Кіріспе
Қаяулар туысы (Oxyopidae) – 1870 жылы Тамерлан Торелл алғаш сипаттаған, аранаморфты араналардың бір туысы. Көптеген түрлері торына көп көңіл бөлмейді, орнына өсімдіктерде аң аулайтын арана ретінде өмір сүреді. Көптеген түрлері гүлдерде жиі кездеседі, олардың арасында шаңдаушыларға шабуыл жасайды, дәл краб араналары сияқты. Олар өз туыстастарына көптеген араналарға қарағанда көбірек төзімділік көрсетеді, және кем дегенде бір түрі әлеуметтік мінез-құлық танытатыны анықталған.
Lynx spider (Oxyopidae) is a family of araneomorph spiders first described by Tamerlan Thorell in 1870. Most species make little use of webs, instead spending their lives as hunting spiders on plants. Many species frequent flowers in particular, ambushing pollinators, much as crab spiders do. They tend to tolerate members of their own species more than most spiders do, and at least one species has been identified as exhibiting social behaviour.
Сипаттама
Оксиопидтердің бірнеше туысы бар және олар мінез-құлқы мен бейімделулерімен ерекшеленеді. Көпшілігінің аяқтарында ірі тікенді қылшықтар болады, ал көптеген түрлерде бұл қылшықтар себет сияқты құрылымды құрайды, ол олжаны ұстауға көмектеседі және жәндіктің қарсыласуын болдырмайды. Оксиопалар мен Хаматаливалардың көпшілігі шағын немесе орташа өлшемде болады. Қасқыр өрмекшелері, басым бөлігі аңшы болғанымен, өте жылдам жүгіретін және секіретін, еңбекқор және жақсы көру қабілетіне ие. Оксиопидтер, жалпы алғанда, аңдып, қуалай немесе аңдып шабуыл жасағанда, сондай-ақ жаулардан қорғану үшін өткір көру қабілетіне сеніп тіршілік етеді.
Сәйкестендіру
Көптеген басқа арақан тұқымдастары сияқты, олардың көздерінің орналасуы да тұқымдық ерекшеліктеріне сай келеді және оларды осы тұқымға жататынын анықтауға көмектеседі. Оксиопидтердің сегіз көзінің алтауы алтыбұрышты пішінде орналасқан, көбінесе просоманың алдыңғы үстіңгі бұрышындағы айқын дөңгелек үстінде. Қалған екі көзі кішкентай, көзге шалынбайды және әдетте алты көздің алдында және төмен орналасқан. Көптеген түрлердің келицераларының негізгі бөліктері ірі, тік және параллель болып келеді, ал олардың алдыңғы бөлігі мен просоманың "биік маңдайы" бірігіп, көптеген түрлерге ерекше "жазық бетті" сыртқы түрін береді.
Аң аулау
Олар көбінесе жасылғылт, жасырын аң аулаушылар болып табылады, белгілі бір дәрежеде маусымға байланысты. Кейбіреулері гүлдерде кездесіп, тозаңдандырушы жәндіктерге шабуыл жасайды. Осы тұрғыдан олар краб өрмекшілерінің (Thomisidae) мінез-құлқына ұқсайды. Ал басқалары өсімдік сабақтарында немесе қабығында жасырынып, күтіп отырады. Пеуцетия туындағы өрмекшілердің көпшілігі ірілеу келеді. Олар бойшаң болып, жасыл түстің жарқын маскировкасына ие, бұл оларды жапырақ арасында аң аулауға немесе жасырынуға бейімдейді.
Мінез-құлық
Жұмыртқа қалталарын қорғаған кезде ғана емес, жыртқыштар немесе адамдар сияқты ірі жандар жақындағанда көбі тез қашуға тырысады. Олар өз түрлестеріне аса агрессивті болмайды, кейде шағын топтарда кездеседі. Мысалы, Tapinillus туысының кем дегенде бір өкілі, өте сирек кездесетін әлеуметтік өрмекшілердің бірі болып, бірлесіп тамақтану, ұрпаққа бірлесіп күтім жасау және әртүрлі буын өкілдерінің бір колонияда өмір сүруімен ерекшеленеді. Peucetia viridans өрмекшілер арасында ерекше, себебі жұмыртқа қалталарын қорғайтын аналықтары кіршікшілерге, тіпті адамдарға да уды шашыратады немесе "түкіреді".
Артықшылықтары
Оксиопес туысының кейбір өкілдері биологиялық күрес агенттері ретінде ауыл шаруашылығы жүйелерінде кең таралғандықтан маңызды рөл атқарады. Бұл әсіресе жолақты жыртқыш өрмекшіге (Oxyopes salticus) қатысты. Дегенмен, олардың ауыл шаруашылығындағы пайдасы тозаңдаушыларға шабуыл жасауы себепті күмәнді болып келген.