Кіріспе
Джеб Стюарт Магрудер (5 қараша 1934 ж. – 11 мамыр 2014 ж.) – американдық бизнесмен және жоғары деңгейдегі саяси қайраткер, Уотергейт ісіне қатысқандығы үшін түрмеде жазасын өтеген. Ол президент Ричард Никсонға түрлі лауазымдарда қызмет етті, соның ішінде президенттің ішкі саясатты дамыту жөніндегі арнайы көмекшісі, кейіннен президенттің 1972 жылғы қайта сайлау науқаны комитетінің (CRP) директорының орынбасары болды. 1973 жылдың тамызында Магрудер телефон арқылы тыңдау, әділетке кедергі келтіру және АҚШ-ты алдау үшін жасалған құқық бұзушылықтарға кінәлі деп танылды. Ол федералды түрмеде жеті ай өтті. Кейін Магрудер Принстон теологиялық семинариясына оқуға түсіп, пресвитериан дінінің пасторы болып тағайындалды. Ол этика және Уотергейт ісіндегі рөлі туралы көптеп сөйледі. 1990-жылдар мен 2000-жылдардың басында ол берген сұхбаттарында Уотергейт ісін жасыруға қатысқан түрлі адамдардың іс-әрекеттері туралы айтқандарын өзгертті, тіпті Никсонтың бұзушылықтарды жасауға бұйрық бергенін мәлімдеді. Джеб Стюарт Магрудер Нью-Йорк штатының Стейтен аралында дүниеге келді және өсті. Оның әкесі, Азамат соғысының жанкүйері, оны Конфедерация армиясының генералы Дж. Е. Б. Стюарттың құрметіне ат қойған. Оның әкесінің әкесі Азамат соғысы кезінде Конфедерация штаты үшін аяқ киімдерді контрабандалық жолмен өткізген. Ол Кертис орта мектебінің үздік оқушысы болған. Магрудер Нью-Йорк аймағындағы ең жақсы теннисші және жүзушілердің бірі еді. Уильямс колледжінде екі жыл оқығаннан кейін АҚШ армиясында қызмет етті, бірақ офицерлік кандидаттық мектебінен бітіруге бірнеше апта қалғанда, полковник қызымен жаңа Chevrolet көлігімен жүру үшін сабаққа бармағандықтан әскерден шығарылды. Кейін 1958 жылы Уильямс колледжінде саяси ғылымдар бакалавры дәрежесін алды, онда университеттік жүзу командасының құрамында өнер көрсетіп, бірнеше аймақтық рекордтарды жаңартты. Магрудер колледжден кейін IBM компаниясында жұмыс істей бастады, бірақ бірнеше күннен кейін оқу бағдарламасынан бас тартты.
Jeb Stuart Magruder (November 5, 1934May 11, 2014) was an American businessman and high level political operative in the Republican Party who served time in prison for his role in the Watergate scandal. He served President Richard Nixon in various capacities, including acting as special assistant to the President for domestic policy development, and later as deputy director of the president's 1972 re election campaign, Committee for the Re Election of the President (CRP). In August 1973, Magruder pleaded guilty to one count of conspiracy to wiretap, obstruct justice and defraud the United States. He served seven months in federal prison. Magruder later attended Princeton Theological Seminary and was ordained as a Presbyterian minister. He spoke publicly about ethics and his role in the Watergate scandal. In the 1990s and early 2000s, he gave interviews in which he changed his accounts of actions by various participants in the Watergate coverup, including claiming that Nixon ordered the break ins. Jeb Stuart Magruder was born and grew up on Staten Island, New York. His father, a Civil War buff, named him for Confederate general J. E. B. Stuart. His great grandfather smuggled shoes for the Civil War Confederate States of America. He was an honor student at Curtis High School. Magruder was an excellent junior tennis player and swimmer, among the best in the greater New York area. After two years at Williams College, he served in the U. S. Army, but was kicked out of Officer Candidate School of the United States Army, only weeks before graduation, for going AWOL by not going to class so as to take the daughter of a colonel out in a new Chevrolet. He later earned a Bachelor of Arts in political science in 1958 from Williams College, where he competed on the varsity swimming team and set several regional records. Magruder started at IBM after college, but dropped out of its training program after only a few days.
Неке және отбасы
1959 жылы 17 қазанда Калифорния штатының Брентвуд қаласында Гейл Барнс Николасқа үйленді. Олардың төрт баласы болды. 1984 жылы ажырасып кетті. Магрудер 1987 жылы 28 ақпанда Огайо штатының Колумбус қаласында Патриция Ньютонға үйленді. Олар 2003 жылдың мамыр айында ажырасып кетті.
Бизнес мансабы мен саясат
1950 жылдардың соңында Магрудер жұмысқа ауысуға байланысты Jewel Tea компаниясымен бірге Канзас-Ситиге көшіп барды. Ол 1960 жылғы сайлау науқаны кезінде Республикалық партияның науқан жетекшісі ретінде қатысып, қалалық округ төрағасы қызметін атқарды. Магрудер MBA дәрежесін алу үшін Чикагоға көшіп барды. Кейін ол IBM компаниясынан Booz Allen Hamilton консалтингтік фирмасына ауысты. Чикагода ол қайтадан Республикалық партиямен байланыста болды. Магрудер 1962 жылы Дональд Рамсфелдтің Иллинойс штатының 13-ші округінен АҚШ Өкілдер палатасына республикалық үміткерлігіне арналған науқанының округ төрағасы болды. 1963 жылдың соңында Магрудер Барри Голдуотердің президенттік науқанының Иллинойс штатындағы ұйымына қатысты, бірақ Голдуотердің саяси көзқарастарына көңілі толмады. Ол Ричард Огилвидің 1966 жылғы Кук округі қадағалаушылар кеңесі төрағалығына кандидаттығына науқан жетекшісі ретінде қысқа ғана уақыт жұмыс істеді. Саяси жүктеме және жұмыстағы қысым Магрудердің Jewel компаниясымен жұмысын тоқтатуына себеп болды. 1966 жылдың ортасында ол Калифорнияға оралып, Broadway Stores компаниясында жұмысқа орналасты. 1967 жылдың ортасында ол Ричард Никсонның президенттік науқанының Оңтүстік Калифорния бойынша үйлестірушісі болып тағайындалды. 1968 жылдың басында ұйымдастыру мәселелеріне байланысты қызметтен кетті. 1969 жылдың басында Магрудер екі кәсіпкермен серіктестікке келісіп, екі жаңа бизнес ашты және осы фирмалардың президенті және бас атқарушы директоры болды.
Ақ үй қызметкерлеріне қосылады
Магрудер 1969 жылы Ақ үй штабына тағайындалды, президенттің арнайы көмекшісі ретінде, және отбасымен бірге Вашингтон қаласына көшіп барды. Ол Никсонның қызметкерлері Х. Р. Холдеман және атқарушы билік тармағының коммуникация директоры Герберт Г. Клейн үшін жұмыс істеді. Магрудердің ресми лауазымы – Ақ үй коммуникациясы директорының орынбасары.
Төрағаны қайта сайлау жөніндегі комитет
Магрудер 1971 жылдың көктеміне дейін Ақ үйде қызмет етті, содан кейін ол Президентті қайта сайлау комитетін (CRP, сонымен қатар CREEP деп те белгілі) басқаруға көшті, бастапқыда директор болып. 1972 жылдың басында, сайлау жылында, Бас прокурор Джон Н. Митчелл CREEP директорының қызметін қабылдады, ал Магрудер оның орынбасары болды. Митчелл ITT корпорациясымен байланысты дауға және өзінің сөзді айтуға бейім әйелі Мартаның ықпалын шектеуге тырысқандықтан, Магрудер CREEP басқаруда көбірек жауапкершілікке ие болды. 1972 жылғы президенттік сайлау кампаниясы 50 штаттың 49-ында жеңіске жетті. Никсон демократ Джордж Макговернге Массачусетс штаты мен Колумбия округін ғана жоғалтты. Никсонның жеңісінің соңғы нәтижесі 520-ге 17 сайлаушы дауысы болды, бұл сол кезге дейін АҚШ тарихындағы екінші ең ірі сайлаушылар алқасының көрсеткіші, 1936 жылы Франклин Д. Рузвельт Альф Лэндонды 523-ке 8 есебімен жеңгеннен кейін.
Басқарады 1973 ЖОО-ның ашылуы
Магрудер 1972 жылдың қазанынан бастап Никсонның 1973 жылдың қаңтарындағы АҚШ президентінің инаугурациялық рәсімі мен тойлауын ұйымдастыру үшін инаугурациялық директор болып жұмыс істеді. 1973 жылдың наурыз айында ол АҚШ Сауда департаментінде саясатты жоспарлау директоры қызметіне кірісті. Бірақ ол көп ұзамай қызметтен кетті, себебі Уотергейт дауы қызып, Джеймс Маккордтың бес ұры туралы алғашқы сотта жалған куәлік бергенін ашқаннан кейін бұқаралық ақпарат құралдары оны қайта қарастыра бастады; бұрынғы Уотергейт ұрысы бұл туралы «Вашингтон Стар» газетіне жазды.
Уотергейт қақтығысы
Магрудер CRP-дегі қызметі барысында Уотергейт ісіне бастапқы кезеңдерден қатысты, оның жоспарлауына, іске асыруына және жасыруына тікелей қатысты.
Лидди жоспары
Магрудер 1972 жылдың 27 қаңтарында және 4 ақпанында Ақ үй кеңесшісі Джон Динмен және Джон Митчеллмен кездесіп, 1972 жылғы сайлау кампаниясы үшін Г. Гордон Лиддидің (CRP кеңесшісі) дайындаған барлау жоспарларын қарастырды. Уотергейт тонаулары осы кездесулердің нәтижесінде болды. 1971 жылдың желтоқсанында танысқаннан бастап Магрудер мен Лиддидің (Митчелл мен Дин жалдаған) арасында шиеленіскен жеке қарым-қатынас қалыптасты.
Уотергейттен кейін
Түрмеде отырғаннан кейін Магрудер 1976 жылы "Биліктен бейбітшілікке" атты христиандық естеліктер жинағын жариялады. Ол 1981 жылы Принстон теологиялық семинариясында дінтану магистрі (M.Div.) дәрежесін алып, пресвитериан пасторы болып дін қызметкеріне бекітілді. Ол Калифорния штатының Берлингем қаласындағы Бірінші пресвитериан шіркеуінде және Огайо штатының Колумбус қаласындағы Бірінші қауымдық шіркеуінде көмекші пастор болып қызмет етті. (Ол жерде Магрудер бір кезде қалалық этика және құндылықтар комиссиясын басқарды.) 1983 жылдың мамыр айында президент Рональд Рейган Магрудердің президенттік кешірім сұрауын қабылдамады. 1990 жылы Магрудер Кентукки штатының Лексингтон қаласындағы Бірінші пресвитериан шіркеуінің аға пасторы болып шақырылды. 1995 жылы Кентукки губернаторы Бреретон Джонс Магрудердің дауыс беру құқығын қайта қалпына келтірді және штатта мемлекеттік қызметке кандидат болуға мүмкіндік берді.
Дауылдың жалғасуы
1990 жылы Магрудер авторлар Лен Колодни мен Роберт Гетлинмен сұхбаттасуға келісті, олар 1991 жылы жарық көрген «Үнсіз төңкеріс: Президенттің қызметтен алынуы» (St. Martin’s Press) кітабы үшін зерттеу жүргізіп жатқан еді. Магрудер прокурорларға, Сенаттың Уотергейт комиссиясының алдында және 1974 жылы шыққан «Америкалық өмір: Уотергейтке дейінгі бір адамның жолы» кітабында жасырудың бастапқы кезеңдеріне қатысты жалған мәлімдемелер жасағанын мойындады. Колодни мен Гетлинге ол Уотергейттегі (екінші) бұзушылық белгілі болғаннан кейін бірнеше сағаттан соң Джон Динге қоңырау шалғанын, ал Дин бірнеше жасыру стратегиясын іске қосқанын айтты. Бұл оқиғалар Лиддидің 1980 жылы жарық көрген «Еркі» кітабында баяндалған оқиғалармен үлкен дәрежеде сәйкес келді. Алайда, Магрудердің 1974 жылғы және Диннің «Соқыр амбиция» (1976) кітаптары сияқты бұрын жарияланған басқа кітаптар жасырудың ресми «ақиқаты» ретінде қабылданды. Бұл нұсқалар Холдеман, Джон Эрлихман және Митчелл сияқты жоғары лауазымды тұлғалардың беделіне терең және зиянды әсер етті. 2003 жылы Магрудермен PBS зерттеушілері мен Associated Press тағы да сұхбаттасты. PBS құжатты фильміндегі «Уотергейт плюс 30: Тарихтың көлеңкесі» және Associated Press-ке берген сұхбатында ол Никсонның Уотергейт бұзушылығы туралы оқиғаның басында және даудың басталуына дейін білгенін мәлімдеді. 2003 жылғы сұхбаттарда Магрудер 1972 жылдың 30 наурызында Митчеллмен өткен кездесуде Никсонның телефон арқылы Митчеллге Уотергейт жоспарын бастауды бұйырғанын естігенін айтты. Алайда, Фред ЛаРу бұл мәлімдемеге күмән келтірді. Никсонның Митчеллге телефон арқылы сөйлескен кездесуіне қатысқан жалғыз адам болған ЛаРу бұл кездесуде Никсонның Митчеллге телефон соқпағанын мәлімдеді. Магрудер – Никсонның Уотергейт бұзушылығы туралы алдын ала нақты білімі болғанын және Никсонның Митчеллге бұзушылықты жалғастыруды тапсырғанын айтқан даудың жалғыз тікелей куәсі. Бұл мәлімдемелер Магрудердің бұрынғы мәлімдемелеріне қайшы келеді, онда жасыру әкімшілікте Митчелден жоғары деңгейге жеткен жоқ делінген. 1974 жылғы кітабында Магрудер бұл кездесу кезінде Ақ үйден түскен жалғыз телефон қоңырауы Г.Р. Холдеманның көмекшісі Гордон С. Страханнан келгенін айтқан. Он алты жыл өткен соң, 1990 жылдың 7 тамызында Колодни мен Гетлинге берген сұхбатында Магрудер өзінің мәлімдемесін өзгертті, телефон қоңырауы Хэлдеманның өзінен түскенін мәлімдеді. 2003 жылы Магрудер тағы да мәлімдемесін өзгертті, президент Никсонның Ки-Бискейн кездесуінде Митчеллге телефон арқылы қоңырау шалғанын айтты.
Кейінгі жылдар
Магрудер алдымен Колорадо-Спрингске, кейін Огайо штатының Колумбус қаласының Шорт Норт ауданына зейнеткерлікке шықты. 2007 жылдың 23 шілдесінде Магрудер Колумбустағы 315-ші мемлекеттік тас жолда мотоцикл мен жүк көлігіне машинасымен соқтығысып, ауруханаға түсті. Хабарларға қарағанда, Магрудер жүргізу кезінде инсульт алған. Оған қауіпсіз арақашықтықты сақтамағаны және жол-көлік оқиғасынан кейін тоқтамағаны үшін шара қолданылды. Магрудер 2008 жылдың қаңтарында шілде айында екі көлікпен болған соқтығысқа байланысты салдарынан сақтықсыз басқаруға кінәлі деп танылды. Оның жүргізу құқығы тоқтатылды және 300 доллар айыппұл салынды.
Өлім
Магрудер 2012 жылы Коннектикут штатының Денбери қаласына отбасына жақын болу үшін көшті және 2014 жылдың 11 мамырында инсульт салдарынан 79 жасында дүние салды.