Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаткер (1862–1913)
American politician (1862–1913)
Арканзас штатының саясаткері
the Arkansas politician
Джефф Дэвис (туған Джефферсон Дэвис; 6 мамыр 1862 – 3 қаңтар 1913) – 1901 жылдан 1907 жылға дейін Арканзас штатының 20-шы губернаторы және 1907 жылдан 1913 жылға дейін АҚШ Сенатында қызмет еткен американдық демократ саясаткер. Ол Арканзастың алғашқы «Жаңа Оңтүстік» губернаторларының бірі ретінде танылып, штаттың ең қақтығысты тұлғаларының біріне айналды. Дэвис өзінің шешендігі мен демагогия шеберлігін пайдаланып, кедей ақ фермерлер арасындағы аграрлық наразылық сезімін күшейте түсіп, кең халыққа танымал болды. Алайда, Дэвис көбінесе қала тұрғындары, афроамерикандықтар мен «янкилерді» фермалардағы мәселелерге кінәлағандықтан, штат тез арада «Дэвисті қолдайтындар» және «Дэвиске қарсылар» деген екі лагерьге бөлінді. Дэвис саяси карьерасын Арканзас штатының бас прокуроры ретінде бастады, ол бірден саяси оқиғалар ошағына айналды. Оның кеңсесі Кимболл штатық үйі заңдылығына күдік тудырып, Ректордың монополияға қарсы заңын аумақтық тұрғыдан интерпретациялады. Арканзастағы трестердің бизнесін жүргізуіне қарсы күресі және өз пікірін қорғау үшін барған қадамдары оның саяси мансабының басты тақырыбына айналды. Ол кедей ақ фермерлердің сенімін жеңіп алды, олар оның негізгі қолдаушыларына айналды. Дэвистің губернатор ретіндегі үш екі жылдық мерзімі «үкіметке қарағанда саясатқа көп көңіл бөлді», бірақ ол жаңа штатық үйдің салынуын және қылмыстық-атқару жүйесінің реформалануын қамтамасыз етті. Оның биліктегі кезеңін үнемі даулар мен артық қимылдармен сипаттады, ол 1906 жылы Сенатқа сайланғаннан кейін де оны қуалай берді. Дэвис көбінесе Бенджамин Тилман, Роберт Лав Тейлор, Томас Э. Уотсон, Джеймс К. Вардаман, Коулман Ливингстон Близ және кейін Хьюи Лонг сияқты оңтүстік демагогтары, популистер және саяси көшбасшылармен бірге жіктеледі. Бұл тұлғалар өздерінің қақтығысты ұстанымдарымен танымал болды.
Jeff Davis (born Jefferson Davis; May 6, 1862 – January 3, 1913) was an American Democratic politician who served as the 20th governor of Arkansas from 1901 to 1907 and in the U. S. Senate from 1907 to 1913. He took office as one of Arkansas's first New South governors and proved to be one of the state's most polarizing figures. Davis used his silver tongue and aptitude for demagoguery to exploit existing feelings of agrarian frustration among poor white farmers and thus built a large populist appeal. However, since Davis often blamed city dwellers, blacks, and Yankees for problems on the farm, the state was quickly and ardently split into "pro Davis" and "anti Davis" factions. Davis began his political career as Arkansas Attorney General, where he immediately began making political waves. His office challenged the legality of the Kimball State House Act and made an extremely controversial extraterritorial interpretation of the Rector Antitrust Act. His fight to prevent trusts from doing business in Arkansas and the extreme lengths that he went to enforce his opinion would be a common theme throughout his political career. He gained credibility among the poor white farmers, who would become his base. Davis's three two year terms as governor "produced more politics than government," but he gained construction of a new state house and reformed the penal system. An almost constant series of scandals and outrageous behavior characterized his time in office, which followed him when he won election to the Senate in 1906. Davis is often classified with such populist politicians as Benjamin Tillman, Robert Love Taylor, Thomas E. Watson, James K. Vardaman, Coleman Livingston Blease, and then Huey Long, controversial figures who were Southern demagogues, populists, and political bosses.
Ерте өмір
Дэвис Арканзастың оңтүстік-батысындағы Литтл-Ривер округіне жақын Рокки-Комфорт маңында дүниеге келді. Оның ата-анасы Льюис В. Дэвис, Кентуккиден шыққан баптист уағызшысы, және оның әйелі Элизабет Филлипс, Алабама штатының Таскалуза қаласынан болған. Льюис Дэвис 1864 жылы әскерге шақырылғанға дейін Конфедерация армиясына қосылмады. Ол жалғыз ұлына Америка Конфедерациялық Штаттарының президенті Джефферсон Дэвистің есімін берді. Оның әскери қызметі көбінесе капелландық міндеттерді атқарумен байланысты болды, бірақ соғыстан кейін ол дін қызметін тастап, заңгер болды. Соғыстан кейін Льюис Дэвис Севьер округының, ал 1867 жылы штат заң шығарушы органы құрғаннан кейін Литтл-Ривер округының округ және сот судьясы болып сайланды. Келесі жылы Конгресс немесе Радикалдық Қайта құру, бұрынғы Конфедерация мүшелерін қызметке тағайындаудан уақытша тыйып, бостандыққа шыққандарға сайлау құқығын беру үшін түзетулер қабылдау арқылы Дэвисті және көптеген басқа демократтарды қызметтен шеттетуге әкелді. Конфедерация жақтастары бұл саяси өзгерістерге келіспеді және қаралар мен республикашылдарды қорқыту үшін Ку-клукс-клан және Ақ камелия рыцарлары сияқты өздік қорғаныс топтарына жүгінді. Литтл-Ривер округының қиын жағдайы бандиттерге, заңнан тыс адамдарға және зорлық-зомбылыққа өте қолайлы болды. Соңында жағдай осылайша заңсыздыққа ұласты, губернатор Пауэлл Клейтон тәртіпті қалпына келтіру үшін Литтл-Ривер және тағы тоғыз округте әскери жағдай жариялады. Деспарадо Кулен Бейкер бастапқыда Клейтонның жасағына қарсы тұру үшін отряд жинады, бірақ бірнеше шайқастан кейін жасақ округті бақылауға алды. Жергілікті тарихтан белгілі болғандай, олардың келесі айларында жасақ қара және ақ республикашылдарды зорлап, азаптап, өлтіріп, тонады. Кейін Джефф Дэвис соғыс заңын "жастық шағындағы ең ащы оқиға" деп сипаттады. Поуп округының демократтары Пауэлл Клейтонның штаты жасағына ашық қарсылық көрсеткені үшін бүкіл штат бойынша батырларға айналды. Мұндай Қайта құру зорлық-зомбылығы он жасар Джефф Дэвиске күшті әсер етті.
Davis was born near Rocky Comfort in Little River County in southwestern Arkansas. His parents were Lewis W. Davis, a Baptist preacher originally from Kentucky, and his wife Elizabeth Phillips, originally from Tuscaloosa, Alabama. Lewis Davis did not join the Confederate army until drafted in 1864. He named his only son after Jefferson Davis, then President of the Confederate States of America. His military service was largely performed as a chaplain's commission, but he quit the ministry following the war and became a lawyer. Following the war, Lewis Davis was elected to serve as county and probate judge of Sevier County, and later Little River County following its creation by the state legislature in 1867. The following year, Congressional or Radical Reconstruction swept Davis and most other Democrats from office by temporarily banning former Confederates from office and passing amendments to enfranchise freedmen. Confederate supporters did not accept this political overhaul, turning to vigilante groups such as the Ku Klux Klan and Knights of the White Camelia to intimidate blacks and Republicans. The rough and tumble nature of Little River County was especially conductive for gangs, outlaws and violence. Eventually the situation devolved to such lawlessness that governor Powell Clayton declared martial law in Little River and nine other counties to restore order. Desperado Cullen Baker initially assembled a posse to oppose Clayton's militia, but after several skirmishes, the militia gained control of the county. Local history tells of rape, torture, murder and pillaging of blacks and white Republican sympathizers by the militia in the ensuing months. The martial law months were later described by Jeff Davis as the "most bitter episode of his youth". Pope County Democrats became heroes across the state for openly providing armed resistance to Powell Clayton's state militia. Such Reconstruction violence continued to have a strong effect on ten year old Jeff Davis.
Саясат
Сол кезде Оңтүстік ашық біржақты жүйемен басқарылды, онда демократиялық гегемония, ақ үстемдік және афроамерикандықтардың сайлау құқығынан айырылуы Реконструкциядан кейін және 20 ғасырдың басына дейін өрісті болды. Бұрынғы плантаторлардың көрнекті жер иелері демократтардың қолдауымен қайтадан билікке келді және Реконструкцияның соңғы жылдарында "Қайта жаңғыртушылар" деп аталды. 1877 жылдан кейін олар штаттық және ұлттық лауазымдарды, сондай-ақ афроамерикандықтардың сайлау құқығынан айырылуы қабылданғаннан кейін жергілікті лауазымдардың санын арттырды. Олар Реконструкция кезінде республикашылдардың жетістіктерін кері қайтаруға және афроамерикандықтардың көпшілігін құқығынан айырып, Джим Кроу заңдарын енгізу арқылы Антбеллиум Оңтүстігіндегі ақ үстемдікті қайта орнатуға тырысты. Осы кезеңде Ку-Клукс-Клан сияқты ұйымдарды қамтитын, көтерілісші жарымәскери топтар да маңызды рөл атқарды. Олар қарапайым ақ адамдармен бірге республикашылдарға, афроамерикандықтарға және басқа да топтарға қарсы көптеген линчтер мен зорлық-зомбылық әрекеттерін жасады.
At the time, the South was ruled by an unofficial one party system, with Democratic hegemony, white supremacy, and black disfranchisement remaining intertwined after Reconstruction and well into the 20th century. Prominent landowning white men of the former planter class were returned to power by Democratic supporters and known as Redeemers in the waning years of Reconstruction. After 1877, they largely ruled statewide and national positions as well as an increasing number of local positions once the state passed disenfranchisement of blacks. They sought to reverse Republican gains made during Reconstruction and to return to white supremacy of the Antebellum South by disenfranchising most blacks and imposing Jim Crow laws. An insurgent paramilitary component, including groups such as the Ku Klux Klan, also rose to prominence during the period. Together with common whites, they committed countless lynchings and other acts of violence against Republicans, blacks, and other groups.
Стил және замандастары
Дэвис көбінесе Бенджамин Тилман, Роберт Лав Тейлор, Томас Э. Уотсон, Джеймс К. Вардаман, Коулман Ливингстон Близ және кейінірек Хьюи Лонг сияқты оңтүстік демагогтары, популистер және саяси басшылармен бірге жіктеледі – олар даулы тұлғалар еді. Дэвис ірі бизнес пен элитаға наразылық білдірген аграрлық халықтың популистік үндеуімен билікке келген көптеген оңтүстік демагог саясаткерлерінің бірі болды. Оның қабақты тілі, ұятсыз сөздері мен театрлық қимылдарының бәрі оның "қарапайым адам" беделін арттыруға бағытталған. Дэвис мансабының барысында бизнес мүдделерін, газеттерді және қала тұрғындарын сынап, халықтың көп бөлігін құраған кедей ауыл тұрғындарына ұнауға тырысты. Ол өзін "тағы бір кедей ауыл баласы" ретінде көрсетіп, қарапайым халықты ұстап тұрған байларға қарсы тұрды. Дэвис жиі "rednecks" немесе "hillbillies" сияқты сөздерді қолданды, бірақ оларды қаралап айтудың орнына құрметпен атады, осы әдісті Хьюи Лонг Дэвистен үйреніп, кейін Луизианада сәтті қолданды. Ол 1904 жылғы губернаторлық сайлаудағы қарсыласы Кэрролл Д. Вудты қара нәсілді адамды сот төрешісінің комиссары етіп тағайындағаны үшін сынап, "Менің басқаруымда ақ, демократ және Джефф Дэвис жақтасы болмаса, ешкім қызметке тағайындалмайды" деп уәде берді. Көптеген жақтастары Дэвистің Конфедерация президенті Джефферсон Дэвистің туысы екеніне қате сенген, ал саясаткер оған қарсы шықпады және мүмкін жасырын түрде қолдады.
Davis is often classified with politicians such as Benjamin Tillman, Robert Love Taylor, Thomas E. Watson, James K. Vardaman, Coleman Livingston Blease, and later Huey Long, controversial figures who were Southern demagogues, populists, and political bosses. Davis was one of many Southern demagogue politicians who rose to power on a populist message of agrarian frustration with big business and elites. His coarse language, insults, and theatrics were all crafted to enhance his "common man" credentials. Davis made a career of skewering the business interests, newspapers, and urban dwellers to appeal to the poor rural citizens, the majority of the population. He portrayed himself as “just another poor country boy” against the moneyed interests that held back the common man. Davis often used words such as "rednecks" or "hillbillies" but as terms of endearment rather than pejorative, a technique that Huey Long would learn from Davis and later use successfully in Louisiana. He attacked 1904 gubernatorial opponent Carroll D. Wood for appointing a black man as a jury commissioner and promised that "no man could be appointed to office under my administration unless he was a white man, a Democrat, and a Jeff Davis man." It was said that many of his supporters incorrectly believed Davis to be related to Confederate President Jefferson Davis, which the politician did nothing to discourage and may have covertly encouraged.
Ерте мансап
Дэвис 1892 жылдан 1896 жылға дейін Арканзас штатының Бесінші сот округінің прокуроры қызметін атқарды.
Davis served as prosecuting attorney of the Fifth Judicial District of Arkansas from 1892 to 1896.
Бас прокурор
Дэвис 1898 жылы Арканзас штатының бас прокуроры болып сайланды және бір мерзім қызмет етті. Ол Прогрессивті дәуірдің басты мәселелерінің біріне – нарықтық билікті теріс пайдаланатын немесе монополияға ұмтылатын ірі компаниялар мен бірлестіктерге қарсы заң құруға назар аударды. 1890 жылы федералдық деңгейде Шерман монополияға қарсы заңы қабылданғанмен, заңның тікелей әсері шамалы болды және АҚШ Жоғарғы Сотының «Америка Құрама Штаттары мен Е.К. Найт компаниясы» ісімен күшін жоғалтты, бұл мәселені шешуді штаттық заң шығарушы органдарға қалдырды. Арканзастың 32-ші Бас Ассамблеясы қабылдаған жаңа монополияға қарсы заң Арканзас қалаларындағы, әсіресе Ыстық бұлақтағы өрттен сақтандыру бағаларын манипуляциялауға бағытталған. Бұл мәселе Арканзас саясатында қала тұрғындары мен ауыл тұрғындарын біріктіріп, компанияларға қарсы наразылық тудырды.
Davis was elected as Arkansas Attorney General in 1898 and served a single term. He focused on one of the primary issues of the Progressive Era: the creation of antitrust law to regulate trusts, meaning large companies or combinations abusing market power or tending toward monopoly. Despite passage of the Sherman Antitrust Act of 1890 at the federal level, the law was sufficiently broad to have little immediate impact, and was largely made ineffective by the United States Supreme Court case United States v. E. C. Knight Co., leaving state legislatures to address trusts. A new antitrust bill passed by the 32nd Arkansas General Assembly, focused on perceived price fixing of fire insurance rates in the cities of Arkansas, especially Hot Springs, raised the issue's prominence in Arkansas politics by uniting city dwellers alongside rural Arkansans in anger against the trusts.
Әкім
1900 жылы сайланған Дэвис 1901 жылдан 1907 жылға дейін Арканзас штатының губернаторы болып қызмет етті. 1905 жылы АҚШ президенті Теодор Рузвельт Арканзасқа келгенде, Дэвис оны әлеуметтік бақылау құралы ретінде дарға асуды қорғайтын сөзбен қарсы алды. Рузвельт оған жауап ретінде заң үстемдігін қорғайтын салмақты сөз сөйледі.
Elected in 1900, Davis served as Governor of Arkansas from 1901 to 1907. In 1905, when US President Theodore Roosevelt visited Arkansas, Davis greeted him with a speech that defended lynching as a means of social control. Roosevelt responded with a calmer speech that defended the rule of law.
АҚШ Сенаты
Дэвис сол кездегі қалыпты тәртіп бойынша штат заң шығарушы органымен АҚШ Сенатына сайланды және 1907 жылдың 4 наурызынан қайтыс болғанға дейін бір мерзім қызмет етті. Ол Миссисипи және оның салалары жөніндегі комитеттің төрағасы болды.
Davis was elected to the US Senate by the state legislature, as was customary at the time, serving one term from March 4, 1907 until his death. He was chairman of the Committee on the Mississippi and its Tributaries.
Өлім
Дэвис 1913 жылы қайтыс болғанға дейін Сенатта қызмет етті. Ол Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы тарихи Маунт-Холли бейістігінде жерленген.
Davis served in the Senate until his death in 1913. He is buried at historic Mount Holly Cemetery, in Little Rock, Arkansas.