Американдық және канадтық футболдағы шабуылшы позициясы

Кіріспе

Американдық және канадалық футболдағы позиция

Жүгіруші (RB) – гридрон футболдағы шабуылдық шептің мүшесі. Жүгірушінің негізгі міндеттері – квотербектен допты алып қашу арқылы жүгіру, допты ұстап алу үшін қабылдаушы ретінде тұру және блоктау. Әдетте, нақты ойынға байланысты, алаңда бір немесе екі жүгіруші болады. Жүгіруші жартылай қорғаушы (кейбір жағдайларда "көкжақтағы қорғаушы" деп те аталады – төменде қараңыз), қанатты қорғаушы немесе фулбэк болуы мүмкін. Егер ол команданың басты ойыншысы/көрінетін жүгірушісі болса, жүгіруші кейде "басты жүгіруші" деп аталады.

Жартылай кері/көк жағы

Halfback (HB) немесе tailback (TB) позициясы жүгіру ойындарының басым бөлігінде допты алып жүруге жауапты, және жиі қысқа (немесе кейде ұзақ, жүйеге байланысты) пас беру ойындарында қабылдаушы ретінде қолданылуы мүмкін. Қазіргі заманғы ойында тиімді halfback жүгіруші ретінде жылдамдық пен ептілікке, сондай-ақ қабылдаушы ретінде сенімді қолдар мен алаңды жақсы көру қабілетіне ие болуы керек. Квартербектер halfback-терге қауіпсіздік клапаны немесе резервтік қабылдаушы ретінде сенеді, егер негізгі мақсаттар алаңда жабық болса немесе олар қысымға ұшыраса. Кейде halfback-тер қосымша кең қабылдаушылар ретінде тұрады. Егер олар осы екі функцияның бірін де атқара алмаса, halfback-тің басты міндеті – шабуылдағы сызықтың ойыншыларына блок қоюға көмектесу, яғни квартербекті немесе допты алып жүрген басқа ойыншыны қорғау. Егер команда Wildcat формациясын қолданса, көбінесе halfback – квартербек емес – тікелей допты алады. Ал кейде, алдастыру амалы ретінде, жүгірушілер halfback опциясы немесе halfback пасы арқылы допты береді. Halfback пен tailback арасындағы айырмашылық – ойыншының команданың шабуылдық құрамындағы орналасуы. Тарихи формацияларда halfback, сызықтан және фулбэк арасында шамамен орта тұста тұратын (сондай-ақ, квартербектер сызықтан және фулбэк арасындағы қашықтықтың төрттен бірін құрады). Halfback әдетте команданың басты доп тасымалдаушысы болғандықтан (ал фулбэк көбінесе блокер болады), қазіргі заманғы шабуылдық құрамалар halfback-ті фулбэк артында (формацияның "құйрық бөлігінде") орналастырады, осылайша фулбэк блоктау қабілетін пайдалануға болады. Сөйтіп, кейбір жүйелер немесе ойын жоспарлары halfback-ке қарағанда tailback-ті пайдалануды ұсынады. Канадалық футболда tailback термині көбінесе жүгірушімен бірдей мағынада қолданылады, ал halfback термині көбінесе қорғаныс halfback-і үшін ғана сақталады, ол лайнерлер мен корнерлер арасындағы қорғаныс ойыншысын білдіреді.

The halfback (HB) or tailback (TB) position is responsible for carrying the ball on the majority of running plays, and may frequently be used as a receiver on short (or sometimes long, depending on the system) passing plays. In the modern game, an effective halfback must have a blend of both quickness and agility as a runner, as well as sure hands and good vision up field as a receiver. Quarterbacks depend on halfbacks as a safety valve or checkdown receiver when primary targets downfield are covered or when they are under pressure. Occasionally, halfbacks line up as additional wide receivers. When not serving either of these functions, the primary responsibility of a halfback is to aid the offensive linemen in blocking, either to protect the quarterback or another player carrying the football. If a team uses a Wildcat formation, often the halfback—instead of the quarterback—is the one who directly receives the snap. As a trick play, running backs are occasionally used to pass the ball on a halfback option play or halfback pass. The difference between halfback and tailback is the position of the player in the team's offensive formation. In historical formations, the halfback lined up approximately halfway between the line of scrimmage and the fullback (similarly, quarterbacks lined up a quarter of the distance between the line of scrimmage and the fullback). Because the halfback is usually the team's main ball carrier (while the fullback is primarily a blocker), modern offensive formations have positioned the halfback behind the fullback (at the "tail end" of the formation), to take advantage of the fullback's blocking abilities. As a result, some systems or playbooks will call for a tailback as opposed to a halfback. In Canadian football, the term tailback is often used interchangeably with running back, while the use of the term halfback is often exclusively reserved for the defensive halfback, which refers to the defensive back halfway between the linebackers and the cornerbacks.

Фулбэк

Қазіргі заманғы колледждер мен кәсіби футбол схемаларының көпшілігінде фулбэктер (FB) допты сирек алып жүреді, оның орнына олардың күшті дене бітімінен негізгі “жетекші блокерлер” ретінде пайдаланады. Көптеген жүгіру ойынында фулбэк жартылай қорғаушыға жол көрсетеді, допты ұстаған ойыншыға жетпей тұрып, қарсыласты тоқтатуға тырысады. Фулбэктер допты алып жүруге шақырылғанда, көбінесе қысқа араға қана қадам басу қажет болады, мысалы, гол сызығынан ұпай алу үшін, себебі фулбэк өзінің ірі дене бітімін пайдаланып, ертерек тоқтатылудан аулақ бола алады. Фулбэктер қабылдаушы ретінде де ойынға қатысса, көптеген жағдайларда олардың артқы қатарда қалып, шабуыл сызығынан өткен қорғаныс ойыншыларын тоқтатуы керек, бұл дағды “блицке қарсы тұру” деп аталады. Фулбэктер техникалық тұрғыдан жүгірушілер саналады, бірақ қазіргі кезде “жүгіруші” термині көбінесе жартылай қорғаушыға немесе артқы қорғаушыға қатысты қолданылады. Қазіргі фулбэктер допты сирек алып жүрсе де, бұрынғы шабуылдық схемаларда олар допты ұстауға белгіленген ойыншылар болатын. Мектеп футболында, ойыншылардың дене бітімі әртүрлі болғандықтан, фулбэктер әлі де жиі допты ұстаушы ретінде қолданылады. Мектеп және колледж командаларының шабуылдық схемаларында үш опциялық схемада фулбэк негізгі доп ұстаушы болып табылады. Фулбэк әр ойында ішкі қауіптің болуын қамтамасыз ету арқылы ерекше рөл атқарады. Georgia Tech және Air Force сияқты колледж командалары үш опциялық схеманы қолданды. Бұрын фулбэктер шабуылдың әр ойынында алаңға түсетін болса, қазіргі заманғы футболда командалар көбінесе фулбэкті қосымша кең қабылдаушымен немесе тығыз қорғаушымен ауыстырады. Ұлттық футбол лигасының фулбэктері қазіргі кезде допты сирек ұстайды немесе қабылдайды, себебі олар тек блокер ретінде ғана қолданылады. Фулбэктер кейде бірінші қадам жасауға немесе тачдаунға қажетті қысқа араны жүріп беруге, немесе қорғанысты күтпеген жағдайға түсіру үшін де қолданылады, себебі олардың жүгіретінін немесе допты ұстайтынын күтпейді. Бұрын фулбэктер тіпті команданың негізгі ойыншысы бола алатын, олардың ірі дене бітімі мен күшін “қуатты жүгіруші” ретінде пайдаланып, жердегі ойынға үстемдік ететін. Профутбол даңқының залына енген Джим Браун, Марион Мотли, Франко Харрис, Джон Риггинс және Ларри Цонка – фулбэктер болды.

In most modern college and professional football schemes, fullbacks (FB) carry the ball infrequently, instead using their stronger physiques as primary "lead blockers". On most running plays, the fullback leads the halfback, attempting to block potential tacklers before they reach the ball carrier. When fullbacks are called upon to carry the ball, the situation typically calls for gaining a short amount of yardage, such as scoring from the goal line, as the fullback can use his bulkiness to avoid being tackled early. While fullbacks do act as an eligible receiver, most plays call for the fullback to remain in the backfield and block any defensive players who make it past the offensive line, a skill referred to as "blitz pickup". Fullbacks are technically running backs, but today the term "running back" is usually used in referring to the halfback or tailback. Although modern fullbacks are rarely used as ball carriers, in previous offensive schemes fullbacks would be the designated ball carriers. In high school football, where player sizes vary greatly, fullbacks are still frequently used as ball carriers. In high school and college offenses, the triple option scheme uses the fullback as a primary ball carrier. The fullback plays a unique role by establishing an inside running threat on every play. College teams such as Georgia Tech and Air Force have employed the triple option scheme. While in years past the fullback lined up on the field for almost every offensive play, teams often opt to replace the fullback with an additional wide receiver or a tight end in modern football. Fullbacks in the National Football League today rarely carry or catch the ball, since they are used almost exclusively as blockers. Fullbacks are also still used occasionally as rushers on plays when a short gain is needed for a first down or touchdown or to surprise the defense since they are usually not expecting a fullback to run or catch the ball. In the past, fullbacks could even be a team's featured back, using their larger size and strength as a "power rusher" to dominate the ground game. Pro Football Hall of Fame members Jim Brown, Marion Motley, Franco Harris, John Riggins, and Larry Csonka were fullbacks.

Биіктігі мен салмағы

Жүгіруші позициясында ойнайтындардың әртүрлілігі бар. Бір шетінде кішкентай (5'4"–5'10"), епті ойыншылар бар. Бұл жылдам, шапшаң және қашқыш жүгірушілерді көбінесе "скет арқалары" деп атайды, себебі олардың төмен салмақ орталығы мен маневрлеу қабілеті қарсыластардан қашуға мүмкіндік береді. Өздерінің қашқыштығымен танымал жүгірушілерге Ред Грандж, Хью МакЭленни, Гейл Сейерс және Барри Сандерс жатады. Екінші шетінде "қуатты арқалар" бар: ірі, күшті ойыншылар, олар қара күш пен шикі күшті пайдаланып, қарсыластарды бұзып өте алады. Олар әдетте басқа жүгірушілерге қарағанда баяу жүгіреді және ойын алаңының шеттеріне қарай қашқаннан гөрі, көбінесе тікелей алға қарай (немесе футбол терминологиясында "солтүстік және оңтүстікке") жүгіреді. Атақты Earl Campbell, Bronko Nagurski, John Riggins және Larry Csonka, сондай-ақ NFL-дің барлық уақыттағы үздік жүгірушісі Emmitt Smith – қуатты жүгірушілер деп есептелді. Деррик Генри, Марк Инграм II, Карлос Хайд, Ник Чабб, Карим Хант және Леонард Фурнет – қазіргі NFL-дің қуатты жүгірушілерінің мысалдары. Соңғы кезде NFL Тодд Гурли, Езекиел Эллиотт, Далвин Кук және Саквон Баркли сияқты қасиеттерін біріктіретін жүгірушілерге көшті. Бұл жүгірушілер қашқыштық пен қуатты, сондай-ақ төзімділік пен допты қабылдау және қорғау қабілеттерін біріктіріп, жан-жақты, үш позицияда ойнайтын жүгірушілерге айналады.

Қабылдау қабілеті

Жылдар бойы NFL жүгірушілері қақпаны ұстап алушылар ретінде пайдаланылып келді. Пас беру кезінде жүгіруші көбінесе "қауіпсіз жолды" таңдайды, мысалы, ілгек немесе тегіс жол, бұл квотербекке басқа қабылдаушылардың барлығы қорғалғанда немесе квотербек қысым сезінгенде нысана ұсынады. Hall of Famer Ленни Мур негізінен пас қабылдаушы ретінде ойнаған жартылай қорғаушы болды. Кристиан МакКэффри 2019 жылы бір маусымда 1000 ярдқа жүгіріп, 1000 ярдқа қабылдаған аз ғана ойыншылардың бірі. Кейбір командаларда "үшінші төмендегі" маманы бар, ол пас ұстауға немесе пас блоктауға және "қысымды сезуге" жақсы дағдыланған, сондықтан көбінесе үшінші төмендегі және ұзақ ойынға қосылады. Бұл сондай-ақ, қорғанысты алдап, оларға бұл ойыншыны пас беру үшін қосып жатыр деп ойлатқанда, ал шындығында жүгіру ойыны болып шығуы мүмкін. Джеймс Уайт үшінші қақпашы ретінде немесе қосымша кең қабылдаушы ретінде пайдаланылды. Оның қабылдау көрсеткіштері жүгіру көрсеткіштерінен жоғары, 369 қабылдауда 3184 ярд және 25 қабылдаумен тачдаун, ал 309 жүгіруде 1240 ярд және 10 жүгірумен тачдаун.

Блоктау

Жүгірушілер шабуылдаушы желіге пастың кезінде де, фулбек болған жағдайда, жүгіру ойындарында да көмектесуге міндетті. Жүгірушілер пастың кезінде шабуылдаушы желі қорғаушылармен айналысқанда, жылдам шабуылдайтын қорғаушыларды немесе қауіпсіздік ойыншыларын тоқтатуға жиі араласады. Жүгіру ойынында фулбек жүгірушіге жол ашу үшін шабуылдаушы желіде тесік жасауға тырысады. Тиімді тосқауылдай білетін ойыншылар жүгірушінің сәтті болуының маңызды факторы болып табылады. Пастың кезінде жүгіруші қорғануға көмектесу үшін және жылдам шабуылды тоқтату үшін артта қалады.

Қақпа сызығының қорғаушылары

Көптеген командаларда "гол сызығының шабуылшысы" немесе "қысқа аралыққа маманы" деп белгіленген жүгіруші болады. Бұл жүгіруші ойынға қысқа аралық жағдайларда кіреді, шабуылға бірінші төмен алу немесе тачдаун үшін аз ғана қашықтық қажет болғанда. Әдетте, шабуыл 5 ярд сызығының ішіне жеткенде, гол сызығы формациясын қолданады, оған әдетте сегіз қорғаушы, квотербек, жүгіруші және фулбек кіреді. Гол сызығына неғұрлым жақын болса, осы формацияны қолдану ықтималдығы соғұрлым артады. Егер белгілі бір жүгіруші гол сызығының жанында жиі пайдаланылса, оны "гол сызығының шабуылшысы" деп атайды. Қысқа аралықтағы және гол сызығындағы шабуылшылар көбінесе күшті, допты жиі жібермейтін, бірінші төмен алу немесе тачдаун үшін қорғаушылардың үлкен тобын күшпен немесе итеріп өтетін шабуылшылар болады.

Бетті және ұшын қайтарушылар

Жүгірушілер кейде қайтару және тепкілерді қабылдауға шақырылады, бұл рөлді әдетте командадағы ең жылдам ойыншылардың қатарындағы кең қабылдаушылар мен бұрыш қорғаушылар атқарады. Брайан Митчелл қазіргі уақытта NFL-де карьерасы бойында тепкілерден қайтқан қашықтық (14,014 метр) және карьерасы бойында қайтқан қашықтық (4,999 метр) бойынша рекордты иеленеді.

NFL-дегі жүгірушілердің құндылығы

Алдыңғы онжылдықтарда қашықтықтан жүгіруші позициясы NFL-дегі ең маңызды дағдылық позициялардың бірі саналды. Шындығында, 1990-жылдарға дейін кейбіреулер қашықтықтан жүгіруші позициясын квотербек позициясынан да маңыздырақ деп есептеді. Мысалы, NFL драфтының тарихында 23 қашықтықтан жүгіруші бірінші таңдау ретінде таңдалған, олардың соңғысы 1995 жылы Ки Яна Картер болды. Дегенмен, қазіргі заманғы NFL-де командалар қашықтықтан жүгірушілерді бұрынғы онжылдықтардағыдан әлдеқайда аз бағалайды.

Талдауды пайдалану

Жоғарыда аталған командалардың жүгірушілерді бағалауындағы өзгерістердің бірнеше мүмкін түсіндірмелері бар. Бұл өзгерістерді түсіндірудің ең көп таралған себебі – командалар команда құруға аналитикалық деректерді енгізді. Аналитика қауымдастығы жүгіруші позициясын футболдағы ең маңызсыз және ауыстыруға оңай позиция деп есептейді. Бұл сарапшылар осы пікірді қорғау үшін жүгірушінің нәтижесінің шабуылдаушы сызықтың ойыны мен шабуылдық схемаларға, жүгірушінің өзіне емес, көбірек тәуелді екенін атап көрсетті. Сонымен қатар, олар резервтік және орташа, соңғы раундтардағы жүгірушілердің көбінесе бастапқы жүгірушілердің немесе бірінші раундтағы жүгірушілердің нәтижелерін теңестіріп, тіпті олардан асып түсетінін атап өтті. Мысалы, 2019 жылдан 2022 жылға дейінгі әр маусымда «Даллас Ковбойс» командасының қосалқы жүгірушісі Тони Поллард, 2019 жылғы төртінші раундта таңдалған, «Даллас» командасының бастапқы жүгірушісі Езекиел Эллиоттан, 2016 жылғы НФЛ драфтының бірінші раундында таңдалғаннан, бір тасымалдауға орташа есеппен көбірек ярд жинады. Бұдан өзге, 2022 жылы жұлдызды жүгіруші және 2017 жылғы бірінші раундтың таңдауы Кристиан Маккаффри, маусымды «Каролина Пантерс» командасы үшін негізгі жүгіруші ретінде бастаған, команданың алғашқы алты ойынында бір тасымалдауға орташа есеппен 4,7 ярд жинады. «Каролина» Маккаффриді 7-ші аптадан бұрын «Сан-Франциско 49ers» командасына ауыстырғаннан кейін, 2017 жылы үшінші раундта және 2021 жылы төртінші раундта таңдалған D'Onta Foreman және Chuba Hubbard жүгірушілері «Пантерс» командасының бекфилд міндеттерін өз мойнына алды. Форман 2022 жылы «Пантерс» командасы үшін бір тасымалдауға орташа есеппен 4,6 ярд жинады, бұл сол маусымда Маккаффринің «Пантерс» командасы үшін жинаған көрсеткішіне ұқсас болды. Ал Хаббард 2022 жылы «Пантерс» командасы үшін бір тасымалдауға орташа есеппен 4,9 ярд жинады, бұл Маккаффридің сол маусымда «Пантерс» командасы үшін жинаған орташа көрсеткішін асып түсті. Басқа жағдайларда, бастапқы квотербек шабуылдың маңызды бөлігі болып табылады. «Балтимор Рейвенс» және «Филадельфия Иглз» командалары осындай командалардың екі мысалы. Аналитикалық бөлімдер сондай-ақ, командалар жиірек пас берсе, шабуылдары табысты болады деп сараптап көрсетті. Соңғы НФЛ тарихында пас беру ойындары жүгіру ойындарынан орташа есеппен көбірек ярд жинады. Мұндай сарапшылар бұл жағдайды былай түсіндірді: жүгіру кезінде қорғаныс желілері, сызықтық қорғаушылар және екінші деңгейдегі ойыншылардың барлығы допты ұстаған ойыншыны тоқтатуға мүмкіндік алады, бірақ пас беру кезінде қорғаныс желілерін, сызықтық қорғаушыларды және тіпті екінші деңгейдегі ойыншыларды ойынды тоқтатудан тиімді түрде шығаруға болады. Сонымен қатар, пас беру кезінде доп ашық кеңістікте қабылдағышқа жеткізілген кезде қосымша ярдтар алу оңай, бірақ жүгірушіге қорғаушыларды жіберіп алу оңай емес. Бұл әсіресе жүгіру ойыны жүгірушінің қорғаныстың арасынан өтуі үшін жасалған кезде маңызды, яғни қорғаныстың ең қатаң бөлігі арқылы өтуі керек. Кейбір сарапшылар жүгіру ойыны – бұл тек пас беру ойынына қосымша ғана және командаға жеңіс сыйлай қоймайды деп санайды. Осы аналитикалық аргументтер НФЛ-дің жүгіруге баса назар қоюдан пас беруге баса назар қоюға өтуіне де әсер еткен болуы мүмкін. Аналитика шабуылдың табысты болуы үшін не қажет екенін көрсеткендіктен, өнімді және арзан жүгірушілердің кеңінен қолжетімділігінен және пас берудің тиімділігінен, олар командалардың пас беруге өтуіне және дәстүрлі жүгірушілерге деген қажеттіліктің төмендеуіне түрткіс болған болуы мүмкін.

There are several possible explanations for the aforementioned shift in how teams have valued running backs. A common explanation for the shift is that teams have incorporated analytics into team building. The analytics community has often considered the running back position to be the least important and most replaceable of any position in football. These analysts have defended this argument by noting that running back production is heavily dependent on offensive line play and offensive scheming rather than the ball carrier himself. Additionally, these analysts have noted that running back talent is replicable by citing that backups and mid to late round backs have often matched and sometimes exceeded the production of starting running backs or first round backs. For example, in every season from 2019 to 2022, Dallas Cowboys backup running back Tony Pollard, a 2019 fourth round selection, averaged more yards per carry than Dallas's starting running back, Ezekiel Elliott, who was selected in the first round of the 2016 NFL draft. Furthermore, in 2022, star running back and 2017 first round selection Christian McCaffrey, who began the season as the feature back for the Carolina Panthers, averaged 4.7 yards per carry in the team's first six games of the season. After Carolina traded McCaffrey to the San Francisco 49ers before Week 7, running backs D'Onta Foreman and Chuba Hubbard, who were selected in the third round in 2017 and the fourth round in 2021, respectively, took over backfield duties for the Panthers. Foreman averaged 4.6 yards per carry as a Panther in 2022, which was similar to what McCaffrey averaged as a Panther that season. Meanwhile, Hubbard averaged 4.9 yards per carry as a Panther in 2022, which exceeded McCaffrey's average yards per carry as a Panther that season. In other cases, the starting quarterback is a central component of the rushing attack. The Baltimore Ravens and Philadelphia Eagles are two examples of such teams. Analytics departments have also argued that offenses are more successful if they pass they ball more often. Passing plays have consistently averaged more yards than running plays in recent NFL history. Such analysts have argued that this is the case because during running plays, the defensive linemen, linebacking corps, and secondary all have a chance to tackle the ball carrier, but on passing plays, it is possible to effectively eliminate the defensive linemen, linebacking corps, and even the secondary from stopping the play. Furthermore, on passing plays, it is easier to gain additional yards when the ball is delivered to a receiver in open space, but it is not as easy for a running back to make defenders miss. This is especially the case when a running play is designed for the back to run between the tackles, and thus, through the teeth of the defense. Some analysts believe that running the ball is simply a complement to the passing game and will rarely win a team games. These analytical arguments may have also played a role in the NFL's transition from a run heavy to pass happy offensive attack. Because analytics have hinted at what it takes for rushing attacks to thrive, the widespread availability of productive and inexpensive running backs, and the efficiency of the passing offense, they may have served as the impetus for teams' transition to a passing offense and declining need for and valuation of traditional feature running backs.

Қайтадан жұмыс істейтін комитеттердің пайда болуы

Артқа жүгірушілердің құнын төмендетудің тағы бір себебі – жүгірушілер комитеттерінің пайда болуы. Бұл бірнеше негізгі жүгірушіден тұратын құрамды жасау тәжірибесі. 2023 жылғы NFL маусымына қарай лигада көптеген жүгірушілер комитеттері құрылды, ең көп таралғаны – "70/30 айналысы", онда негізгі жүгіруші көптеген мүмкіндіктерді алады, ал қалғанын бір немесе бірнеше қарқын өзгертуші жүгірушілер бөліседі. Басқа да құралымдарға "тандемдік жүгірушілер тобы" жатады, онда екі негізгі жүгіруші мүмкіндіктерді бөліседі, көбінесе екі түрлі стильде, мысалы, күшті жүгіруші және шапшаң немесе допты ұстай алатын жүгіруші. Осындай құралымдардың ең танымал мысалы – 2008 жылғы Майами Дельфинс командасындағы Рикки Уильямс пен Ронни Брауннің тандемі. Соңғы құралым – "толыққанды" комитеттер, олар көбінесе ойын барысында 3 немесе одан да көп жүгірушілерді ауыстырып отырады, жаттықтырушылар көбінесе жақсы ойнап жатқан жүгірушіні негізгі ойыншы ретінде таңдайды. Жүгірушілер комитеті стилі лига бойынша кең таралды, себебі бұл позицияда жарақат алу жиі болады және ойыншылардың шаршауына себеп болады. Осы стильдің табысты болуына байланысты, дәстүрлі "жұмысақ" жүгірушілердің саны айтарлықтай азайды. Комитеттердің көтерілуіне қарамастан, "жұмысақ" жүгірушілер әлі де кездеседі, соңғы және айқын мысалы – Теннесси Титанс командасының Деррик Генриі, ол 2022 жылғы маусымда команданың барлық мүмкіндіктерінің шамамен 90% -ын пайдаланды.

Ұзақ мерзімді қайталану келісімшарттары

Жүгірушілерді қолға алудың құны төмендеуіне тағы бір себеп – оларға үлкен, ұзақ мерзімді келісімшарт жасаудың тәуекелі. Мұндай келісімшарттар командаларға зиян келтірген жүгірушілердің көптеген мысалдары бар. Мысалы, 2018 жылғы NFL маусымынан бұрын Лос-Анджелес Рамс клубының жұлдызы Тодд Гурли 4 жылға 60 миллион долларлық келісімшартқа отырды (оның 45 миллион доллары кепілдік берілген). Осы келісімшарт оны сол кездегі NFL-дегі ең көп жалақы алатын жүгіруші етіп белгіледі. Гурли 2018 жылы тағы бір жарқын маусым өткізді, лигадағы сенімді тачдаунның көшбасшысы атанды және үшінші рет Про Боулға қатысты. Алайда, артрит диагнозы 2018 жылғы Рамс клубының плей-офф кезеңінде және 2019 жылғы NFL маусымында оның өнерін шектеді. Соның салдарынан, 2019 жылғы маусым аяқталғаннан кейін Рамс Гурлимен келісімшартты бұзды, яғни Гурли командамен келісімшартты ұзарған уақыт аралығында Рамс сапында бір ойын да ойнамады. 2020 жылғы NFL маусымынан кейін карьерасын аяқтаған Гурлиге байланысты, Рамс 2021 жылғы NFL маусымы үшін 8,4 миллион долларлық залал көріп отырды. Бірақ, Рамс сол маусымдағы Super Bowl LVI турнирін жеңіп алды, шабуылдық көрсеткіштері 24-орында болса да, пастың нәтижесі бойынша 5-орында тұрды. 2021 жылғы Рамс жүгірушілерді ауыстырып отыру тактикасын қолданды және пастың шабуылына көбірек назар аударды. Екінші жағынан, бірнеше табысты командалар жүгірушілерге үлкен қаржылық инвестиция жасамай-ақ жеңіске жетті. Мысалы, Гурлимен жасалған келісімшартқа қарамастан, 2021 жылғы Лос-Анджелес Рамс Super Bowl LVI турнирін жеңіп алды, ал 2022 жылғы Канзас-Сити Чифс командасы Super Bowl LVII турнирін жеңіп алды, олардың шабуылдық көрсеткіштері жүгіру бойынша 20-орында, ал пастың нәтижесі бойынша 1-орында болды. Канзас-Ситидің 2020 жылғы бірінші раундта таңдалған Клайд Эдвардс Хелайрдың жарақаты мен нәтижесіз ойынына байланысты, жетінші раундтағы жаңадан келген Исаиа Пачеко команданың Супер Боулға қатысу кезеңінде негізгі жүгіруші болды. Соңғы 14 Super Bowl жеңімпаздарының тек бесеуі ғана өздерінің үздік жүгірушілеріне 1 миллион доллардан астам жалақы төледі, ал тек біреуі ғана үздік жүгірушісіне 2 миллион доллардан астам жалақы төледі. Бұл жоғары жалақылы жүгірушінің жеңіске жету үшін қажет емес екенін көрсетеді. Командаларға зиян келтірген, жүгірушілерге жасалған табысты, ұзақ мерзімді келісімшарттардың басқа мысалдары: Ле'Вен Беллге (4 жылдық келісімшарт 52,5 миллион долларға, келісімшарттың 2-жылдығында бұзылды), Езекиел Эллиоттке (6 жылдық келісімшарт 90 миллион долларға ұзартылды, келісімшарттың 2-жылдығынан кейін бұзылды) және Дэвид Джонсонға (3 жылдық келісімшарт 39 миллион долларға, келісімшарттың 1-жылдығынан кейін сатылды).

Another possible explanation for the declining value NFL teams place on running backs is the risk of signing one to a lucrative, long term deal. There are several examples of such contracts given to running backs that have backfired on teams. Most notably, before the 2018 NFL season, Los Angeles Rams star feature back Todd Gurley signed a 4 year extension for $60 million (with $45 million in guaranteed money). The deal made him the highest paid running back in the NFL at the time. Although Gurley turned in another strong season in 2018 in which he led the league in rushing touchdowns and made a third Pro Bowl, an arthritis diagnosis hampered him during the 2018 Rams’ playoff run and in the 2019 NFL season. This led to the Rams releasing him after the conclusion of the 2019 season, meaning that Gurley did not play a down as a Ram for the time period that the team extended him for. Despite owing Gurley, who ended his playing career after the 2020 NFL season, a dead cap hit of $8.4 million for the 2021 NFL season, the Rams won that season's Super Bowl LVI with an offense that ranked 24th in rushing but 5th in passing. The 2021 Rams opted to utilize a running back by committee approach and instead put greater focus on the passing attack. On the other hand, several successful teams have survived without distributing significant financial capital towards running backs. In addition to the 2021 Los Angeles Rams, who won Super Bowl LVI in spite of the Gurley contract, the 2022 Kansas City Chiefs won Super Bowl LVII with an offense that finished 20th in rushing but 1st in passing. Seventh round rookie running back Isiah Pacheco (who overtook the starting job from 2020 first round selection Clyde Edwards Helaire due to the latter's injuries and suboptimal production) was Kansas City's primary back during the team's Super Bowl run. Out of the last 14 Super Bowl winners, only five of those teams paid their top rusher a base salary over $1 million, and only one of those five paid its top rusher a base salary of over $2 million, thus proving that a highly paid running back is not essential for winning. Other examples of lucrative, long term contracts given to running backs that backfired on teams include those given to Le'Veon Bell (4 year contract for $52.5 million, cut during year 2 of contract), Ezekiel Elliott (6 year extension for $90 million, cut after year 2 of extension), and David Johnson (3 year extension for $39 million, traded after year 1 of extension).

Жобалық құны

NFL драфтының бірінші раундында жүгірушілерді таңдау 20 ғасыр бойы жиі кездесетін болса, қазіргі NFL футболында мұндай қадам сирек кездесіп, көбінесе сынға ұшырайды. Бұрыңғыдай айтқандай, NFL драфты тарихында 23 жүгіруші бірінші жалпы таңдаумен таңдалған, бірақ 1995 жылдан бері ешбір жүгіруші бірінші жалпы таңдаудан өте алмады. Дегенмен, футболдық талдау бөлімдері жүгірушілердің дағдысын көбейтіп шығаруға болатындықтан, өнімді жүгірушілерді драфттың кейінгі раундтарында немесе еркін агенттер нарығында аз тәуекелмен қолға түсіруге болады деп санайды. Сондықтан, соңғы жылдары күшті шабуылға ұмтылған командалар бірінші раундта жүгірушілерді таңдаудан бас тартып, оның орнына сол жоғары таңдауларын басқа қажеттіліктерге немесе шабуылға сәттілік әкелетін (талдаулар бойынша) басқа позицияларға, мысалы, шабуылдаушы сызыққа жұмсайды. Командалар аналитикалық тұрғыдан дамыған сайын, бұрынғыдай бірінші раундта жүгірушілерді таңдау жиілігі азайды. Мысалы, 1981-1985 жылдары драфттың бірінші раундында барлық жетекші жүгірушілердің жартысынан астамы таңдалса, 2016 жылдан бері бұл көрсеткіш барлық жетекші жүгірушілердің төрттен бірінен аспайды. Шындығында, 2022 жылғы NFL драфтында бірінші раундта ең бір жүгіруші де таңдалмады. Келесі жылы, «Атланта Фэлконс» командасы сегізінші жалпы таңдауын Бижан Робинсонды таңдауға жұмсағанда, бірнеше сарапшылар «Фэлконсты» қатты сынға алды, олардың осы таңдауды басқа қажеттілікті қанағаттандыру үшін пайдаланып, кейінгі раундтарда өнімді жүгірушіні таңдауы мүмкін еді деген пікір білдірді. «Детройт Лайонс» командасы да 2023 жылғы NFL драфтында Джахмир Гиббсті он екінші жалпы таңдаумен таңдағандары үшін ұқсас сынға ұшырады. Гиббс таңдауы күмәнді деп есептелді, себебі сарапшылар оның таланты бар екенін ескерсе де, бұл таңдауды тиімдірек пайдалануға болатындығын айтты. Бірінші раундта жүгірушілерді таңдау кеңінен сынға ұшырағанына қарамастан, кейбір бақылаушылар дұрыс жағдайда болса, бұл тәжірибені қорғады. Мысалы, кейбір жазушылар Робинсонды бірінші раундта таңдауды оның әмбебаптығы мен колледж кезеңінде шабуылға қосқан үлесімен қатар қарастырды.

Although drafting running backs in the first round of the NFL draft was commonplace throughout the 20th century, doing such is less commonplace and frequently criticized in the current era of NFL football. As previously mentioned, 23 running backs have been selected with the first overall pick in the history of the NFL Draft, but no running back has been selected first overall since 1995. However, football analytics departments view running back talent as replicable and thus believe that productive running backs can be drafted in the later rounds of the draft or signed to low risk deals in free agency. For that reason, in recent years, teams with desires for a stronger rushing attack have passed on running backs during the first round and instead used those top draft picks on other needs or other positions that (according to analytics) are actually more responsible for rushing success, such as offensive linemen. As teams have become more analytically inclined, they have not used their first round draft picks on running backs nearly as much as they used to. For example, from 1981 to 1985, more than half of all lead running backs were selected in the first round of the draft, but from 2016 to the present, that figure dipped to just over a quarter of all lead running backs. In fact, during the 2022 NFL draft, not a single running back was selected in the first round. The following year, when the Atlanta Falcons used the eighth overall pick to select running back Bijan Robinson, several analysts heavily criticized the Falcons and argued that they could have used the pick to fulfill another need and selected a productive running back in the later rounds. The Detroit Lions faced similar backlash for taking running back Jahmyr Gibbs with the twelfth overall pick in the 2023 NFL draft. Gibbs was considered a questionable pick because analysts felt that the pick could have been put to better use even with the known talent that Gibbs offered. Despite the widespread criticism of drafting running backs in the first round, some observers have defended the practice if done in the right circumstances. For example, some writers defended the selection of Robinson in the first round due to his versatility and contributions to the passing attack while he was in college.

Команда құрудың дамуы арқадағы жүгірушілерге әсер етеді

Командалар қашықтықтан жүгіруші позициясына деген көзқарасын өзгерткендіктен, қашықтықтан жүгірушілерге арналған келісімшарттардың құны төмендеді. Мысалы, 2023 жылға қарай, орташа қашықтықтан жүгіруші маусымдық 1.808 миллион доллар табады, бұл орташа соққышының табысынан ($2.196 миллион маусымдық) азырақ. Сондай-ақ, қашықтықтан жүгірушілерге арналған франчайзинг тағы 2015 жылы 10.95 миллион доллардан 2023 жылы 10.09 миллион долларға дейін төмендеді. Шындығында, 2015 жылдан бері франчайзинг тағының құны төмендеген жалғыз позиция – қашықтықтан жүгіруші. Одан әрі, 2023 жылы қашықтықтан жүгірушілерге арналған франчайзинг тағы шабуылдаушы немесе қорғаныс позицияларының кез келгеніне қарағанда ең төмен құнға ие болды. Соңғы жылдары НФЛ командалары үлкен жалақы күтетін өнімді қашықтықтан жүгірушілерден бас тартуға дайын екендіктерін көрсетті және олардың орнына өздерінің резервтік ойыншыларын, орташа және кейінгі раундтардағы дараптарды және тәуекелі аз еркін агенттерді пайдаланып, олардың өнімділігін қайта жасай алады. Мысалы, 2023 жылғы НФЛ маусымаралық кезеңінде Дальвин Кук, Езекиел Эллиотт, Леонард Фурнет және Карим Хант, осы уақытқа дейін өнімді мансапқа ие болғанына қарамастан, бұрын ойнаған тиісті командаларынан босатылды немесе еркін агенттік кезінде кетуге рұқсат етілді. 2023 жылдың 18 шілдесіне (бірнеше НФЛ командаларының жаттығу лагерінің басталуына) дейін жоғарыда аталған төрт жұмыссыз қашықтықтан жүгіруші осылай болып қалды. Басқа да өнімді қашықтықтан жүгірушілер, мысалы, Лас-Вегас Рейдерс командасының бастапқы қашықтықтан жүгірушісі Джош Джейкобс, Нью-Йорк Гиантс командасының бастапқы қашықтықтан жүгірушісі Сакуон Баркли және Даллас Ковбойс командасының резервтік қашықтықтан жүгірушісі Тони Поллард 2023 жылғы маусымаралық кезеңде өз командаларымен франчайзинг тағын алды. Жоғарыда аталған үш ойыншы 17 шілдеге дейін ұзақ мерзімді келісімге келе алмады. 2023 жылдың 18 шілдесіне дейін Поллард ғана өз франчайзинг тағына қол қойды, ал Баркли мен Джейкобс әлі қол қоймады (Баркли кейіннен 25 шілдеде Гиантс командасымен 11 миллион долларға дейінгі бір жылдық келісімге келісті, ал Джейкобс кейіннен 26 тамызда Рейдерс командасымен 12 миллион долларға дейінгі бір жылдық келісімге келісті). Басқа жағдайларда өнімді қашықтықтан жүгірушілер ынтаның болмауы және/немесе командаға үлес қосуға деген ниеттің болуына байланысты жалақыны төмендетуге келісті. Мысалы, Цинциннати Бенгалс командасының қақпашысы Джо Миксон 2023 жылғы маусым алдында жалақысын қысқартты, бірақ ол осы уақытқа дейін өнімді мансапты жалғастырып келеді. Қашықтықтан жүгірушілерге арналған келісімшарттардың құнының төмендеуіне және бұрын өнімді қашықтықтан жүгірушілердің (мысалы, Эллиотт, Кук, Хант және Фурнет) ұзақ мерзімге жұмыссыз қалуына байланысты Теннесси Титанс командасының қашықтықтан жүгірушісі Деррик Генри сияқты бірнеше қашықтықтан жүгірушілер 2023 жылғы қашықтықтан жүгірушілер нарығының жай-күйі туралы айтты және олардың көрсеткен қызметтері үшін қашықтықтан жүгірушілерге әділ өтемақы төленбеді деп шағымданады.

Because teams have changed how they view the running back position, running back contracts have declined in value. For example, as of 2023, the average running back makes $1.808 million per season, which is less than what the average kicker makes ($2.196 million per season). Also, the franchise tag for running backs has decreased from $10.95 million in 2015 to $10.09 million in 2023. In fact, the running back position is the only position to see a decline in franchise tag value since 2015. Furthermore, in 2023, the franchise tag for running backs was the least valuable of franchise tags for any offensive or defensive position. In recent years, NFL teams have shown that they are willing to move on from productive running backs once they are due for a big payday and instead replicate their production by taking advantage of cheaper alternatives such as their own backups, mid to late round draft picks, and low risk free agent running backs. For example, during the 2023 NFL offseason, feature running backs Dalvin Cook, Ezekiel Elliott, Leonard Fournette, and Kareem Hunt, despite enjoying productive careers up to that point, were either released by the respective teams that they previously played for or allowed to leave during free agency. As of July 18, 2023 (the beginning of training camp for several NFL teams), the four aforementioned unemployed running backs have remained as such. Other productive running backs such as Las Vegas Raiders starting running back Josh Jacobs, New York Giants starting running back Saquon Barkley, and Dallas Cowboys backup running back Tony Pollard were franchise tagged by their respective teams during the 2023 offseason. The three aforementioned backs failed to agree to a long term deal by the July 17 deadline. As of July 18, 2023, only Pollard has signed his franchise tender, while Barkley and Jacobs have yet to sign their tenders (Barkley would later agree to a separate one year deal worth up to $11 million with the Giants on July 25, and Jacobs would later agree to a separate one year deal worth up to $12 million with the Raiders on August 26). In other cases, productive running backs have accepted pay cuts due to a lack of leverage and/or the desire to contribute to teams. For example, Cincinnati Bengals feature back Joe Mixon took a pay cut before the 2023 season despite boasting a productive career resume to that point. Due to the decline in value of running back contracts and the prolonged periods in which previously productive running backs (e. g. Elliott, Cook, Hunt, and Fournette) have remained unemployed, several running backs, such as Tennessee Titans running back Derrick Henry, have spoken out about the state of the running back market in 2023 and complained that running backs have not been provided with fair compensation for the services they provide.