Кіріспе

Жалпы салыстырмалылық теориясында Эддингтон-Финкельштейн координаталары — Шварцшильд геометриясы (мысалы, сфералық симметриялы қара тесік) үшін радиалды нөлдік геодезияға бейімделген координаталар жүйесінің жұбы. Нөлдік геодезиялар — фотондардың траекториялары; радиалды геодезиялар — тікелей орталық массаға қарай немесе одан алыстайтын траекториялар. Олар Артур Стэнли Эддингтон және Дэвид Финкельштейннің есімдерімен аталады. Олар бұл идеяны тудырғанмен, бұл координаталарды немесе осы координаталардағы метриканы жазбаған. Роджер Пенроуз нөлдік форманы бірінші болып жазған секілді, бірақ оны Финкельштейннің аталған мақаласына, ал сол жылығы Адамс сыйлығына ие болған эссесінде Эддингтон мен Финкельштейнге жатқызады. Ең әсерлісі, Миснер, Торн және Уилер өздерінің «Гравитация» кітабында осы координаттарды осы атпен атайды. Бұл координаталар жүйесінде сыртқа (ішке) қарай қозғалатын радиалды жарық сәулелері (әрқайсысы нөлдік геодезия бойынша қозғалады) тұрақты «уақыт» беттерін анықтайды, ал радиалды координата — әдеттегі аудандық координата, сондықтан айналу симметриясы беттерінің ауданы болады. Бұл координаталар жүйесінің бір артықшылығы — Шварцшильд радиусындағы көрінетін сингулярлықтың тек координаталық сингулярлық екенін, нағыз физикалық сингулярлық емес екенін көрсетеді. Бұл фактіні Финкельштейн мойындағанмен, Эддингтон мойындаған жоқ (немесе кемінде оған түсініктеме бермеді), оның басты мақсаты Уайтхедтің гравитация теориясындағы және Эйнштейннің салыстырмалылық теориясының нұсқаларындағы сфералық симметриялы шешімдерді салыстыру және қарама-қарсы қою болды.