ДНК: Нью-Йорк Ноу-Вейв Тобының Тарихы

Кіріспе

Америкалық ноу-вейв тобы ДНК – 1977 жылы гитарист Арто Линдсей мен клавишашы Робин Кручфилд құрған, кейін барабаншы Икуэ Мори мен басист Тим Райт қосылған американдық ноу-вейв тобы. Олар 1970-ші жылдардың соңындағы Нью-Йорк ноу-вейв қозғалысымен байланысты болды және 1978 жылғы No New York жинағына енді.

Тарих

DNA бастапқыда Линдсей, Кратчфилд, Гордон Стивенсон және Мириелл Сервенкадан тұратын, ал есімдерін тағы бір no wave тобы – Марстың әнінен алған. Стивенсон Teenage Jesus and the Jerks тобында бас гитарада ойнады, ал Сервенка X тобының Эксен Сервенканың кіші қарындасы болды. Ork Records жетекшісі Терри Орк топты алғашқы концерті үшін Max's Kansas City-ге шақырды. Сервенка мен Стивенсон бұл туралы естіген соң топтан кетіп қалды. Линдсей мен Кратчфилд ағылшын тілін жақсы білмейтін және музыкалық тәжірибесі жоқ Икуе Мориді жедел түрде DNA-ның барабаншысы етіп шақырды. Осы құрамдағы DNA кейде Tier 3, CBGB және Max's Kansas City клубтарында өнер көрсетіп, бір 7 дюймдік сингл жазды. Бірінші жылында олар өзінің no wave тобы ретіндегі беделін қалыптастырды, ал Брайан Ино оларды No New York LP жинағына енгізілген төрт топтың бірі ретінде таңдады. Бұл no wave топтарын Төменгі Манхэттеннен тыс аудиторияға таныстырған алғашқы жазба болды. Бұл альбомда The Contortions, Teenage Jesus and the Jerks және Марс топтары да орын алды. No New York жазылғаннан кейін Кратчфилд DNA тобынан шығып, Dark Day атты жаңа топ құрды. Оның орнына бұрын Кливлендтегі Pere Ubu тобында ойнаған Тим Райт келді. Райт бас гитарада ойнағандықтан және топтың кез келген дәстүрлі музыкалық орындау техникасы бар жалғыз мүшесі болғандықтан, DNA-ның дыбысы күрт өзгерді. Музыка одан да азырақ және бұрышты болды, Райттың бас партиялары Линдсейдің сырғытатын, диссонансты гитарасы мен Моридің ретсіз ырғақтарына сүйеніп, кейде қорқынышты атмосфера жасады. Олардың әндері тығыз, қысқа, абстрактілірек болды және хайку өнерімен салыстырылды. Линдсей, Мори және Райттан тұратын DNA құрамы 1979 мен 1982 жылдар аралығында белгілі бір жанкүйерлер қауымын жинады, бірақ олардың жанкүйерлері рок аудиториясынан гөрі өнер әлемінен көбірек келді. Бұл кезеңде тікелей эфирлер жиі өткізілді, бірақ көбінесе Төменгі Манхэттендегі CBGB / Mudd Club / Tier 3 клубтарында ғана. Топтың 10 минуттық дебюттік альбомы A Taste of DNA Кип Ханраханның American Clavé лейблі үшін жазылып, кейін 1980 жылы Rough Trade лейблінде жарық көрді. DNA-ның кейбір тікелей орындаулары топ әлі бар кезінде жинақ альбомдарға енді. Линдсей, Мори және Райт 1982 жылы топты таратуға шешім қабылдады. Олардың соңғы концерттері үш күн қатарынан CBGB-де толық сатылып кеткен өнер көрсетулері болды. DNA-ның соңғы қосымша нөмірі Led Zeppelin-нің "Whole Lotta Love" әнінің кавері болды. Бұл Джон Зорнның Avant лейблінде он жылдан астам уақыттан кейін шыққан Last Live at CBGB CD-сіне енгізілмеген. Линдсей мен Мори, сондай-ақ Кратчфилд музыкалық саласында белсенді болып қала берді. Топтың толық дискографиясын қамтитын DNA on DNA CD-сі 2004 жылы No More Records лейблінде жарық көрді.

DNA originally consisted of Lindsay, Crutchfield, Gordon Stevenson and Mirielle Cervenka, and took their name from a song by another no wave band, Mars. Stevenson went on to play bass for Teenage Jesus and the Jerks; Cervenka was the younger sister of Exene Cervenka of X. Terry Ork, head of Ork Records, booked the band at Max's Kansas City for its first show. Cervenka and Stevenson left after hearing this. Lindsay and Crutchfield hastily recruited Ikue Mori—who at the time had little command of English and no musical experience—to be DNA's drummer. This lineup of DNA played occasionally at Tier 3, CBGB and Max's Kansas City and recorded one 7" single. Within their first year, they had cemented their reputation as a paradigmatic no wave band when Brian Eno selected them as one of the four groups documented on the No New York LP, the first recording to expose no wave groups to an audience outside of Lower Manhattan. The other three bands appearing on this album were The Contortions, Teenage Jesus and the Jerks, and Mars. Shortly after the recording of No New York, Crutchfield left DNA to form a new band, Dark Day. He was replaced by Tim Wright, previously of the Cleveland band Pere Ubu. As Wright played bass guitar and not keyboards and was the only member of the band to have any conventional instrumental technique, the change in DNA's sound was dramatic. The music became even more spare and angular, with Wright's bass lines creating a sometimes menacing sound to support Lindsay's scraping, atonal guitar and Mori's irregular rhythms. Their song structures became tighter, briefer, more abstract, and have been compared to haiku. The Lindsay Mori Wright lineup of DNA developed something of a cult following between 1979 and 1982, but perhaps more of their fans came from the art world than from rock audiences. Live shows were frequent in this period, but rarely outside of the CBGB/Mudd Club/Tier 3 circuit in lower Manhattan. The group's 10 minute debut album, A Taste of DNA was recorded for Kip Hanrahan's American Clavé label, and was later released on Rough Trade in 1980. Some live DNA tracks appeared on compilation albums while the band was still in existence. Lindsay, Mori, and Wright decided to dissolve the band in 1982. Its final concerts were three consecutive sold out nights at CBGB. DNA's final encore was a cover of Led Zeppelin's "Whole Lotta Love". This is not included on the CD Last Live at CBGB, released more than a decade later, on John Zorn's Avant label. Lindsay and Mori, and to a lesser extent Crutchfield, have remained active in music. DNA on DNA, a comprehensive CD chronicle of the band, was released by No More Records in 2004.

Танымал мәдениетте

Топ Жан Мишель Баскианың түсінген Downtown 81 фильмінде ұсынылған. Blonde Redhead рок-тобының аты ДНҚ тобының әнінен алынған.