Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1992-1996 жылдары Арканзас штатының губернаторы болған Джеймс Гай Такер (13 маусым 1943 жылы туған) – американдық бұрынғы саясаткер, бизнесмен және адвокат. Ол 1992 жылдан бастап 1996 жылы Уайтуотер ісі кезінде алаяқтық қылмысы үшін сотталғаннан кейін қызметтен кеткенге дейін Арканзас штатының 43-ші губернаторы қызметін атқарды. Демократиялық партияның мүшесі, бұрын штаттың 15-ші вице-губернаторы, бас прокуроры және АҚШ өкілі болып қызмет еткен.
Governor of Arkansas from 1992 to 1996
James Guy Tucker Jr. (born June 13, 1943) is an American former politician, businessman, and attorney who served as the 43rd governor of Arkansas from 1992 until his resignation in 1996 after his conviction for fraud during the Whitewater affair. A member of the Democratic Party, he previously served as the 15th lieutenant governor, state attorney general, and as a U. S. representative.
Ерте өмір
Текер Оклахома-Ситиде дүниеге келді және мектеп жасына жетпес бұрын Арканзас штатына көшіп барды. Ол Литтл-Рок қаласындағы мемлекеттік мектептерде оқыды және 1961 жылы Холл орта мектебін бітірді. Саясатқа алғаш рет Ки Клуб Интернешнл (АҚШ-тағы ең ірі және ең көне жоғары мектептік сервистік ұйым) вице-президентіне сайланғанда қатысты. Ол 1960 жылдан 1961 жылға дейін осы ұйымда қызмет етті. 1963 жылы Гарвард университетінен бакалавр дипломын алды.
Tucker was born in Oklahoma City and moved to Arkansas before school age. He attended public schools in Little Rock, graduating from Hall High School in 1961. He had his first taste of politics when he ran for and was elected vice president of Key Club International (the largest and oldest high school service organization in the United States). He served in that organization from 1960 to 1961. He received a Bachelor of Arts degree from Harvard University in 1963.
Ерте мансап
Текер 1964 жылы АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің резервінде қызмет етті, бірақ Вирджиния штатының Квантико қаласындағы Теңіз жаяу әскерлері базасындағы Камп Апшурдағы офицерлік дайындық курсының бірінші кезеңін аяқтағаннан кейін медициналық себептермен (созылмалы ойық жаралар) босатылды. 1965 жылдың басында Текер Сан-Францискодан Соғыс Азиясына жүк тасымалдау кемесімен барып, аккредиттелген тәуелсіз соғыс тілшісі ретінде Оңтүстік Вьетнамға кірді. Бір рет қысқа мерзімге үйіне қайтқаннан кейін, ол 1967 жылға дейін соғыс аймағында болып, бірнеше шайқастарға жеке қатысты. Сол жылдың соңында ол "Арканзас штатының соғыстағы ерлері" атты әскерилермен жасаған сұхбаттар жинағын жариялады, олармен ол соғысқа бірге кірген еді. Кітап көбінесе жағымды пікірлер алды. Ливандағы Бейрут американдық университетінде американдық тарихтан көмекші профессор болып қысқа уақыт жұмыс істегеннен кейін, Текер 1968 жылы Арканзас университетінің құқық мектебіне екінші курсқа қайта оқуға түсіп, бітіріп, сол жылы заңгер ретінде тіркелді.
Tucker served in the United States Marine Corps Reserve in 1964, but was discharged for medical reasons (chronic ulcers) after finishing the first phase of his officer candidate training class at Camp Upshur at Marine Corps Base Quantico in Quantico, Virginia. In early 1965, Tucker found passage to southeast Asia by tramp steamer from San Francisco and entered South Vietnam as an accredited freelance war correspondent. With one brief sojourn home, he remained in the war zone through 1967, personally participating in a number of engagements. Late that year, he published Arkansas Men at War, a compendium of interviews with troops from the state he had followed into combat. The book received generally favorable reviews. Following a brief stint as an assistant professor of American history at the American University of Beirut in Lebanon, Tucker returned to the University of Arkansas Law School in 1968 as a second year student, graduated, and was admitted to the bar that same year.
Заңгерлік мансап
Текер Роуз заң фирмасында кіші серіктес болып жұмыс істеді, және 1970 жылы прокурорлыққа кандидат болды. 1971–1972 жылдары Арканзас штатының алтыншы сот округінің прокуроры қызметін атқарды. Осы қызметте ол бұрынғы басшылықтардан қалған 1000-нан астам шешілмеген ауыр қылмыстық істердің тергелуін бақылады. Ол жергілікті сарапшылардың "іске аспайтын" деп санайтын бірнеше іс бойынша, оның ішінде бір адамды ұрлау ісі бойынша, сот шешімі шығарды. Текердің өтініші бойынша штаттың Жоғарғы соты 12 "шақырылған" судьяны басқа округтерден уақытша ауыстырды, бұл істерді қарауды жеделдетуге мүмкіндік берді. Ол Арканзас штатының қылмыстық кодексін жаңарту комиссиясына губернатор тағайындады және 1973 жылдан 1975 жылға дейін қызмет етті, осы кезеңде комиссияның штаттың қылмыстық заңдарын кең ауқымда жаңартуын бастағаны үшін мақталып, еңбегі бағаланды. Ол бастаған полициядағы жемқорлыққа қатысты тергеу, полиция бастығының саяси одақтасы болған округтік судья тағайындаған округтік сот алқасының кедергісіне тап болды. Бірақ, келесі жылы федералдық сот Текердің жұмысын негізге ала отырып, бөлімді қайта құруға және басшының, аға детективтердің және жемқорлыққа қатысқан қалалық шенеуніктердің отставкаға кетуіне әкелген қатаң есеп жариялады.
Tucker practiced as a junior associate with the Rose Law Firm, from which he ran for prosecuting attorney in 1970. He served as prosecutor for the Sixth Judicial District of Arkansas 1971–1972. In that office, he oversaw the prosecution of more than 1,000 backlogged felony cases inherited from previous administrations. He won convictions in several cases considered by local observers as "impossible" successfully to prosecute, including one kidnapping. Twelve "guest" judges were temporarily reassigned from other circuits by the state supreme court at Tucker's request to clear the docket. He was appointed by the Governor to the Arkansas Criminal Code Revision Commission and served from 1973 to 1975, during which time he was credited with spearheading the group's broad revision of the state's criminal laws. An investigation into police corruption he began was stymied by a county grand jury appointed by a circuit judge who was a political ally of the chief of police. However, the following year, a federal grand jury, building on Tucker's work, issued a scathing report which led to a shake up of the department and the resignation of the chief, senior detectives and complicit city officials.
Саяси мансап
Такер 1972 жылы Демократиялық Ұлттық Конвентке делегат болды және 1972 жылдың қараша айында 29 жасында Арканзас штатының бас прокуроры болып сайланды. Ол республикашылдардың үміткері Эдвин Бетунді жеңіске ұшыратты, ол сол кезде Уайт округінің Сирси қаласында болды, ал кейіннен Арканзастың 2-ші конгресс округінен Литтл-Рок штатындағы АҚШ өкілі ретінде Такердің ізбасары болды. Такер 1973–1977 жылдары 2 жыл мерзімге бас прокурор болып қызмет етті. Ол және штаттың бас судьясы Арканзас қылмыстық кодексін қайта қарау комиссиясының тең төрағалары болды. Бұл штаттың қылмыстық кодексін кодификациялау бойынша жасалған алғашқы әрекет болды және Штаттың Бас Ассамблеясымен қабылданды. Такер сонымен қатар Арканзас мемлекеттік қызмет комиссиясы алдында коммуналдық тарифтерге қатысты істерге араласа бастады және ірі көмірмен жұмыс істейтін электр стансасында "сүзгілерді" (scrubbers) міндетті ету үшін күресті. Ол Ұлттық бас прокурорлар қауымдастығының Тұтынушыларды қорғау комитетінің тең төрағасы болды. Бас прокурорлық лауазымынан бас тартып, Такер Демократтар партиясынан Тоқсан бесінші Конгресске сайланды және 1977 жылдың 3 қаңтарынан 1979 жылдың 3 қаңтарына дейін бір мерзім қызмет етті. Ол Ways & Means комитетінде, Әлеуметтік қамсыздандыру жөніндегі кіші комитетінде және әлеуметтік реформа жөніндегі арнайы комитетте жұмыс істеді. 1978 жылы ол АҚШ Сенатына үміткер болу үшін сәтсіз сайлау науқанын жүргізді. Ол Демократиялық партияның алғашқы сайлауында қолданыстағы губернатор Дэвид Прайордан жеңілді. Сол сайлауда 1977 жылы Такердің бас прокурор лауазымындағы орнын бастан аяқ ауыстырған Билл Клинтон губернатор болып сайланды. Такер заңгерлік тәжірибесіне қайта оралды. Клинтонның партиялық қарсыласы, ол Клинтоннан жеңілді, екеуі де 1982 жылы Клинтонның 1980 жылы республикашыл Франк Уайттан жеңілгеннен кейін губернатор лауазымына Демократиялық үміткерлікті алу үшін күресті. Содан кейін ол Митчелл, Уильямс, Селиг және Такер фирмасында серіктес болды және күрделі сот істерінде жетекші сот кеңесшісі болып жұмыс істеді. Сегіз жылдан кейін Такер биылғы бесінші мерзімге үміткер болып отырған Клинтонға қарсы губернатор лауазымына қайтадан үміткер болу ниеті туралы мәлімдеді. Алайда, ол губернаторлық сайлаудан бас тартып, вице-губернатор лауазымына үміткер болды. Такер Клинтонның президенттік лауазымға көз тіккенін және толық мерзімге қызмет ете алмайтынын түсінді. Штат конституциясының губернаторға штаттан тыс сапарда болған кезде міндеттерін орындауға тыйым салатын ережесіне сәйкес, Такер 1991 жылдың жазында Клинтонның сайлау науқанын бастағаннан бастап 1992 жылдың қарашасындағы сайлауға дейін штат басшысының міндетін дерлік үнемі атқарды, Клинтон штатқа оралған кезде ғана губернаторлық өкілеттіктер мен міндеттерден бас тартты, мысалы, Рики Рэй Ректордың өлім жазасын орындауын қадағалау үшін. 1992 жылдың 12 желтоқсанында Клинтонның президенттікке сайланғаннан кейін отставкаға кетуімен Такер губернаторлық лауазымды иеленді. Такер сол аптада штаттың медициналық көмек жүйесінің қаржылық дағдарысын шешу үшін Бас Ассамблеяның арнайы сессиясын шақырды. Оның ұсынысымен заң шығарушы орган сусындарға салық енгізді, оның түсімдері медициналық көмек көрсету мақсатындағы сенімгерлік шотқа салынды. Сусындар өндірушілері бұл заңды күштен шығаруға тырысу үшін жеткілікті қол қою жинады. Сусындарға салынатын салық 60% дауыспен қолдау тапты. Такер 1994 жылы республикашыл Шеффилд Нельсонға қарсы өткен сайлауда 59% -дан астам дауыспен жеңіске жетіп, төрт жылдық мерзімге губернатор болып сайланды және 1995 жылдың 10 қаңтарында толық төрт жылдық мерзімге ант берді.
Tucker was a delegate to the 1972 Democratic National Convention and was elected Arkansas Attorney General in November 1972 at the age of 29. He easily defeated the Republican nominee Edwin Bethune, then of Searcy in White County, and later Tucker's successor as U. S. Representative from the Little Rock–based Arkansas's 2nd congressional district. Tucker served two 2 year terms as attorney general, 1973–1977. He and the state's chief justice served as co chairmen of the Arkansas Criminal Code Revision Commission. This was the first effort at codification of the state's criminal code and was adopted by the State's General Assembly. Tucker also began intervening in utility rate cases before the Arkansas Public Service Commission and fought to require "scrubbers" on a large coal fired generation plant. He served as co chairman of the Consumer Protection Committee of the National Association of Attorneys General. Running from his post as attorney general, Tucker was elected as a Democrat to the Ninety fifth Congress and served one term, January 3, 1977 – January 3, 1979. He served on the Ways & Means Committee, on the Sub Committee on Social Security, and on a special committee on welfare reform. He relinquished the seat to wage an unsuccessful campaign for the United States Senate in 1978. He was defeated in the Democratic primary by the sitting governor, David Pryor. In the same election, Bill Clinton, who had replaced Tucker in 1977 as attorney general, was elected governor. Tucker resumed his law practice. A consistent intra party rival of Clinton, he was defeated by Clinton when both sought the Democratic nomination for governor in 1982 following Clinton's defeat by Republican Frank White in 1980. He then became a partner in the firm of Mitchell, Williams, Selig & Tucker and served as lead trial counsel in complex litigation. Eight years later, Tucker announced his intention to run for the governor's office again against Clinton, who was seeking a fifth term and was expected to seek the Democratic nomination for president. However, he withdrew from the gubernatorial primary and ran instead for the post of lieutenant governor. Tucker recognized that Clinton had his eyes on the presidency and might not serve a full term. Tucker, in accordance with a state constitutional provision barring a governor from executing duties while traveling outside of the state, served as acting governor on a near constant basis between Clinton's campaign launch during the summer of 1991 and the election in November 1992, relinquishing gubernatorial powers and duties only on the few occasions when Clinton returned to the state, such as to oversee the execution of Ricky Ray Rector. Tucker succeeded to the governorship upon Clinton's resignation on December 12, 1992, following the latter's election to the presidency. Tucker called a special session of the General Assembly that same week to solve a financial crisis for the state's Medicaid system. At his urging, the legislature adopted a soft drink tax, proceeds of which were placed in a trust account for Medicaid matching purposes. The soft drink industry obtained sufficient signatures to attempt a repeal. The soft drink tax prevailed with over 60% of the vote. Tucker won election in 1994 with over 59% of the vote against Republican Sheffield Nelson to a four year term as governor and was sworn into a full four year term on January 10, 1995.
Сотталу және отставкаға кету
Текер 1996 жылғы 28 мамырда Кеннет Старрдың Уайтвотер жанжалын тергеу барысында бір қылмысқа қатысқандық және бір пошта арқылы алаяқтық жасағаны үшін сотталды. Текер Джеймс Б. Макдугал және оның әйелі Сьюзан Макдугалмен бірге сотқа тартылды. Сот ісін негізінен OIC прокуроры Рей Джан жүргізді. Текер адвокатының кеңесімен өз қорғанысына куәлік беруден бас тартты. Денсаулығының нашарлығына байланысты Текер төрт жылға шартты жаза және үй қамауында болуға сотталды. 1996 жылғы маусымда ол "Майо" клиникасының бауыр трансплантациясы тізіміне енгізілді. Арканзас штатының, көптеген штаттар сияқты, конституциясында сотталған қылмыскерлерді сайлауға қатысудан тыйым салатын ереже бар. Осыдан кейін Текер отставкаға кететінін жариялады. Республикалық вице-губернатор Майк Хакаби ант беруге дайындалып жатқанда, Текер бірнеше себеппен, соның ішінде соттан кейінгі тыңдауға дейін отставкаға кетуін кейінге шеккенін мәлімдеді. Оның үстіне, сот процесіндегі қазылардың бірінің күйеуі есірткі сақтағаны үшін сотталған екені анықталды, ал Текер бұл адамға екі рет жазасын жеңілдетуден бас тарған болатын. Бұл қазылардың інісі, сонымен қатар, сот барысында Текерге қарсы наразылық білдірген жергілікті белсенді Роберт "Сей" Макинтош болды. Ол сот шешімінің дұрыс емес екенін, Арканзас конституциясы сотталған қылмыскер ретіндегі оның мәртебесін соттан кейінгі өтініштері қаралып біткенше анықтап бермейтінін айтты. Бірақ бірнеше сағаттан кейін ол сол күні-ақ, заң шығарушы органның Хакаби ант беруіне куә болу үшін жиналғанда импичментпен қорқытып, отставкаға кетті. Жинақ 2017 жылы қоғамға көрсетілді. Халықаралық Жұлдыз тізілімінде Колумба шоқжұлдызындағы бір жұлдыз Текердің құрметіне аталды.
Tucker was convicted of one count of conspiracy and one count of mail fraud on May 28, 1996, as part of Kenneth Starr's investigation of the Whitewater scandal. Tucker was tried with fellow defendants James B. McDougal and his wife Susan McDougal. The prosecution was conducted primarily by OIC prosecutor Ray Jahn. Tucker chose not to testify in his own defense upon the advice of his attorney. Tucker received a lenient sentence of four years' probation and house detention in part because of his poor health. He was placed on the Mayo Clinic liver transplant list in June 1996. Arkansas, like most other states, has a provision in its state constitution barring convicted felons from elective office. As a result, Tucker announced his intention to resign. As lieutenant governor, Mike Huckabee, a Republican, was preparing to be sworn in, Tucker announced he would delay his resignation until the trial court hearing on several grounds, including the post trial discovery that a juror in his trial was married to a man whose cocaine possession conviction Tucker had twice refused to commute. Furthermore, this juror was the niece of local activist Robert "Say" McIntosh, who had demonstrated against Tucker during the trial. He argued that his conviction was thus tainted, and that the Arkansas Constitution was vague about his status as a convicted felon until his post trial motions were ruled on. However, several hours later he did resign that same day, under the threat of impeachment by the legislature which had informally gathered to witness Huckabee's swearing in. The collection went on display and became open to the public in 2017. A star in the Columba constellation was nicknamed after Tucker in the International Star Registry.