Кариб теңізіндегі француз аймақтары

Кіріспе

Кариб теңізіндегі француз аумақтары

Француздық Батыс Үндістан немесе Француз Антиль аралдары (,) – Кариб теңізіндегі Антиль аралдарында орналасқан Францияның бөліктері:

Екі теңізден тыс департамент:
Гваделупа, оның ішінде Басс-Тер, Гранде-Тер, Лес-Сентес, Мари-Галант және Ла-Дезирад аралдары. Мартиника
Екі теңізден тыс ұжымдық аймақ:
Сент-Мартен, осы аттас аралдың солтүстік жартысы, оңтүстік жартысы Синт-Мартен, Нидерланд Корольдігінің құрамындағы ел. Сент-Бартельми.

Тарих

Пьер Белен д’Эснамбук – 1635 жылы Кариб теңізінде алғашқы тұрақты француз колониясын – Сент-Пьерді Мартиника аралында құрған француз саудагері және авантюрисі. Белен 1625 жылы Кариб теңізіне барып, Сент-Кристофер (Сент-Китс) аралында француз қонысын құруға үміттенген. 1626 жылы ол Францияға оралып, кардинал Ришельедің қолдауына ие болды. Ришелье осы мақсатта құрылған Сент-Кристоф компаниясының акционері болды. Компания аса табысты болмады және Ришелье оны Compagnie des Îles de l'Amérique деп қайта ұйымдастырды. 1635 жылы д’Эснамбук жүз француз қоныстанушысымен бірге қант шашағы плантацияларына жер тазарту үшін Мартиникаға жөнелді. Мартиникада алты ай болғаннан кейін д’Эснамбук Сент-Кристоферге оралды, ол 1636 жылы мерзімінен бұрын қайтыс болды. Оның немере інісі Жак Диль дю Парке 1637 жылы Мартиниканың губернаторы болып, Кариб теңізіндегі француз қоныстары бойынша д’Эснамбуктің билігін мұра етті. Ол Мартиникада қалып, басқа аралдарға көңіл бөлмеді. Француздар британдықтар Сент-Китс пен Невис (французша Сент-Кристоф) аралынан қуғаннан кейін Мартиника мен Гваделупаға тұрақты түрде қоныстанды. Мартиникадағы Форт-Рояль (Форт-де-Франс) аймақтағы француз әскери кемелерінің негізгі порты болды, ол жерден француздар аймақты зерттей алды. 1638 жылы Пьер Белен д’Эснамбуктың немересі және Мартиниканың бірінші губернаторы Жак Диль дю Парке (1606–1658) қаланы жау шабуылынан қорғау үшін Сент-Луи фортын салуды шешті. Мартиникадағы Форт-Рояльдан бастап, Дю Парке жаңа аумақтарды іздеу үшін оңтүстікке қарай жүріп, 1643 жылы Сент-Люсияда алғашқы елді мекенді құрды және 1649 жылы Гренадада француз қонысын құрған экспедицияны басқарды. Британдық биліктің ұзақ тарихына қарамастан, Гренаданың француз мұрасы әлі күнге дейін Гренада креол тіліндегі француздық қарыздар, француз стиліндегі ғимараттар, асханалар мен жерлер атауы (мысалы, Petit Martinique, Martinique Channel және т.б.) арқылы дәлелденіп отыр. 1642 жылы Америка аралдары компаниясы өзінің жарғысын жиырма жылға ұзартты. Патша компанияның генерал-губернаторын, ал компания әртүрлі аралдардың губернаторларын тағайындайды. 1640-жылдардың аяғында Францияда Мазарин колониялық істерге қызығушылық танытпады, ал компания құлдырап кетті. 1651 жылы ол өз иесін әртүрлі тұлғаларға сату арқылы тарады. Дю Паке отбасы Мартиника, Гренада және Сент-Люсияны 60,000 ливрге сатып алды. Гуаделупа, Мари Галанте, Ла Дезирад және Сент-Сенс қалаларын сатып алды. Мальталық рыцарлар Сент-Бартеломи мен Сент-Мартенді сатып алды, олар Гваделупаға тәуелді болды. 1665 жылы Жоғарғы әскерлер өздері иеленген аралдарды жаңадан құрылған (1664) Compagnie des Indes occidentales компаниясына сатып жіберді. Доминика – Шығыс Кариб теңізіндегі бұрынғы француз және британ колониясы. Кристофер Колумб бұл аралды 1493 жылы 3 қарашада, жексенбіде (испанша domingo) байқаған аптаның күніне байланысты атады. Колумб келгеннен кейін жүз жыл өткен соң да Доминика оқшауланды. Ол кезде аралдық карибтер немесе Калинаго халқы өмір сүрді, ал уақыт өте келе, Еуропалық державалар аймаққа кірген кезде, оларды қоршаған аралдардан қуып шыққаннан кейін, көбірек қоныстанды. 1690 жылы Мартиника мен Гваделупадан француз ағаш кесушілері француз аралдарын ағашпен қамтамасыз ету үшін ағаш лагерьлерін құрып, біртіндеп тұрақты қоныстанушылар болды. Франция бірнеше жыл бойы колония болды, олар Батыс Африкадан, Мартиникадан және Гваделупадан құлдарды плантацияларда жұмыс істеуге әкелді. Бұл кезеңде Антильск креол тілі пайда болды. 1763 жылы Франция Доминиканы Ұлыбританияға ресми түрде тапсырды. Испандықтар оралмандарды аралға тарту үшін көптеген ынталандырулар берді, соның ішінде он жылға салықтан босату және Седулада көрсетілген шарттарға сәйкес жер гранттары. Бұл көшке француз революциясы да ықпал етті. Бұл жаңа иммигранттар Бланшиссуза, Шампс-Флёрс, Парамин, Каскад, Каренаж және Лавентильдің жергілікті қауымдастықтарын құрды, бұл Тринидадтықтардың ата-бабаларына қосылып, креолдық жеке басын жасады; испан, француз және патуи тілдері сөйленген. 1777 жылы Тринидадтың халқы 1400-ден аз болса да, 1789 жылдың соңында 15000-нан асады. 1797 жылы Тринидад француз тілді халқы бар британдық колонияға айналды. + Француздық Батыс Үнді аралдары атауы Ең үлкен елді мекен Халық саны (қаңтар 2017) Жер көлемі (км2) Халық тығыздығы (б.б. 1 км2) мәртебесі Мартиника Форт-де-Франс 372,594 1,128 Шетелдік департамент / аймақ Гваделупа өздігі (Basse Terre & Grande Terre) Pointe à Pitre 375,467 1,436 Шетелдік департамент / аймақ Сент-Мартен Marigot 35,334 53 Шетелдік коллектив, 22 ақпан 2007 жылы Гваделупадан бөлінген. Мари Галанте Grand Bourg 10,760 158 Гваделупа аймағының бір бөлігін құрайды. Сент-Бартелеми Gustavia 9,961 25 Шетелдік коллектив, 22 ақпан 2007 жылы Гваделупадан бөлінген. Les Saintes Terre de Haut 2,578 13 Гваделупа аймағының бір бөлігін құрайды. La Désirade Beauséjour 1,448 21 Гваделупа аймағының бір бөлігін құрайды. Француздық Батыс Үнді аралдары 842,247 2,834

Pierre Belain d'Esnambuc was a French trader and adventurer in the Caribbean, who established the first permanent French colony, Saint Pierre, on the island of Martinique in 1635. Belain sailed to the Caribbean in 1625, hoping to establish a French settlement on the island of St. Christopher (St. Kitts). In 1626 he returned to France, where he won the support of Cardinal Richelieu to establish French colonies in the region. Richelieu became a shareholder in the Compagnie de Saint Christophe, created to accomplish this with d'Esnambuc at its head. The company was not particularly successful and Richelieu had it reorganized as the Compagnie des Îles de l'Amérique. In 1635 d'Esnambuc sailed to Martinique with one hundred French settlers to clear land for sugarcane plantations. After six months on Martinique, d'Esnambuc returned to St. Christopher, where he soon died prematurely in 1636. His nephew, Jacques Dyel du Parquet, inherited d'Esnambuc's authority over the French settlements in the Caribbean, in 1637 becoming governor of Martinique. He remained in Martinique and did not concern himself with the other islands. The French permanently settled on Martinique and Guadeloupe after being kicked off Saint Kitts and Nevis (Saint Christophe in French) by the British. Fort Royal (Fort de France) on Martinique was a major port for French warships in the region from which the French were able to explore the region. In 1638, Jacques Dyel du Parquet (1606–1658), nephew of Pierre Belain d'Esnambuc and first governor of Martinique, decided to have Fort Saint Louis built to protect the city against enemy attacks. From Fort Royal, Martinique, Du Parquet proceeded south in search for new territories and established the first settlement in Saint Lucia in 1643, and headed an expedition which established a French settlement in Grenada in 1649. Despite the long history of British rule, Grenada's French heritage is still evidenced by the number of French loanwords in Grenadian Creole, French style buildings, cuisine and places name (For ex. Petit Martinique, Martinique Channel, etc.) In 1642, the Compagnie des Îles de l'Amérique received a twenty year extension of its charter. The King would name the Governor General of the company, and the company the Governors of the various islands. By the late 1640s, in France Mazarin had little interest in colonial affairs, and the company languished. In 1651 it dissolved itself, selling its exploitation rights to various parties. The du Paquet family bought Martinique, Grenada, and Saint Lucia for 60,000 livres. The sieur d'Houël bought Guadeloupe, Marie Galante, La Desirade and the Saintes. The Knights of Malta bought Saint Barthélemy and Saint Martin, which were made dependencies of Guadeloupe. In 1665, the Knights sold the islands they had acquired to the newly formed (1664) Compagnie des Indes occidentales. Dominica is a former French and British colony in the Eastern Caribbean, located about halfway between the French islands of Guadeloupe (to the north) and Martinique (to the south). Christopher Columbus named the island after the day of the week on which he spotted it, a Sunday (domingo in Spanish), 3 November 1493. In the hundred years after Columbus's landing, Dominica remained isolated. At the time it was inhabited by the Island Caribs, or Kalinago people, and over time more settled there after being driven from surrounding islands, as European powers entered the region. In 1690, French woodcutters from Martinique and Guadeloupe begin to set up timber camps to supply the French islands with wood and gradually become permanent settlers. France had a colony for several years, they imported slaves from West Africa, Martinique and Guadeloupe to work on its plantations. In this period, the Antillean Creole language developed. France formally ceded possession of Dominica to Great Britain in 1763. The Spanish gave many incentives to lure settlers to the island, including exemption from taxes for ten years and land grants in accordance to the terms set out in the Cedula. This exodus was also encouraged by the French Revolution. These new immigrants established the local communities of Blanchisseuse, Champs Fleurs, Paramin, Cascade, Carenage and Laventille, adding to the ancestry of Trinidadians and creating the creole identity; Spanish, French, and Patois were the languages spoken. Trinidad's population jumped from just under 1,400 in 1777, to over 15,000 by the end of 1789. In 1797, Trinidad became a British crown colony, with a French speaking population. + Islands of the French West IndiesName Largest settlement Population(Jan. 2017) Land area(km2) Population density (inh. per km2) Status Martinique Fort de France 372,594 1,128 Overseas department / region Guadeloupe proper(Basse Terre & Grande Terre) Pointe à Pitre 375,467 1,436 Overseas department / region Saint Martin Marigot 35,334 53 Overseas collectivity, detached from Guadeloupeon 22 February 2007. Marie Galante Grand Bourg 10,760 158 Forms a part of the Guadeloupe region. Saint Barthélemy Gustavia 9,961 25 Overseas collectivity, detached from Guadeloupeon 22 February 2007. Les Saintes Terre de Haut 2,578 13 Forms a part of the Guadeloupe region. La Désirade Beauséjour 1,448 21 Forms a part of the Guadeloupe region. French West Indies 842,247 2,834

Францияның екі ресми шетелдік департаменті – Гваделупа және Мартиника. Сент-Мартен және Сент-Бартелеми, бұрын Гваделупа департаментіне қарасты, 2007 жылдан бері шетелдік коллективтер мәртебесіне ие. Бұл Кариб департаменттері мен Шетелдік коллективтер Француздық Батыс Үнді аралдары деп те белгілі.