Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аудио синтез әдісі. Ұлғы негізіндегі синтез – аудио синтездің бір түрі, оны шегеру синтезіне немесе қосу синтезіне қарсы қоюға болады. Ұлғы негізіндегі синтездің басты ерекшелігі – бастапқы толқын формалары басқа синтез түрлерінде қолданылатын синус және тісті толқындар сияқты негізгі толқын формаларының орнына, жазылған дыбыстар немесе аспаптар болып табылады.
Audio synthesis technique
Sample based synthesis is a form of audio synthesis that can be contrasted to either subtractive synthesis or additive synthesis. The principal difference with sample based synthesis is that the seed waveforms are sampled sounds or instruments instead of fundamental waveforms such as sine and saw waves used in other types of synthesis.
Тарих
Цифрлық жазу мүмкін болғанға дейін, Welte (1930-шы жылдар), phonogene (1950-ші жылдар) және Mellotron (1960-шы жылдар) сияқты аспаптар үлгіленген дыбыстарды ойнату үшін аналогты оптикалық дискілерді немесе аналогты таспаларды пайдаланды. Үлгіге негізделген синтез алғаш рет жасалғанда, көптеген қолжетімді тұтынушылар синтезаторлары кездейсоқ үлгілерді жазбаға ала алмады, керісінше, ROM-нан алдын ала жазылған үлгілерді біріктіріп, нәтижені аналогты немесе цифрлық сүзгілер арқылы бағыттап тембрлерді құрады. Осы синтезаторлар және олардың күрделірек түрлері көбінесе ROMplers деп аталады. Үлгіге негізделген аспаптар Computer Music Melodian, Fairlight CMI және NED Synclavier аспаптарынан бері қолданылып келеді. Бұл аспаптар өз заманынан өте алда болды және сол себепті қымбатқа түсті. Үлгіні пайдаланатын синтезатормен жасалған алғашқы жазу – "Стиви Уондердің «Өсімдіктердің құпия өмірі» арқылы саяхаты» (1979) болды, онда Computer Music Melodian табиғаттан алынған үлгіленген дыбыстардан күрделі мелодиялар мен ырғақтар жасау үшін қолданылды. Уондер жазған алғашқы ән – «The First Garden» болды, онда ол әннің басты дыбысы ретінде құстың сайрағанын пайдаланды. Ensoniq Mirage (1984), Roland D-50 (1987) және Korg M1 (1988) сегізінші жылдардың соңында көпшілікке қолжетімді үлгіге негізделген синтезаторлар пайда болды. M1 музыкалық жұмыс станциясы тұжырымын да енгізді. Бұл тұжырым мультимедиалық компьютерлерге арналған дыбыс карталарында, мысалы, толқындық карта немесе толқындық қосымша платасы ретінде пайда болды. (Толқындық синтез#Түсіндіру қараңыз)
Before digital recording became practical, instruments such as the Welte (1930s), phonogene (1950s) and the Mellotron (1960s) used analog optical disks or analog tape decks to play back sampled sounds. When sample based synthesis was first developed, most affordable consumer synthesizers could not record arbitrary samples, but instead formed timbres by combining pre recorded samples from ROM before routing the result through analog or digital filters. These synthesizers and their more complex descendants are often referred to as ROMplers. Sample based instruments have been used since the Computer Music Melodian, the Fairlight CMI and the NED Synclavier. These instruments were way ahead of their time and were correspondingly expensive. The first recording using a sampling synthesizer was "Stevie Wonder's Journey Through "The Secret Life of Plants"" (1979) which used the Computer Music Melodian to create complex melodies and rhythms from sampled sounds from nature. The first tune Wonder recorded was "The First Garden" where he used a sampled bird chirp as the lead sound in the song. More affordable sample based synthesizers available for the masses with the introduction of the Ensoniq Mirage (1984), Roland D 50 (1987) and the Korg M1 (1988), which surfaced in the late eighties. The M1 also introduced the music workstation concept. The concept has made it into sound cards for the multimedia PC, under the names such as wavetable card or wavetable daughterboard. (See Wavetable synthesis#Background)
Артықшылықтар
Үлгіге негізделген синтездің физикалық модельдеу синтезі немесе аддитивті синтез сияқты басқа цифрлық синтез әдістерінен басты артықшылығы – өңдеу қуатының қажеттілігі әлдеқайда төмендеуі. Бұл себепті, дыбыс модельдерінің көптеген ерекшеліктері алдын ала жазылған үлгілерде сақталады, ал олар нақты уақытта есептелмейді. Аналогты синтезаторлардан өзгеше, бірнеше дауысты бірден ойнату үшін схеманы көшірудің қажеті жоқ. Сондықтан үлгіге негізделген құрылғылардың полифониясы көбінесе жоғары болады. Дегенмен, бір кемшілігі бар: егер көбірек егжей-тегжейлілік қажет болса, бірнеше үлгіні бір уақытта ойнатуға тура келеді (мысалы, трубаға тыныс дауысы, құбылуы және үздіксіз ойнатуға арналған қайталама дыбыс толқыны қосылуы мүмкін). Бұл полифонияны қайтадан төмендетіп жібереді, себебі үлгіге негізделген синтезаторлар полифонияны бір уақытта ойнатылатын көп үлгінің санына қарай анықтайды.
The principal advantage of sample based synthesis over other methods of digital synthesis such as physical modelling synthesis or additive synthesis is that processing power requirements are much lower. This is because most of the nuances of the sound models are contained in the prerecorded samples rather than calculated in realtime. In a contrast to analog synthesizers, the circuitry does not have to be duplicated to allow more voices to be played at once. Therefore the polyphony of sample based machines is generally a lot higher. A downside is, however, that in order to include more detail, multiple samples might need to be played back at once (a trumpet might include a breath noise, a growl, and a looping soundwave used for continuous play). This reduces the polyphony again, as sample based synthesizers rate their polyphony based on the number of multi samples that can be played back simultaneously.
Көп үлгі алу
Үлгіге негізделген синтезатордың табиғи аспаптардың нюанстарын қайта жаңғырту қабілеті, ең алдымен, оның үлгіленген дыбыстар кітапханасымен анықталады. Үлгіге негізделген синтездің алғашқы күндері компьютерлік жад қымбат болатын және үлгілер мүмкіндігінше қысқа және аз болуы керек еді. Бұл үлгінің бір бөлігін (көбінесе бір ғана толқынды) қайталау арқылы, содан кейін дыбыстың жоғалуын қамтамасыз ету үшін дыбыс деңгейінің өзгеру қисығын пайдалану арқылы жүзеге асырылды. Күшейткіш сатысы кілттің жылдамдығын күшейтуге айналдырады, сондықтан күшті ойнау дыбыстың күшеюіне әкеледі. Кейбір жағдайларда кілттің жылдамдығы аспаптың шабуыл уақытын да өзгертеді, нәтижесінде күшті бөлімдерде шабуыл жылдамырақ болады. Жад арзандаған сайын, көп үлгі алу мүмкін болды. Басқа биіктіктерді қайта жаңғырту үшін бір аспаптың жазбасын жылдам немесе баяу ойнатудың орнына, түпнұсқа аспапты бірнеше іргелес ноталардың аймақтарын (бөліністерді) немесе әрбір нота үшін үнемі үлгілеуге болады. Бұл төменгі регистрден жоғары регистрге дейін табиғи өтуді қамтамасыз етеді; төменгі ноталар бұлыңғыр болмайды, ал жоғары ноталар тым жарқын емес. Сондай-ақ, бір нотаны әр түрлі интенсивтілік деңгейлерінде үлгілеуге болады, бұл ойнау стиліне байланысты дыбыс пен тембрдің өзгеретінін көрсетеді. Мысалы, фортепианоны үлгілегенде, әр кілт үшін 3 үлгі жасауға болады: жұмсақ, орташа және күшті. Кез келген аралық дыбыс деңгейін үлгілерді күшейту және араластыру арқылы жасауға болады. Родс фортепианосы сияқты аспаптардың үлгілік модельдері үшін бұл көп үлгі алу өте маңызды. Родс фортепианосының тембрі пернетақтада солдан оңға қарай күрт өзгереді және кілтті соққан күшке байланысты үлкен айырмашылықтарды көрсетеді. Төменгі регистрлер қарықтайды, ал жоғары диапазон қоңырау сияқты дыбыс шығарады. Кілттер күшпен соқылса, қарық дыбысы анық естіледі. Модельдің жеткілікті экспрессивті болуы үшін, оның биіктік пен ойнау күші бойынша көптеген үлгілері жасалуы керек.
A sample based synthesizer's ability to reproduce the nuances of natural instruments is determined primarily by its library of sampled sounds. In the earlier days of sample based synthesis, computer memory was expensive and samples had to be as short and as few as possible. This was achieved by looping a part of the sample (often a single wave), and then using a volume envelope curve to make the sound fade away. An amplifying stage would translate key velocity into gain so that harder playing would translate into louder playback. In some cases key velocity also modulates the attack time of the instrument, leading to a faster attack for loud passages. As memory became cheaper, it became possible to use multisampling; instead of a single recording of an instrument being played back faster or slower to reproduce other pitches, the original instrument could be sampled at regular intervals to cover regions of several adjacent notes (splits) or for every note. This provides a more natural progression from the lower to the higher registers; lower notes don't sound dull, and higher notes don't sound unnaturally bright. It is also possible to sample the same note at several different levels of intensity, reflecting the fact that both volume and timbre change with playing style. For instance, when sampling a piano, 3 samples per key can be made; soft, medium and with force. Every possible volume in between can be made by amplifying and blending the samples. For sample based models of instruments like the Rhodes piano, this multisampling is very important. The timbre of the Rhodes changes drastically from left to right on the keyboard, and it varies greatly depending on the force with which the key is struck. The lower registers bark, while the higher range has a more bell like sound. The bark will be more distinct if the keys are struck with force. For the model to be sufficiently expressive, it is therefore necessary that multisamples be made across both pitch and force of playing.
Үлгі алу синтезаторлары
Пайдаланушыға дыбыстың негізгі тембрін қалыптастыру үшін кез келген толқын формаларын жазуға мүмкіндік беретін, үлгіге негізделген синтездің икемдірек дизайны – үлгілегіш деп аталады. Алғашқы үлгілегіштер өте қымбат болды және әдетте төмен үлгілік жиіліктері мен биттік тереңдігі болды, нәтижесінде шулы және бұрмаланған дыбыс пайда болды. Алайда, 1980-ші жылдардың соңынан бастап, үлгілегіштердің сипаттамалары CD-лерге тең немесе одан да жақсы болды. 1990-шы жылдардың соңында компьютер процессорларының жылдамдығының үлкен артуы бағдарламалық синтезаторлар мен бағдарламалық үлгілегіштерді кеңінен дамытуға мүмкіндік берді. Қазіргі заманғы компьютерлердің зор сақтау сыйымдылығы үлгіге негізделген синтез үшін өте қолайлы болды, сондықтан көптеген үлгілегіштер бағдарламалық түрге көшірілді немесе жаңа бағдарламалық үлгілегіштермен алмастырылды.
A more flexible sample based synthesis design allowing the user to record arbitrary waveforms to form a sound's basic timbre is called a sampler. Early samplers were very expensive, and typically had low sample rates and bit depth, resulting in grainy and aliased sound. Since the late 1980s, however, samplers have featured specifications at least as good as CDs. By the late 1990s, the huge increases in computer processor speed permitted the widespread development of software synthesizers and software samplers. The vast storage capacity of modern computers was ideally suited to sample based synthesis, and many samplers have thus migrated to software implementations or been superseded by new software samplers.