік топтармен «жақсы қарым-қатынастарынан» туындады, олар есімдері белгілі автономды марксистермен тығыз ынтымақтастық жасады. 1999 жылы АХФ өзінің атын соңғы рет өзгертіп, Анархистік федерация (АФ) болды. ХХІ ғасырдың басында АФ жаһандануға қарсы қозғалысқа қатысып, үшінші әлемнің артып келе жатқан қарызына қарсы наразылық акцияларына қатысты. 2000 жылы Парламент алаңында өткен 1 мамыр күні кейбір белсенділер көкөніс өсіру үшін шөпті қазып алған болатын. Жасыл анархистердің бірқатар вандализмдері мен өрт сөндіру шабуылдарынан кейін Бристольдің анархистік қауымдастығына қарсы ірі полиция тергеуі басталды, оған Бристоль анархистер федерациясы жергілікті анархистерді қорқытып, бөліну үшін полицияның «бірлескен күш-жігерін» айыптайтын мәлімдеме жасады. 2020 жылдың ақпан айында Анархистік федерациямен байланысты экосоциалистік белсенділер Паддингтон Грин полиция бөлімін басып алды, бірақ олар тез арада шығарылды.
The British anarchist movement had been revitalized during the time of the miners' strike of 1984–1985, which had drawn many new people to anarchism and caused a number of anarchist organizations to spring up in the wake of Class War. In 1984, a number of former members of the Libertarian Communist Group established the Libertarian Communist Discussion Group (LCDG), drawing inspiration from texts such as the Platform by Nestor Makhno and the Manifesto of Libertarian Communism by Georges Fontenis. The LCDG then began to collaborate with the editor of Virus magazine and started publishing their own texts about anarcho communism, changing their name again to the Anarchist Communist Discussion Group (ACDG). After the split of Syndicalist Fight (SyF) from the Direct Action Movement (DAM) in 1986, the ACDG merged together with SyF and established the Anarchist Communist Federation (ACF). Throughout the late 1980s, the ACF drew together many people that were new to anarchism, which effectively made it into an entirely new organization, almost completely disconnected from its roots. At the beginning of the 1990s, they participated in the poll tax riots, calling for "the abolition of all hierarchy" and "the creation of a worldwide classless society". According to one report by the Economic League in 1991, the ACF had quickly become "second only to Class War" in terms of its "militancy and commitment to violence". Although a small organization, much of the ACF's influence came from its "cordial relationships" with other libertarian socialist groups, cooperating particularly closely with the autonomous Marxists of Subversion. In 1999, the ACF changed its name one final time, becoming the Anarchist Federation (AF). By the turn of the 21st century, the AF were involved in the anti globalization movement and participated in protests against rising third world debt. The Special Branch of the Metropolitan Police began investigating the AF, following 2000's May Day demonstration at Parliament Square, during which some activists had dug up the grass to plant vegetables. Following a series of vandalisms and arson attacks by green anarchists, a large police investigation was launched into Bristol's anarchist community, to which the Bristol Anarchist Federation responded with a statement denouncing the police's "concerted effort to intimidate and divide" local anarchists. In February 2020, eco socialist activists connected to the Anarchist Federation took part in the occupation of Paddington Green Police Station, but they were swiftly evicted.
Идеология
Анархистік федерация анархистік коммунизм теориясын таратуда, өзін жекешіл анархизмнен, анархо-пацифизмнен және анархо-синдикализмнен алшақтатады. 1984–1985 жылдардағы кеншілер ереуілінің басылуы кезінде кәсіподақтарға деген көзқарасы түбегейлі өзгеріп, олардың таптық күрестегі рөлін күмәндандырды. Ол кәсіподақтарға деген күмәнін кез келген тұрақты жұмыс орындарындағы ұйымдарға да таратып, олардың капитализм жүйесіне енгізілуі мүмкін екенін айтады. АФ «құралдар мен мақсаттар арасындағы тығыз байланысқа» сенім арта отырып, алдын ала саясатты қолдайды, бұл барлық саясаткерлер мен саяси партияларды жобалайды. Өкілдік демократияға қатысуды «саяси билікті біреуге немесе бір партияға беру» деп есептейді, сондықтан сайлау науқанына қарағанда тікелей әрекеттерді жақсы көреді. Парламент депутаттарының билікке құмарланып, өздерінің қоғамдық ортасынан алшақтап кететінін де мәлімдейді.
The Anarchist Federation propagates a theory of anarchist communism, distancing itself from individualist anarchism, anarcho pacifism and anarcho syndicalism. It had come to outright reject trade unionism during the suppression of the miners' strike of 1984–1985, which had caused it to question the role of the trade unions in a class conflict. It extends its skepticism of trade unions to any permanent workplace organizations, arguing they can become integrated into the functioning of capitalism. The AF advocates for prefigurative politics, out of a belief in a "strong correlation between means and ends", which rejects all politicians and political parties. It considers participation in representative democracy to be "ceding political power to someone or some party", and thus favors direct action over electoralism. It further went on to claim that Members of Parliament inevitably become corrupted by power and distant from their own communities.