Кіріспе

Американдық жазушы

Джон Гулд Флетчер (3 қаңтар 1886 – 10 мамыр 1950) – имиджизм ақыны (Пулиццер сыйлығын жеңген алғашқы оңтүстік ақыны), автор және заманауи кескіндеме сарапшысы. Ол Арканзас штатының Литл-Рок қаласындағы әлеуметтік жағынан белгілі отбасында дүниеге келген. Филипс академиясын, Андоверді бітіргеннен кейін Флетчер 1903 жылдан 1907 жылға дейін Гарвард университетінде оқыды, бірақ әкесінің қайтысынан кейін көп ұзамай оқуын тоқтатты.

Өмірбаян

Флетчер өмірінің көп бөлігін Англияда өткізді. Еуропада ол Эми Лоуэлл, Езра Паунд және басқа да имиджші ақындармен араласты; ол осы есімді қабылдаған және мақсаттарына жеткенше оған адал болған алты имиджшінің бірі болды. Флетчер Флоренс Эмили "Дэйзи" Арбутнотпен (туған тегі Гоулд) Кенттегі үйіндегі қарым-қатынасын жаңартты. Ол Малкольм Арбутнотқа үйленген еді, Флетчердің онымен жасаған зинасы ажырасуға себеп болды. Екеуі 1916 жылдың 5 шілдесінде үйленді. Некеде балалары болмады, бірақ Арбутноттың бұрынғы некесінен туған ұлы мен қызы жұбайлармен бірге тұрды, кейін олар ажырасты. 1936 жылдың 18 қаңтарында Флетчер балалар кітаптарының танымал авторы Чарли Мэй Саймонға үйленді. Олар екеуі Литтл-Роктің сыртында, Арканзас өзенінің биік жағасында "Джонсвуд" деп аталатын үй салды. Флетчердің созылмалы артритке шалдыққаннан кейін, олар зихиянды орта үшін Нью-Йоркке, ал жақсы климат үшін Американың батыс және оңтүстік аймақтарына жиі саяхаттады. Флетчер депрессиядан күйзелді, 1950 жылдың 10 мамырында Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы үйінің жанындағы көлге суға батып, өз өмірін өз қолымен аяқтады. Флетчер Литтл-Роктегі тарихи Маунт-Холли зиратында жерленген. Орталық Арканзас кітапхана жүйесінің бір бөлігі оның құрметіне аталды.

Поэзия

1913 жылы Езра Паунд өзінің "Жаңа еркін әйел" шолуында Флетчерді алғашқы өлеңдер жинағындағы ырғақтың ерекшелігі үшін жоғары бағалады. Оның ерте туындыларына "Жарқыраулар: құм мен шашыраңқылар" (1915) және "Гоблиндер мен пагодалар" (1916) кіреді. Эми Лоуэлл оның туралы: "Ешкім еркін өлеңнің ырғағын одан жақсы меңгерген жоқ" деді. Флетчер Эми Лоуэллдің кейбір поэзиялық тәжірибелерін сипаттау үшін "полифониялық проза" терминін ойлап тапты, ол "Гоблиндер мен пагодалар" кітабында осы тәжірибелерді жүргізді. Кейінірек Флетчер поэзияда дәстүрлі формаларға қайта оралды. Олардың қатарында "Қара тас" (1928), "Таңдалған өлеңдер" (1938) – осы жинағы үшін 1939 жылы Поэзия саласындағы Пулитцер сыйлығын алды, Macmillan баспасынан шыққан "Оңтүстік жұлдызы" (1941) және "Көрінетін тау" (1946) бар. Кейін Флетчер Арканзасқа оралып, өзінің тамырларымен байланыс орнатуға тырысты. Оның туындыларының тақырыбы көбінесе Оңтүстік мәселелеріне және дәстүрлілікке қарай бұрылды. 1920-ші жылдардың соңы мен 1930-шы жылдары Флетчер Оңтүстік аграрийлері деп белгілі Оңтүстік жазушылар мен ақындар тобымен бірге жұмыс істеді. Бұл топ классикалық "Мен өз ұстанымымды қабылдаймын" аграрлық манифестін жариялады, онда қазіргі заман мен индустриализмді жоққа шығаратын эсселер жинағы берілген. 1937 жылы ол "Өмір – менің әнім" атты автобиографиясын жазды, ал 1947 жылы туған жерінің тарихын "Арканзас" кітабында баяндады. Оның Литтл-Роктегі Джонсвуд үйі Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген.