Кіріспе
Винилдік фонограф жазбасының түрі. Он екі дюймдік сингл (көбінесе 12 дюйм немесе 12 деп жазылады) – бұл поливинилхлоридтен (немесе ПВХ) жасалған винилдік граммофон жазбасының бір түрі. Ол LP (ұзақ ойнату) жазбаларымен салыстырғанда, әр бетіне бір ән немесе бірнеше байланысты дыбыс жолдары орналастырылған, ал ойық аралығы кеңірек және ойнату уақыты қысқарақ болады. Оның атауы диаметрімен байланысты. Бұл мастерлеуші инженерге жазбаға күштірек дыбыс жазуға мүмкіндік береді, нәтижесінде динамикалық диапазон кеңейеді және дыбыс сапасы жақсарады. Бұл жазба түрі диско және би музыкасы жанрында кеңінен қолданылады, диджейлер клубтарда ойнау үшін оларды пайдаланады. Олар 33 1/3 немесе 45 айналым/минут (rpm) жылдамдығымен ойнатылады. Көбінесе 7 дюймдік синглде 3-4 минуттық музыка толық дыбыспен жазылады. Ал 12 дюймдік LP ұзақ ойнату үшін дыбыс күшін төмендетеді.
The twelve inch single (often written as 12 inch or 12) is a type of vinyl (polyvinyl chloride or PVC) gramophone record that has wider groove spacing and shorter playing time with a "single" or a few related sound tracks on each surface, compared to LPs (long play) which have several songs on each side. It is named for its diameter. This allows for louder levels to be cut on the disc by the mastering engineer, which in turn gives a wider dynamic range, and thus better sound quality. This record type is commonly used in disco and dance music genres, where DJs use them to play in clubs. They are played at either 33 1/3 or 45 rpm (revolutions per minute). The conventional 7 inch single usually holds three or four minutes of music at full volume. The 12 inch LP sacrifices volume for extended playing time.
Техникалық ерекшеліктері
Он екі дюймдік синглдердің ойнау уақыты, толық ұзындығы бар пластинкаларға қарағанда әлдеқайда қысқа болғандықтан, бір дюймге азырақ жолақ қажет болады. Бұл артық кеңістік, жолақтардың тербелісінің (яғни жолақ толқындарының ені және грампластинканың инесінің бір жақтан екінші жаққа қозғалыс қашықтығы) амплитудасының үлкендеуіне, әсіресе би музыкасы үшін маңызды төмен жиіліктерде мүмкіндік береді, соның салдарынан кең динамикалық диапазонға немесе дыбыс деңгейін күшейтуге болады. 1970 жылдары көптеген жазба компаниялары 12 дюймдік (30 см) синглдерді 33 1/3 айналымда шығара бастады, бірақ 45 айналымда жоғары жиіліктер жақсырақ көрінеді.
Винилге дейінгі кезең
Граммофондық пластинкалар 19 ғасырдың соңғы бөлігінде пайда болды, оның дамуына Томас Эдисон және Эмили Берлинер сияқты дыбысты жазу және қайталау саласындағы бірнеше пионерлер үлес қосты. Берлинер, Элдридж Р. Джонсонмен бірлесіп, өнеркәсіптегі күш-жігерлерін біріктіріп, АҚШ-тың Нью-Джерси штатында «Victor Talking Machine Company» компаниясын құрды және 1889 жылдан бастап дыбысты ойнату үшін 5 және 7 дюймдік айналмалы шелак дискілерін пайдалануды жетілдірді, ал 1901 жылы 10 дюймдік пластинкалар пайда болды. 1903 жылы «Victor» компаниясы «Deluxe» лейблінде 12 дюймдік дискілерді ұсынды, олардың ұзақтығы төрт минутқа дейін болды, бұл бұрынғы форматтарда әннің немесе сөйлеудің ұзақтығын жеткізе алмайтын уақытты арттырды. Осы алғашқы он екі дюймдік пластинкалардың барлығы Фредерик В. Хагер басқарған «Victor Grand Concert Band» тобының орындауында болды. 1910 жылдары дискілер стандартты дыбыс жазу форматына айналды, бірақ жылдамдық өндірушілер арасында әртүрлі болуы мүмкін, ал 1925 жылға қарай 78 айналым/минут жылдамдығы қалыпты деңгейге жетті. Альбом бірнеше мұндай жеке дискілерден тұратын жиынтық болды. Бұл сынғыш шелак дискілер 1931 жылы винилдік пластинкаларды енгізуге жасалған алғашқы әрекетке дейін, содан кейін 1948 жылдан бастап микрожазба форматтарына көшуге дейін және 1960 жылдардың басына дейін танымал құрал болып қала берді.
Винил және микро-қазық форматтары
1931 жылдың тамызында RCA Victor компаниясы Program Transcription сериясы аясында алғашқы коммерциялық винилді ұзақ ойналатын пластинканы ұсынды. Бұл революциялық дискілер 33⅓ айналымда ойнату үшін жасалған (1926 жылдан бері 16 дюймдік Vitaphone дыбыс жазу дискілерінде қолданылған жылдамдық) және Union Carbide лицензиясы бойынша винилит деп аталатын поливинилхлорид (PVC) қоспасынан жасалған, диаметрі он және он екі дюймдік иілгіш Victrolac дискілеріне басылған. Ол бастапқыда шелактан берік деп жарнамаланды, әр жағында 20 минутқа дейін ойнатуға мүмкіндік берді. Алғашқы он екі дюймдік LP (әр жағында бір ғана трек бар) – Филадельфия оркестрінің Леопольд Стоковский басқаруымен орындаған Бетховеннің до минор симфониясының №5. RCA компаниясының ұзақ ойналатын дискіні ерте енгізуі бірнеше себепке байланысты коммерциялық сәтсіздікке ұшырады, соның ішінде қолжетімді және сенімді тұтынушылық ойнату құралдарының жетіспеуі және Ұлы депрессия кезінде тұтынушылардың күдікпен қарауы. Сол кезеңде жазба индустриясын қинаған қаржылық қиындықтар (және RCA-ның өзінің кірісінің азаюы) салдарынан Виктордың ұзақ ойналатын пластинкалары 1933 жылдың басында көпшілікке сатылымға шығарылмай қалды. Дегенмен, винилді қолдану жалғасты, әсіресе радиостанциялармен, үлкен 16 дюймдік радио транскрипция дискілерінде, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ әскерлерінің көтеріңкі көңіл-күйін көтеру үшін шетелге жазбалар жіберуге көмектесетін V Disc бағдарламасы арқылы. Винил материал ретінде халыққа сатылатын пластинкалар үшін Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қайтадан қолданысқа енгізілді, алдымен 1945 жылы 78 айналымдық пластинкалар үшін (Большой театр оркестрі мен хорының «Князь Игорь» операсы, Asch Recordings каталогынан 12 дюймдік 5 пластинкалық жинақ, М 800 нөмірі), ал 1948 және 1949 жылдары Columbia Records және RCA Victor компаниялары тиісінше 12 дюймдік 33⅓ айналымдық LP-лер (тар "микроқазықпен") және 7 дюймдік 45 айналымдық синглдерді сатты. Қызығы, RCA ұсынған 45 айналымның дыбыс сапасы үшін идеалды жылдамдық екендігіне ғылыми негіз бар, бірақ 78-ден 33-ті шығару арқылы да 45 айналымды алуға болады. 12 дюймдік дискінің әр жағына ұзақ тректерді немесе әр жағына қысқарақ, бірақ көп тректерді орналастыруға болады. Шын мәнінде, 1948 жылы шыққан алғашқы 12 дюймдік винил альбомы – Мендельсонның ми минорындағы концерті тек үш тректен (бірінші жағында 11 минуттық сюита, екінші жағында екі трек, жалпы ұзақтығы 14 минут) тұрды және әдеттегі альбом сияқты бірнеше 2-4 минуттық тректерден тұрмай, кеңейтілген ойнату (EP) сияқты көрінді, мысалы, Фрэнк Синатраның дауысының қайта шығарылған альбомы. Халыққа сатылатын бір-екі қысқа ән жеті дюймдік 45 айналымдық пластинкаға көбірек сәйкес келсе, LP әр жағында 1 трек болуы мүмкін, ал егер осы қарапайым конфигурацияда болса, оны техникалық жағынан он екі дюймдік сингл деп санауға болады. Келесі жылдары кейбір туындылар, әсіресе классикалық және джаз жанрларындағы, сондай-ақ кейбір альбомдардағы салыстырмалы түрде аз тректер он екі дюймдік сингл, EP және альбом деп есептелетіннің шекарасын бұлыстырады, бұл баға, каталог нөмірі, орындаушының стильдік мақсаттары, жазба компаниясының маркетингі, сондай-ақ форматтар арасындағы айырмашылықтарды реттейтін жазба индустриясының сату тізімдерінің ережелеріне байланысты болды.
Ямайкалық тамыры
1950 жылдары жазылған ямайкалық менто музыкасының пайда болуымен, би алаңдарындағы диджейлер үшін арнайы жасалған граммофондық пластинкалар пайда болды. Кем дегенде 1956 жылдан бастап ямайкалық дыбыс жүйелерінің иелері өздерінің "таңдаушы" диджейлеріне коммерциялық түрде шығарылмас бұрын эксклюзивті менто және ямайкалық ритм-энд-блюз жазбаларының ацетатты немесе флекси-дискіге көшірілген нұсқаларын беруді қалыпты жағдайға жеткізді.
Дискотека алдындағы
1970 жылдың наурыз айында Cycle/Ampex Records компаниясы джаз-поп гитаристі Бадди Фиттің "Glad Rag Doll" әнін, 1969 жылы шыққан дебюттік альбомынан алынған "For Once in My Life" әнімен бірге, он екі дюймдік сингл ретінде сынақтан өткізді. "Әлемдегі алғашқы 12 дюймдік сингл!" деген тақырыппен, бұл тәжірибе қиындыққа тап болған сингл нарығын жандандыруға бағытталған, дәстүрлі синглдерді сатып алуын тоқтатқан тұтынушыларға жаңа мүмкіндік ұсынды. Жазу 33 айналымда шығарылды, сингл мен альбомның жеті дюймдік 45 айналымдық басылымдарымен бірдей ұзақтықта болды, бірақ үлкен ағын аймағына ие болды. Бірнеше жүз данасы Калифорниядағы екі Tower Records дүкенінде әрқайсысы 98 центтен сатылды. Shelter Records бұл форматты ұнатып, АҚШ және Австралиядағы әртістерді насихаттау үшін бірнеше рет қолданды. Олар 1971 жылдың шілдесінде радиостанцияларға Леон Расселдің "It's A Hard Rain's Gonna Fall" әнін, "Me And Baby Jane" әнімен бірге сынақ үлгісін жіберді. Бұл оның Leon Russell and the Shelter People альбомының бірінші трегі, ал екінші жағы Carney альбомынан алынған. Кейін Shelter 1972 жылы Фредди Кингтің "Lowdown in Lodi" / "Me and My Guitar" атты тағы бір промо-синглын шығарды, оның тректері Texas Cannonball LP-ден алынған. 1973 жылы соул/R&B музыканты, әнші-күйші және продюсер Джерри Уильямс, Jr., сонымен қатар Сулы Ит ретінде танымал, "Straight From My Heart" әнінің 12 дюймдік промо-көшірмесін өзінің Swamp Dogg Presents лейблінде (Swamp Dogg Presents #501/SDP SD01, 33+1⁄3 айн/мин) шығарды, таратушысы Jamie/Guyden Distribution Corporation болды. Оны Филадельфиядағы Jamie Record Co. өндірді. Жазудың B жағы бос.
Бірінші кеңейтілген редакциялау
Бұл оның алғашқы туындысы болмаса да (оның алғашқы микстеу жұмысы 1973 жылы Карстерстердің "It Really Hurts Me Girl" атты солтүстік соул трегі болды), 1974 жылдың басында, микстейптері үшін радио эфиріне қолайлы үш минуттан аспайтын әндерді өңдеуге тырысқанда, болашақта атақты диско миксері Том Моултон материал іздеп жазба компанияларына барды. Scepter Records-та Шерен Томға әнші Дон Даунингтің бұрын жарық көрген "Dream World" атты Scepter синглын ойнағанын еске алады. Оның қолында мастерленген таспаның қосалқы нұсқасы болды және ол Моултонға оны үйіне алып кетуге рұқсат берді. Бірнеше күннен кейін Моултон оны қайтарғанда, Шерен былай деп жазады: "Біз таң қалдық: жақсырақ емес, әлдеқайда нашар болған жазба кенеттен серпілісті, көтеріңкі және он есе жақсырақ болды". Бірақ ең үлкен жаңалық, Шереннің айтуынша, "мен мүлдем сенбедім" дегендей нәрсе болды. Моултон бастапқы тректі, тіпті үш минутқа жетпегенін, дерлік екі есеге дейін созып, болашақта диско брейк деп танылатын жаңашылдықтың тұсаукесерін жасады. Бұл жаңалық 1974 жылдың шілдесінде 7 дюймдік 45 форматта қайта шығарылып, Scepter 1974 жылдың желтоқсанында "дискотекалар үшін арнайы микстер жасаған алғашқы жазба компания болғаны үшін" Billboard Trendsetter of the Year сыйлығын жеңіп алды.
Бірінші рет қосылған қоспалар
Бірінші жанрлық тақырыпты жиынтықты Spring Records жасады, ол 1974 жылғы қазан айында шыққан, бірнеше лейблден лицензияланған әртүрлі орындаушылардың «Disco Parrty» атты коммерциялық жинағы ретінде жарық көрді. Том Моултон 1975 жылғы қаңтарда MGM Records лейблінде Gloria Gaynor-дың «Never Can Say Goodbye» альбомының A жағы үшін мұндай жиынтық жасады. Оның микстейптерінен дамып, үш ән («Honey Bee/Never Can Say Goodbye/Reach Out, I'll Be There») жеке музыкалық туындылар ретінде емес, 18 минуттан астам уақытқа созылатын, билеуге қолайлы бір жақты композиция ретінде ұсынылды. Бұрын жазылған альбомдарда жақтың толық ұзындығындағы тректер немесе сюиталар, сондай-ақ әдетте кавер-версиялар немесе қайта жазылған әндерден құралған попуррилер болған, бірақ бұл – жаңа музыкалық туынды, ол бұрын жазылған музыкалық бөліктерден құралған (дегенмен, екі кавер-әні бар еді), осылайша винилдегі алғашқы «DJ-микс» пайда болды, және Моултонның өзі оны би алаңдары үшін құрал ретінде ойлап тапқанын мойындады. Одан кейін 1975 жылғы мамырдың ортасында шыққан Motown жинағы «Disc O Tech» сериясы жарық көрді, ол лейблдің ең биге қойылған хиттерін бірнеше альбомға біріктірді. Алайда, «Disc O Tech #2» нақтырақ айтқанда, олардың диско-релиздерін үздіріссіз попурриге біріктіруге баса назар аударды.
Ертедегі 10 және 12 дюймдік ацетаттар
Дискотека ди-джейлері үшін арнайы жасалған алғашқы үлкен форматты сингл – 1974 жылы Том Мултон жасаған ремикс үшін жұма күні кешкі сынақ көшірмесі қажет болған микс-инженер (Хосе Родригес) қолданған он дюймдік ацетат болды. Ән – Дон Даунингтің ағасы Аль Даунингтің "I'll Be Holding On" әні. 18 см-лік ацетат табылмай, 25 см-лік бос материал қолданылды. Мултон мен Родригес 1974 жылдың соңында кеңейтілген нұсқалары бар 10 дюймдік ацетаттар жасады, мысалы, "Moment of Truth" тобының "Your Love" әні "Roulette" лейблында қазан айында. "I'll be Holding On" әні кейін он екі дюймдік ацетатқа жазылды, бұл туралы музыкалық жинақтама альбомы "A Tom Moulton Mix"-те айтылған. Мултонның алғашқы туындысы деп есептелетін 12 дюймдік сынақ прессингінің ацетаты – "South Shore Commission" тобының "Free Man" әні. Бұл да Мултон дайындаған диско-микс, Родригес басып шығарған, тек бірнеше (шамамен 10) данасы жасалып, жергілікті ди-джейлерге таратылды. Мултонның жұмысы ақырында 1975 жылдың маусым айында "Scepter" компаниясымен коммерциялық түрде шығарылды, бірақ жеті дюймдік винилде 5:35 минуттық микс ретінде. Мултон ремикс жасаған тағы бір ән – "Philly Devotions" тобының "I Just Can't Make It Without You" әні ("Columbia" лейблында). Оның сәуір айының ортасында "Billboard" бағанында «жақын арада шығады» деп жазылған, 1975 жылдың 8 мамырымен дауланған 10 дюймдік ацетат белгілі болды, сондай-ақ он екі дюймдік ацетаттар мен промо-жарнамалар да бір кезде пайда болды. Ақырында ол тамыз айында 7 дюймдік 45 форматта коммерциялық түрде шығарылды. Осы алғашқы ацетаттардың бірі ретінде кейде "Moment of Truth" тобының "So Much For Love" әні аталады, бірақ бұл ән бір жылдан кейін коммерциялық түрде шығарылды, топ 1976 жылдың маусым айында "Salsoul Records" лейблымен келісімшартқа отырды, ал ән диско чарттарында сол жылдың шілде айының соңында ғана пайда болды.
БАҚ және ди-джейлер арқылы жарнамалау
Жоғарыда аталған дискотека дәуірінің көптеген уақыт жолдары диджейлердің клубтағы би кешін жақсырақ ету қажеттілігімен жүзеге асты, ал көрініс өскен сайын, ол Billboard және Record World сияқты сауда басылымдарында тіркеле бастады. Том Моултон 1974 жылдың 26 қазанынан бастап Disco Action рубрикасында (уақыт өте келе аты өзгерді) жазды, ал Винс Алетти 1974 жылдың қарашасынан бастап соңғысында Disco File жазды. Диджейлер радио сияқты, өз би алаңдарындағы әндердің қандайларын орындағанын пластинка компанияларына және Моултон сияқты миксерлерге хабарлауға міндетті болды, осылайша реакцияны жақсарту үшін музыканы одан әрі толықтай реттеу немесе ремикс жасау туралы стратегиялық шешім қабылданатын. Әдетте, жаңа редакция қайта-қайта жасалып, ацетатқа жазылып, клубтардан жақсы жауап алғанға дейін жіберілетін, осылайша коммерциялық сатуды қозғау үшін шу тудыратын. Бұл реакцияларды жақсы жеткізу үшін рекордтық пулдер құрылды, алғашқысы 1975 жылдың маусымында Нью-Йоркте ашылды, бұл пластинкалық лейблдер диджейлердің жазбаларды таныстыру және сатудағы рөлін бағалай бастаған кезде, диджейлерге жаңа жазбаларды таратуды жақсартуға мүмкіндік берді. Соның салдарынан, лейблдер диджейлерге арналған жазбаларды арнайы бейімдеуді бастады, мысалы, Scepter Records екі басылым арқылы 1975 жылдың маусымынан бастап диджейлерге "12 дюймдік 45 айналымдық" пластинкаларын қызмет көрсетуді және ұлттық жарнамалық хаттарды жіберуді жариялады. Олар өткен мамыр айында өткізген дистрибьюторлармен кездесулерде форматты ертерек жарнамалады, тректердің ұзақтығы арқасында жоғары дыбыс деңгейін сақтаудың маңызды артықшылығын атап өтті. Billboard журналы Atlantic Records компаниясының диджейлерге 12 дюймдік 33 айналымдық винилдік промо-жазбаларды алғашқы ірі лейбл ретінде шығарғанын хабарлады, бұл 1975 жылдың мамырында қызметке кірген олардың жарнамалық директоры Дуг Риддиктың қатаң бақылауымен шілде айында болды.
12 дюймдік винилді сынақ прессингтері
Алғашқы сынақ басылымы Боби Мурдың "(Call Me Your) Anything Man" әні болды, ол Scepter лейблінде жарық көрді. Осы сингл үшін 1975 жылдың сәуір айында он екі дюймдік ацетаттар басылды, содан кейін маусым айында он екі дюймдік винилдік промо-синглдер терілген жазбалармен шығарылды. Лейблдің тұрақты ремиксері болған Moulton, ремикс жасағаны үшін тағы да лейблдің алғыс айтуын алды. Бұл ән 1975 жылдың мамыр айында 7 дюймдік форматта коммерциялық түрде жарық көрді.
Бірінші кең ауқымды 12 дюймдік жарнамалық
12 дюймдік винилдің ең алғашқы диско-прототипі – RCA таратқан Midland International промо-жазуы болды. Бұл Carol Douglas Album-нен 4 трек қамтыған Carol Douglas-тың бір жақты EP-і еді. Ол 1975 жылдың ақпан айының ортасында шығарылды және «Дискотека үшін арнайы дайындалған» деген атаумен берілді, бірақ таңдалған альбом тректерінің ұзындығы бірдей болды. Moulton айтуынша, алғашқы кең ауқымды жазба компаниясының промо-он екі дюймдік синглі (сол кезде Billboard-та диско өнімдерін шолушы ретінде болған және осы уақытқа дейін 12 дюймдік жазбалардың көпшілігі оның ремикстерін қамтыған) – Frankie Valli-дің «Swearin' To God» болды, ол Private Stock Records компаниясы 1975 жылы 10:32 минуттық уақытпен шығарды. Боб Крю, әрі автор, әрі продюсер, 1975 жылдың сәуір айында диджейлерге 10 дюймдік сынақ үлгілерін жеке ұсынды. Содан кейін ол 1975 жылдың сәуір айының соңында/мамыр айының басында 7 дюймдік форматта саудаға шығарылды. Barrabas-тың «Mellow Blow» шілде айында 33 айналымдық Atlantic промо-жазуы ретінде шықты, бірақ соңында қыркүйек айында 7 дюймдік форматта коммерциялық түрде жарық көрді. Warner Spector-дың Calhoon-ның «(Do You Wanna) Dance, Dance, Dance» атты туындысы мамыр айында 10 дюймдік ацетат түрінде, сол айда бір жақты 10 дюймдік винилдік промо және 1975 жылдың шілдесінде 12 дюймдік промо ретінде таратылды. Бастапқыда осы арнайы ремикстелген немесе ұзартылған нұсқалар тек диджейлерге промо-көшірмелер ретінде қол жетімді болды, олар тікелей оларға берілді немесе жазба компанияларының A&R бөлімдерінен алған жазба пулдары арқылы таратылды. 1975 жылдың көктемі мен жазында шыққан осы промо-жазбалардың мысалдары:
+Таңдалған промо-винил 12 дюймдік АҚШ синглдері, 1975 жыл
Артист Атауы Лейбл Шығарылған айы
Carol Douglas Carol Douglas Album үлгісі Midland International Ақпан
Calhoon «(Do You Wanna) Dance, Dance, Dance» Warner Spector Мамыр (10 дюйм)
Philly Devotions «I Just Can't Make It» Columbia Тамыз
The Trammps «Hooked For Life» Atlantic Тамыз
Ace Spectrum «Keep Holdin' On» Atlantic Тамыз
Secrets «(Baby) Save Me» Scepter Тамыз
Touch of Class «I'm in Heaven» Midland International Қыркүйек
Ronnie Spector «You'd Be Good For Me» Tom Cat Қыркүйек
War «Low Rider» United Artists Қыркүйек
David Ruffin «Walk Away From Love» Motown Қыркүйек
Natural Order «Jealousy» Sound of Washington D. C. Қыркүйек
Ernie Bush «Breakaway» Scepter Contempo Қазан
The Ritchie Family «I Want To Dance» 20th Century Қазан
Papa John Creach & the Midnight Sun «Joyce» Buddah Қараша
Ralph Carter «Extra Extra» Mercury Қараша
Jimmy James and the Vagabonds «I Am Somebody» Pye Қараша
Gail «Consideration» SMI Желтоқсан
+Selected promotional vinyl 12 inch US singles in 1975ArtistTitleLabelRelease monthNotesCarol DouglasThe Carol Douglas Album samplerMidland InternationalFebruaryCalhoon"(Do You Wanna) Dance, Dance, Dance"Warner SpectorMay (10 inch)Philly Devotions"I Just Can't Make It"ColumbiaAugustThe Trammps"Hooked For Life"AtlanticAugustAce Spectrum"Keep Holdin' On"AtlanticAugustSecrets"(Baby) Save Me"ScepterAugustTouch of Class"I'm in Heaven"Midland InternationalSeptemberRonnie Spector"You'd Be Good For Me"Tom CatSeptemberWar"Low Rider"United ArtistsSeptemberDavid Ruffin"Walk Away From Love"MotownSeptemberNatural Order"Jealousy"Sound of Washington D. C. SeptemberErnie Bush"Breakaway"Scepter ContempoOctoberThe Ritchie Family"I Want To Dance"20th CenturyOctoberPapa John Creach & the Midnight Sun"Joyce"BuddahNovemberRalph Carter"Extra Extra"MercuryNovemberJimmy James and the Vagabonds"I Am Somebody"PyeNovemberGail"Consideration"SMIDecember
Сатудың мотивациясы
Уақыт өте келе, көбірек дискілік лейблдар 12 дюймдік форматты тиімді жарнама құралы ретінде, дыбыстың сапасын жақсарту мүмкіндігін ескере отырып, мойындады және оған жауап ретінде өнім шығара бастады. Алайда, 1976 жылдың басына дейін ешқайсысы оларды жалпыхалыққа сатуға лайықты деп санамады. Компаниялар түнгі клубтардың маңыздылығын және олардың рекордты ілгерітуге қалай көмектесетінін түсінді, бірақ кеңейтілген ремикстің негізгі 7 дюймдік синглдің немесе әртістің альбомының сатылымын арттыруға бағытталғанын, жеке сату нысаны ретінде емес, деп есептеді. Мұның себебі лейблдің тең иесі Кен Кейрдің Уолтер Гиббонстың ремиксін түнгі клубтарда тыңдайтын, бірақ 7 дюймдік винилде немесе альбомда сатылатын қысқа нұсқаларынан қанағаттанбайтын бишілер үшін шығару туралы шешім қабылдауы болды. Жеті дюймдік редакциясы бір ай бұрын жарық көрген еді, бірақ оның сатылымы өте баяу болды. Шығарылғаннан кейін жаңа қызығушылық пен жоғары сатылымды көрсеткен Salsoul 1976 жылғы Disco Forum іс-шарасында диско дискілерін тұтынушыларға сату және жаңа форматты нарыққа енгізу нәтижесінде Billboard сыйлығымен марапатталды. Бұл шығарылымда 3 минут 5 секундтық 7 дюймдік редакциясы немесе 6 минут 51 секундтық альбомдық нұсқасы болмады; А жағында Гиббонстың 9 минут 43 секундтық ремиксі, ал B жағында Кейрдің өзі жасаған 7 минут 31 секундтық кеңейтілген миксі орналасқан. Екінші 12 дюймдік шығарылым 1976 жылдың маусым айының ортасында Scepter/Wand лейблында Джесси Гриннің "Nice And Slow" / Sweet Music "I Get Lifted" синглі болды. Үшіншісі – 1976 жылдың маусым айының соңында CTI Records-та Джордж Бенсонның "Summertime 2001" / "Theme From Good King Bad" екі жақты дискісі. Salsoul-дың бөлшек саудаға арналған екінші 12 дюймдік дискісі 1976 жылдың шілде айының басында Moment of Truth тобының "So Much For Love" / "Helplessly" әндерімен шығарылды. Amherst Records 1976 жылдың шілде айының басында Chicago Gangsters тобының "Gangster Love" / "Feel Like Making Love" атты қос синглін Gold Plate еншілес компаниясында жарыққа шығарды. 1976 жылдың шілде айының ортасынан бастап Pyramid/Roulette Records лейблында Жакидің "Sun Sun Sun" және Four Below Zero "My Baby's Got E. S. P." сияқты бірқатар шығарылымдар сатылды.
Ямайканың "дискомикстері"
10 дюймдік ацетаттарды қолданудағы ямайкалық дуб музыкасының ықпалы туралы бұрын айтылғандай, 12 дюймдік сингл тек 1976 жылдан бастап АҚШ диско-синглдері импортталғаннан кейін ғана дүниеге келді. Осы он екі дюймдік сингл тренді Ямайкаға жылдам тарады, онда жүздеген регги синглдері осы форматта басылып, диско қызығушылығын қамту үшін "дискомикс" ретінде коммерциялық мақсатта шығарылды. 1977 жылы Channel One лейблінде Jayes "Truly" тобының алғашқы 12 дюймдік басылымы жасалған деп есептеледі, бұл лейблді Ху Ким ағайындылары Channel One студиясынан басқарды.
Ұлыбритания
Ямайкалық регги мен АҚШ диско тренді де Лондонға жетті, регги Мотаун және солтүстік соул сияқты жылдам темптегі музыка түрлерімен бірге танымал болды, ал 1970 жылдардың басында осы материал үшін негізгі формат жеті дюймдік пластинка болды. Ұлыбритания 12 дюймдік синглдерді АҚШ-тан кейін сәл кешірек қолданды. Бұған себептер басқаша болды, Ұлыбритания диджейлері АҚШ-тағы пионерлер сияқты би алаңы үшін ұзын пластинкаларға мұқтаж болған жоқ. Үлкен уақытша синглдерді (көбінесе 10 дюймдік) қолдану ямайкалық әсерден және одан бұрын да басталған еді (мысалы, The Quarrymen тобы, Beatles-тан бұрын, 1958 жылы "In Spite of All the Danger" әнін шығарды), бірақ пластинкалық лейблдар ацетаттарды соңғы өнімнің сапасын бақылау үшін пайдаланды, жеке әндерді немесе эксклюзивті ремикстерді тарату үшін емес, және олар 12 дюймдік форматта болған жоқ. 12 дюймдік винилді қолдану АҚШ-тағы промо-нұсқалардың енгізілуінен кейін басталды, бірақ бастапқыда бұл әртісті ерекше жарнамалауға көмектесетін маркетингтік құрал ретінде қарастырылды. Жаңа форматтың тағы бір артықшылығы – дыбыстың күштілігі мен жақсартылған аудио сапасы болды. Сондықтан ол диско әндері үшін ғана емес, поп-артистерді де қамтыды, алайда ол 1970 жылдардың соңында АҚШ диско әндерінің ұзартылған нұсқаларымен Ұлыбританияда кеңінен танылды.
Ұлыбританияның 12 дюймдік релизін насихаттау
Atlantic Records екі 12 дюймдік промо-синглмен бастапқыда көш бастады: Бен Э. Кингтің "Супернатуральды нәрсе" әнінің екінші жағында Озирис "Варшава концерті", сондай-ақ Герби Маннның "Hijack" әнінің екінші жағында Jimmy Castor Bunch тобының "Берта Бетт Буги" әні, екеуі де 33 айналымда және шамамен 1975 жылдың маусым айында (каталог нөмірлеріне сәйкес) шығарылды, бірақ қазан айына дейін соқтығыпты деседі. Роберт Палмердің "Which of Us Is the Fool" әні де 1975 жылдың қазан айында Island Records лейблымен жарық көрді. Virgin 1975 жылдың қараша айында 12 дюймдік промо-синглдер желісін бастады, алғашқысы – Руан О'Лочлайннің "Another Street Gang" әні болды. Диско-синглдер бірнеше айдан кейін пайда бола бастады, Brass Construction тобының "Changin'" әні 1976 жылдың наурыз айында United Artists арқылы насихатталды. Кейінірек шыққан 12 дюймдік промо-сингл – Moments тобының "Nine Times" және Rimshots тобының "Do What You Feel" әндерінің екі жақты дискісі, ол 1976 жылдың сәуір айының ортасында All Platinum Records лейблы арқылы Phonogram компаниясымен шығарылды, алайда екеуі де коммерциялық түрде және жеке-жеке 7 дюймдік 45 айналымдық дискілерде ғана 1976 жылдың сәуірінде жарық көрді. Кенди Стэтон 1976 жылдың мамыр айының ортасында Warner Bros лейблымен "Young Hearts Run Free" әнін шығарды. Бұл алғашқы шығарылымдарда әдетте 7 дюймдік түпнұсқа редакциясы болды, ал ұзартылған нұсқалар кейінірек пайда бола бастады. 1970-ші жылдардағы Ұлыбританияның клубтық ди-джейі Грег Уилсон 1976 жылдың тамызынан бастап 12 дюймдік промо-материалдар пошта арқылы жіберіліпті десті, Лало Шифриннің "Жау" (Jaws) әні оның алғашқысы болды, ол ұзартылған нұсқада болды. Одан кейін Джеймс Уэллс, the Originals, Ultrafunk, Mass Production, Deodato және the Undisputed Truth сияқты диско-орындаушылар пайда болды, бірақ олардың кейбіреулері Ұлыбританияда басылмаған винил емес, АҚШ-тан жіберілген промо-дискілер болды және клубтық промо-бизнес пен жазба компанияларының A&R бөлімдері арқылы таратылды.
Ұлыбританияның алғашқы 12 дюймдік сауда синглдері
Коммерциялық тұрғыда шығарылған алғашқы он екі дюймдік винил – Эрни Буштің "Breakaway" / Банзаидің "Chinese Kung Fu" шығармалары, екеуі де Том Мултонның миксінде, сондай-ақ Армада оркестрінің "For the Love of Money" / Ultrafunk-тың "Sting Your Jaws (Part 1)" атты тағы бір дискісі. Буш пен осы екі топтың өндірісіне Джерри Шури қатысты, ал бұл екі шығарма 1976 жылдың 8 қазанында Джон Эббидің Contempo Records лейбелімен жарық көрді. Бұл әндер бұрын жеті дюймдік форматта немесе альбом тректері ретінде шығарылған болатын. Эбби, мүмкін, Сцептер рекордс компаниясынан он екі дюймдік форматты пайдалануға рұқсат алған болуы керек, себебі екеуі де осы атауларды өздерінің лейблдерінде шығарған, ал Contempo Мултонның микстерімен тректерді лицензиялаған. Осыдан кейін, 1966 және 1967 жылдары Polydor Records компаниясымен шығарылған The Who-ның "Substitute" әнінің "I'm A Boy" / "Pictures of Lily" әндерімен қайта шығарылған синглы жарық көрді, бұл 1976 жылдың 22 қазанында болды. Он екі дюймдік пластинкалардағы ойықтардың кең арақашықтығы диджейге клубтың әлсіз жарығында дискі бетіндегі "брейктердің" шамамен орналасқан жерін табуды жеңілдетті (дұрыс нүктені табу үшін инени тастап, қайта орнатуды тыңдамай). Кез келген диджейдің сүйікті дискілерін зерттеу дискі бетіндегі "брейк нүктелеріндегі" жеңіл тозуды көрсетеді, оны жалаң көзбен анықтауға болады, бұл "кюинг" жұмысын оңайлатады (клуб диджейлерінің тонармасының картриджі ауыр болады және жеңіл тозу дыбыс сапасын нашарлатпайды). Ultimix және Hot Tracks сияқты көптеген диджейлік ремикс қызметтері әдейі көзге көрінетін ойықтармен бөлінген жинақтарды шығарды (яғни, пластинка бетінде көрінетін тар және кең аралықтармен кесілді, бұл көбінесе көп әнді дискілердегі микс нүктелерін көрсетеді). Motown компаниясы 12 дюймдік диско дискілерін "көзге белгілеп" алғашқылардың бірі болды, диджейлерге тректің BPM-ін және әннің әртүрлі бөлімдерінің ұзындығы туралы ақпаратты берді – бұл диджейдің маңыздылығын мойындаған рекорд компаниясының алғашқы мысалы, өнімді пайдаланушы үшін ыңғайлы ету арқылы. АҚШ-тың клуб диджейлерінің үлгісімен, Ұлыбританияда 12 дюймдік кеңейтілген нұсқаларды микстеу құралы ретінде пайдалануды, әсіресе Record Mirror музыкалық апталық газетінің Джеймс Гамильтон жақтады, ол 1970 жылдардың соңындағы диско тректердің шамамен BPM-ін көрсететін. 1980 жылдары көптеген поп және тіпті рок әртістері синглмен жарнамаланатын тректің ұзағырақ, кеңейтілген немесе ремикстелген нұсқаларын қамтитын он екі дюймдік синглдерді шығарды. Бұл нұсқалар көбінесе "12 дюймдік нұсқа", "12 дюймдік микс", "кеңейтілген ремикс", "денс микс" немесе "клубтық микс" деп белгіленді, оның қолданылуы 1980 жылдардың басында/ортасында электро және хип-хоп жанрларында қолданылатын турнтаблизммен бірге дамыды, бірақ 1980 жылдардың соңында хаус музыкасының пайда болуымен реттелді. Кейінгі музыкалық стильдер осы жаңа форматты пайдаланды және винилдік он екі дюймдік "макси-синглдердің" жазба деңгейі тұрақты түрде өсті, бұл 1990 жылдар мен 2000 жылдардың басындағы барабан және бас жазбаларының өте қатты (немесе "қыздырылған") кесулеріне әкелді. 1980 жылдары көптеген лейблдер негізінен он екі дюймдік синглдерді (альбомдарға қоса) шығарды, көбінесе ремикстер емес, әдеттегі A және B жақтары. Кейбір лейблдер, мысалы Factory Records, жеті дюймдік синглдерді ғана шығарды. Factory-дің резидент әртістерінің бірі, альтернативті рок/денс квартеті New Order, Ұлыбританияда ең көп сатылатын он екі дюймдік "Blue Monday" альбомын шығарды, ол форматта шамамен 800,000 дана және жалпы саны миллионнан астам дананы сатты (кейінгі ремикстерді есептемегенде). Бұған Factory компаниясының 1988 жылға дейін синглдің жеті дюймдік нұсқасын шығармағаны, яғни синглдің он екі дюймдік нұсқасында шыққаннан бес жыл өткеннен кейін көмектесті. Сонымен қатар, жеті дюймдік нұсқасы он екі дюймдік нұсқада шығарылған 1983 жылғы түпнұсқа нұсқасы емес, "Blue Monday 1988" деп аталатын қайта жазылған нұсқа болды.
Төмендеу және жалғасып жатқан қызығушылық
Синглдер кең таралған винил форматтарының сатылымымен бірге дамыды, 1960 және 70-жылдардағы магниттік ленталар, 8 тректік картридждер және компакт-кассета форматтарының бәсекесіне төтеп берді. Sony Walkman-ның кең танымалдылығы 1980-ші жылдары винилдің қолданылуының төмендеуіне ықпал еткен маңызды фактор болды. 1988 жылы компакт-диск бірлік сатылымы бойынша грампластинканы басып өтті. Винилдік пластинкалардың танымалдылығы 1988-1991 жылдар аралығында күрт төмендеді, себебі ірі жазба компаниялары дистрибьюторлары қайтару шарттарын шектеді, ал бөлшек саудагерлер салыстырмалы түрде танымал емес атауларды сақтау және жаңару үшін оларға сенеді. Жазба компаниялары сондай-ақ көптеген винилдік атауларды өндірістен және таратудан алып тастады немесе көптеген поп-артистер үшін 12 дюймдік синглдерді шығармады, бұл форматтың қолжетімділігін одан әрі төмендетіп, пластинка басу зауыттарының жабылуына әкелді. Мұндай жылдам төмендеу форматтың танымалдылығының азаюын жеделдетті және кейбір адамдар бұл тұтынушыларды сол кезде жазба компаниялары үшін тиімдірек болған CD-ге ауыстыруға бағытталған әдейі амал деп санайды, ал кейінірек – стримингке. 12 дюймдік синглдер би өнерінің артистерінің сатулары үшін немесе коммерциялық артистердің би ремикстері үшін 2000 және 2010 жылдарға дейін жалғасты, өйткені диджейлер форматты жоғары бағалайтын. Көптеген диджейлер ыңғайлылығы үшін CDJ-лерді қолдана бастады, содан кейін айналмалы кезеңде турнтейблдерді ноутбуктермен біріктіріп, кодталған 12 дюймдік дискілер мен диджейлік бағдарламалық қамтамасыз етумен пайдалануға болады, бұл MP3 немесе WAV музыка файлдарын өңдеуге мүмкіндік берді, бірақ турнтейблизм тәжірибесін сақтап қалды. DJ контроллерлері бар бір біртұтас дектер кейінірек қалыпты жағдайға келді, олар турнтейблдерге қарағанда аз орын алады, диджейлердің физикалық форматқа тәуелділігін одан әрі азайтады. Дегенмен, форматты қолданатын диджейлердің белсенді қоғамдастығы бар, ретро стильдегі «тек винилдік» түндер бірегей сату артықшылығы болып табылады. Сонымен қатар, кейбір жаңа атаулар форматта басылып, физикалық жазба дүкендерінде қолжетімді, сондай-ақ мәдени винилдің қайта жандануымен бірге, бірақ көптеген сатылымдар онлайн режимінде жүзеге асырылады. Онлайн сату және аукциондық платформаларда коллекционерлер үшін екінші қол саудасы да бар, олардың кейбір атаулары әлі де сұранысқа ие және белгілі бір құндылыққа ие болуы мүмкін.