Кіріспе

Су бетіне жақын немесе одан жоғары көтерілетін табиғи су асты құмды төбе. Су асты жер бедері

Океанография, геоморфология және геоғылым салаларында жағалау – құмнан немесе басқа да біріктірілмеген материалдан тұратын, су қоймасының төбінен көтеріліп, бетке жақын немесе одан жоғары орналасқан табиғи су асты қыртысы, жағалауы немесе тізбегі. Бұл кеме жүруге қауіпті. Жағалаулар құмдықтар, құмды тізбектер немесе қиыршық тасты жағалаулар деп те аталады. Екі немесе одан көп жағалаулар, ортақ ойыстармен бөлінген немесе өткен немесе қазіргі шөгінді және гидрографиялық процестер арқылы байланысқан жағалау кешені деп аталады. Жағалау термині геологиялық, геоморфологиялық және океанографиялық әдебиеттерде қолданылуымен ұқсас немесе мүлдем өзгеше болуы мүмкін. Кейде бұл термин өзен, көл, теңіз немесе басқа су қоймасындағы салыстырмалы түрде жай жерді, теңіз түбіндегі тасты аймақты (навигациялық карталарда белгіленген аймақта) немесе терең көлдің түбіндегі өсімдіктердің өсуін (кез келген тереңдікте) білдіреді. Сондай-ақ, судың тереңдігі азаятын процесті білдіретін етістік ретінде де қолданылуы мүмкін. Басқа жағалау тізбектері жағадан алыс орналасқан болуы мүмкін, олар ірі толқындардың сыну нүктесін немесе төмен су кезіндегі сыну нүктесін көрсетеді.

Пересип

Ресей геоморфологиясының дәстүрінде пересип – су деңгейінен жоғары көтерілген (сыпыра сияқты) құмды тілше, ол лиманды немесе лагунаны теңізден бөліп тұрады. Томболодан айырмашылығы, пересип көбінесе үздіріссіз жолақ түзбейді және әдетте лиман мен теңізді байланыстыратын бір немесе бірнеше арнаға ие болады.

Теңіз кемесі

Теңіздік мағынада, бар – риф сияқты, жағалаудың дененің бөлігі: көбінесе құмнан тұратын, тереңдігі шамалы түзілім, кеме жүргізуге немесе жерге отыруға қауіпті, су тереңдігі белгілі бір деңгейден кем. Сондықтан, бұл өзеннің немесе саланың кіреберісін немесе арнасын жағалауға түсіретін шөгінділердің жиналуына да қатысты. Бар, жаман ауа райында немесе толық су кезінде өзенге немесе портына кіруге кедергі келтіретін, кеме қатынасына қауіпті кедергі болуы мүмкін.

Геологиялық бірліктер

Жоғарыда талқыланған жағалаудағы тақталардан өзге, жағалаудың салыстырмалы түрде кішкентай ерекшеліктері ретінде, "шаға" термині жағалау эрозиясы процесінің бөлігі ретінде жағалау сызығынан қалыптасатын үлкен геологиялық құрылымдарға да қолданылады, мысалы, томашалар мен шығанақтардың алдындағы тақталар, риалар сияқты. Томболо – арал немесе теңіз жартасы мен материктік жағалау арасындағы тар жолақ. Жағалау бойындағы шұңқырларда (мысалы, шығанақтар, ойыстар, риалар және бұхталар) жағалау ағынымен әкелінген шөгінділер ағын әлсірейтін жерге түсіп, томаша құрайды. Үлкен тақтаның артындағы су алабы лагуна деп аталады. Лагуналар уақыт өте келе шөгіндіге толып, тұзды батпақтарға айналуы мүмкін. Кейбір жағдайларда, шағалар жағажайдың кеңеюіне және құмды төбелердің пайда болуына көмектеседі, сондай-ақ осы жағажайлар мен құмды төбелердің жер бедерін кеңейту үшін желмен көтерілген шөгінділердің көзі болып табылады.

Адамның мекендеуі

Адамдар тас дәуірінен бері кейбір сайларды тұруға арналған жер ретінде таңдап келген. Алғашқы кездерде бұл жерлер теңіз ресурстарын игеруге оңай қол жеткізуді қамтамасыз еткен. Қазіргі заманда бұл орындар кейде судың әдемілігі немесе көрінісі үшін таңдалады, бірақ мұндай жерлердің көпшілігі дауылдарға бейім. Солтүстік-батыс Алабамадағы аймақты жергілікті тұрғындар көбінесе "Шоалс" деп атайды, ал қалалардың бірі, Muscle Shoals, осындай жер бедері және оның шамалы молдығымен байланысты осылай аталған.