Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ірі металл кабельдермен байланған үлкен шар
Large balloon tethered with metal cables
Бараждық шар – бұл әуедегі кедергі жасайтын құрал, жаудың ұшақтарынан жердегі нысандарды қорғау үшін қолданылатын, металл кабельдерді жоғары көтеріп, оларға соқтығысып қалу қаупін тудыратын, үлкен, пилотсыз шар. Бараждық шардың алғашқы үлгілері көбінесе шар тәрізді болған. Қанатты шардың пішіні мен кабельдік бекіткіші шарды тұрақтандырып, ауа кедергісін азайтады, шар тәрізді шарларға қарағанда жоғары жел жылдамдығында жұмыс істей алады. Кейбір үлгілері ұшақтың жойылуын қамтамасыз ету үшін оған қарсы тартылатын шағын жарылғыш зарядтармен жабдықталған. Бараждық шарлар жоғары биіктікте тиімді емес, себебі жоғары биіктіктегі шарға қажетті ұзын кабель тым ауыр болады.
A barrage balloon is a type of airborne barrage, a large uncrewed tethered balloon used to defend ground targets against aircraft attack, by raising aloft steel cables which pose a severe risk of collision to hostile aircraft, making the attacker's approach difficult and hazardous. Early barrage balloons were often spherical. The kite balloon, having a shape and cable bridling which stabilises the balloon and reduces drag, could be operated at higher wind speeds than could a spherical balloon. Some examples carried small explosive charges that would be pulled up against the aircraft to ensure its destruction. Barrage balloons are not practical against high altitude the long cable required for a high altitude balloon would be too heavy.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Франция, Германия, Италия және Ұлыбритания Бірінші дүниежүзілік соғыста тосқауылды шарларды қолданды. Француз және неміс әскерлері желкенді шарларды дамытса, алғашқы британдық тосқауылды шарлар дөңгелек болды. Кейде, әсіресе Лондон төңірегінде, бірнеше шар "тосқауыл желісін" көтеру үшін пайдаланылды: шарлардың арасына болат кабель тартылып, одан тағы да көп кабельдер ілінді. Бұл желілер сол кездегі бомбалаушылардың ұшу биіктігімен (15,000 фут (4572 м)) салыстырылатын биікке көтерілуге мүмкіндік берді. 1918 жылға қарай Лондон төңірегіндегі тосқауылды шарлардың қорғаныс жүйесі 80 шақырымға созылды, ал тұтқынға алынған неміс ұшқыштары олардан үлкен қорқыныш сезінді.
France, Germany, Italy and the United Kingdom used barrage balloons in the First World War. While the French and German forces developed kite balloons, early British barrage balloons were spherical. Sometimes, especially around London, several balloons were used to lift a length of "barrage net": a steel cable was strung between the balloons and more cables hung from it. These nets could be raised to an altitude comparable to the operational ceiling (15,000 feet (4572 m)) of the bombers of that time period. By 1918 the barrage balloon defences around London stretched for 50 mile (80 km), and captured German pilots expressed great fear of them.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1938 жылы қалаларды және өнеркәсіптік аймақтар, порттар сияқты маңызды нысандарды қорғау үшін Ұлыбританияның ауа шары басқармасы құрылды. Шарлардың мақсаты - 50 метрге дейін биіктікте ұшатын пикирлеуші бомбалаушылардан қорғану болды, оларды биікке көтеріп, концентрленген зениттік артиллерияның қашықтығына түсіруге мәжбүрледі. Зениттік артиллерия төмен биіктікте және жоғары жылдамдықпен ұшатын ұшақтарды дер кезінде атқылай алмады. 1940 жылдың ортасына қарай 1400 шар болды, олардың үштен бірі Лондон аймағында орналасқан. Пикирлеуші бомбалаушылар Герника мен Роттердам сияқты қорғалмаған нысандарға қарсы тиімді тактика болғанымен, бомбалаудан кейін өте осал болатын. Корольдік әуе күштерінің тактикасы – пикирлеуші бомбалаушының бомбалауын аяқтағаннан кейін, оның баяу және осал болатын сәтте шабуыл жасау – тиімді болды. Осы себепті, нацистік Германия Ұлыбританияға қарсы пикирлеуші бомбалаушыларды қолдануды тоқтатты. Шарлар неміс бомбалаушыларына қарсы тиімсіз болды, бірақ 1944 жылға дейін шамамен 3000 шар жасалды. Олар V-1 қанатты бомбасына қарсы тиімді болды, ол әдетте төмен ұшатын және қанаттарында шарларды кесуге арналған сым кескіштері болды. Ресми мәліметтер бойынша, 231 V-1 бомбасы шарлармен жойылды. Британдықтар шарларына екі жаңа технология енгізді: «Қос парашют байланысы» (DPL) және «Қос парашют/Жыртылу» (DP/R). Біріншісі дұшман бомбалаушысының кабельін ұстап алғандағы соққыдан іске қосылды, кабельдің сол бөлігі екі жағындағы парашюттермен бірге жарылып, босатылды. Салмақ пен қарсылық күші ұшақты құлатты. Екіншісі шар кездейсоқ жыртылған жағдайда оны қауіпсіз етуге арналған. Ауыр тебу кабельі шардан бөлініп, парашютпен жерге түсті, сонымен бірге шардан панель жыртылып, ауасы шығып, дербес жерге түсті. 1945 жылдың қаңтар айында Палембанг мұнай зауыттарына жасалған британдық флоттық әуе шабуылы кезінде британдық ұшақ экипаждары жапондық қорғаныста қолданылған көптеген бареждік шарларды көріп таң қалды. Бұл шарлар британдық үлгіге қарағанда шар тәрізді және кішкентай болды. Бір Grumman Avenger шардың кабельіне соқтығысып, жойылды, экипажы қаза тапты. Бареждік шарлардың ішінара таза сутегімен толтырылған. «Шардың жоғарғы жағы сутегімен толтырылды, ал төменгі жартысы бос қалдырылды, сондықтан белгілі бір биіктікке көтерілгенде ол табиғи ауамен толтырылды», - деді Портсмуттен (Англия) бареждік шарларға ерікті болған Дороти Браннан.
In 1938, the British Balloon Command was established to protect cities and key targets such as industrial areas, ports and harbours. Balloons were intended to defend against dive bombers flying at heights up to , forcing them to fly higher and into the range of concentrated anti aircraft fire: anti aircraft guns could not traverse fast enough to attack aircraft flying at low altitude and high speed. By the middle of 1940 there were 1,400 balloons, a third of them over the London area. While dive bombing was a devastatingly effective tactic against undefended targets, such as Guernica and Rotterdam, dive bombers were very vulnerable to attack by fighter aircraft when pulling up after having completed a bombing dive. Due to the effectiveness of the Royal Air Force fighters' tactic of waiting for a dive bomber to complete its dive and then pouncing when it was pulling up a moment when it was slow and vulnerable the use of dive bombers against the UK was discontinued by Nazi Germany. Balloons proved to be of little use against the German high level bombers with which the dive bombers were replaced, but continued to be manufactured nonetheless, until there were almost 3,000 in 1944. They proved to be effective against the V 1 flying bomb, which usually flew at or lower but had wire cutters on its wings to counter balloons. 231 V 1s are officially claimed to have been destroyed by balloons. The British added two refinements to their balloons, "Double Parachute Link" (DPL) and "Double Parachute/Ripping" (DP/R). The former was triggered by the shock of an enemy bomber snagging the cable, causing that section of cable to be explosively released complete with parachutes at either end; the combined weight and drag bringing down the aircraft. The latter was intended to render the balloon safe if it broke free accidentally. The heavy mooring cable would separate at the balloon and fall to the ground under a parachute; at the same time a panel would be ripped away from the balloon causing it to deflate and fall independently to the ground. In January 1945, during Royal Navy Fleet Air Arm raids on the Palembang oil refineries, the British aircrews were surprised by the massive use of barrage balloons in the Japanese defences. These were spherical and smaller than the British type. One Grumman Avenger was destroyed, and its crew killed, from striking a balloon cable. Barrage balloons were partly filled with highly pure hydrogen. "The top of the balloon was filled with hydrogen, the bottom half was left empty, so when it was put up at a certain height it filled with natural air", according to Dorothy Brannan, barrage balloon volunteer in Portsmouth, England.
Электр желісінің бұзылуы
1942 жылы Канада және АҚШ күштері Ұлы көлдер арасындағы ортақ шекарасындағы Саулт-Сте. Маридегі маңызды шлюздерді және кеме жолын болжамды әуе шабуылынан қорғау үшін бірлескен операцияларды бастады. 1942 жылдың тамыз және қазан айларындағы қатаң дауылдар кезінде бірнеше тосқауылды шарлар босап, олардың ілесіп келген кабельдері электр желілерінде қысқа тұйық тудырып, кен өндіру және өндіріс салаларында жергілікті үзілістерге себеп болды. Атап айтқанда, металл өндірісі бұзылды. Канада әскери тарихындағы деректерге сәйкес, "Қазан оқиғасы" деп белгілі бір өте ауыр оқиға салдарынан шамамен 400 тонна болат және 10 тонна ферроқорытпа жоғалған. Осының нәтижесінде, қыс айларында шарлар сақтауға алынып, оқытулар жетілдірілді. Босап кеткен шарлардан алынған сабақтар "Сыртқа қарай" (Operation Outward) операциясына әкелді, ол оккупацияланған Еуропа материгіндегі электрмен жабдықтауды бұзу мақсатымен өткізгіш кабельдері бар шарларды қасақана босатуды көздеді.
In 1942, Canadian and American forces began joint operations to protect the sensitive locks and shipping channel at Sault Ste. Marie along their common border among the Great Lakes against possible air attack. During severe storms in August and October 1942 some barrage balloons broke loose, and the trailing cables short circuited power lines, causing some localised disruption to mining and manufacturing. In particular, metals production was disrupted. Canadian military historical records indicate that one of the more serious incidents, known as "The October Incident", caused an estimated loss of 400 tonnes of steel and 10 tonnes of ferro alloys. As a result, balloons were stored during the winter months and training was improved. Lessons learned from breakaway balloons led to Operation Outward, intentional release of balloons trailing conductive cables to disrupt power supplies on the occupied European mainland.
Нысананы анықтау
1944 жылы Батыс Германиядағы Аахен қаласына қарай жол жүргенде, британдық 2-ші тактикалық әуе күштері америкалық Бірінші армияның секторлық майдан шебінде (ә. к. а. "бомбалау шебі") әуе шабуылы кезінде достық әскерлердің орналасқан жерін көрсету үшін тосқауылды шарларды (барьерлік шарларды) ұшырды. Бұл, 1944 жылғы 21 қазанда Аахенді басып алған жер күштерінің алға жылжуына дейін жасалды. Керісінше, Бірінші армия Аахеннен жақын орналасқан Дюрен қаласына қарай жылжу кезінде, бомбалауға тиіс жау әскерлерінің орналасқан жерін белгілеу үшін тосқауылды шарлар шығысқа қарай ұшырылды.
On the road to Aachen in west Germany in 1944, the British 2nd Tactical Air Force floated barrage balloons along the American First Army sector front line (a. k. a. "bomb line") to designate the location of friendly troops during the air assault preceding the advance of ground forces, which took Aachen on October 21, 1944. Conversely, during the First Army advance past Aachen to nearby Düren, barrage balloons were floated eastward to mark the location of enemy troops to be bombed.
Соғыстан кейінгі ядролық қару сынақтары
Соғыстан кейін, кейбір артық қорғаныс шары атмосферада ядролық қару сынақтары жүргізілген кезеңнің көп бөлігінде ядролық қару сынақтары үшін байланған шарлар ретінде қолданылды. Қару немесе сынақ заряды қажетті биіктікке қорғаныс шарының астына ілініп, сынақ мұнараларына қарағанда әлдеқайда жоғарырақ, бақыланатын жағдайларда сынақтар жүргізуге мүмкіндік берді. "Пламббоб" операциясы сериясындағы бірнеше сынақтар қорғаныс шары арқылы биіктікке көтерілді.
After the war, some surplus barrage balloons were used as tethered shot balloons for nuclear weapon tests throughout most of the period when nuclear weapons were tested in the atmosphere. The weapon or shot was carried to the required altitude slung underneath the barrage balloon, allowing test shots in controlled conditions at much higher altitudes than test towers. Several of the tests in the Operation Plumbbob series were lifted to altitude using barrage balloons.